دسته: سلامتی

  • اختلال تبدیلی؛ یک بیماری روانی با نشانه‌های جسمی

    اختلال تبدیلی؛ یک بیماری روانی با نشانه‌های جسمی

    [ad_1]

    رابطه روان انسان با جسم او بسیار پیچیده است. گاهی اوقات روان ما برای فرار از زخم‌هایی که خورده است، درد این زخم‌ها را به جسم منتقل می‌کند. این اتفاق هرچند نادر است، گاهی رخ می‌دهد. روان‌شناسان نام اختلال تبدیلی را برای توصیف این وضعیت انتخاب کرده‌اند. اختلال تبدیلی یکی از بیماری‌های روانی است، اما به‌جای آنکه علائم روانی داشته باشد،‌ نشانه‌های جسمی دارد. در این مقاله درباره اختلال تبدیلی، نشانه‌ها، علل و روش‌های درمان آن مفصل توضیح می‌دهیم. با ما همراه باشید.

    اختلال تبدیلی چیست؟

    اختلال تبدیلی نوعی بیماری روانی است. به‌سبب این بیماری، فرد دچار علائم جسمی مانند فلج‌شدن، اخلال در تکلم و لرزش می‌شود. اگر پس از انجام معاینه معلوم شود که فرد مشکلات عصب‌شناختی و جسمانی ندارد، روشن می‌شود که این علائم منشأ روانی داشته‌اند و مربوط به این اختلال‌اند. دلیل استفاده از کلمه تبدیل نیز همین است که بیمار آنچه را منشأ روانی دارد با علائم جسمانی بروز می‌دهد. اختلال تبدیلی نادر است و از هر ۱۰۰هزار نفر فقط ۵ نفر به آن مبتلا می‌شوند.

    گرچه اختلال تبدیلی نوعی بیمار روانی است، درد و علائم جسمی واقعی‌اند و این‌طور نیست که فرد آنها را تصور کرده باشد. فرد مبتلا نمی‌تواند صرفا با تمرکز و توجه درد و نشانه‌های این اختلال را از خود دور کند.

    نشانه‌های اختلال تبدیلی

    روان‌شناسان معتقدند که نشانه‌های این اختلال نوعی واکنش ناخودآگاه بدن به استرس و فشار روانی برطر‌ف‌نشده‌اند. به بیان دیگر، بدن با درگیرکردن برخی از اندام‌ها به درد و عوارض دیگر، خود را از درد روانی خلاص می‌کند. اکثر علائم این اختلال به‌صورت نشانه‌های حرکتی و تأثیر بر حواس پنجگانه بروز می‌کنند. در فهرست زیر برخی از نشانه‌های شایع این اختلال نوشته شده‌اند:

    • مشکل راه‌رفتن و لرزش دست و پا؛
    • کوری یا دوبینی؛
    • کری یا اختلال شنوایی؛
    • ناهماهنگی اندام‌های حرکتی مختلف؛
    • واکنش نشان‌ندادن موقتی به محرک‌های محیطی؛
    • ازدست‌دادن تعادل هنگام ایستادن؛
    • ازدست‌دادن حس بویایی؛
    • از کار افتادن حس لامسه؛
    • ازدست‌دادن قدرت تکلم؛
    • بی‌حسی اندام بدن؛
    • تشنج؛
    • مشکل بلع یا احساس گیرکردن چیزی در گلو؛
    • احساس ضعف و فلج در دست‌ها و پاها.

    آنهایی که این علائم را بروز می‌دهند، اغلب نگران نمی‌شوند چراکه بیشتر اوقات این نشانه‌ها موقتی‌اند. بااین‌حال اگر این نشانه‌ها متناوب رخ دهند، باید به پزشک مراجعه کرد.

    تشخیص اختلال تبدیلی

    همان طور که گفتیم، علائم این اختلال به‌شکل مشکلات جسمانی و عصبی بروز می‌کنند. بنابراین بیمار در ابتدا با این علائم مراجعه می‌کند. در این شرایط ابتدا باید احتمال وجود بیماری‌های جسمی و عصبی بررسی شود و در صورت رد آنها، به اختلال تبدیلی شک کرد.

    بر اساس کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (DSM-5)، برای آنکه فردی با این اختلال تشخیص داده شود، این موارد باید مشاهده شوند:

    • دست‌کم یکی از نشانه‌های جسمی گفته‌شده در فرد مشاهده شود؛
    • نشانه‌ها ناشی از بیماری جسمی و عصبی یا مصرف مواد مخدر نباشند؛
    • علائم مرتبط با یک تجربه روانی دردناک یا پریشانی روحی در حال یا گذشته باشند؛
    • نشانه‌ها ناشی از بیماری روانی دیگری با علائم مشابه نباشند.

    پزشک با بررسی پیشینه فرد و خانواده او، درباره تجربیات تلخ یا شدید روانی فرد تحقیق می‌کند. در کنار اینها، تصویربرداری ام‌آرآی (MRI) نیز ممکن است فعالیت‌های غیرطبیعی یا فعال‌نبودن نواحی خاصی از مغز را نشان دهد. این علامت مهم است چراکه بیمار نمی‌تواند چنین چیزی را جعل کند.

    همچنین ام‌آرآی مشخص می‌کند که آیا فرد بیماری‌ای مرتبط با مغز و اعصاب دارد که منجر به بروز علائم شده باشد یا اینکه نشانه‌ها منشأ روانی دارند. درنهایت اگر همه شرایط محقق شدند، می‌توان گفت که فرد به این اختلال دچار است.

    علت بروز اختلال تبدیلی

    هرچند دلیل این اختلال هنوز کشف نشده است، محققان حدس می‌زنند که جریان‌های الکتریکی غیرطبیعی در بخش‌های خاصی از مغز ممکن است منجر به این اختلال شود. از سوی دیگر، تحمل یک شوک روانی یا استرس شدید نیز ممکن است به این اختلال منجر شود. مثلا دستان سربازی که نمی‌خواهد شلیک کند و کسی را بکشد، ممکن است بر اثر فشار روانی ناشی از دستور شلیک موقتا فلج شود. البته این فشارهای روانی لزوما در زمان حال رخ نمی‌دهند. گاهی تجربه ترومای روانی در گذشته که حل نشده نیز ممکن است پس از مدتی خود را به‌صورت اختلال تبدیلی نشان دهد.

    معمولا این اختلال در کسانی دیده شده که به‌سختی می‌توانند درباره آنچه از سرگذرانده‌اند صحبت کنند. چون آنها نمی‌توانند درباره آنچه تجربه کرده‌اند حرف بزنند، مغز آنها راهی برای خلاص‌شدن از فشار روانی پیدا می‌کند که یکی از‌ این راه‌ها همین علائم جسمی است.

    چه عواملی احتمال ابتلا به اختلال تبدیلی را بیشتر می‌کنند؟

    • زنان تا ۲ برابر بیش از مردان احتمال ابتلا دارند.
    • سخت‌کوشی، کمال‌گرایی و بیش‌ازحد باوجدان بودن.
    • سابقه خانوادگی (اگر یکی از اعضای درجه‌یک سابقه ابتلا به این اختلال را داشته باشد).
    • بیماری‌های روانی مانند اختلال اضطراب و اختلال هویت تجزیه‌ای یا ابتلا به اختلال‌های شخصیت.
    • ویژگی‌های شخصیتی ناسازگار.
    • وجود بیماری‌های عصب‌شناختی با علائم مشابه ممکن است شدت نشانه‌ها هنگام بروز این اختلال را بیشتر کند.
    • سابقه نادیده گرفته‌شدن یا سو‌ءاستفاده جسمی و جنسی در دوران کودکی.

    اختلال تبدیلی چگونه درمان می‌شود؟

    خوشبختانه این اختلال مادام‌العمر نیست و درمان‌پذیر است. حتی در برخی موارد با گذشت زمان، نشانه‌های آن کاهش می‌یابند. بااین‌حال اگر فردی علائمی دارد که زندگی عادی او را مختل کرده‌اند، می‌تواند از روش‌های درمانی مختلف برای درمان استفاده کند. در کل ۴ روش درمانی برای این اختلال وجود دارد که در ادامه آنها را مطرح کرده‌ایم.

    ۱. روان‌درمانی

    فنون مختلف روان‌درمانی مانند روان‌درمانی گروهی، درمان شناختی‌رفتاری و هیپنوتیزم برای درمان اختلال تبدیلی به کار می‌روند. این روش‌ها بر کاهش علائم و مهار آنها تمرکز دارند.

    ۲. دارو‌درمانی

    گاهی اوقات مهار علائم و ریشه‌های این اختلال نیازمند مصرف داروست. در درمان دارویی اختلال تبدیلی پزشک ممکن است داروهای ضداضطراب و ضدافسردگی تجویز کند.

    ۳. فیزیوتراپی

    تکنیک‌های فیزیوتراپی برای درمان بیمارانی به کار می‌روند که دچار علائم حرکتی اختلال تبدیلی هستند. در صورتی که این علائم مهار و درمان نشوند، شاید فرد برای انجام امور روزمره دچار مشکل شود. برای همین بازیابی توان جسمی با کمک فیزیوتراپی ضروری است.

    ۴. شیوه‌های غیرتهاجمی تحریک مغز

    روش‌های غیرتهاجمی مانند شوک‌درمانی (ECT) و تحریک مغناطیسی ترانس‌ کرانیال (TMS) از روش‌های نوین برای درمان علائم این اختلال، به‌خصوص ضعف ماهیچه و فلج‌شدگی، هستند. البته باید در نظر داشت که این دو روش در حال حاضر آزمایشی هستند و تأثیر آنها هنوز قطعی اثبات نشده است.

    چطور به فرد دچار اختلال تبدیلی کمک کنیم؟

    تاریخچه اختلال تبدیلی
    اختلال تبدیلی در گذشته هیستری نامیده می‌شد. به‌دلیل جنسیتی‌بودن این نام که به زنان اشاره داشت، نام اختلال تبدیلی جایگزین آن شد.

    اگر کسی از اطرافیان یا عزیزان شما به این اختلال دچار شده است، رفتار و حمایت شما نقش مهمی در درمان او دارد. در ادامه، برخی از باید و نبایدهای تعامل با این افراد را نوشته‌ایم.

    بایدها

    بیماری آنها را به رسمیت بشناسید. وقتی آنها ببینند که شما این بیماری را درک کرده‌اید و آن را پذیرفته‌اید، بیشتر تشویق می‌شوند خود را درمان کنند. از آنها بپرسید که چگونه می‌توانید کمکشان کنید. خیلی اوقات افراد مبتلا به این بیماری تمایلی به صحبت‌کردن و کمک‌گرفتن ندارند. بنابراین شما باید پیشقدم شوید.

    نبایدها

    هرگز آنها را به فریبکاری و ادا درآوردن متهم نکنید. این کار بدترین ضربه روحی را به آنها می‌‌زند و جلوی پیگیری درمان را می‌گیرد. به آنها نگویید که تمام اینها فقط در ذهن تو جریان دارد و واقعی نیست. درد و مشکلات جسمی ناشی از این اختلال کاملا واقعی است.

    توصیه پایانی

    در کنار روش‌های درمانی گفته‌شده، تغدیه سالم، خواب کافی و باکیفیت، انجام یوگا و روش‌های مدیتیشن برای غلبه بر استرس و اضطراب و ایجاد ارتباط قوی و مؤثر با دوستان و اعضای خانواده از دیگر راهکارهای مقابله با این اختلال‌اند. برخی از علائم این اختلال شبیه نشانه‌های سکته‌اند، بنابراین برای پیشگیری از هرگونه مشکل جدی که جان شما را تهدید کند، هنگام بروز علائم به پزشک مراجعه کنید. فراموش نکنید که اختلال تبدیلی درمان‌شدنی است، پس اگر حدس می‌زنید خود یا یکی از عزیزانتان به این اختلال مبتلا شده‌اید، حتما به پزشک یا روان‌شناس مراجعه کنید و پیگیر درمان این اختلال باشید.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • فواید دویدن در سربالایی + نکاتی که باید رعایت کنید

    فواید دویدن در سربالایی + نکاتی که باید رعایت کنید

    [ad_1]

    دویدن در سربالایی برای تقویت دستگاه قلبی‌‌عروقی و اسکلتی‌عضلانی بدن مفید و راهکاری مؤثر برای ترکیب تمرینات سرعتی و قدرتی در یک تمرین است. این شکل از دویدن فواید ارزشمند بسیاری دارد که در این مقاله مطرحشان می‌کنیم. با ما همراه باشید.

    فواید دویدن در سربالایی

    ۱. بهبود ظرفیت هوازی

    دویدن در سربالایی قلب و ریه‌های شما را تقویت می‌کند و آمادگی قلبی‌عروقی شما را بهبود می‌بخشد. وقتی در سربالایی می‌دوید، عضلات نیاز به اکسیژن بیشتری دارند، بنابراین ضربان قلب طبیعی افزایش می‌یابد و باید عمیق‌تر و سریع‌تر از زمانی که در مسیر صاف می‌دوید، نفس بکشید. بنابراین تکرار دویدن در سربالایی باعث بهبود سلامت قلب و ریه‌ها می‌شود و حجم ضربه‌ای (حجم خون پمپاژشده از بطن چپ در هر ضربان) و حجم جاری (حجم هوایی که در هر دم یا بازدم معمولی به ریه وارد یا از آن خارج می‌شود) را افزایش می‌دهد.

    ۲. افزایش قدرت پاها

    بیشتر دوندگان می‌دانند که تمرینات قدرتی مهم‌اند، اما گاهی انگیزه انجام حرکاتی مانند اسکوات، لانج و ددلیفت را ندارند. دویدن در سربالایی تقریبا نوعی تمرین قدرتی است و باعث تقویت قدرت عضلات باسن، ساق پا، چهار سر ران، همسترینگ و خم‌کننده‌های ران می‌شود. افزایش قدرت پا بر اثر دویدن در سربالایی شما را دونده‌ای قوی‌تر می‌کند.

    ۳. افزایش قدرت هسته مرکزی بدن و بازوها

    دویدن در سربالایی علاوه‌بر تقویت قدرت پاها، عضلات بازوها و هسته مرکزی بدن را نیز تقویت می‌کند. بیشتر اوقات دونده‌ها اهمیت بازوهای قوی را در نظر نمی‌گیرند، اما چرخش مناسب بازو تأثیر فوق‌العاده‌ای بر قدرت و سرعت حرکت خواهد داشت. برای تقویت عضلات بازوها و میان‌تنه در سربالایی بدوید.

    ۴. افزایش سرعت دویدن

    دویدن در سربالایی یکی از بهترین تمرینات سرعتی برای دوندگان است. دویدن مکرر در سربالایی با حداکثر سرعت راهکاری عالی برای آموزش دویدن سریع‌تر به بدن است. علاوه‌بر این، عضلاتی که برای دویدن در سربالایی استفاده می‌شوند همان عضلاتی‌اند که برای دوی سرعت به کار می‌روند، بنابراین اگر به‌دنبال روش‌های تمرینی سریع‌تر دویدن هستید، دویدن در سربالایی را تمرین کنید. برای افزایش سرعت دو با این نوع دویدن، روی تپه‌های کوتاه با حداکثر سرعت بدوید و این کار را تکرار کنید.

    ۵. بهبود فرم دویدن

    برخی افراد برای بهبود فرم دویدنشان تمرینات مخصوصی انجام می‌دهند. خوشبختانه یکی از بهترین فواید دویدن در سربالایی این است فرم دویدن شما بهبود می‌یابد. دویدن در سربالایی باعث می‌شود وضعیت بدنی مناسب، چرخش سریع و برداشتن گام‌های کوتاه‌تر را تمرین کنید. هنگام دویدن در سربالایی حتما سینه را بالا، پشت را صاف، قسمت مرکزی بدنتان را سفت و شانه‌ها را عقب نگه دارید و خم نشوید.

    ۶. کاهش احتمال آسیب اسکلتی‌عضلانی

    یکی از خطرات دویدن زیاد صدمات اسکلتی‌عضلانی است. هنگام دویدن، استخوان‌ها، مفاصل، غضروف‌ها و بافت‌های همبند در معرض ضربات زیادی قرار می‌گیرند. دویدن در سربالایی احتمال بروز برخی آسیب‌های رایج مربوط به دویدن، مانند شین‌اسپلینت (درد ساق پا) و زانودرد را کاهش می‌دهد.

    ۷. افزایش کالری‌سوزی

    اگر به‌دنبال کاهش وزن یا افزایش متابولیسم خودید، دویدن در سربالایی باعث افزایش کالری‌سوزی می‌شود و ممکن است متابولیسم بدن شما را ساعت‌ها بعد از تمرین افزایش دهد، به‌خصوص اگر این تمرین را چندین بار تکرار کنید.

    ۸. تقویت ذهنی

    گرچه دویدن در سربالایی برای هر دونده‌ای سخت است، به‌اندازه‌ای که برای عضلات بدن فایده دارد، برای تقویت ذهن نیز مفید است. دویدن در سربالایی باعث افزایش قدرت می‌شود. تلاش برای اتمام این تمرین باعث تقویت عزم و ایجاد نگرشی مثبت برای دستیابی به موفقیت می‌شود.

    ۹. تنوع‌بخشیدن به تمرینات

    دویدن در سربالایی یکنواختی دویدن معمولی را از بین می‌برد. مثلا دویدن در سربالایی روی تردمیل با تکرار در سراشیبی یکی از بهترین راه‌ها برای گذراندن زمان و رفع خستگی است.

    نکاتی که باید هنگام دویدن در سربالایی رعایت کنید

    ۱. سرعت‌ دویدنتان را تنظیم کنید

    به فکر این نباشید که هرچه زودتر مسیر دویدن را به پایان برسانید. دویدن با سرعت زیاد در سربالایی‌ها یکی از رایج‌ترین اشتباهات دوندگان است. راز دویدن صحیح در سربالایی‌ها این است که سرعت دویدنتان را طوری تنظیم کنید که بیش‌ازحد خسته نشوید و انرژی‌تان را هدر ندهید. دویدن با سرعت کمتر باعث بازیابی انرژی حین دویدن می‌شود.

    ۲. فرم صحیح دویدن را حفظ کنید

    هنگام دویدن در سربالایی فرم صحیح دویدن را حفظ کنید. بازوها باید زاویه ۹۰ درجه داشته باشند و به جلو و عقب حرکت کنند نه به سمت راست و چپ. موقع دویدن باید کمرتان صاف باشد و به جلو خم نشوید. خم‌شدن به جلو فرم دویدن شما را خراب می‌کند. هنگام حرکت، به جلوی خود نگاه کنید. نگاه‌کردن به طرفین باعث پرت‌شدن حواس و کاهش سرعت دویدنتان خواهد شد. نگاه‌کردن به مسیر پیش‌ رو باعث می‌شود با وضعیت بدنی خوب بدوید. وضعیت و فرم نامناسب دویدن باعث آسیب به عضلات پا خواهد شد.

    ۳. بالای تپه به ریتم عادی دویدن برگردید

    با رسیدن به بالای تپه، می‌توانید گام‌برداشتن عادی را شروع کنید. اگر بالای تپه را به‌درستی بدوید، می‌توانید از دوندگانی که انرژی زیادی را در این قسمت تلف می‌کنند، جلو بزنید و عبور کنید.

    ۴. مراقب سراشیبی باشید

    برای بسیاری از دوندگان دویدن در سراشیبی کاری دلهره‌آور است، اما با حفظ فرم و تکنیک مناسب و تمرین اصولی می‌توانید در سراشیبی بهتر بدوید و از فواید بی‌نظیر آن بهره‌مند شوید. بهترین راه برای دویدن در سراشیبی این است که کمی به جلو خم شوید و گام‌های کوتاه و سریع بردارید. گرچه وسوسه‌انگیز است که در سراشیبی گام‌های بلندتر بردارید، برداشتن گام‌های جهشی بزرگ ممکن است به عضلات پاهایتان آسیب بزند.

    کلام پایانی

    ثابت نگه‌داشتن سرعت و تلاش‌نکردن بیش‌ازحد باعث می‌شود انرژی‌تان برای به‌پایان‌رساندن مسیر حفظ شود. دویدن در سربالایی یا روی تردمیل شیب‌دار روش‌هایی عالی برای تمرین‌کردن‌اند. بین روزهای تمرین، حتما روزهایی را هم برای استراحت و ریکاوری در نظر بگیرید.

    تابه‌حال در سربالایی دویده‌اید؟ به‌نظرتان این نوع دویدن چه فواید دیگری دارد؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
    اصول و روش‌هایی کاملا عملی برای یادگیری سریع و ماندگار هر زبان جدید

    [ad_2]
    منبع

  • کتاب خواندن برای نوزاد؛ فواید، زمان شروع و روش انجام

    کتاب خواندن برای نوزاد؛ فواید، زمان شروع و روش انجام

    [ad_1]

    از چه زمانی باید کتاب‌خواندن برای کودک را شروع کنید؟ پاسخ این است که هیچ‌گاه برای شروع دیر نیست. در حقیقت برخی از والدین این کار را از دوران بارداری مادر شروع می‌کنند و بعضی از آنها تا زمان تولد فرزندشان صبر می‌کنند. کتاب‌خواندن برای نوزاد فرصتی فوق‌العاده است که با او ارتباط برقرار کنید. این روش به رشد مهارت‌های اولیه پیش از سوادآموزی مانند افزایش دایره لغات و عشق مادام‌العمر فرزندتان به کتاب‌خوانی کمک می‌کند. در ادامه، درباره کتاب‌خواندن برای نوزادان بیشتر توضیح می‌دهیم.

    فواید کتاب‌خواندن برای نوزاد

    کتاب‌خواندن عادت سالمی است که والدین باید پیش از تولد اولین فرزندشان آن را در خانواده ایجاد کنند. وقتی برای کودکان کتاب می‌خوانید، توجهتان کاملا به آنها جلب می‌شود. این دقیقا همان چیزی است که کودکان بیش از همه دوست دارند. هیچ برنامه تلویزیونی یا حتی اسباب‌بازی‌ای برای آنها جذاب‌تر از توجه شما نیست.

    ۱. آموزش مهارت‌های فردی

    کتاب‌خواندن با صدای بلند برای کودک فعالیت مشترک فوق‌العاده‌ای است. این کار را می‌توانید تا سال‌ها پس از نوزادی فرزندتان نیز ادامه بدهید. کتاب‌خواندن با صدای بلند برای کودک یا نوزاد مزایای بسیاری دارد که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:

    • آموزش برقراری ارتباط با دیگران.
    • معرفی مفاهیمی مانند اعداد، حروف، رنگ‌ها و اشکال به شیوه‌ای سرگرم‌کننده.
    • رشد مهارت‌ شنیدن، تقویت حافظه و افزایش دایره واژگان کودک.
    • آشناکردن نوزاد با دنیای اطرافش.

    نوزادان تا ۱سالگی تمام آواهای لازم برای صحبت‌کردن به زبان مادری خود را یاد می‌گیرند. هرچه برای آنها داستان‌های بیشتری را با صدای بلند بخوانید، کلمات بیشتری را می‌شنوند و بهتر می‌توانند صحبت کنند.

    شنیدن کلمات کتاب‌ها در مغز کودکتان مجموعه‌ای غنی از کلمات ایجاد می‌کند. کودکانی که والدینشان با آنها صحبت می‌کنند و برایشان کتاب می‌خوانند، معمولا تا ۲سالگی بیش از هم‌سالان خود کلمه بلدند. به‌علاوه نوزادانی که در سال‌های اولیه زندگی کسی برایشان کتاب خوانده است، خواندن و نوشتن را زودتر و در زمانی مناسب یاد می‌گیرند.

    ۲. آموزش مهارت‌های اجتماعی

    وقتی برای نوزاد کتاب می‌خوانید:

    • فرزندتان می‌شنود که از احساسات و صداهای معنادار استفاده می‌کنید و این تا حدی سبب رشد اجتماعی و عاطفی او می‌شود.
    • کودک تشویق می‌شود که بهتر نگاه کند، اشاره کند، لمس کند و به سؤالات پاسخ دهد و این نیز رشد اجتماعی و مهارت‌های تفکر او را بهبود می‌بخشد.
    • فرزندتان تلاش می‌کند تا با تقلید صداها، تشخیص تصاویر و یادگیری کلمات مهارت‌های زبانی خود را بهبود ببخشد.

    اگر برای نوزادان و کودکان با شادی، هیجان و صمیمیت کتاب بخوانید، آنها کم‌کم به کتاب‌خوان‌های حرفه‌ای تبدیل می‌شوند.

    بهترین زمان برای شروع کتاب‌خوانی

    کارشناسان کودک معتقدند که باید به‌محض تولد نوزاد، کتاب‌خواندن برای او را شروع کنید. او از این طریق با صدای شما آشنا می‌شود و آن را تشخیص می‌دهد. نوازادان حتی اگر متوجه آنچه می‌خوانید نشوند، می‌توانند آهنگ کلام شما و ریتم آن را تشخیص بدهند. علاوه‌بر این، هیچ چیز برای نوزاد آرامش‌بخش‌تر از صدای والدین نیست.

    بهتر است که در اولین فرصت ممکن، کتاب‌خواندن را در برنامه روزانه کودک جای بدهید. البته اگر از بدو تولد این کار را شروع نکنید نیز جای نگرانی نیست. هیچ زمانی برای شروع کتاب‌خوانی برای کودکان دیر نیست. در هر صورت، این کار برای کودک سودمند خواهد بود.

    کتاب‌خواندن برای نوزاد را چطور شروع کنیم؟

    اگر به‌تازگی صاحب فرزندی شده‌اید، احتمالا حتی تصور کتاب‌خواندن هم برایتان خسته‌کننده باشد. شما هم مانند بسیاری از والدین شبانه‌روز به کودک غذا می‌دهید و از خواب راحت محروم شده‌اید. بااین‌حال، به کتاب‌خوانی به‌چشم فرصتی برای نشستن و در آغوش گرفتن فرزند خود نگاه کنید. این کار به فرصتی برای استراحت و آرامش شما تبدیل می‌شود، نه کار مهم دیگری که باید به فهرست بلندبالای کارهای خود اضافه کنید.

    ۱. کتاب‌خوانی از زمان تولد تا ۶ماهگی

    در این سنین، بینایی نوزاد هنوز در حال تکامل است، پس می‌توانید برای کودک کتاب‌هایی با این ویژگی‌ها بخوانید:

    • متن کم یا بدون متن؛
    • تصاویر بزرگ با کنتراست زیاد؛
    • ویژگی‌های تعاملی مانند عروسک، آینه یا سوراخ‌های چشم.

    هرچه برای لذت‌بردن نوزاد از کتاب‌خوانی راه‌های بیشتری پیدا کنید، بهتر است. حتی می‌توانید کتاب‌ها یا مجلات مخصوص بزرگ‌سالان را برای او بخوانید. برای نوزاد کلمات اهمیت چندانی ندارند. برای او لحن صدای شما و اینکه او را در آغوش می‌گیرید، مهم است.

    ۲. کتاب‌خوانی برای نوزادان ۷ تا ۱۲ماهه

    نوزادان در نیمه دوم سال اول زندگی خود می‌توانند برخی از کلماتی را که برایشان می‌خوانید درک کنند. معنادارترین کلمات برای آنها در این سنین کلماتی مانند مامان، بابا، شیر یا شیشه‌شیرند.

    برای نوزادان ۷ تا ۱۲ماهه کتاب‌هایی که یک شیء یا شخصیت دارند، از همه بهترند. در این حالت، او می‌تواند چیزی را که شما از آن نام می‌برید تشخیص دهد. درنتیجه دایره واژگانش تقویت می‌شود و به‌آرامی متوجه می‌شود که تصاویر نشان‌دهنده چیزهای واقعی‌اند.

    موقع کتاب‌خواندن برای نوزاد، به تصاویری که فرزندتان به آنها علاقه نشان می‌دهد، اشاره کنید. همچنین آنچه را می‌خوانید با صورت، دست‌ها و صدای خود اجرا کنید. اجازه بدهید نوزاد به صحبت‌هایتان واکنش نشان دهد و حرف بزند. این مکالمه به او کمک می‌کند تا رعایت نوبت را یاد بگیرد. به‌علاوه، با این روش به او یاد می‌دهید که روی چیزی که دیگری می‌گوید تمرکز کند.

    معمولا نوزادان در ۷ تا ۱۲ماهگی به اسباب‌بازی علاقه بیشتری دارند. بنابراین سعی کنید از کتاب‌هایی مثل کتاب‌های چوبی یا پارچه‌ای استفاده کنید که به اسباب‌بازی شباهت بیشتری دارند. کتاب‌های حسی‌لمسی نیز برای نوزادان بسیار سرگرم‌کننده‌اند. بااین‌حال، کتاب‌هایی را که اجزای کوچکی مانند روبان یا دکمه دارند از دسترس او دور کنید.

    ۳. کتاب‌خوانی برای نوزادان ۱۳ تا ۱۸ماهه

    در این سنین می‌توانید کم‌کم کتاب‌هایی با ۱ یا ۲ جمله در هر صفحه را به کودک معرفی کنید. هرچه حین خواندن داستان کتاب بچه‌گانه‌تر رفتار کنید، بهتر است. مثلا اگر کتابی درباره حیوانات می‌خوانید، صدای آنها را تقلید کنید. فرزندتان این حرکت را بامزه می‌داند و دیر یا زود هر دو صدای حیوانات را تقلید می‌کنید و حسابی به خنده می‌افتید.

    با پرسیدن سؤالاتی مانند «سگ چی می‌گه؟» یا «گربه رو می‌بینی؟» کودک خود را به مشارکت در کتاب‌خوانی دعوت کنید. از فرزند خود بخواهید به نمونه‌های واقعی از آنچه در تصاویر می‌بیند، اشاره کند. مثلا از او بپرسید: «بینی‌‌ات کجاست؟» در این سنین، می‌توانید به فرزندتان تصاویر بیشتری از چیزهایی که او هر روز با آنها روبه‌رو نمی‌شود، نشان دهید.

    نوزادان در ۱۵ تا ۱۸ماهگی گاهی می‌توانند به سؤالات با یک کلمه پاسخ دهند. بنابراین به او تصاویر کتاب را نشان دهید و بپرسید: «این چیه؟» اگر مثلا پاسخ داد: «ماشین»، بگویید: «بله، ماشینه. این یه ماشین سبز بزرگه.» این‌طوری به او کمک می‌کنید بیشتر فکر کند و دایره لغات خود را گسترش دهد.

    ۴. کتاب‌خواندن برای کودکان ۱۹ تا ۲۴ماهه

    برای بسیاری از کودکان نوپا برنامه آشنای کتاب‌خوانی در هر روز و خواندن کتاب‌های آشنا مایه آرامش است. به همین دلیل کودکان از حدود ۱۸ماهگی از شما می‌خواهند تا یک کتاب را بارها و بارها برایشان بخوانید. همچنین همین نکته باعث می‌شود که آنها اجازه ندهند روش کتاب‌خوانی خود را تغییر بدهید. بااین‌حال، این تکرار مداوم یک مزیت آموزشی نیز دارد. کارشناسان معتقدند که خواندن کتاب‌های تکراری به کودکان کمک می‌کند تا کلمات جدید را درک کنند و آنها را به خاطر بسپارند.

    مدت‌زمان کتاب‌خوانی برای نوزادان و کودکان

    کتاب‌خوانی برای نوزاد

    برای شروع بهتر است که بازه‌های زمانی کتاب‌خوانی کوتاه باشند. جلسات کوتاه ۵ تا ۱۰دقیقه‌ای باعث می‌شوند نوزاد یا کودک کم‌کم به کتاب‌خوانی علاقه‌مند شود. کتاب‌خواندن برای نوزادان مانند پس‌اندازکردن در حساب بانکی کلمات اوست. هرچه زودتر این کار را شروع کنید و بیشتر سپرده‌گذاری کنید، فرزندتان با ورود به مدرسه ثروتمندتر خواهد بود.

    هر روز زمانی مانند وقت خواب، پس از حمام یا زمان آرام دیگری را به کتاب‌خوانی اختصاص دهید. تنظیم زمان کتاب‌خوانی سبب می‌شود که این کار را از یاد نبرید. علاوه‌بر این، برای فرزندتان یک برنامه روزانه همیشگی ایجاد می‌شود.

    بهترین کتاب‌ها برای نوزادان

    هنگام انتخاب کتاب برای فرزندتان، به دنبال کتابی با محتوای ساده، تکراری و تصاویری رنگارنگ باشید. بنابراین حتی آلبوم عکس خانوادگی نیز برای نوزاد کتابی سرگرم‌کننده محسوب می‌شود.

    علاوه‌بر این، می‌توانید کتاب‌هایی را برای فرزندتان بخوانید که خودتان هم از خواندن آنها لذت می‌برید. کتاب‌های موردعلاقه‌تان در دوران کودکی یا کتاب‌هایی که برای شما معنا و ارزش خاصی دارند، از جمله این کتاب‌ها هستند. در صورت امکان، از کتابخانه‌های محله خود کتاب امانت بگیرید. این‌طوری هم کتاب‌ها رایگان در اختیار شما هستند و هم می‌توانید هر بار کتاب‌هایی متنوع را برای او بخوانید.

    برای فرزندتان داستان‌های کلاسیک بخوانید. کودکان از شنیدن چنین داستان‌هایی لذت می‌برند. سعی کنید کتاب خاصی را به کودک تحمیل نکنید. مهم‌ترین نکته در کتاب‌خواندن برای نوزادان و کودکان این است که او را به مطالعه همیشگی عادت بدهید. این کار را می‌توانید با خواندن روزنامه با صدای بلند نیز انجام بدهید. معمولا کودکانی که در خانه‌هایی پر از کتاب بزرگ می‌شوند، در آینده کتاب‌خوان حرفه‌ای می‌شوند.

    در کل فرقی نمی‌کند که چه کتابی را برای نوزاد خود انتخاب کنید. مهم این است که او صدای شما و کلمات مختلف را بشنود. وقتی او بزرگ‌تر می‌شود، می‌تواند سر خود را بالا نگه دارد و کتاب را در دست بگیرد. در چنین حالتی که کودک متوجه تصاویر و مطالب کتاب می‌شود، باید کتاب‌های مناسب سن او تهیه کنید.

    کلام آخر

    کتاب‌خواندن برای نوزاد فواید بی‌شماری دارد. این کار به رشد مهارت‌های فردی و اجتماعی او کمک می‌کند. کتاب‌خوانی همراه با فرزندتان باید به زمانی آرامش‌بخش و لذت‌بخش برای هر دوی شما تبدیل شود. پس کتاب‌هایی را انتخاب کنید که هر دو از خواندن آنها لذت ببرید.

    سعی کنید جایی را مخصوص کتاب‌خوانی درست کنید. همچنین بهتر است همیشه در سبد اسباب‌بازی‌های کودک چند کتاب قرار بدهید تا از همان دوران نوزادی و کودکی با کتاب مأنوس شود. با گذشت زمان، خواهید دید که فرزندتان مشتاقانه منتظر زمان کتاب‌خوانی خواهد بود و حتی ممکن است کتاب‌هایی را بیاورد تا برایش بخوانید. قدر این لحظات آرامش‌بخش را که با فرزند خود سپری می‌کنید بدانید. تا چشم به هم بزنید، او برای شما کتاب خواهد خواند.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
    مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا


    [ad_2]
    منبع

  • سویه‌های جدید کرونا چقدر خطرناک‌اند؟

    سویه‌های جدید کرونا چقدر خطرناک‌اند؟

    [ad_1]

    شنیدن اخبار مختلف درباره سویه جدید کرونا شاید نگران‌کننده باشد. سویه جدید کرونا به‌نام ای.جی.۵ (۵.EG) به‌سرعت در حال انتشار است، بااین‌حال کارشناسان معتقدند این سویه کرونا به‌اندازه سویه‌های قبلی خطرناک نیست. همچنین سویه دیگری به‌نام بی.آ.۸۶.۲ (۲.۸۶.BA) به‌دلیل جهش‌هایش تحت‌نظر است. این سویه‌ها واقعا چقدر قدرتمندند؟ برای اطلاعات بیشتر درباره سویه‌های جدید کرونا تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    سویه‌های جدید کرونا

    • در مرداد ماه، سویه ۵.EG سویه غالب در ایالت متحده معرفی شد و سازمان بهداشت جهانی (WHO) آن را سویه‌ای جالب معرفی کرد، زیرا تغییراتی ژنتیکی کرده است که برای آن مزیت‌هایی دارند و از طرفی شیوع آن رو به افزایش است.
    • سویه ۲.۸۶.BA شیوع کمتری دارد. بااین‌حال دانشمندان بابت تعداد جهش‌های آن هشدار می‌دهند.

    حال سؤال این است که چقدر باید نگران سویه جدید کرونا بود.

    سویه ۵.EG چیست؟

    ابتلا به بیماری‌ شدید در افراد میان‌سال و افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای همیشه نگران‌کننده است، اما کارشناسان می‌گویند ۵.EG خطر جدی ایجاد نمی‌کند یا حداقل خطرش از سایر سویه‌های اصلی موجود بیشتر نیست. سویه ۵.EG اولین بار در بهمن‌ماه در کشور چین و در فروردین‌ماه در ایالات متحده گزارش شد. بااین‌حال هنوز موردی از ابتلا به ۵.EG در ایران گزارش نشده است.

    سویه ۵.EG یک نسل از سویه امیکرون ایکس.بی.بی.۱.۹.۲ (XBB.1.2.9) است که جهشی اساسی داشته و به‌کمک این جهش می‌تواند از دست آنتی‌بادی‌های سیستم ایمنی برای واکنش به سویه‌های اولیه و واکسن پنهان شود. این همان مزیتی است که موجب می‌شود ۵.EG سویه غالب در جهان باشد. این ویروس می‌تواند کمی بیشتر از دست سیستم ایمنی مخفی شود، بنابراین موارد ابتلا به کووید در حال افزایش است.

    به نظر نمی‌رسد ۵.EG که اریس (Eris) هم نامیده می‌شود، از نظر سرایت و علائم و ایجاد بیماری شدید توانایی جدیدی داشته باشد. تست‌های تشخیص و درمان مثل موارد قبلی کرونا اثربخش‌اند. به‌ همین دلیل نگرانی زیادی درباره این سویه وجود ندارد. بااین‌حال، نیاز به استفاده از فرمول جدیدی از واکسن احساس می‌شود. واکسن‌های بوستر که از نظر ژنتیکی شبیه به ۵.EG هستند در حال تولیدند تا محافظت بهتری در برابر ۵.EG ایجاد کنند.

    در حال حاضر اصلی‌ترین نگرانی برای افرادی است که بیشتر در معرض خطرند. به‌خصوص که واکسن‌هایی که در گذشته تزریق شده‌اند، فاصله زیادی با سویه‌های جدید کرونا دارند.

    علائم ۵.EG

    اطلاعات اطمینان‌بخشی درباره علائم ۵.EG در دسترس نیست، اما پزشکان علائم خفیف یا شایع آن را گزارش کرده‌اند. اکثر بیماران علائمی شبیه به امیکرون دارند و بیشتر درگیر عوارض سیستم تنفسی فوقانی می‌شوند، از جمله:

    سویه ۲.۸۶.BA چیست؟

    سویه جدید دیگر که توجه دانشمندان را جلب کرده، ۲.۸۶.BA یا پیرولا (Pirola) است؛ نسلی از امیکرونی متفاوت که با چندین مورد کووید در قاره‌های دیگر مرتبط است، اما به‌عقیده کارشناسان شیوع آن بیشتر است. جهش‌های زیاد ۲.۸۶.BA دانشمندان را نگران کرده است. بسیاری از این جهش‌ها در پروتئین اسپایک (spike) بوده‌اند، همان پروتئینی که ویروس توسط آن سلول‌های انسان را آلوده می‌کند و سیستم ایمنی از آن برای شناسایی ویروس استفاده می‌کند. جهش‌های ۲.۸۶.BA مثل تغییرات اولین سویه امیکرون در مقایسه با کرونای اصلی نشان‌دهنده جهشی تکاملی است.

    مقابله با ۲.۸۶.BA

    بر اساس اطلاعاتی که دانشمندان چینی در اردیبهشت‌ماه منتشر کرده‌اند، ۲.۸۶.BA با سویه‌های قبلی ویروس تفاوت زیادی دارد و به‌راحتی می‌تواند از آنتی‌بادی‌های تولید‌شده برای مقابله با عفونت اولیه فرار کند و این قابلیتش بیشتر از ۵.EG است. هنوز اطلاعات دقیقی در این باره منتشر نشده است، اما به نظر می‌رسد که واکسن‌های موجود در برابر این سویه چندان مؤثر نیستند. البته طبق تحقیقات، ۲.۸۶.BA از سایر سویه‌ها عفونت کمتری ایجاد می‌کند. البته باید این نکته را در نظر گرفت که عملکرد سلول‌ها در آزمایشگاه همیشه نشان‌دهنده نحوه رفتار سلول در دنیای واقعی نیست.

    ۱۱ شهریور، دانشمندان سوئدی گزارش کردند که آنتی‌بادی‌های تولیدشده در افرادی که به ویروس جدید مبتلا شده‌اند محافظت کافی در برابر ۲.۸۶.BA را ایجاد می‌کند. طبق این یافته‌ها، آنتی‌بادی‌های تولیدشده توسط واکسن جدید کاملا در برابر این سویه ناتوان نیستند.

    علائم کرونا

    افراد مبتلا به کرونا طیفی از علائم خفیف تا شدید را گزارش می‌دهند، از جمله:

    تشخیص کرونا

    از آنجایی‌ که تشخیص کرونا با توجه به علائم چندان ساده نیست، بهترین راه تشخیص عفونت انجام آزمایش‌هایی مثل تست پی.سی.آر (PCR) است. اگر مشکل تنفسی دارید، به‌علت بیماری‌های زمینه‌ای احتمال ابتلای شما به بیماری شدید بیشتر است یا باردارید، بلافاصله آزمایش بدهید.

    اگر جواب آزمایش شما مثبت بود، با نظر پزشک از داروهای مهارکننده بیماری یا بوستر استفاده کنید.

    شما بگویید

    شما چقدر با سویه‌های جدید کرونا آشنایی دارید؟‌ آیا به این سویه‌ها مبتلا شده‌اید؟‌ در صورت تمایل، می‌توانید تجربه و نظرتان را در قسمت ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این مطلب را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]

    منبع

  • COPD چیست؛ علت، علائم، روش تشخیص و درمان

    COPD چیست؛ علت، علائم، روش تشخیص و درمان

    [ad_1]

    اصطلاح بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD) برای گروهی از بیماری‌ها به کار می‌رود که شامل برونشیت مزمن و آمفیزم می‌شوند. نفس‌کشیدن فرد مبتلا به COPD به‌مرور زمان سخت‌تر می‌شود. آسیب ریه‌ها برگشت‌پذیر نیست، اما با عوض‌کردن سبک زندگی و تغییرات دارویی می‌توان علائم این بیماری را مهار کنید. در این مقاله می‌گوییم COPD مخفف چیست و چه علائمی دارد، پس همراهمان بمانید.

    COPD چیست؟

    COPD اصطلاحی فراگیر برای گروهی از بیماری‌های ریوی پیش‌رونده است. برونشیت مزمن و آمفیزم هر دو ممکن است منجر به COPD شوند. اگر مشخص شود که COPD دارید، یعنی مبتلا به یکی از این دو بیماری ریوی هستید یا علائم هر دو را دارید. بیماری انسداد ریوی مزمن ممکن است به‌‌آهستگی پیشرفت کند و به‌مرور زمان تنفس را برای بیمار سخت‌تر کند.

    چه کسانی دچار COPD می‌شوند؟

    علت اصلی بروز COPD سیگارکشیدن است. البته تمام افراد سیگاری به این بیماری مبتلا نمی‌شوند. احتمال بروز این عارضه در این افراد بیشتر است:

    • زنان؛
    • افراد بالای ۶۵ سال؛
    • کسانی که در معرض آلاینده‌های هوا قرار دارند؛
    • افرادی که با مواد شیمیایی، گردوغبار یا دود سروکار دارند؛
    • آنهایی که کمبود آلفا-۱ آنتی‌تریپسین (AAT) دارند.
    • کسانی که در دوران کودکی عفونت‌های متعدد ریوی داشته‌اند.

    علل بیماری انسداد ریوی مزمن

    علت ابتلای ۹۰درصد بیماران به COPD سیگارکشیدن است. سایر علل این بیماری عبارت‌اند از:

    • کمبود آلفا-۱ آنتی‌تریپسین (نوعی اختلال ژنتیکی)؛
    • تنفس دود سیگار دیگران؛
    • آلودگی هوا؛
    • گردوغبار و دود داخل محیط کار؛
    • سیگارکشیدن.

    علائم COPD چیست؟

    • تنفس عمیق مشکل؛
    • تنگی نفس با انجام ورزش‌های سبک (مانند پیاده‌روی یا بالارفتن از پله‌ها)؛
    • تنگی نفس موقع انجام فعالیت‌های روزانه؛
    • خس‌خس سینه؛
    • سرفه به‌همراه خلط.

    نحوه تشخیص COPD چیست؟

    پزشک برای بررسی ریه‌ها و سلامت کلی شما سابقه پزشکی‌تان را بررسی و معاینه‌تان می‌کند و تعدادی آزمایش مانند تست‌های تنفس پیشنهاد می‌دهد. او همچنین ممکن است بخواهد آزمایش‌های دیگری نیز انجام دهد مانند:

    • پالس اکسیمتری: این آزمایش اکسیژن خون شما را اندازه می‌گیرد.
    • گازهای خون شریانی: این آزمایش‌ها مقدار اکسیژن و دی‌اکسیدکربن خون شما را مشخص می‌کنند.
    • الکتروکاردیوگرام (ECG یا EKG): این آزمایش عملکرد قلب را بررسی می‌کند و بیماری قلبی را به‌عنوان مسبب تنگی نفس رد می‌کند.
    • سی تی اسکن قفسه سینه یا رادیوگرافی قفسه سینه: عکس‌برداری برای بررسی تغییراتی در ریه‌ها انجام می‌شود که باعث COPD می‌شوند.
    • تست ورزش: پزشک با این تست تشخیص می‌دهد که مقدار اکسیژن خون شما زمان ورزش افت می‌کند یا نه.

    مراحل بیماری انسداد ریوی مزمن

    COPD با گذشت زمان بدتر می‌شود. سرعت پیشرفت این بیماری از متوسط تا سریع و در هر فرد متفاوت است.

    ۱. COPD متوسط (مرحله ۱ یا مرحله اولیه)

    اغلب اولین نشانه COPD کم‌آوردن نفس هنگام انجام ورزش‌های سبک مانند پیاده‌روی یا بالارفتن از پله‌هاست. چون به‌راحتی ممکن است این مشکل را به افزایش سن یا از فرم‌افتادن بدن ربط داد، بسیاری از افراد متوجه نمی‌شوند که مبتلا به انسداد ریوی مزمن‌اند. نشانه دیگر این بیماری سرفه‌کردن به‌همراه خلط است که مخصوصا در صبح مشکل‌آفرین است. مواردی که گفتیم علائم هشداردهنده COPD به‌ شمار می‌روند.

    ۲. COPD متوسط تا شدید (مراحل ۲ و ۳)

    در کل تنگی نفس با پیشرفت بیشتر بیماری COPD مشخص‌تر می‌شود. حتی ممکن است موقع انجام فعالیت‌های روزانه چنین مشکلی داشته باشید. همچنین تشدید علائم COPD (افزایش خلط، بی‌رنگ‌شدن خلط و تنگی نفس بیشتر) معمولا در مراحل پیشرفته انسداد ریوی مزمن رایج است. در این مواقع بیمار مستعد ابتلا به عفونت‌های ریوی مانند برونشیت و ذات‌الریه نیز هست.

    ۳. COPD بسیار شدید (مرحله ۴)

    با شدت‌گرفتن بیماری انسداد ریوی مزمن، فرد تقریبا با هر کاری که انجام دهد تنگی نفس می‌گیرد. همچنین ممکن است نیاز به استفاده از یک کپسول اکسیژن قابل‌حمل داشته باشد.

    درمان بیماری COPD چیست؟

    تمرکز پزشک موقع درمان این بیماری بر تسکین علائم آن مانند سرفه و مشکلات تنفسی و جلوگیری از عفونت‌های ریوی است.

    ۱. دارودرمانی

    داروهایی که ممکن است پزشک تجویز کند عبارت‌اند از:

    1. برونکودیلاتورها: این داروها مقاومت در مجاری تنفسی را کاهش می‌دهند. شما با استنشاق این داروها می‌توانید راحت‌تر نفس بکشید.
    2. داروهای ضد التهابی: با استنشاق داروهای استروئیدی یا مصرف آنها به‌شکل قرص، التهاب ریه‌ها کاهش می‌یابد.
    3. آنتی‌بیوتیک‌ها: COPD فرد را مستعد ابتلا به عفونت‌های تنفسی می‌کند که به ریه‌های ضعیف‌شده‌ بیشتر آسیب می‌زنند. ممکن است برای جلوگیری از عفونت‌های باکتریایی نیاز به استفاده از آنتی‌بیوتیک داشته باشید.
    4. داروهای آنتی‌کولینرژیک: این داروها اتصال‌های ماهیچه‌ای که اطراف مجاری هوایی را تنگ کرده‌اند، شل می‌کنند و به پاکسازی خلط از ریه‌ها کمک می‌کنند. شل‌شدن ماهیچه‌ها ورود هوای بیشتر به ریه‌ها و خروج از آنها را راحت‌تر می‌کند. زمانی که مجاری هوایی باز باشد، خلط آزادانه‌تر جابه‌جا می‌شود و بنابراین راحت‌تر با سرفه بیرون می‌آید. داروهای آنتی کولینرژیک عملکرد متفاوتی دارند و در مقایسه با برونکودیلاتورها که سریعا عمل می‌کنند، آهسته‌تر اثر می‌گذارند.
    5. اصلاح‌کننده‌‌های لکوترین: این داروها روی لکوترین‌ها اثر می‌گذارند، موادی شیمیایی که طبیعی در بدن شکل می‌گیرند و باعث سفت‌شدن ماهیچه‌های مسیر هوایی و تولید خلط و مایع می‌شوند. اصلاح‌کننده‌‌های لکوترین این مواد شیمیایی را مسدود می‌کنند و واکنش‌هایشان را کاهش می‌دهند. بنابراین سبب بهبود جریان هوا و کاهش علائم COPD در برخی افراد می‌شوند.
    6. اکسپکتورانت‌ها: این داروها خلط را در مجاری‌های هوایی نازک می‌کنند تا راحت‌تر با سرفه بیرون بیایند. این داروها را باید با تقریبا ۲۳۷ میلی‌لیتر آب مصرف کنید.
    7. آنتی‌هیستامین‌ها: این داروها آبریزش چشم، عطسه و احساس فشار و سفتی در سر را تسکین می‌دهند. آنتی‌هیستامین‌ها با آنکه این علائم را تسکین می‌دهند، مسیرهای هوایی را خشک می‌کنند که کمی تنفس و بیرون‌دادن خلط را سخت می‌کند.
    8. داروهای ضدویروسی: پزشک ممکن است برای درمان یا جلوگیری بیماری‌های ویروسی مانند آنفلوانزا، داروهای ضدویروسی تجویز کند. آنفلوانزا به‌خصوص برای افراد مبتلا به COPD خطرناک است.

    ۲. اکسیژن مکمل

    اگر اکسیژن خون کم باشد، ممکن است استفاده از کپسول اکسیژن قابل‌حمل لازم باشد.

    ۳. تزریق واکسن‌ها

    با ابتلا به بیماری انسداد ریوی مزمن، عفونت‌های تنفسی خطرناک‌تر می‌شوند. به‌خصوص برای جلوگیری از آنفلوانزا و ذات‌الریه، مهم است که فرد مبتلا واکسن بزند.

    ۴. توانبخشی

    توانبخشی برای درمان COPD

    کاردرمانگر راهکارهای مؤثر تنفسی را برای کاهش تنگی نفس و افزایش آمادگی جسمانی آموزش می‌دهد. داشتن آمادگی جسمانی باعث می‌شود فرد بتواند بهتر از ظرفیت ریه‌های خود استفاده کند و نفس بکشد.

    چطور از COPD جلوگیری کنیم؟

    سیگارنکشیدن بهترین کاری است که می‌توانید برای جلوگیری از COPD انجام دهید. در ضمن در محیط‌هایی که هوای خوبی ندارند یا هوا ذراتی مانند گردوغبار، دود یا گاز دارد، قرار نگیرید.

    طول عمر بیماران COPD

    مدت‌زمانی که فرد می‌تواند با این بیماری زندگی کند، به سن و وضعیت سلامت و علائم او بستگی دارد. اگر COPD در مرحله متوسط باشد، یعنی زودتر تشخیص داده شده است و به‌خوبی مهار می‌شود و ممکن است پس از تشخیص فرد ۱۰ یا حتی ۲۰ سال زندگی کند.

    علائم هشداردهنده عفونت (به‌خصوص برای فرد مبتلا به انسداد ریوی مزمن) چیست؟

    با آنکه امکان درمان موفق اکثر عفونت‌ها وجود دارد، باید بتوانید علائم عفونت را فوری تشخیص دهید. این علائم ممکن است موارد زیر باشند:

    • افزایش تنگی نفس، تنفس مشکل یا خس‌خس سینه؛
    • سرفه‌کردن با خلط زیاد؛
    • خلط زرد یا سبزرنگ (ممکن است خلط به این رنگ باشد یا نباشد)؛
    • خستگی یا ضعف زیاد؛
    • گلودرد یا خارش گلو در زمان بلع؛
    • تخلیه غیرعادی سینوس، گرفتگی بینی، سردرد یا حساس‌بودن امتداد قسمت بالایی استخوان‌های گونه؛
    • تب (بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد) یا لرز (ممکن است لرز داشته باشید یا نداشته باشید).

    با مشاهده هرکدام از این علائم فورا به پزشک مراجعه کنید، حتی اگر احساس بیماری نمی‌کنید.

    افراد مبتلا به COPD برای جلوگیری از عفونت‌ چه‌کار کنند؟

    ۱. دستان خود را بشویید

    در طول روز به‌دفعات دستان خود را با آب گرم و صابون بشویید، به‌خصوص قبل از:

    • آشپزی؛
    • غذاخوردن؛
    • مصرف دارو.

    دستان خود را پس از کارهای زیر کاملا بشویید:

    • سرفه‌کردن یا عطسه‌کردن؛
    • رفتن به دست‌شویی؛
    • لمس لباس یا پارچه خاکی؛
    • حضور کنار فرد مبتلا به سرماخوردگی یا آنفلوانزا؛
    • برگشتن از مهمانی.

    خوب است همیشه ضدعفونی‌کننده دست به‌همراه داشته باشید تا در صورت لزوم از آن استفاده کنید.

    ۲. حواستان به رفت‌وآمدها باشد

    اگر کسی که سرماخورده است یا آنفلوانزا دارد می‌خواهد به دیدنتان بیاید، از او بخواهید پس از بهبود این کار را کند.

    ۳. به محیط توجه کنید

    • خانه خود را از گردوغبار تمیز کنید. دست‌شویی و سینک‌ها را از کپک و سفیدک پاک کنید.
    • در مناطق ساختمان‌سازی کار نکنید یا به آنجا نروید. گردوخاک به ریه‌ها آسیب می‌زند. اگر مجبورید به چنین جاهایی بروید، ماسک بزنید.
    • در محیطی که هوای آن آلوده است، قرار نگیرید. دود سیگار، دود چوب یا روغن، دود اگزوز ماشین و آلاینده‌های صنعتی وارد ریه‌های می‌شوند و آنها را آزرده می‌کنند.
    • اگر امکانش هست در پاییز و زمستان، یعنی زمانی که آنفلوانزا بیشتر شایع است، در محیط‌های شلوغ قرار نگیرید.

    ۴. از تجهیزات پزشکی خود مراقبت کنید

    • تجهیزات تنفسی خود را تمیز نگه دارید.
    • اجازه ندهید سایرین از تجهیزات پزشکی شما مانند کانولای بینی، اسپری‌های استنشاقی با دوز اندازه‌گیری‌شده، نبولایزر و دهان‌گیر استفاده کنند.

    ۵. رژیم غذایی خود را رعایت کنید

    • سعی کنید رژیم غذایی متعادلی داشته باشید. تغذیه خوب به‌خصوص برای کمک به بدن برای مقاومت در برابر عفونت‌ها، مهم است. همه نوع غذایی بخورید. برخی افراد با خوردن چربی‌های بیشتر و کربوهیدرات‌های کمتر بهتر می‌توانند تنفس کنند. قبل از انتخاب رژیم غذایی، با متخصص تغذیه مشورت کنید.
    • به‌اندازه کافی مایعات بنوشید. روزی حداقل ۶ تا ۸ لیوان آب بنوشید (مگر آنکه پزشک توصیه دیگری کرده باشد). آب، آب‌میوه و نوشیدنی‌های ورزشی بهترین گزینه‌هایند.

    تفاوت آسم و COPD چیست؟

    آسم و انسداد ریوی مزمن شباهت‌های زیادی دارند از جمله علائم مشابه مانند تنگی نفس و انسداد مجاری تنفسی. بااین‌حال COPD مزمن و پیش‌رونده است. آسم گاهی فرد را به‌علت وجود مواد حساسیت‌زا در محیط درگیر می‌کند، اما علت اصلی COPD سیگارکشیدن است. افراد درگیر آسم خودبه‌خود دچار COPD نمی‌شوند و مبتلایان به انسداد ریوی مزمن همیشه آسم ندارند. گرچه ممکن است جفت این بیماران عارضه‌های تنفسی داشته باشند. اگر جزو این دسته از افرادید، باید برای درمان هر دو بیماری اقدام کنید.

    جمع‌بندی

    بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD) به‌نحوی به ریه‌ها آسیب می‌زند که برگشت‌پذیر نیست. البته می‌توان علائم این بیماری را با افزایش اطلاعات خود مهار کرد. با یادگیری استفاده کامل از ظرفیت ریه‌های خود و مبارزه با آزردگی ریه، می‌توانید راحت‌تر نفس بکشید.

    شما بگویید

    چه تجربه‌ای درباره COPD دارید؟ آیا تابه‌حال دچار عفونت‌های ریوی شده‌اید؟ چطور توانستید با آن مقابله کنید؟ نظر خود را با ما و سایر کاربران به اشتراک بگذارید. همچنین اگر این مطلب برایتان مفید بود، می‌توانید آن را برای دوستان خود نیز ارسال کنید.

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش کمک‌کردن

    آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش کمک‌کردن

    [ad_1]

    فرزندتان احساساتش درباره مدرسه را با شما در میان می‌گذارد؟ بعضی از بچه‌ها بعد از مدرسه درباره اتفاقاتی که در مدرسه افتاده است با پدر یا مادر خود صحبت می‌کنند، اما بعضی دیگر هیچ حرفی نمی‌زنند و نمی‌توان به احساساتشان پی برد. می‌خواهید بدانید فرزندتان در مدرسه خوشحال است یا نه؟ در این مقاله با ما همراه شوید.

    چطور بفهمیم فرزندمان چه احساسی به مدرسه دارد؟

    ۱. مدام درباره مدرسه با فرزندتان صحبت کنید

    زمانی که فرزندتان خسته نیست، با او درباره مدرسه صحبت کنید. درباره موضوعاتی که فرزندتان قبلا به آنها اشاره کرده است، از او سؤال کنید تا نشان دهید که واقعا به آنچه در زندگی او می‌گذرد، علاقه‌مندید.

    به‌احتمال زیاد فرزندتان مایل نباشد شما را در جریان اخبار بد مدرسه بگذارد. آرام به صحبت‌هایش گوش دهید، میان حرف‌هایش نپرید و بابت چیزهایی که می‌گوید او را نصیحت نکنید. با این کار فرزندتان را تشویق می‌کنید که تمام اتفاقات مدرسه (حتی اتفاقات ناراحت‌کننده مانند تنبیه‌شدن) را تعریف کند. وقتی حرف‌هایش تمام شد، درباره راه‌حل‌های مشکل صحبت کنید. رفتار بد کودک را شماتت کنید نه خود او را!

    ۲. سؤالات مفصل بپرسید

    اگر از فرزندتان بپرسید «امروز مدرسه چطور بود؟» به‌احتمال زیاد به جواب کوتاهی مانند «خوب بود» بسنده می‌کند. گرچه ممکن است همین جواب هم جواب صاقانه‌ای نباشد. از فرزندتان سؤالاتی بپرسید که جوابشان بیش از یک کلمه باشد. درباره هم‌کلاسی‌ها و معلمش از او سؤال کنید. مثلا بپرسید:

    • «کدوم هم‌کلاسی‌ات رو بیشتر از بقیه دوست داری؟»
    • «از گوش‌کردن به کدوم درس بیشتر لذت می‌بری؟»
    • «از کدوم رفتار معلمت خوشت نمی‌آد؟»
    • «زنگ تفریح بیشتر با کدوم دوستت وقت می‌گذرونی؟»

    با پرسیدن این سؤالات علاوه‌بر اینکه اطلاعاتی درباره اوضاع مدرسه کسب می‌کنید، به مسائل و اتفاقاتی پی می‌برید که فرزندتان را ناراحت می‌کنند.

    ۳. به مدرسه سر بزنید

    سرزدن مرتب به مدرسه و صحبت‌کردن با مدیر و معاون باعث می‌شود در جریان نمرات و عملکرد فرزندتان قرار بگیرید. در صورتی که رفتار فرزندتان مشکل خاصی داشته باشد، آن را به شما اطلاع خواهند داد. علاوه‌بر مراجعه به مدرسه، نیاز است با معلم فرزندتان هم در ارتباط باشید. هر تغییر رفتار یا ناراحتی‌ای که در وجود فرزندتان احساس می‌کنید، با معلمش در میان بگذارید. معلم ۵ روز در هفته را با فرزند شما می‌گذراند و معمولا اطلاعات خوبی درباره ارتباط بچه‌ها با هم و رفتارهای هرکدام دارد.

    نشانه‌های اینکه کودک در مدرسه مشکل دارد

    ۱. از صحبت‌کردن درباره مدرسه امتناع می‌کند

    امتناع ناگهانی کودک از صحبت‌کردن درباره مدرسه ممکن است نشانه‌ای هشداردهنده باشد، به‌خصوص اگر قبلا همیشه با اشتیاق درباره اتفاقات مدرسه و کلاس صحبت می‌کرده است. گرچه لازم است به حدومرزهای شخصی فرزندتان احترام بگذارید و او را مجبور به حرف‌زدن نکنید، این نشانه را نباید نادیده بگیرید.

    ۲. نگرش فرزندتان به مدرسه تغییر کرده است

    اگر فرزندتان قبلا نگرش مثبتی به مدرسه داشته است، اما اکنون مدام می‌گوید که از مدرسه‌رفتن خوشش نمی‌آید یا دوست ندارد تکالیفش را انجام بدهد، این زنگ خطر است. تغییر نگرش فرزندتان ممکن است ۲ دلیل داشته باشد: یا عملکرد تحصیلی‌اش افت کرده یا با هم‌کلاسی‌هایش مشکلی پیدا کرده است.

    تغییر بزرگ دیگری که باید مراقب آن باشید، کسالت است. وقتی فرزندتان می‌گوید در مدرسه حوصله‌اش سر می‌رود، مهم است که کمی عمیق‌تر دنبال دلیل آن باشید. ممکن است به‌دنبال این کسالت، رفتارهای دیگری مانند گوشه‌گیری و دورشدن از دوستان و هم‌کلاسی‌هایش نیز بروز دهد. در این شرایط بهترین راهکار صحبت‌کردن با معلم اوست. اگر دلیل این رفتارها افت تحصیلی یا مشکل ارتباط با سایر بچه‌ها باشد، معلم از آن مطلع است.

    ۳. ناراحتی از مدرسه را با علائم فیزیکی نشان می‌دهد

    مشکلات خواب، کاهش اشتها، دردهایی مانند معده‌درد یا سردرد و احساس اضطراب از علائم فیزیکی مربوط به وجود مشکل در مدرسه‌اند. معده‌درد یا اسهال گاه‌به‌گاه مشکل خاصی نیست، اما اگر متوجه شدید فرزندتان مدام قبل از رفتن به مدرسه دچار اسهال یا معده‌درد می‌شود، ممکن است نشان‌دهنده این باشد که فرزندتان بابت چیزی مربوط به مدرسه نگران است. رفتارهایی غیرمعمول مانند جویدن ناخن، مکیدن انگشت، کشیدن مو یا شب‌ادراری نیز ممکن است بیانگر وجود مشکلی مربوط به مدرسه باشند.

    در این شرایط با فرزندتان صحبت کنید و بپرسید چه نگرانی یا مشکل خاصی دارد. ممکن است در ابتدا از صحبت‌کردن امتناع کند، اما با رفتارهای همدلانه او را تشویق کنید درباره مشکلاتش صحبت کند. در این وضعیت، صحبت با مشاور هم ممکن است مفید باشد.

    ۴. زمان زیادی را صرف انجام تکالیف می‌کند

    اگر فرزندتان به‌تازگی تمام‌وقت مشغول انجام تکالیف است و هیچ وقت آزادی ندارد، این نیز ممکن است نشانه‌ای از بروز مشکلی در مدرسه باشد. البته روش‌های تدریس و تکلیف‌دادن معلمان با هم فرق می‌کند. درباره شیوه تدریس معلم فرزندتان اطلاعاتی کسب کنید و ببینید وضعیت بقیه هم‌کلاسی‌هایش چطور است.

    ۵. دچار افت تحصیلی شده است

    معمولا مشکلات مدرسه بر عملکرد تحصیلی کودک اثر منفی می‌گذارند. مرتبا تکالیف و نمرات فرزندتان و نامه‌هایی را که از طرف مدرسه برایتان می‌فرستند، بررسی کنید. با این کار در جریان عملکرد تحصیلی فرزندتان قرار می‌گیرید و هر نوع افت تحصیلی یا مشکلات احتمالی را شناسایی می‌کنید. اگر فرزندتان به‌تازگی نمرات کمی می‌گیرد و به‌نظرتان عملکرد تحصیلی‌اش افت کرده است، با معلمش مشورت کنید. قطعا اگر دانش‌آموز در درسی افت کند، اول معلم متوجه این مسئله می‌شود.

    اگر معلم هم معتقد بود که روند نمره‌گرفتن و درس‌خواندن فرزندتان افت کرده است، درباره دلایل احتمالی این مشکل با هم صحبت کنید و به‌دنبال حل مشکل باشید. معلمان معمولا پیشنهادهایی برای حل مشکلات مربوط به افت تحصیلی دانش‌آموزان مطرح می‌کنند. ایده‌های معلم همراه با چیزهایی که شما درباره فرزندتان می‌دانید، راهنمای شما برای حل مشکل خواهد بود.

    ۶. در مدرسه رفتار مناسبی ندارد

    بدرفتاری در مدرسه یکی از بارزترین نشانه‌هایی است که مشکل دانش‌آموز را تأیید می‌کند. کودکان در حال رشد و آموختن مهارت‌های مختلف‌اند و گاهی بروز برخی رفتارهای نادرست طبیعی است، اما اگر این رفتارها همیشگی و مداوم‌اند، لازم است دلیل آنها را شناسایی و مشکل را حل کنید. پرخاشگری، بی‌احترامی و سرکشی از جمله رفتارهای هشداردهنده‌اند. اگر کودک شما معمولا در مدرسه رفتار خوبی دارد و ناگهان دچار مشکلات رفتاری شده‌ است، لازم است مداخله کنید و مشکلی را که مسبب این رفتارها شده است شناسایی کنید.

    چطور برای حل مشکلات مربوط به مدرسه به فرزندمان کمک کنیم؟

    کمک به دانش‌آموزی که کلافه شده است

    ۱. شنونده خوبی باشید

    برای صحبت با فرزندتان وقت بگذارید و واقعا به آنچه می‌گوید، گوش دهید. در این شرایط ایجاد محیط احساسی امن همان چیزی است که کودک به آن نیاز دارد. فرزند شما احتمالا زمانی با شما صحبت خواهد کرد که احساس راحتی کند و بداند بدون اینکه او را قضاوت یا سرزنش کنید، به حرف‌هایش گوش می‌کنید. گوش‌دادن همدلانه راه ارتباطی را برای فرزندتان باز می‌گذارد تا درباره مشکلات مربوط به مدرسه با شما صحبت کند.

    ۲. به‌دنبال راه‌حل‌های عملی باشید

    گاهی تنها چیزی که فرزندانمان نیاز دارند، دانستن این حقیقت است که بی‌قیدوشرط دوستشان داریم و برای حمایت از آنها هر کاری انجام می‌دهیم. همچنین حمایت عملی و همکاری با معلم برای ایجاد برنامه‌ای برای حل مشکل بسیار مهم است. ارتباط نزدیک والدین با معلمان یکی از بهترین راه‌ها برای اطلاع از وضعیت بچه‌ها در مدرسه است و باعث می‌شود والدین مشکلات احتمالی را زودتر شناسایی کنند.

    گاهی اوقات با ایجاد ساختار یا قوانینی مانند محدودکردن زمان استفاده از تلفن همراه و رایانه و انجام تکالیف قبل از کارهای دیگر، می‌توان به‌راحتی مشکلات را برطرف کرد.

    ۳. به‌دنبال کمک حرفه‌ای باشید

    اگر گمان می‌کنید فرزندتان به‌دلیل اختلالات یادگیری یا رشد دچار مشکل شده است، انجام ارزیابی روان‌شناختی بسیار مهم است. چه کودک شما دچار معده‌درد و سردرد شده باشد و چه علائم افسردگی و اضطراب را بروز می‌دهد، لازم است با پزشک درباره این علائم صحبت کنید. پزشک مشکل را ریشه‌یابی می‌کند.

    کلام آخر

    حمایت شما در زمان رخ‌دادن مشکل برای فرزندتان، نقش بسزایی در گذر سریع‌تر از آن وضعیت دارد. هرچه زودتر مداخله کنید و به فرزندتان کمک کنید، استرس و اضطراب او زودتر فروکش می‌کند. صبوری لازمه قدم‌گذاشتن در این مسیر است. مشکل فرزندتان را شناسایی کنید و برای حل آن کمکش کنید.

    شما با فرزندتان درباره مدرسه صحبت می‌کنید؟ به‌نظر شما چطور احساسات بچه‌ها درباره مدرسه را شناسایی کنیم؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
    مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا

    آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش 1694817143 355 آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش

    [ad_2]
    منبع

  • نان با خمیر ترش؛ ارزش غذایی، فواید و طرز تهیه خمیر ترش

    نان با خمیر ترش؛ ارزش غذایی، فواید و طرز تهیه خمیر ترش

    [ad_1]

    تهیه نان با خمیر ترش و مصرف آن فواید زیادی برای سلامت بدن دارد. اگر می‌خواهید بدانید نان خمیر ترش چیست و چه فواید و مضراتی دارد، تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

    نان خمیر ترش چیست؟

    در کل نان‌ها با خمیرمایه یا بدون خمیرمایه درست می‌شوند. نان‌هایی که با استفاده از خمیرمایه آماده می‌شوند، به‌سبب خمیرمایه‌ عمل و ورمی‌آیند. در واقع تخمیر دانه‌‌های غلات موجب تولید گاز و درنهایت ورآمدن خمیر می‌شود. اکثر نان‌های تخمیری با استفاده از مخمر‌های تجاری نانوایی تهیه می‌‌شوند. نان‌هایی که بدون مخمر درست می‌شوند، مانند نان‌های تخت تورتیلا و روتی، ورنمی‌آیند و حجم نمی‌گیرند.

    نان خمیر ترش یکی از نان‌های ورآمده با مخمر است که در آن به‌جای استفاده از مخمر نانوایی، از «مخمر وحشی» و باکتری‌های اسیدلاکتیک موجود در آرد استفاده می‌شود. مخمر وحشی در مقایسه با مخمر نانوایی در برابر محیط‌های اسیدی مقاوم‌تر است و به همین علت با کمک باکتری‌های اسیدلاکتیک موجب ورآمدن و حجم‌گرفتن خمیر نان می‌شود.

    باکتری‌های اسید لاکتیک در محصولات تخمیری دیگر همچون ماست، کفیر، ترشی، کلم ترش و کیمچی هم وجود دارند.

    مقدار باکتری‌های اسیداستیک موجود در خمیرمایه‌ها متفاوت است. رایحه سرکه‌مانند خاص نان خمیر ترش هم به‌علت وجود این باکتری‌هاست. خمیرمایه‌هایی که مقدار زیادی باکتری‌های اسیداستیک دارند، برای تخمیر و حجم‌گرفتن به زمان بیشتری نیاز دارند و در پایان نانی با بافتی خاص تحویل می‌دهند.

    مخمری که در تهیه نان با خمیر ترش وجود دارد، باعث غنی‌شدن محتوای تغذیه‌ای آن می‌شود و هضم آن را راحت‌تر از نانی می‌کند که با مخمر نانوایی درست می‌شود.

    طرز تهیه خمیر ترش

    خمیر ترش نوعی کشت زنده از آرد و آب است. وقتی ترکیب آرد و آب شروع به تخمیر می‌کند، مخمرهای وحشی و البته باکتری‌های موجود در ترکیب رشد می‌کنند و زیاد می‌شوند. برای تهیه نان خمیر ترش قسمت کمی از این کشت استفاده می‌شود تا خمیر نان وربیاید و حجیم شود. البته کار اینجا تمام نمی‌شود و قدرت حجیم‌کنندگی خمیر ترش با افزودن مرتب آب و آرد به آن بیشتر می‌شود.

    برای درست‌کردن خمیر ترش ابتدا آب و آرد را به نسبت مساوی با هم مخلوط کنید و آن‌قدر هم بزنید تا ترکیبی کاملا صاف و بدون گلوله آرد حاصل شود. مخلوط آماده‌شده را جایی با دمای ۲۴ تا ۲۶ درجه سلسیوس قرار دهید و صبر کنید تا حباب‌دار و فعال شود.

    خمیرترش وقتی حباب‌دار می‌شود، به ۲ برابر حجم خود می‌رسد. برای دستیابی به چنین خمیر ترشی، بسته به‌ دمای اتاق، باید ۲ تا ۱۲ ساعت به ترکیب آرد و آب وقت بدهید.

    آزمایش شناوری خمیر ترش

    برای اینکه بفهمید خمیر ترش آماده شده است یا خیر، می‌توانید ۱ قاشق غذاخوری از آن را درون یک لیوان آب بگذارید. اگر خمیر ترش روی آب آمد، درست شده و آماده استفاده است. اما اگر خمیر ترش درون لیوان فرورفت، همچنان باید صبر کنید تا آماده شود.

    وقتی خمیر ترش آماده شد، خمیر را در یخچال نگه دارید و هفته‌ای یک بار به آن آب و آرد بزنید تا خمیر ترش سالم بماند.

    تاریخچه استفاده از خمیر ترش

    خمیر ترش حاصل یکی از قدیمی‌ترین روش‌های تخمیر غلات است که به‌اعتقاد کارشناسان، تهیه آن به مصر باستان و حدود سده ۱۵۰۰ پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد. خمیر ترش از همان دوران تا چند صد سال پیش اصلی‌ترین عامل ورآمدن خمیر نان بود تا اینکه خمیرمایه‌های فعلی جای خمیر ترش را گرفتند.

    با اینکه پخت نان با خمیر ترش ریشه‌ در دوران باستان دارد، نه‌تنها از محبوبیت آن کم نشده است، بلکه به‌دلیل افزایش علاقه به پخت نان خانگی در دوران قرنطینه ناشی از عالم‌گیری کووید ۱۹ محبوب‌تر هم شده است.

    یادتان باشد تمام نان‌های خمیر ترش که در فروشگاه‌ها فروخته می‌شوند با خمیر ترش سنتی تهیه نمی‌شوند و این ممکن است از فواید آنها بکاهد.

    ارزش غذایی نان خمیر ترش

    مواد مغذی موجود در نان خمیر ترش شبیه بیشتر نان‌های دیگر و وابسته به نوع آرد مصرفی‌ است. مثلا اینکه آرد از غلات کامل باشد یا تصفیه‌شده بر خواص تغذیه‌ای این نان اثر می‌گذارد.

    معمولا در ۵۹ گرم نان خمیر ترش مواد مغذی زیر یافت می‌شوند:

    ماده مغذی مقدار
    کالری ۱۸۸
    کربوهیدرات ۳۷ گرم
    فیبر ۲ گرم
    پروتئین ۸ گرم
    چربی ۱ گرم
    سلنیم ۳۲درصد نیاز روزانه
    فولات ۲۱درصد نیاز روزانه
    تیامین ۲۱درصد نیاز روزانه
    نیاسین ۲۰درصد نیاز روزانه
    ریبوفلاوین ۱۷درصد نیاز روزانه
    منگنز ۱۵درصد نیاز روزانه
    آهن ۱۳درصد نیاز روزانه
    مس ۱۰درصد نیاز روزانه

     

    نان خمیر ترش چه فوایدی دارد؟

    ۱. مغذی‌تر از نان معمولی است

    اگرچه برای تهیه نان با خمیر ترش و نان معمولی از یک نوع آرد استفاده می‌شود، ویژگی‌های تغذیه‌ای ناشی از فرایند تخمیر نان خمیر ترش آن را مغذی‌تر از نان‌های معمولی می‌کند. مثلا نان غلات کامل حاوی مقادیر خوبی از مواد معدنی چون پتاسیم، فسفات، منیزیم و روی است. البته به‌علت وجود اسیدفیتیک که معمولا فیتات نامیده می‌شود،‌ بدن توانایی جذب کامل این مواد معدنی را ندارد. فیتات که به آن ضدمغذی هم می‌گویند، به مواد معدنی متصل می‌شود و جذب آنها را برای بدن دشوار می‌کند. فیتات در حالت طبیعی در مواد خوراکی گیاهی مانند غلات یافت می‌شود.

    از طرفی باکتری‌‌های اسیدلاکتیک موجود در نان خمیر ترش از pH نان می‌کاهند و فیتات را غیرفعال می‌کنند. به همین علت نان خمیر ترش در مقایسه با سایر نان‌ها فیتات کمتری دارد و مواد معدنی بیشتری جذب بدن می‌شوند.

    طبق بررسی‌ها، حاصل تخمیر خمیر ترش در دمای ۲۵ درجه سلسیوس نانی است که pH آن بین ۴٫۳ و ۴٫۶ است و بیش از ۷۰درصد فیتات نان را کاسته است. در ضمن pH کم و باکتری‌های اسیدلاکتیک خمیر ترش این خمیر را مغذی‌تر می‌کنند و مقدار آنتی‌اکسیدان آن را افزایش می‌دهند.

    فرایند تخمیر طولانی‌تر خمیر ترش در مقایسه با مخمر نانوایی رایحه، طعم و بافت نان غلات کامل را بهبود می‌بخشد. بنابراین اگر علاقه‌ای به نان سبوس‌دار ندارید، با مصرف نان خمیر ترش تهیه‌شده از غلات کامل می‌توانید این غلات را به رژیم غذایی خود بیفزایید.

    ۲. هضم آن آسان‌تر است

    هضم نان خمیر ترش از نان‌هایی که با مخمر‌های تجاری تهیه شده‌اند، آسان‌تر است. باکتری‌های اسیدلاکتیک و مخمر وحشی که طی فرایند تخمیر به‌ وجود می‌آیند، عملکرد مواد ضدمغذی که موجود در غلات را خنثی می‌کنند و موجب هضم راحت‌تر این غلات می‌شوند.

    همچنین طی فرایند تخمیر خمیر ترش، پروبیوتیک تولید می‌شود. این مواد نوعی فیبر غیرقابل‌هضم هستند که باکتری‌های مفید روده را تغذیه می‌کنند و این باکتری‌ها هم به نوبه خود هضم را آسان‌تر می‌کنند و سلامت روده‌ها را بهبود می‌بخشند.

    علاوه‌بر این، تخمیر خمیر ترش نقش بسزایی در تجزیه ترکیبات بزرگ موجود در غلات همچون پروتئین گلوتن دارد. این عملکرد درنهایت موجب هضم بهتر نان می‌شود. نان خمیر ترش در مقایسه با نان‌های معمولی گلوتن کمتری دارد و به همین دلیل هضم آن برای افراد حساس به گلوتن آسان‌تر است. بااین‌حال به یاد داشته باشید تخمیر خمیر ترش گلوتن را کاملا تجزیه نمی‌کند. افرادی که به بیماری سلیاک یا گلوتن غیرسلیاکی مبتلا هستند نباید نان‌ خمیر ترش حاوی گندم، جو یا چاودار (گندم سیاه) مصرف کنند.

    گلوتن نوعی پروتئین است که در غلات خاصی وجود دارد و در افرادی که به آن حساسیت دارند یا نمی‌توانند آن را تحمل کنند، موجب مشکلات گوارشی می‌شود. میزان تحمل گلوتن از فردی به فرد دیگر متغیر است. برخی از افراد مشکل خاصی با هضم گلوتن ندارند، درحالی‌که این پروتئین برخی دیگر را به مشکلات گوارشی مانند معده‌درد، نفخ، اسهال یا یبوست مبتلا می‌کند.

    ۳. تنظیم قند خون

    نان خمیر ترش بهتر از انواع نان‌های دیگر روی قند خون و مقدار انسولین اثر می‌گذارد که البته دانشمندان هنوز علتش را نمی‌دانند. بااین‌حال معتقدند تخمیر خمیر ترش ساختار مولکول‌های کربوهیدرات را تغییر می‌دهد و درنتیجه از شاخص گلیسمی نان کم می‌شود و قند آهسته‌تر وارد جریان خون می‌شود.

    شاخص گلیسمی معیاری است که نشان می‌دهد مواد خوراکی چه اثری روی قند خون دارند. هرچه این شاخص در غذاها کمتر باشد، فرد کمتر دچار افزایش قند خون می‌شود.

    علاوه‌بر این،‌ باکتری‌های موجود در اسیدلاکتیک خمیر ترش طی فرایند تخمیر اسید تولید می‌کنند. برخی از محققان بر این باورند که این اسیدها جلوی افزایش قند خون را می‌گیرند.

    ۴. کاهش وزن

    از آنجایی‌ که نان خمیر ترش در مقایسه با نان‌های معمولی فیبر بیشتری دارد، سریع‌تر موجب سیری می‌شود و جلوی پرخوری را می‌گیرد. بدین‌ ترتیب از وزن‌ می‌کاهد. البته برای کاهش وزن نمی‌توانید فقط به نان با خمیر ترش متکی باشید، اما می‌توان این نان را در رژیم‌ غذایی متعادل برای کاهش وزن گنجاند.

    چند سؤال پرتکرار

    ۱. طرز تهیه نان با خمیر ترش چگونه است؟

    طرز تهیه نان خمیر ترش تقریبا مانند نان‌های معمولی است با این تفاوت که به‌جای استفاده از مخمرهای نانوایی از خمیر ترش استفاده می‌شود. برای تهیه این نان از خمیر ترش، آب، آرد و نمک استفاده می‌شود.

    ۲. نان سفید خمیر ترش نان سالمی است؟

    اگر آرد سفید با موادی چون کلسیم، آهن و ویتامین‌هایی چون B1 و B3 غنی شده باشد، نان خمیر ترش هم حاوی این مواد مغذی خواهد بود. در ضمن علاوه‌بر این مواد، نان سفید خمیر ترش کربوهیدرات هم دارد و تمام این موارد بخشی از رژیم غذایی سالم را تشکیل می‌دهند.

    بااین‌حال، خمیر ترش سفید در مقایسه با انواع گندم سبوس‌دار فیبر کمتری دارد.

    ۳. آیا می‌توان هر روز نان خمیر ترش مصرف کرد؟

    این نان حدود ۵۰درصد از انرژی روزانه را تأمین می‌کند، بنابراین مصرف آن مشکلی ندارد. البته نان‌های خمیر ترش با غلات متنوع مانند گندم، جو و چاودار مصرف کنید تا مواد مغذی مختلفی به بدنتان برسد.

    کلام آخر

    نان با خمیر ترش سرشار از مواد مغذی و فواید متعدد است و احتمال ابتلا به بیماری‌های مزمن را کاهش می‌دهد. با توجه به این ویژگی‌ها، بهتر است این نان باارزش را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

    تابه‌حال این نان را مصرف کرده‌اید؟ اگر آن را خودتان در منزل تهیه کرده‌اید، خوشحال می‌شویم تجربه‌تان را به ما بگویید.

    راه‌حل‌هایی برای اینکه هم زیبا بمانیم هم سالم
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • اهمیت برنامه غذایی سالم و نکاتی که باید بدانید + نمونه

    اهمیت برنامه غذایی سالم و نکاتی که باید بدانید + نمونه

    [ad_1]

    داشتن برنامه غذایی سالم و متعادل هدف بسیاری از افراد است، اما معنی عبارت‌های «سالم» و «متعادل» برای هر فرد فرق دارند. رژیم غذایی سالم و متعادل معمولا به این معناست که آن رژیم سرشار از غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات، پروتئین‌های بدون چربی و چربی‌های سالم است. در این مقاله اهمیت برنامه غذایی سالم را توضیح خواهیم داد و نمونه‌ای از آن را معرفی خواهیم کرد، پس همراهمان بمانید.

    چرا رژیم غذایی سالم و متعادل اهمیت دارد؟

    رژیم غذایی سالم و متعادل برای هر فرد متفاوت است، چون نیازهای تغذیه‌ای افراد بر اساس جنسیت، وزن، قد، میزان فعالیت و بسیاری از عوامل دیگر فرق می‌کنند. موقع برنامه‌ریزی غذایی باید به چیزهای زیادی دقت کرد از جمله ذائقه، نیازهای تغذیه‌ای، مهارت آشپزی، شرایط پزشکی و بودجه.

    داشتن برنامه غذایی سالم سخت نیست. فقط باید در هر وعده غذایی و میان‌وعده مقداری پروتئین، فیبر، کربوهیدرات‌های پیچیده و اندکی چربی مصرف کنید. شاید تقریبا ۱۰۰ تا ۲۵۰ کالری برای هر میان‌وعده و ۳۰۰ تا ۶۰۰ کالری برای هر وعده غذایی در نظر گرفته باشید. کمتر یا بیشتر بودن این مقدار به میزان گرسنگی و انرژی موردنیازتان بستگی دارد.

    چطور برنامه غذایی سالم داشته باشیم؟

    توجه به طعم‌ها، مقدار غذا، مدت‌زمان لازم برای پخت و قیمت مواد خام برای برنامه‌ریزی غذایی مهم است. علاوه‌بر این، زمان تهیه وعده غذایی خود باید به نکاتی دقت کنید که در ادامه مطرح کرده‌ایم.

    ۱. منبع پروتئین غذای خود را انتخاب کنید

    منبع اصلی پروتئین غذای خود را مشخص کنید که معمولا مرغ، ماهی یا غذای دریایی، یک برش بدون چربی از گوشت یا یک پروتئین گیاهی مانند پنیر سویا یا لوبیاست. گوشت را آب‌پز کنید یا تفت دهید تا آن را سالم‌تر مصرف کنید. برای این روش‌های پخت‌وپز نیازی به مصرف روغن نیست یا مقدار آن بسیار اندک است.

    ۲. سبزیجات زیادی به غذای خود اضافه کنید

    باید نیمی از بشقاب خود را به انواع سبزیجات اختصاص دهید، چون سرشار از ویتامین، مواد معدنی و فیبرند و تا زمانی که در کنار آنها سس زیادی مصرف نکنید، معمولا کالری نسبتا کمی دارند. سبزیجات به غذای شما طعم، رنگ و بافت اضافه می‌کند.

    ۳. غلات کامل را فراموش نکنید

    یک‌چهارم بشقاب خود را باید به غلات کامل اختصاص دهید که معمولا معادل یک برش نان است. همچنین می‌توانید اندکی پاستا یا ماکارونی و پنیر میل کنید. محصولات غلات کامل را به‌علت داشتن فیبر و موادغذایی بیشتر انتخاب کنید.

    ۴. غذای خود را با نوشیدنی‌های سالم تمام کنید

    همراه غذای خود نوشیدنی سالم مصرف کنید. آب خالی همیشه انتخاب خوبی است و می‌توانید شیر کم‌چرب، آب‌میوه طبیعی یا آب گازدار نیز میل کنید.

    نمونه برنامه غذایی هفت‌روزه

    برنامه غذایی هفت‌روزه‌ای که در ادامه معرفی می‌کنیم برای افرادی است که روزانه تقریبا ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کالری باید مصرف کنند و محدودیت رژیمی ندارند. هر روز شامل ۳ وعده و ۳ میان‌وعده است و در این برنامه غذایی ترکیب مناسبی از کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها رعایت شده است. در ضمن با مصرف غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات و حبوبات، به‌اندازه کافی فیبر نیز جذب بدنتان می‌شود. اگر هدفتان کاهش یا افزایش وزن است، می‌توانید میان‌وعده‌ها را حذف کنید یا افزایش دهید.

    روز اول

    ۱. صبحانه

    • ۱ عدد گریپ فروت؛
    • ۲ عدد تخم‌مرغ آب‌پز (یا سرخ‌شده در ماهیتابه نچسب)؛
    • ۱ برش نان تست غلات کامل ۱۰۰درصد.

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۳۲۷ کالری، ۱۸ گرم پروتئین، ۴۱ گرم کربوهیدرات و ۱۱ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱ عدد موز؛
    • ۱ فنجان ماست ساده با ۱ قاشق غذاخوری عسل.

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۲۴ کالری، ۱۴ گرم پروتئین، ۶۲ گرم کربوهیدرات، ۴ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ۱۷۰ گرم سینه مرغ سرخ‌شده؛
    • سالاد سبز (۳ فنجان مخلوط سبزیجات سالادی و ۱ فنجان گوجه گیلاسی یا معمولی، یک‌چهارم آووکادو یا ارده کنجد با ۲ قاشق غذاخوری سرکه بالزامیک).

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۹۶ کالری، ۴۱ گرم پروتئین، ۱۸ گرم کربوهیدرات، ۱۸ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱ فنجان (تقریبا ۱۰ عدد) هویج اطلس یا بیبی کروت؛
    • ۳ قاشق غذاخوری حمص؛
    • نصف نان پیتا.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۹۲ کالری، ۷ گرم پروتئین، ۳۱ گرم کربوهیدرات، ۵ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱ فنجان کلم بروکلی بخارپز؛
    • ۱ فنجان برنج قهوه‌ای؛
    • ۱۱۳ گرم ماهی هالیبوت یا لوزی ماهی.

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۹۹ کالری، ۳۴ گرم پروتئین، ۵۷ گرم کربوهیدرات، ۴ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۰۲ کالری، ۳ گرم پروتئین، ۴۹ گرم کربوهیدرات، ۱۲ گرم چربی.

    مجموع روز اول: ۱۹۴۰ کالری، ۱۱۷ گرم پروتئین، ۲۵۸ گرم کربوهیدرات، ۵۵ گرم چربی.

    توجه کنید که در این برنامه غذایی نوشیدنی‌ها لحاظ نشده‌اند، چون نیاز هر فرد به مایعات بر اساس جنسیت، سن، میزان فعالیت و سابقه پزشکی او فرق می‌کند. متخصصان پیشنهاد می‌کنند که زنان و مردان به‌ترتیب روزانه ۹ و ۱۳ لیوان آب بنوشند. هنگام اضافه‌کردن نوشیدنی به برنامه غذایی خود، مقدار کالری آن را در نظر بگیرید و مصرف نوشیدنی‌های قنددار را کاهش دهید یا قطع کنید و تا حد امکان آنها را با آب جایگزین کنید.

    روز دوم

    ۱. صبحانه

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۹۱ کالری، ۱۴ گرم پروتئین، ۵۲ گرم کربوهیدرات و ۱۷ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱۹۸ گرم ماست یونانی ساده ۲درصد با نصف فنجان بلوبری، آلو یا کشمش.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۸۸ کالری، ۲۰ گرم پروتئین، ۱۹ گرم کربوهیدرات، ۴ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ساندویچ بوقلمون (۱۷۰ گرم گوشت سینه بوقلمون، ۱ برش بزرگ گوجه‌فرنگی، کاهو، یک‌چهارم آووکادو و ۲ قاشق چای‌خوری سس خردل عسل روی ۲ برش از نان غلات کامل).

    درشت‌مغذی‌ها: ۵۴۰ کالری، ۵۹ گرم پروتئین، ۳۴ گرم کربوهیدرات، ۱۸ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱ فنجان (تقریبا ۳۰ عدد) انگور.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۰۰ کالری، ۱ گرم پروتئین، ۲۷ گرم کربوهیدرات، بدون چربی.

    ۵. شام

    • ۱۴۱ گرم راسته گوساله؛
    • ۱ فنجان اسفناج پخته (درست‌شده با ۲ قاشق چای‌خوری روغن زیتون)؛
    • ۱ فنجان لوبیا سبز.

    درشت‌مغذی‌ها: ۶۱۲ کالری، ۴۸ گرم پروتئین، ۴۰ گرم کربوهیدرات، ۳۰ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    • ۱ فنجان ذرت‌ بوداده ساده؛
    • ۲۸ گرم شکلات تلخ ۷۰درصد.

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۲۱۴ کالری، ۲٫۹ گرم پروتئین، ۱۷ گرم کربوهیدرات، ۳ گرم چربی.

    مجموع روز دوم: ۲۰۴۸ کالری، ۱۴۵ گرم پروتئین، ۱۸۸ گرم کربوهیدرات، ۸۵ گرم چربی.

    روز سوم

    ۱. صبحانه

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۴۳۱ کالری با ۱۲ گرم پروتئین، ۷۳ گرم کربوهیدرات، ۱۳ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱ عدد گلابی تازه؛
    • ۲۸ گرم (۲۲ عدد) بادام.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۷۱ کالری، ۷ گرم پروتئین، ۳۳ گرم کربوهیدرات، ۱۵ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ۱ عدد تخم‌مرغ سرخ‌شده؛
    • ۱ برش نان غلات کامل؛
    • نصف آووکادو له‌شده؛
    • ۱ عدد سیب متوسط.

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۰۸ کالری، ۱۳ گرم پروتئین، ۴۸ گرم کربوهیدرات، ۲۱ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۳ قاشق غذاخوری حمص؛
    • ۱ فنجان هویج اطلس؛
    • ۱ فنجان گوجه‌فرنگی گیلاسی.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۴۰ کالری، ۶ گرم پروتئین، ۲۱ گرم کربوهیدرات، ۵ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱ عدد مافین غلات کامل؛
    • ۱ برش گوجه‌فرنگی، ۲ برگ کاهو، ۱ برش پیاز؛
    • ۱۴۱ گرم برگر بوقلمون؛
    • ۲ قاشق غذاخوری کچاپ.

    درشت‌مغذی‌ها: ۵۳۱ کالری، ۴۳ گرم پروتئین، ۳۸ گرم کربوهیدرات، ۲۴ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    • ۱ فنجان بستنی؛
    • ۱ فنجان رزبری تازه یا دیگر میوه‌های هم‌خانواده تمشک.

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۳۷ کالری، ۶ گرم پروتئین، ۴۶ گرم کربوهیدرات، ۱۵ گرم چربی.

    مجموع روز سوم: ۲۱۱۸ کالری، ۸۶ گرم پروتئین، ۲۵۹ گرم کربوهیدرات، ۹۳ گرم چربی.

    روز چهارم

    ۱. صبحانه

    • ۲ برش تست غلات کامل ۱۰۰درصد با ۲ قاشق غذاخوری کره بادام‌زمینی؛
    • ۱ عدد موز.

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۴۵۴ کالری، ۱۶ گرم پروتئین، ۶۲ گرم کربوهیدرات و ۱۸ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱ فنجان انگور؛
    • ۲۸ گرم (۱۴ عدد) گردو.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۹۰ کالری، ۵ گرم پروتئین، ۳۱ گرم کربوهیدرات، ۱۹ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ساندویچ تن ماهی شامل: نان تورتیلای آرد گندم، نصف فنجان کنسرو تن ماهی در آب‌نمک، ۱ قاشق غذاخوری مایونز، کاهو و گوجه‌فرنگی برش‌خورده.
    • نصف آووکادو برش‌خورده.

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۹۶ کالری، ۲۷ گرم پروتئین، ۲۸ گرم کربوهیدرات، ۱۳۲ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱ فنجان پنیر کاتیج (۱درصد چربی)؛
    • نصف فنجان بلوبری.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۰۸ کالری، ۲۹ گرم پروتئین، ۱۷ گرم کربوهیدرات، ۳ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱٫۵ فنجان پاستای غلات کامل؛
    • ۱ فنجان سس گوجه‌فرنگی؛
    • سالاد گاردن کوچک (۱ فنجان مخلوط سبزیجات سالادی با نصف فنجان گوجه گیلاسی با ۱ قاشق غذاخوری سرکه بالزامیک).

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۷۲ کالری، ۱۸ گرم پروتئین، ۹۱ گرم کربوهیدرات، ۸ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    درشت‌مغذی‌ها: ۹۵ کالری، ۰٫۵ گرم پروتئین، ۲۵ گرم کربوهیدرات، ۰٫۳ گرم چربی.

    مجموع روز چهارم: ۲۰۱۲ کالری، ۹۶ گرم پروتئین، ۲۵۵ گرم کربوهیدرات، ۸۰ گرم چربی.

    روز پنجم

    ۱. صبحانه

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۴۴۱ کالری، ۱۵ گرم پروتئین، ۵۹ گرم کربوهیدرات، ۱۶ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱ فنجان هویج اطلس؛
    • ۱ فنجان گل کلم خورد‌شده؛
    • ۲ قاشق غذاخوری سس رنچ.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۹۱ کالری، ۳ گرم پروتئین، ۱۵ گرم کربوهیدرات، ۱۴ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • برگر سبزیجات؛
    • نان همبرگری غلات کامل؛
    • ۱ برش پنیر چدار؛
    • ۱ عدد سیب برش‌خورده.

    درشت‌مغذی‌ها: ۵۷۳ کالری، ۲۵ گرم پروتئین، ۶۲ گرم کربوهیدرات، ۲۶ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱ عدد موز؛
    • ۲ قاشق غذاخوری کره بادام‌زمینی.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۹۳ کالری، ۸ گرم پروتئین، ۳۵ گرم کربوهیدرات، ۱۶ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱۱۳ گرم ماهی قزل‌آلا؛
    • ۱ فنجان لوبیا سبز بخارپز؛
    • ۱ فنجان برنج قهوه‌ای؛
    • ۱ سالاد گاردن کوچک با ۱ قاشق غذاخوری سس سالاد.

    درشت‌مغذی‌ها: ۵۲۶ کالری، ۳۸ گرم پروتئین، ۶۰ گرم کربوهیدرات، ۱۵ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    • ۱ عدد هلوی تازه.

    درشت‌مغذی‌ها: ۶۸ کالری، ۲ گرم پروتئین، ۱۷ گرم کربوهیدرات، ۰.۴ گرم چربی.

    مجموع روز پنجم: ۲۰۹۲ کالری، ۹۰ گرم پروتئین، ۲۴۹ گرم کربوهیدرات، ۸۸ گرم چربی.

    روز ششم

    برنامه غذایی سالم و متعادل شامل انواع خوراکی‌های سالم و موردنیاز بدن است

    ۱. صبحانه

    • ۱ ظرف (۱۹۸ گرم) ماست یونانی ۲درصد؛
    • ۱ عدد موز؛
    • ۱ عدد تخم‌مرغ آب‌پز.

    درشت‌مغذی‌ها: تقریبا ۳۲۳ کالری، ۲۷ گرم پروتئین، ۳۵ گرم کربوهیدرات، ۹ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱۰ عدد چوب‌شور غلات کامل پرتزل؛
    • ۲ قاشق غذاخوری حمص.

    درشت‌مغذی‌ها: ۳۰۵ کالری، ۱۰ گرم پروتئین، ۵۵ گرم کربوهیدرات، ۶ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ۱ عدد نان تورتیلای گندم کامل؛
    • ۱۱۳ گرم گوشت بوقلمون؛
    • ۱ فنجان مخلوط سبزیجات سالادی؛
    • ۱ قاشق غذاخوری سس خردل عسل.

    درشت‌مغذی‌ها: ۵۳۱ کالری، ۴۳ گرم پروتئین، ۲۵ گرم کربوهیدرات، ۲۸ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱۴ گرم (۱۱ عدد) بادام؛
    • ۱ عدد هلوی تازه.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۵۳ کالری، ۵ گرم پروتئین، ۲۰ گرم کربوهیدرات، ۸ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱۴۱ گرم بیکن؛
    • سالاد گاردن کوچک با ۱ قاشق غذاخوری سرکه؛
    • ۱ سیب‌زمینی شیرین پخته متوسط؛
    • ۵ عدد ساقه مارچوبه.

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۴۰ کالری، ۴۲ گرم پروتئین، ۳۱ گرم کربوهیدرات، ۱۶ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    • ۱ عدد کوکی شکلاتی متوسط؛
    • ۱ فنجان توت‌فرنگی برش‌خورده.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۰۱ کالری، ۳ گرم پروتئین، ۳۲ گرم کربوهیدرات، ۸ گرم چربی.

    مجموع روز ششم: ۱۹۵۲ کالری، ۱۳۰ گرم پروتئین، ۱۹۸ گرم کربوهیدرات، ۷۵ گرم چربی.

    روز هفتم

    ۱. صبحانه

    • ۱ فنجان جودوسر پخته‌؛
    • نصف فنجان بلوبری؛
    • نصف فنجان شیر بدون چربی؛
    • ۲ قاشق غذاخوری کره بادام.

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۳۹ کالری، ۱۷ گرم پروتئین، ۵۰ گرم کربوهیدرات، ۲۱ گرم چربی.

    ۲. میان‌وعده

    • ۱ ظرف (۱۹۸ گرم) ماست یونانی ۲درصد؛
    • ۱ عدد سیب.

    درشت‌مغذی‌ها: ۲۴۱ کالری، ۲۰ گرم پروتئین، ۳۳ گرم کربوهیدرات، ۴ گرم چربی.

    ۳. ناهار

    • ۱۷۰ گرم سینه مرغ پخته؛
    • سالاد گاردن بزرگ با گوجه‌فرنگی، پیاز و ۲ قاشق غذاخوری سرکه بالزامیک؛
    • ۱ عدد سیب‌زمینی شیرین پخته‌شده.

    درشت‌مغذی‌ها: ۷۰۸ کالری، ۴۲ گرم پروتئین، ۴۲ گرم کربوهیدرات، ۴۰ گرم چربی.

    ۴. میان‌وعده

    • ۱ فنجان گلچه‌های خام کلم بروکلی؛
    • ۱ فنجان هویج اطلس؛
    • ۳ قاشق غذاخوری حمص.

    درشت‌مغذی‌ها: ۱۶۸ کالری، ۸ گرم پروتئین، ۲۶ گرم کربوهیدرات، ۶ گرم چربی.

    ۵. شام

    • ۱۱۳ گرم سالمون پخته‌ یا گریل‌شده؛
    • ۱ فنجان برنج قهوه‌ای؛
    • ۵ عدد ساقه مارچوبه.

    درشت‌مغذی‌ها: ۴۶۸ کالری، ۳۱ گرم پروتئین، ۴۹ گرم کربوهیدرات، ۱۶ گرم چربی.

    ۶. میان‌وعده

    درشت‌مغذی‌ها: ۶۸ کالری، ۲ گرم پروتئین، ۱۷ گرم کربوهیدرات، بدون چربی.

    مجموع روز هفتم: ۲۰۹۳ کالری، ۱۲۴ گرم پروتئین، ۲۱۸ گرم کربوهیدرات، ۸۶ گرم چربی.

    جمع‌بندی

    برنامه‌ریزی برای داشتن رژیم غذایی سالم سخت نیست، اما اگر به آن عادت ندارید، مشکل با کمی تمرین حل می‌شود. رعایت برنامه غذایی سالمی که مثال زدیم، نقطه شروع خوبی است اما اگر نتوانستید طبق آن پیش بروید، ناامید نشوید چون کمی طول می‌کشد تا بر اساس سبک زندگی و نیازهایتان، در برنامه غذایی‌تان تغییراتی ایجاد کنید. حتما در برنامه غذایی روزانه خود سبزیجات، میوه‌ها، پروتئین‌های بدون چربی، لوبیاها و حبوبات و غلات کامل را قرار دهید. با توجه به اینکه تمام افراد نمی‌توانند از یک برنامه غذایی مشابه پیروی کنند، به‌خصوص کسانی که اختلالات خوردن دارند، در صورت لزوم به متخصص تغذیه مراجعه کنید.

    شما بگویید

    شما در طول روز چه برنامه غذایی سالمی دارید؟ برای حفظ سلامت خود چه چیزهایی را از رژیم غذایی‌تان حذف کرده‌اید؟ نظر خود را با ما و سایر کاربران به اشتراک بگذارید و اگر این مطلب برایتان مفید بود، می‌توانید آن را برای دوستان خود نیز ارسال کنید.

    بیاموزید که چگونه اعتماد به نفس داشته باشید و خجالت را کنار بگذارید تا از موفقیت‌های جدید خود لذت ببرید
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • نارسایی کلیه؛ علائم، علت، روش درمان و پیشگیری

    نارسایی کلیه؛ علائم، علت، روش درمان و پیشگیری

    [ad_1]

    نارسایی کلیه زمانی اتفاق می‌افتد که کلیه‌های فرد توانایی تصفیه مواد زائد خون را از دست بدهند. گرچه ممکن است این عارضه در مراحل اولیه علائمی ایجاد نکند، بیشتر اوقات فرد دچار علائمی مانند خستگی، حالت تهوع، استفراغ، تغییر مقدار ادرار و مه مغزی می‌شود. هرآنچه لازم است درباره علائم نارسایی کلیه، علل و روش‌های تشخیص و درمان این عارضه بدانید، در این مقاله خواهید خواند. با ما همراه باشید.

    نارسایی کلیه چیست؟

    کلیه‌ها اندام‌هایی لوبیایی‌شکل به‌اندازه مشت شما هستند که زیر قفسه سینه و در قسمت پشت شکم قرار دارند. کلیه‌ها وظایف مختلفی دارند که یکی از مهم‌ترین آنها کمک به دفع سموم بدن است. این اندام‌ها خون را تصفیه و مواد زائد را از طریق ادرار از بدن خارج می‌کنند. وقتی کلیه‌های فرد درست کار نکنند، مواد زائد در بدن او جمع می‌شوند. چنین وضعیتی خطرناک است و باید هرچه زودتر درمان شود.

    فرد زمانی دچار نارسایی کلیه می‌شود که ۱ یا هر ۲ کلیه او دیگر خوب کار نکنند. نارسایی کلیه گاهی عارضه‌ای موقتی و گاهی نوعی بیماری مزمن (طولانی‌مدت) است که به‌تدریج شدیدتر می‌شود. نارسایی کلیه شدیدترین مرحله بیماری کلیوی و درمان به‌موقع آن بسیار ضروری است.

    انواع نارسایی کلیه

    پزشکان معمولا نارسایی کلیه را به ۶ نوع تقسیم می‌کنند. انواع نارسایی کلیه عبارت‌اند از:

    • نارسایی حاد کلیه ناشی از علل پیش‌کلیوی: گردش خون ضعیف به کلیه‌ها ممکن است باعث این نوع نارسایی حاد کلیه شود. پزشکان معمولا پس از تشخیص علت کاهش جریان خون، این نوع نارسایی را درمان می‌کنند.
    • نارسایی ذاتی حاد کلیه: این نوع نارسایی کلیه ممکن است ناشی از آسیب مستقیم به کلیه‌ها باشد مانند ضربه فیزیکی یا تصادف، اضافه‌بار سموم و ایسکمی (نرسیدن اکسیژن به کلیه‌ها).
    • نارسایی حاد کلیه ناشی از علل پس‌کلیوی: این نوع نارسایی کلیه ممکن است به‌سبب سنگ کلیه یا انسداد دیگری در دستگاه ادراری رخ دهد.
    • نارسایی مزمن کلیه ناشی از علل پیش‌کلیوی: زمانی که به‌مدت طولانی خون به کلیه‌ها نرسد، کلیه‌ها کوچک می‌شوند و عملکرد خود را از دست می‌دهند.
    • نارسایی مزمن کلیه: در این نوع نارسایی کلیه معمولا کلیه‌ها به‌تدریج عملکردشان را از دست می‌دهند.
    • نارسایی مزمن کلیه ناشی از علل پس‌کلیوی: انسداد طولانی‌مدت مجاری ادراری مانع از ادرارکردن فرد، فشار به مثانه و درنهایت آسیب به کلیه‌ها می‌شود.

    مراحل بیماری مزمن کلیه

    بیماری کلیوی ۵ مرحله دارد. این مراحل از بسیار خفیف (مرحله ۱) شروع می‌شوند و تا نارسایی کامل کلیه (مرحله ۵) ادامه می‌یابند. با پیشرفت مراحل، علائم و عوارض افزایش می‌یابند.

    مرحله‌ ۱

    در این مرحله کلیه آسیب دیده است، اما معمولا فرد هیچ علائم و عوارض قابل‌مشاهده‌ای ندارد.

    مرحله ۲

    این مرحله بیماری کلیوی همچنان مرحله خفیف بیماری در نظر گرفته می‌شود، اما مسائل قابل‌تشخیص مانند پروتئین در ادرار یا آسیب فیزیکی به کلیه‌ها ممکن است واضح‌تر باشند.

    مرحله ۳

    در این مرحله کلیه‌های فرد آن‌طور که باید کار نمی‌کنند. در مرحله ۳ بیماری کلیه، ممکن است علائم آشکارتر باشند و فرد متوجه علائمی مانند تورم دست‌ها و پاها، کمردرد و تغییر مقدار ادرار شود.

    مرحله ۴

    این مرحله بیماری کلیوی متوسط تا شدید در نظر گرفته می‌شود. در این مرحله، کلیه‌ها خوب کار نمی‌کنند. علائم این مرحله عبارت‌اند از:

    در این مرحله پزشک احتمالا برنامه‌ای درمانی برای کاهش آسیب کلیه تجویز می‌کند.

    مرحله ۵

    مرحله ۵ مرحله نزدیک به نارسایی کامل کلیه است. در این مرحله، علائم نارسایی کلیه و اختلال در عملکرد آن مانند استفراغ، حالت تهوع، مشکلات تنفسی و خارش پوست مشهود خواهند بود و فرد به دیالیز منظم یا پیوند کلیه نیاز خواهد داشت.

    علائم نارسایی کلیه چیست؟

    بسیاری از افراد در مراحل اولیه بیماری کلیوی علائم کمی دارند یا هیچ علائمی ندارند. بااین‌حال، نارسایی مزمن کلیه (CKD) ممکن است باعث آسیب به بافت شود، حتی اگر فرد احساس خوبی داشته باشد. علائم نارسایی مزمن کلیه (CKD) و نارسایی کلیه در افراد مختلف متفاوت است. اگر کلیه‌های فرد درست کار نکنند، ممکن است دچار یک یا چند مورد از این علائم شود:

    • خستگی شدید؛
    • گرفتگی عضلات؛
    • حالت تهوع و استفراغ؛
    • خارش یا خشکی پوست؛
    • تغییر تعداد دفعات ادرارکردن؛
    • گیجی یا اختلال تمرکز؛
    • کاهش اشتها یا احساس طعم فلز در دهان موقع غذاخوردن؛
    • تورم (ادم)، به‌ویژه در دست‌ها، مچ پا یا صورت.

    علائم اولیه نارسایی کلیه

    علائم بیماری کلیوی در مراحل اولیه ممکن است نامحسوس باشند و به‌سختی شناسایی شوند. این علائم عبارت‌اند از:

    • تنگی نفس؛
    • تورم اندام‌ها؛
    • کاهش خروج ادرار.

    علل نارسایی کلیه

    دیابت و فشار خون بالا شایع‌ترین علل بیماری مزمن کلیوی و نارسایی کلیه هستند. دیابت مهارنشده ممکن است منجر به افزایش قند خون (هیپرگلیسمی) شود. زیادبودن مداوم قند خون ممکن است باعث آسیب به کلیه‌ها و سایر اندام‌ها شود. فشار خون بالا یعنی اینکه خون به‌شدت درون رگ‌های خونی بدن حرکت می‌کند. با گذشت زمان و درمان‌نکردن این عارضه، این فشار مضاعف ممکن است به بافت کلیه آسیب برساند. سایر علل بیماری کلیوی مزمن که ممکن است منجر به نارسایی کلیه شوند، عبارت‌اند از:

    • بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD): در این عارضه که معمولا ارثی است، کیست‌های زیادی داخل کلیه‌های فرد رشد می‌کنند.
    • بیماری‌های گلومرولی: این بیماری‌ها بر قدرت تصفیه کلیه‌ها اثر می‌گذارند.
    • لوپوس: بیماری خودایمنی لوپوس ممکن است باعث آسیب اندام، درد مفاصل، تب و بثورات پوستی شود.

    نارسایی حاد کلیه زمانی ایجاد می‌شود که کلیه‌های فرد ناگهان توانایی خود را از دست بدهند. نارسایی حاد کلیه ممکن است در عرض چند ساعت یا چند روز ایجاد شود و معمولا موقتی است. علل رایج نارسایی حاد کلیه عبارت‌اند از:

    • کم‌آبی شدید بدن؛
    • انسداد مجاری ادراری؛
    • مصرف برخی داروهای خاص؛
    • بیماری‌های خودایمنی کلیه؛
    • بیماری‌های درمان‌نشده مانند بیماری قلبی یا بیماری کبد.

    احتمال نارسایی کلیه در چه کسانی بیشتر است؟

    هرکسی ممکن است دچار نارسایی کلیه شود، بااین‌حال شرایطی که فرد را بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری می‌کنند، عبارت‌اند از:

    • ابتلا به دیابت؛
    • فشار خون بالا؛
    • ابتلا به بیماری قلبی؛
    • سن بیشتر از ۶۰ سال؛
    • ساختار غیرطبیعی کلیه؛
    • سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری‌های کلیوی؛
    • سابقه طولانی مصرف مسکن‌ها از جمله محصولات بدون نسخه مانند داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs).

    تشخیص نارسایی کلیه

    پزشک از انواع آزمایش‌ها برای ارزیابی کلیه‌ها و تشخیص نارسایی کلیه استفاده می‌کند. آزمایش‌های رایج عبارت‌اند از:

    • آزمایش خون: آزمایش خون مشخص می‌کند که کلیه‌ها چقدر مواد زائد را از خون دفع می‌کنند.
    • آزمایش ادرار: این آزمایش مقدار مواد موجود در ادرار مانند پروتئین یا خون را اندازه‌گیری می‌کند.
    • آزمایش‌های تصویربرداری: پزشک با کمک آزمایش‌های تصویربرداری کلیه‌ها و نواحی اطراف آن را بررسی و ناهنجاری‌ها یا انسدادهای موجود در بافت را شناسایی می‌کند. آزمایش‌های تصویربرداری رایج شامل سونوگرافی کلیه، اوروگرام توموگرافی کامپیوتری (CT) و ام‌آرآی است.

    درمان نارسایی کلیه

    ممکن است بپرسید «آیا نارسایی کلیه درمان دارد؟» درمان نارسایی کلیه به علت و شدت نارسایی بستگی دارد. اگر فرد مشکلی در عملکرد کلیه‌هایش داشته باشد، پزشک با تجویز مراقبت‌های دوره‌ای وضعیت او را بررسی و عملکرد کلیه را حفظ می‌کند. این مراقبت‌ها عبارت‌اند از:

    • تجویز دارو؛
    • بررسی منظم فشار خون؛
    • بررسی منظم آزمایش خون.

    ۱. تجویز دارو

    بسته به علت بیماری کلیوی، پزشک ممکن است یک یا چند دارو برای فرد تجویز کند از جمله:

    • دیورتیک‌ها: این داروها مایعات اضافی را از بدن دفع می‌کنند.
    • استاتین‌ها: این دسته از داروها کلسترول را کاهش می‌دهند.
    • ویتامین D و کلسیتریول: این مکمل‌های دارویی از تحلیل استخوان جلوگیری می‌کنند.
    • عوامل محرک اریتروپویتین: اگر فرد کم‌خونی داشته باشد، این داروها باعث ساخت گلبول‌های قرمز خون می‌شوند.
    • مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) یا مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین (ARB): این داروها فشار خون را کاهش می‌دهند.

    ۲. دیالیز

    دیالیز خون را تصفیه و مواد زائدش را حذف می‌کند. انواع دیالیز عبارت‌اند از:

    • همودیالیز: در همودیالیز دستگاهی مرتبا خون فرد را پاکسازی می‌کند. بیشتر افراد مبتلا به نارسایی کلیه ۳ تا ۴ روز در هفته در بیمارستان یا کلینیک دیالیز، همودیالیز می‌شوند.
    • دیالیز صفاقی: در دیالیز صفاقی کیسه‌ای حاوی محلول دیالیز با لوله (کاتتر) به صفاق یا آستر داخلی شکم فرد متصل می‌شود. محلول از کیسه به داخل دیواره شکم جاری می‌شود، مواد زائد و مایعات اضافی را جذب می‌کند و دوباره داخل کیسه تخلیه می‌شود. گاهی اوقات افراد می‌توانند دیالیز صفاقی را در خانه دریافت کنند.

    ۳. پیوند کلیه

    در این روش درمانی، کلیه سالم از بدن فرد اهداکننده به فرد دچار نارسایی کلیه منتقل می‌شود.

    پیشگیری از ابتلا به نارسایی کلیه

    گرچه نارسایی کلیه و CKD قابل‌پیش‌گیری نیستند، فرد می‌تواند با انجام اقداماتی عملکرد کلیه‌های خود را تقویت کند. این اقدامات عبارت‌اند از:

    • نگه‌داشتن مقدار فشار خون در محدوده طبیعی؛
    • مراجعه منظم به پزشک و ارزیابی دوره‌ای عملکرد کلیه؛
    • پرهیز از مصرف غذاهای پروتئین‌دار و سرشار از سدیم؛
    • نگه‌داشتن مقدار قند خون در محدوده طبیعی (در صورت ابتلا به دیابت).

    شما بگویید

    تابه‌حال خودتان یا عزیزانتان دچای بیماری کلیوی شده‌اید؟ چه تجربه‌ای در زمینه علائم اولیه نارسایی کلیه دارید؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان به اشتراک بگذارید.

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • برنج سیاه؛ انواع، فواید و روش پخت آن

    برنج سیاه؛ انواع، فواید و روش پخت آن

    [ad_1]

    یکی از نادرترین انواع برنج، برنج سیاه است. اگرچه این نوع برنج ظاهر خوب و خوشایندی ندارد، پر از آنتی‌اکسیدان و بسیار مفید است. اگر می‌خواهید درباره این برنج بیشتر بدانید، تا پایان این مقاله با ما همراه باشید.

    برنج سیاه چیست؟

    برنج سیاه که به برنج بنفش یا ممنوعه هم معروف است، یکی از ۲۰ نوع برنج گونه اوریزا ساتیوا ال (Oryza sativa L) است. این برنج سرشار از رنگدانه آنتوسیانین است. آنتوسیانین همان رنگدانه آنتی‌اکسیدانی است که موجب رنگ تیره بادمجان و تمشک می‌شود.

    برنج سیاه تقریبا همیشه به‌صورت غلات کامل فروخته می‌شود و بیرونی‌ترین لایه سبوس آن دست‌نخورده باقی می‌ماند. از این نظر برنج سیاه را می‌توان نوعی برنج قهوه‌ای یا تصفیه‌نشده دانست.

    برنج سیاه وقتی خام است، کاملا سیاه دیده می‌شود اما وقتی در آب خیسانده یا پخته شود، به رنگ بنفش درمی‌آید که نتیجه مخلوط‌شدن سبوس سیاه با اندوسپرم (درون‌دانه) است. در ضمن نباید برنج سیاه را با برنج وحشی که نوعی غلات از جنس زیزانیا (Zizania) است اشتباه بگیرید.

    چرا برنج سیاه برنج ممنوعه هم نامیده می‌شود؟

    این برنج به برنج ممنوعه هم معروف است، زیرا برنج سیاه در چین باستان نادر و مخصوص اشراف بود. البته هنوز هم به‌دلیل کشت کم این نوع برنج (۱۰درصد برنج‌های دیگر)،‌ برنج سیاه کمیاب‌تر از سایر برنج‌هاست. این واقعیت که صدها سال است از این نوع برنج در طب سنتی چین استفاده می‌شود، این برنج را خاص می‌کند، حتی اگر دیگر مخصوص اشراف نباشد.

    کشت برنج سیاه در ایران هم محدود است.

    برنج سیاه چه مزه‌ای دارد؟

    طعم برنج سیاه به نوع آن بستگی دارد، اما از آنجایی‌ که سبوس‌دار است، مزه آن کمی مثل برنج قهوه‌ای است. البته برنج سیاه چینی طعم ملایمی مثل میوه‌های شیرین دارد.

    ارزش غذایی برنج سیاه

    در هر نصف فنجان برنج سیاه پخته‌شده، این مواد مغذی وجود دارد:

    ماده مغذی مقدار
    کالری ۱۷۳
    پروتئین ۵ گرم
    کربوهیدرات ۳۸ گرم
    فیبر ۳ گرم
    قند ۱ گرم
    چربی ۲ گرم
    کلسترول
    سدیم ۴ میلی‌گرم

    انواع برنج سیاه

    ۱. برنج سیاه چسبناک

    این نوع برنج دانه‌بلند است و اغلب با برنج چسبناک سفید مخلوط و با بخار دم می‌شود و در خیلی از دسرهای تایلندی کاربرد دارد.

    ۲. برنج سیاه ژاپونیکا

    برنج سیاه ژاپونیکا (Japonica) ترکیب ۲۵درصد برنج ژاپونیکای دانه‌کوتاه سیاه و ۷۵درصد برنج قرمز دانه‌متوسط است که معمولا در کالیفرنیا تولید می‌شود. این نوع برنج برای تهیه سالاد ایدئال است.

    ۳. برنج سیاه چینی

    این نوع برنج در ژجیانگ واقع در شمال چین تولید و به‌صورت پوره مصرف می‌شود. بافت این نوع برنج محکم است و همچنین چسبندگی ندارد و سریع‌تر از برنج قهوه‌ای آماده می‌شود.

    فواید برنج سیاه چیست؟

    برنج سیاه فواید متعددی برای سلامتی دارد. آنتی‌اکسیدان آنتوسیانین موجود در این برنج از سلول‌های بدن در برابر آسیب محافظت می‌کند. همچنین این رنگدانه از التهاب بدن و احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌کاهد. برنج سیاه بیشتر از برنج‌ سفید فیبر، آهن و پروتئین دارد و ویتامین E آن هم برای سلامت چشم‌ها، پوست و سیستم ایمنی بدن مفید است.

    ۱. بهبود سلامت چشم

    برنج سیاه علاوه‌بر آنتوسیانین، حاوی مقادیر زیادی کارتنوئید‌های لوتئین و زآگزانتین است که برای تقویت چشم‌ها مفیدند. این آنتی‌اکسیدان‌ها از سلول‌های چشم‌ها محافظت می‌کنند و از اثرات مخرب اشعه فرابنفش می‌کاهند.

    ۲. مهار دیابت

    فلاونوئیدهایی چون آنتوسیانین قند خون و درنتیجه دیابت را مهار می‌کنند. گیامغذی‌ها حساسیت بدن به انسولین را بهبود می‌بخشند و بدن بهتر می‌تواند از گلوکزِ در دسترس استفاده کند. همچنین این گیامغذی‌ها با کاهش هضم قند در روده کوچک، از مقدار قند خون می‌کاهند.

    برنج سیاه مانند برنج‌های سبوس‌دار دیگر شاخص گلیسمی پایینی دارد. در ضمن این نوع برنج در مقایسه با کربوهیدرات‌های دیگر منبع انرژی پایدارتری است.

    ۳. سرشار از مواد مغذی

    برنج سیاه مملو از اسید‌های آمینه، اسیدهای چرب، آنتی‌اکسیدان‌، فلاونوئید، آنتوسیانین و دیگر ترکیبات فنولیک است. برنج سیاه ۱۸ نوع اسیدآمینه دارد که برای عملکردهای بدن از جمله ترمیم بافت‌ پوست و دیگر بافت‌های بدن مفیدند. در ضمن این برنج انرژی بدن را افزایش می‌دهد و در عین حال موجب بهبودی هضم می‌شود.

    برخی از مواد مغذی موجود در برنج سیاه عبارت‌اند از:

    • ویتامین E؛
    • ریبوفلاوین (B2)؛
    • نیاسین (B3)،؛
    • بتاکاروتن؛
    • لوتئین؛
    • زآگزانتین؛
    • کلسیم؛
    • کروم؛
    • فسفر؛
    • آهن؛
    • منگنز؛
    • پتاسیم؛
    • روی؛
    • مس؛
    • منیزیم.

    مضرات برنج سیاه چیست؟

    برنج سیاه مانند هر برنج دیگری آرسنیک موجود در خاک را به خود جذب می‌کند. برای کاهش مصرف آرسنیک، برنج را قبل از پخت کاملا بشویید.

    روش‌های پخت برنج سیاه

    برنج سیاه و سیب‌زمینی

    بهترین طرز پخت برنج سیاه با توجه به نوع آن تعیین می‌شود. مثلا برنج سیاه چسبنده را باید بخارپز کرد. اما انواع دیگر این برنج را می‌توان ابتدا در آب خیس کرد و آنها را مانند برنج قهوه‌ای آبکش کرد و پخت. در ادامه، ۳ روش پخت را معرفی کرده‌ایم.

    ۱. پخت برنج با پلوپز برقی

    برای پخت برنج سیاه در پلوپز برقی باید تنظیمات مربوط به پخت برنج قهوه‌‌ای دستگاه را انتخاب کنید.

    ۲. روش کته

    در این روش باید برنج را در قابلمه‌ای بریزید و به‌ازای هر فنجان برنج، ۲ فنجان آب به آن بیفزایید و قابلمه را روی اجاق با حرارت متوسط بگذارید و صبر کنید تا آب قابلمه کشیده شود. سپس دمی قابلمه را گذاشته و برنج را به‌مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه دم کنید.

    ۳. روش آبکش

    برنج را درون قابلمه‌ای پر از آب و نمک (۶ فنجان آب به‌ازای هر فنجان برنج) بریزید و روی حرارت بگذارید تا آب به جوش آید. وقتی مغز برنج کمی نرم شد، برنج را آبکشی کنید و دوباره آن را داخل قابلمه بریزید و دمی بگذارید و به‌مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه برنج را دم کنید.

    چند ایده عالی برای تهیه برنج سیاه

    1. برنج سیاه همراه با غلات بدون گلوتن، سیب‌زمینی شیرین و گشنیز تازه.
    2. فرنی برنج سیاه در کنار پوره انواع توت‌ها (برای صبحانه).
    3. فرنی برنج سیاه همراه با شیر نارگیل و انبه تازه.
    4. برنج سیاه با کدوحلوایی و سالاد پیازچه.
    5. مخلوطی از برنج سیاه و سفید سرخ‌شده.
    6. برنج سیاه بدون گلوتن همراه با بستنی نارگیلی. (مخصوص افرادی که عاشق ماجراجویی غذایی هستند!)
    7. کیک برنجی چینی با برنج سیاه.
    8. سوپ مرغ همراه با برنج سیاه.

    برنج سیاه از کجا بخرم؟

    برنج سیاه در بازار ایران بسیار کم است و به‌راحتی پیدا نمی‌شود. می‌توانید در فروشگاه‌های مواد غذایی سالم آنلاین این نوع برنج را جست‌وجو کنید. با جست‌وجویی ساده در اینترنت می‌توانید مراکز فروش و قیمت برنج سیاه را بیابید. البته حتما دقت کنید که چه نوع برنجی برایتان می‌فرستند.

    کلام آخر

    وقتی برنج سیاه پخته می‌شود، بافتی نرم‌‌تر از هر نوع برنج دیگر پیدا می‌کند. البته ممکن است بیشتر مردم ما برنج سفید را بیش از هر نوع برنج دیگری دوست داشته باشند، اما مواد مغذی برنج سیاه بسیار بیشتر است. اگر تاکنون این نوع برنج را استفاده نکرده‌اید، آن را امتحان کنید و بعد از تجربه‌تان به ما بگویید.

    راه‌حل‌هایی برای اینکه هم زیبا بمانیم هم سالم
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع