دسته: سلامتی

  • گم شدن در زندگی؛ ۹ راه درمان احساس گم شدگی

    گم شدن در زندگی؛ ۹ راه درمان احساس گم شدگی

    [ad_1]

    گم‌شدن در زندگی احساسی است که شمار زیادی از افراد در دوره‌ای از زندگی خود با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ هرچند بیشتر این افراد درباره‌اش حرفی نمی‌زنند. آیا تا حالا دچار این احساس شده‌اید؟ مثلا احساس کنید درمانده‌اید، نمی‌دانید قدم بعدی‌تان چیست، از نظر هیجانی بی‌حسید و فکر می‌کنید برای هیچ‌چیز انگیزه ندارید؟ خوشبختانه این دوره موقتی است، البته اگر بتوانید با کمی تلاش آن را برطرف کنید. به همین دلیل تصمیم گرفتیم در این مقاله درباره دلایل بروز احساس گم‌شدن در زندگی، راه‌های مقابله با آن و بازگشت دوباره به روزهای خوب صحبت کنیم. با ما همراه باشید.

    دلایل بروز احساس گم‌شدن در زندگی

    مسائل بسیاری باعث بروز احساس گم‌شدن در زندگی می‌شوند، مثلا:

    • تغییرات عمده زندگی: تغییراتی مانند نقل‌مکان از جایی به جای دیگر یا شروع شغلی جدید ممکن است باعث شوند احساس گم‌شدن در زندگی کنید، زیرا در شرایط جدید راهتان تغییر کرده است، برنامه‌ریزی همیشگی‌تان از بین رفته است و دوستان قدیمی دیگر در اطرافتان نیستند.
    • پایان رابطه عاطفی: مرگ یکی از عزیزان یا ازدست‌دادن رابطه‌ای مهم در زندگی ممکن است یکی از دلایل مهم شوک، غم و عصبانیت باشد که خود احساس گم‌شدن در زندگی را در پی دارد. شاید احساس کنید جنبه‌هایی از زندگی یا هویت خود را از دست داده‌اید و نمی‌توانید به‌تنهایی کارهایتان را پیش ببرید یا اینکه بدون حضور آن اشخاص به زندگی ادامه دهید.
    • شکست‌ها یا حوادث ناخواسته: شکست‌هایی مانند ازدست‌دادن شغل یا کسب‌وکار یا حتی ابتلا به نوعی بیماری که درمان سختی دارد، ممکن است باعث غم‌واندوه و احساس گم‌شدگی در زندگی شود.
    • سایر دلایل: دلایلی مانند مختل‌شدن روتین زندگی، تصمیمات سرنوشت‌ساز، فشارهای اجتماعی و احساسات سرکوب‌شده.

    خوشبختانه راهکارهای زیادی وجود دارند که به‌کمک آنها می‌توانید دوباره خودتان را پیدا کنید. بااین‌حال بهتر است قبل از آن، با معنای گم‌شدن در زندگی آشنا شویم.

    احساس گم‌شدن در زندگی به چه معناست؟

    کارولین فریرا، روان‌شناس متخصص در زمینه بازسازی روابط عاطفی و مقابله با اعتیاد و تروما، می‌گوید: «احساس گم‌شدن بسیار شبیه افسردگی است. اگر در زندگی خود را گم کرده‌اید، ممکن است احساس کنید که انگیزه ندارید و به سرگرمی‌هایی که همیشه از آنها لذت می‌بردید، بی‌علاقه‌اید. حتی ممکن است زندگی برایتان بی‌معنی باشد و شاید حس کنید دیگر خودتان را نمی‌شناسید.»

    دانیل کپلر (Danielle Kepler)، مشاور حرفه‌ای بالینی از شیکاگو و متخصص درمان بزرگ‌سالان مبتلا به اضطراب و افسردگی، نیز می‌گوید: «گم‌شدن در زندگی ممکن است با این احساس شروع شود که دیگر نمی‌دانید می‌خواستید چگونه آدمی باشید. ممکن است احساس کنید این حس گم‌شدگی قرار است همیشه با شما همراه باشد. حتی ممکن است به‌سختی به یاد بیاورید که خودِ قدیمی شما چه شکلی بوده است. احتمالا راهی هم برای خروج از این وضعیت به ذهنتان نمی‌رسد.»

    برخی از نشانه‌های این احساس عبارت‌اند از:

    • گریه‌های بی‌دلیل؛
    • نوسانات خلقی؛
    • کناره‌گیری از عزیزان؛
    • احساس بی‌علاقگی به سرگرمی‌ها یا چیزهایی که قبلا برای شما خوشحال‌کننده بودند؛
    • مشکل تصمیم‌گیری؛
    • درگیر رفتارهای تکانشی یا پرخطر شدن؛
    • عصبانی‌شدن از اطرافیان بابت مسائل بی‌اهمیت؛
    • احساس ناامیدی از خود؛
    • فقدان هرگونه هیجان درباره آینده؛
    • به‌راحتی تسلیم نفوذ دیگران شدن؛
    • آگاه‌نبودن به اینکه کارها را به میل خود انجام می‌دهید یا فقط انجامشان می‌دهید چون ضروری‌اند.

    حال سؤال اینجاست که چطور می‌توانیم از این احساس رهایی یابیم و خودمان را پیدا کنیم؟ ادامه مطلب را بخوانید.

    راهکارهایی برای رهایی از احساس گم‌شدن در زندگی

    مراقبه و تمرین یوگا از راه‌های مقابله با گم‌شدن در زندگی است.

    راه‌های متفاوتی وجود دارند که به‌کمک آنها می‌توانید از احساس گم‌شدن در زندگی خلاص شوید. احتمال دارد برخی از آنها برای شما مناسب باشند و برخی دیگر نه. می‌توانید با آزمون‌وخطا بهترین شیوه برای خودتان را پیدا کنید.

    ۱. احساس خود را بپذیرید و تصدیق کنید

    قبل از هرچیز باید احساسی را که دارید بپذیرید. انکار هیجانات اغلب بیش از مفیدبودن آسیب‌زاست. کالین مولن (Colleen Mullen)، روان‌درمانگر ازدواج و خانواده، می‌گوید:

    هنگامی‌ که احساس خود درباره گم‌شدگی را می‌پذیریم، می‌توانیم روی آن تمرکز کنیم. به خودتان یادآوری کنید که ناراحتی، ناامیدی یا درماندگی بخشی طبیعی از احساسات انسانی‌اند و زمانی اتفاق می‌افتند که مسیر زندگی ما ناگهان به‌سمتی می‌رود که دلخواه ما نیست.

    ۲. دلسوزانه از خود مراقبت کنید

    پس از تصدیق و پذیرش احساسات، می‌توانید کارهایی کنید که آرامتان کنند. مثلا می‌توانید تمرین تنفس عمیق، مراقبه یا تمرینات یوگا را در برنامه روزانه خود بگنجانید.

    سعی کنید با خودتان مهربان باشید. مثلا زمانی‌ که افکاری مانند «نمی‌تونم باور کنم همچین اتفاقی داره برام می‌افته» یا «نمی‌دونم چرا دارم تلاش می‌کنم» سراغتان می‌آیند، شاید بهتر باشد به خودتان بگویید «من از پسِش برمی‌آم» یا «بهم فشار اومده؛ خوبه استراحت کنم».

    به خودتان یادآوری کنید که اتفاقات دست شما نیستند، اما واکنش به آنها دست خودتان است و می‌توانید آن را مدیریت کنید.

    ۳. افکارتان را بنویسید

    گم شدن در زندگی
    افکار و احساسات‌تان را روی کاغذ بیاورید.

    شاید بارها این را شنیده باشید و به‌نظرتان مفید نباشد، اما باور کنید معجزه می‌کند. نوشتن افکار و احساسات منفی را تا حد زیادی از وجودتان تخلیه می‌کند. حتی احساسات فیزیکی خود را شرح دهید. افکارتان را روی کاغذ بیاورید و هر احساسی را که همان لحظه دارید، بنویسید. هر روز این کار را انجام دهید.

    ۴. به فعالیت‌هایی که به شما احساس خوبی می‌دهند ادامه دهید

    وقتی احساس گم‌شدگی می‌کنید، آن فعالیت‌هایی را که قبلا احساس خوبی به شما می‌دادند، ادامه دهید. مثلا اگر همیشه قبل از خواب کتاب می‌خواندید یا فیلم می‌دیدید، باز هم انجامش دهید. اگر بیرون‌رفتن با دوست صمیمی‌تان و صحبت‌کردن با او به شما احساس خوبی می‌بخشید، آن را حفظ کنید. حتی اگر سخت است و دیگر از آن لذت نمی‌برید، قطعش نکنید. به‌مرور زمان دوباره احساس خوبی را که داشتید، به دست خواهید آورد.

    ۵. به خودتان اعتماد داشته باشید

    اگر تاکنون بر اساس انتظارات دیگران زندگی کرده‌اید، احتمالا به این دلیل است که درون خود جایی برای ایجاد اعتماد پیدا نکرده‌اید. وقتی این کار را انجام دهید، می‌توانید از فرصت‌ها استفاده کنید و با احساس راحتی بیشتری از منطقه امن خود خارج شوید.

    اگر بخواهیم به گذشته نگاه بیندازیم و اشتباهاتی را مرور کنیم که مرتکب شده‌ایم، هرگز از احساس گم‌شدن در زندگی رهایی نخواهیم یافت. راهکاری خوب برای اعتمادکردن به خودمان این است که فهرستی بنویسیم از مواردی‌ که پیروزی از آن ما بوده است. کجا موفق بودیم؟ چطور خودمان را نشان دادیم؟ چه دستاوردهایی داشتیم؟ یادآوری این موارد می‌تواند به ما انگیزه دهد و کم‌کم آن احساس گم‌شدن در زندگی از بین می‌رود.

    ۶. به ارزش‌های خود فکر کنید

    یکی از مهم‌ترین کارهایی که باید برای پیداکردن خودتان بعد از احساس گم‌شدن در زندگی انجام دهید، یادآوری ارزش‌هایی است که در زندگی دارید. چه چیزهایی برایتان مهم است؟ پیرو چه ارزش‌هایی هستید؟ چند تا از ارزش‌هایی را که همیشه برایتان مهم بوده‌اند انتخاب کنید، سپس کارهایی را انجام دهید که با آنها مطابقت دارند. مثلا اگر کمک به هم‌نوع ارزش شماست، در سازمان خیریه محلی کارهای داوطلبانه انجام دهید. اگر دغدغه محیط‌زیست دارید، فعالیت‌های داوطلبانه‌ای مانند کاشتن نهال یا پاک‌سازی ساحل و طبیعت را در برنامه خود قرار دهید.

    از افرادی که آنها را به دلایل خاصی تحسین می‌کنید، الگو بگیرید. کپلر پیشنهاد می‌کند به مربی، همکار یا دوستی که می‌شناسید و ویژگی ارزشمندی دارد که برایتان مهم است فکر و سعی کنید آن ارزش را در خودتان تقویت کنید. اغلب شناسایی ارزش‌ها در افراد دیگر تا حدی آسان‌تر است.

    مثلا اگر همکارتان مهربان و صمیمی است و توانایی خاصی برای ابراز وجود دارد، چنانچه این ویژگی‌ها برایتان مهم است، تلاش کنید آنها را در خودتان تقویت کنید.

    ۷. در رویدادهای الهام‌بخش شرکت کنید

    گاهی اوقات سخنرانی‌های انگیزشی، حتی اگر آنها را قبول ندارید، فقط به‌خاطر کلمات مثبتشان در قلب شما نفوذ می‌کنند. بنابراین یک سخنرانی انگیزشی تماشا کنید یا در رویدادهای مربوط به شغل خود شرکت کنید. به‌کمک این رویدادها می‌توانید چیزهایی را که به آنها علاقه دارید راحت‌تر به یاد بیاورید. می‌توانید با افراد هم‌فکر خودتان ارتباط برقرار کنید. ممکن است صرفا جوّ الهام‌بخش چنین رویدادهایی و انرژی خاصی که در چنین فضاهایی وجود دارد، برای بازگرداندن شما کافی باشد.

    جملات تأکیدی مثبت را با صدای بلند به خود بگویید. این کار ممکن است سبب افزایش اعتمادبه‌نفس و احساس ارزشمندی شما شود. هر روز با صدای بلند آنها را به خودتان بگویید.

    ۸. به‌دنبال منابع کمکی باشید

    مراجعه به روان‌درمانگر و پیوستن به گروه‌های حمایتی اقداماتی مفیدند، اما خودیاری با منابع مناسب هم روش خوبی است. مثلا اگر احساس غم و اندوه می‌کنید، کتاب‌ها و منابعی را در این زمینه بیابید که به شما کمک کنند.

    آلیسا مانکائو، درمانگر، می‌گوید: «ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که مدام به ما می‌گویند کی هستیم و چگونه باید رفتار کنیم. اگر می‌خواهید خودتان را پیدا کنید، باید این نظرات را فیلتر کنید و تلاش کنید با آنچه دوست دارید باشید مهربانانه رفتار کنید، نه آن چیزی که دیگران می‌خواهند باشید.»

    توجه به این نکته مهم است که این کار ناگهانی و به‌یک‌باره صورت نمی‌گیرد. همان‌طور که رشد می‌کنید، تغییراتی در شما رخ می‌دهند و باعث می‌شود درباره خودتان چیزهای جدیدی کشف کنید.

    ۹. خودتان را در اولویت قرار دهید

    وقتی همیشه بر این تمرکز دارید که دیگران را در اولویت قرار دهید، خودتان را فراموش می‌کنید. ابتدا به نیازهای خودتان بیندیشید. زمان و انرژی خود را بر اولویت‌های خود متمرکز کنید و از حواس‌پرتی‌های بیرونی دور بمانید. اگر کسانی هستند که بیش‌ از حد به آنها توجه می‌کنید، بدون هیچ دلیلی کارهایی را که برایشان انجام می‌دهید کمتر کنید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد. احتمالا آنها بدون آنکه متوجه شوند، همچنان بابت محبت‌های شما (حتی با اینکه کمتر شده‌اند) قدردانتان خواهند بود.

    اهمیت برطرف‌کردن احساس گم‌شدن در زندگی

    گم شدن در زندگی
    اگر احساس گم‌شدن در زندگی را رفع نکنید، در بلاتکلیفی گیر خواهید کرد.

    خودشناسی یا هنر یافتن خود اصلی حیاتی در رشد روانی و معنوی است. وقتی حس گم‌شدن در زندگی را برطرف کنید، رضایت شمال از زندگی بیشتر می‌شود. خواسته‌ها، نیازها، تمایلات و شادی‌های زندگی به شما برمی‌گردد و با همان ارزش‌هایی که برایتان مهم‌اند، زندگی خواهید کرد.

    بسیاری از ما گاهی‌ اوقات سعی می‌کنیم آن‌طور باشیم که دیگران دوست دارند. این شیوه زندگی شاید به افزایش استرس و اضطراب منجر شود، زیرا مجبوریم مدام برای خوشایند دیگران خودمان را تغییر دهیم. نیازها و نظرات دیگران درباره ما همیشه در حال‌ تغییر است. آیا سازگارشدن با هریک از این افراد، صرفا به‌خاطر خوشایند آنها، ما را خسته و فرسوده نخواهد کرد؟ بنابراین تنها راه این است که خودمان را پیدا کنیم و در اولویت قرار دهیم.

    چالش‌های پیش‌ رو در مسیر رسیدن به این هدف

    هنگامی‌ که قصد دارید بعد از احساس گم‌شدن در زندگی خودتان را پیدا کنید، ممکن است با چالش‌هایی روبه‌رو شوید. مثلا ممکن است وقتی خودتان را تغییر دادید، اعضای خانواده، دوستان یا همکاران شما از فرد جدیدی که به آن تبدیل شده‌اید خوششان نیاید و با شما مشکل پیدا کنند. حتی ممکن است متوجه شوید اطرافیانتان فقط در لحظات خوشی با شما هستند و حوصله ناله‌هایتان را ندارند. به‌مرور زمان، روابط یک‌طرفه را شناسایی می‌کنید و متوجه می‌شوید چه کسی از ته قلبش به شما علاقه دارد.

    مشکل دیگر بلاتکلیفی است که اغلب وقتی پای ماجراهای جدید یا شروع فصل جدیدی از زندگی به میان می‌آید، برایمان اتفاق می‌افتد. دلیلش این است که همه ما عادت داریم در منطقه امن خود باقی بمانیم؛ جایی که با آن آشنایی داریم و می‌ترسیم از آن خارج شویم. بنابراین در مسیر ازبین‌بردن احساس گم‌شدن در زندگی، بلاتکلیف می‌مانیم. نگران نباشید؛ گاهی باید از منطقه امن خود خارج شویم و با چیزهای ناآشنا دست‌وپنجه نرم کنیم. در غیر این‌ صورت هرگز خودمان را پیدا نخواهیم کرد.

    سخن پایانی

    در این مقاله، درباره احساس گم‌شدن در زندگی صحبت کردیم. دیدیم که احساس گم‌شدن ممکن است ما را به‌سمت چیزی هدایت کند که واقعا برایمان مهم است. شاید هم ما را به لذت‌بردن از تجربیات جدید ترغیب کند. وقتی شغلمان را از دست می‌دهیم، رابطه‌ای عاطفی را ناباورانه به پایان می‌رسانیم یا مجبور می‌شویم تصمیماتی سرنوشت‌ساز بگیریم، احتمال دارد احساس کنیم در زندگی گم شده‌ایم. راه‌حل‌هایی که برای برطرف‌کردن این احساس ناخوشایند ارائه کردیم، معمولا کارسازند. واقعیت این است که احساس گم‌شدن خیلی هم بد نیست، زیرا می‌توان آن را گامی بزرگ برای ایجاد زندگی‌ای رضایت‌بخش‌تر و اولین قدم برای برقراری ارتباط با خودتان در نظر گرفت.

    آیا تاکنون برایتان پیش آمده است که احساس کنید در زندگی گم شده‌اید؟ آیا بهبود یافتید و توانستید دوباره خودتان را پیدا کنید یا هنوز با آن درگیرید؟ لطفا تجربیات خود در این مسیر را با ما به اشتراک بگذارید.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • گرانولوماتوز با پلی آنژیت؛ علائم، روش تشخیص و درمان

    گرانولوماتوز با پلی آنژیت؛ علائم، روش تشخیص و درمان

    [ad_1]

    گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت (GPA) نوعی بیماری نادر با علت نامشخص است که ممکن است افراد در هر سنی دچارش شوند. مشخصه این بیماری التهاب در بافت‌های مختلف از جمله رگ‌های خونی (واسکولیت) و عمدتا بخش‌هایی از دستگاه تنفسی و کلیه‌هاست. هرآنچه لازم است درباره التهاب گرانولوماتوز بدانید، در این مقاله می‌گوییم.

    گرانولوماتوز وگنر چیست؟

    گرانولوماتوز وگنر نام دیگر گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت است. این بیماری نوعی اختلال نادر است که باعث التهاب درون بافت‌ها و رگ‌های خونی و سپس آسیب به اندام‌ها می‌شود. گرچه سینوس‌ها و ریه‌ها و کلیه‌ها قسمت‌هایی‌اند که بیشتر تحت‌تأثیر این عارضه قرار می‌گیرند، این التهاب ممکن است هر قسمت دیگری از بدن را هم درگیر کند.

    گرچه افراد در هر سنی ممکن است دچار این عارضه نادر شوند، بیشتر افراد مبتلا در بازه سنی ۴۰ تا ۶۰سالگی قرار دارند. به نظر می‌رسد این بیماری مردان و زنان را به یک‌ اندازه مبتلا می‌کند و مختص جنسیت خاصی نیست.

    علائم گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت

    اولین علائم هشداردهنده معمولا سینوس‌ها، گلو یا ریه‌های فرد را درگیر می‌کنند. معمولا این وضعیت به‌سرعت وخیم می‌شود و عملکرد رگ‌های خونی و اندام‌هایی مانند کلیه‌ها را مختل می‌کند. علائم این عارضه و شدت آنها در بین بیماران متفاوت است. رایج‌ترین علائم بیماری گرانولوماتوز عبارت‌اند از:

    بیشتر بیماران مبتلا به این عارضه اول علائمی در دستگاه تنفسی مشاهده می‌کنند. این علائم عبارت‌اند از:

    سایر علائم احتمالی عبارت‌اند از:

    • بثورات یا زخم‌های پوستی؛
    • التهاب چشم یا فشار پشت چشم؛
    • التهاب مفاصل (آرتریت) یا درد عضلانی؛
    • التهاب کلیه (گرچه التهاب کلیه شایع است، معمولا با علائمی مانند درد همراه نیست).

    علل گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت (GPA)

    علت ابتلا به این بیماری نامشخص است. این نوعی بیماری سرطانی یا مسری نیست. طبق شواهد آزمایشگاهی، سیستم ایمنی نقش مهمی در ابتلای فرد به این بیماری ایفا می‌کند.

    نحوه تشخیص گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت

    گرانولوماتوز علائمی مشابه بیمار‌های دیگر دارد و به همین خاطر ممکن است تشخیص را دشوار کند. اگر فرد علائمی داشته باشد که پزشک را به گرانولوماتوز ظنین کند، معمولا با نمونه‌برداری (بیوپسی) از ناحیه آسیب‌دیده نوع بیماری را تشخیص می‌دهد. بیوپسی فقط برای قسمت‌هایی از بدن توصیه می‌شود که با معاینه، آزمایش‌ها یا تصویربرداری یافته‌های غیرطبیعی در آنها مشاهده شده است. پزشک با توجه به علائم، نتایج معاینات فیزیکی، آزمایش‌های آزمایشگاهی، اشعه ایکس و گاهی نمونه‌برداری از بافت آسیب‌دیده بیماری را تشخیص می‌دهد.

    معمولا آزمایش خون اولین آزمایشی است که پزشک برای تشخیص بیماری تجویز می‌کند. وجود آنتی‌بادی‌های سیتوپلاسمی ضدنوتروفیل (ANCA) در آزمایش خون نشانه‌ای است که پزشک را به این بیماری ظنین می‌کند. البته این آزمایش خون به‌تنهایی برای تأیید ابتلای فرد به گرانولوماتوز کافی نیست.

    گرانولوماتوز معمولا ریه‌های فرد را هم درگیر می‌کند. در بیماران مبتلا به این بیماری که هیچ‌گونه علائم ریوی (سرفه یا تنگی نفس) ندارند، آزمایش‌های تصویربرداری (اشعه ایکس معمولی یا سی‌تی‌اسکن) برخی ناهنجاری‌های ریوی را نشان می‌دهند. بنابراین در صورت مشکوک‌بودن به گرانولوماتوز فعال، عکس‌برداری از ریه لازم است حتی اگر فرد علائم بیماری ریوی را نداشته باشد.

    درمان گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت

    ۱. مصرف دارو

    معمولا پزشک برای درمان گرانولوماتوز داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی با دوز بالا برای بیمار تجویز می‌کند. شدت بیماری فرد تعیین‌کننده نوع و دوز داروست. معمولا برای افرادی که اندام‌های حیاتی آنها درگیر بیماری شده است، کورتیکواستروئید (کورتون) همراه با داروی دیگری مانند سیکلوفسفامید تجویز می‌شود. برای بیمارانی که شدت بیماری آنها بیشتر است، ابتدا کورتیکواستروئید و متوترکسات تجویز می‌شود.

    هدف از درمان این است که جلوی آسیب بیشتر به بافت گرفته شود. مدت درمان با داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی در افراد مختلف متفاوت است. اگر با مصرف این داروها فعالیت بیماری کاملا متوقف شود، به این حالت «رمیسیون» می‌گویند. با مشاهده آثار بهبودی در بیمار، پزشک به‌آرامی دوز کورتیکواستروئید را کاهش می‌دهد.

    درمان دارویی گرانولوماتوز چه عوارضی دارد؟

    از آنجا که این داروها سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند، احتمال ابتلای بیمار به عفونت‌های شدید افزایش می‌یابد. هر داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مجموعه‌ای منحصربه‌فرد از عوارض جانبی ایجاد می‌کند. نظارت بر عوارض جانبی مرتبط با هر دارو برای پیشگیری از آنها یا به‌حداقل‌رساندن احتمال وقوع آنها ضروری است.

    متوترکسات، آزاتیوپرین و سیکلوفسفامید ممکن است جلوی ساخت سلول‌های خونی را بگیرند. سیکلوفسفامید عوارض جانبی مهمی از جمله کاهش باروری در بیماران جوان‌تر و همچنین افزایش احتمال ابتلا به سرطان مثانه دارد. مصرف ریتوکسیماب نیز ممکن است احتمال ابتلا به عفونت مغزی را افزایش دهد.

    ۲. تبادل پلاسما

    در این روش درمانی که پلاسمافرزیس نیز نامیده می‌شود، قسمت مایع خون (پلاسما) بیمار را که حاوی مواد تولیدکننده بیماری است، از بدنش خارج می‌کنند. بیمار پلاسمای تازه یا پروتئین ساخته‌شده توسط کبد (آلبومین) دریافت می‌کند که به بدن اجازه می‌دهد پلاسمای جدید تولید کند. این روش درمانی برای افرادی که گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت شدید دارند، مفید است و می‌تواند به بهبود کلیه‌ها کمک کند.

    گرانولوماتوز مزمن چیست؟

    تا به اینجا درباره گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت گفتیم، حالا می‌خواهیم درباره گرانولوماتوز مزمن بگوییم. بیماری گرانولوماتوز مزمن نوعی اختلال ارثی است که در آن نوعی گلبول سفید خون به‌نام فاگوسیت به‌درستی کار نمی‌کند. فاگوسیت‌ها معمولا برای مقابله با عفونت‌ها به بدن کمک می‌کنند. وقتی فاگوسیت‌ها آن‌طور که باید کار نمی‌کنند، نمی‌توانند از بدن در برابر عفونت‌های باکتریایی و قارچی محافظت کنند.

    علائم گرانولوماتوز مزمن

    افراد مبتلا به بیماری گرانولوماتوز مزمن ممکن است در ریه‌ها، پوست، غدد لنفاوی، کبد (گرانولوماتوز کبدی)، معده و روده یا سایر قسمت‌های بدنشان دچار عفونت شوند. علائم این عارضه عبارت‌اند از:

    • تب؛
    • آبریزش مداوم بینی؛
    • تورم و قرمزشدن دهان؛
    • غدد لنفاوی متورم و دردناک؛
    • درد و تورم زیر بغل یا سینه (ماستیت گرانولوماتوز)؛
    • درد قفسه‌ سینه هنگام دم یا بازدم (گرانولوماتوز ریه)؛
    • مشکلات گوارشی مانند استفراغ، اسهال، دل‌درد و وجود خون در مدفوع؛
    • تحریک پوست که ممکن است شامل بثورات، تورم یا قرمزی باشد (گرانولوماتوز پوستی).

    درمان گرانولوماتوز مزمن

    هدف از درمان گرانولوماتوز مزمن پیشگیری از ایجاد و گسترش عفونت است. روش‌های درمان این بیماری عبارت‌اند از:

    • مهار عفونت: ممکن است پزشک برای پیشگیری از ایجاد عفونت‌های باکتریایی و قارچی داروهایی تجویز کند. این داروها ممکن است شامل ترکیب‌ تری‌متوپریم و سولفامتوکسازول یا ایتراکونازول باشند. در صورت بروز عفونت، ممکن است پزشک آنتی‌بیوتیک یا داروهای ضدقارچی بیشتری به این داروها اضافه کند.
    • اینترفرون گاما: گاهی اوقات ممکن است راهکار درمانی تجویزشده برای فرد تزریق اینترفرون گاما باشد که باعث تقویت سلول‌های سیستم ایمنی بدن برای مقابله با عفونت می‌شود.
    • پیوند سلول‌های بنیادی: در برخی موارد، پیوند سلول‌های بنیادی درمانی برای بیماران مبتلا به التهاب گرانولوماتوز مزمن است. تصمیم‌گیری برای درمان با پیوند سلول‌های بنیادی به عوامل متعددی از جمله در دسترس‌بودن اهداکننده و ترجیحات شخصی بستگی دارد.

    چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

    اگر آبریزش بینی‌ای دارید که با داروهای سرماخوردگی تسکین نمی‌یابد، به پزشک مراجعه کنید مخصوصا اگر همراه با خون‌ریزی بینی، سرفه خونی یا سایر علائم هشداردهنده گرانولوماتوز باشد. از آنجایی که این بیماری ممکن است به‌سرعت تشدید شود، تشخیص زودهنگام برای درمان بسیار مهم است.

    سخن پایانی

    در این مقاله خواندید که ضایعات گرانولوماتوز چیست و چه علائم و عوارضی به‌ دنبال دارد. نشانه‌های گرانولوماتوز با پلی‌آنژیت ممکن است ناگهانی یا طی چند ماه بروز کنند. اگر دچار علائم مشکوکی شده‌اید، هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید تا علت این علائم مشخص شود.

    آیا خودتان یا عزیزانتان تجربه‌ای در زمینه التهاب گرانولوماتوز دارید؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • غذا خوردن با دست؛ خوب یا بد؟

    غذا خوردن با دست؛ خوب یا بد؟

    [ad_1]

    غذا خوردن با دست از آن موضوعات بحث‌برانگیزی است که طرف‌داران و مخالفان خاص خودش را دارد. موافقان این کار مدعی‌اند با دست غذاخوردن باعث می‌شود از غذاخوردن بیشتر لذت ببرند و مخالفان معتقدند این کار غیربهداشتی و به دور از تمدن است. در این مقاله، درباره غذا خوردن با دست می‌گوییم. با ما همراه باشید.

    آیا غذا خوردن با دست غیربهداشتی‌تر از غذاخوردن با قاشق و چنگال است؟

    اگر قبل از غذاخوردن دست‌هایمان را بشوییم، احتمالا خیر. غذا خوردن با دست باعث می‌شود همیشه قبل از غذاخوردن خودمان را ملزم به شستن دست‌هایمان کنیم و با رعایت‌کردن این نکته دیگر نمی‌توان ادعا کرد که غذا خوردن با دست غیربهداشتی است و باعث واردشدن میکروب به بدن می‌شود. غذا خوردن با دست باعث ایجاد انگیزه برای شستن دست‌ها قبل و بعد از هر وعده غذایی می‌شود و عادات خوبی را تقویت می‌کند.

    فواید غذا خوردن با دست

    ۱. ارتباط چاکراها و اعضای بدن را تقویت می‌کند

    غذا خوردن با دست ریشه در طب آیورودا دارد. دکتر یشنا گارگ، متخصص تغذیه، می‌گوید: «بدن ما با ۵ عنصر طبیعت هماهنگ است و هر انگشت امتداد یکی از این ۵ عنصر است. انگشت شست امتداد فضا، انگشت اشاره امتداد هوا، انگشت میانی امتداد آتش، انگشت حلقه امتداد آب و انگشت کوچک امتداد زمین است.»

    وقتی با دست‌هایتان غذا می‌خورید، از تمام انگشتان استفاده می‌کنید. این کار تمام عناصر طبیعت را گرد هم می‌آورد و باعث می‌شود بافت، طعم، عطر و دمای غذا را با تمام وجود درک کنید و نهایت لذت را ببرید.

    ۲. از پرخوری جلوگیری می‌کند

    غذا خوردن با دست باعث می‌شود آگاهانه‌تر غذا بخورید. از نظر روان‌شناسی با دست غذا خوردن باعث می‌شود به آنچه می‌خورید بیشتر توجه کنید. این کار به شما فرصت می‌دهد که غذایتان را آهسته‌تر و با دقت بیشتری بخورید که باعث می‌شود احساس سیری زودرس کنید. این احساس سیری از پرخوری جلوگیری می‌کند و جلوی افزایش وزن را می‌گیرد. به‌گفته کارشناسان، غذاخوردن با دست نوعی سیری لذت‌بخش را به ارمغان می‌آورد که با قاشق و چنگال احساس نمی‌شود.

    ۳. از دیابت نوع ۲ پیشگیری می‌کند

    بر اساس پژوهش‌ها، بسیاری از بیماران دیابتی نوع ۲ سریع و باعجله غذا می‌خورند. سریع غذاخوردن تعادل قند خون در بدن را بر هم می‌زند، بنابراین نقش مهمی در بروز دیابت نوع ۲ دارد. محققان معتقدند غذاخوردن با دست باعث کاهش سرعت غذاخوردن و درنتیجه کاهش بروز این نوع دیابت می‌شود.

    ۴. هضم غذا را بهبود می‌بخشد

    وقتی غذایمان را با دست لمس می‌کنیم، مغز به معده پیام می‌دهد که آماده غذاخوردنیم. این پیام به معده آمادگی لازم برای ورود غذا را می‌دهد، بنابراین هضم غذا را بهبود می‌بخشد.

    ۵. باکتری‌های خوب را به روده اضافه می‌کند

    ما نوعی باکتری به‌نام فلور طبیعی روی پوستمان داریم. این باکتری‌ها نه‌تنها برایمان مضر نیستند، بلکه از ما در برابر بسیاری از باکتری‌های مضر محیط محافظت می‌کنند. به‌عقیده محققان، وجود فلور طبیعی در قسمت‌های مختلف بدن مانند دهان، گلو و روده باعث تقویت سلامتی می‌شود. با دست غذا خوردن یکی از عواملی است که این باکتری‌های مفید را وارد بدن می‌کند.

    ۶. دمای دهان را تنظیم می‌کند

    دست‌ها نقش حسگر را برای بدن ایفا می‌کنند. وقتی با قاشق و چنگال غذا می‌خورید، غذا مستقیما از بشقاب به دهان شما منتقل می‌شود و ممکن است متوجه داغ‌بودن آن نشوید. وقتی غذایتان را قبل از گذاشتن در دهان لمس می‌کنید، میلیون‌ها پایانه عصبی موجود در نوک انگشتان شما دما و بافت غذا را می‌سنجند، بنابراین کمتر احتمال دارد که غذای خیلی داغ را در دهانتان بگذارید و زبانتان را بسوزانید.

    ۷. باعث بهبود گردش خون می‌شود

    با دست غذا خوردن نوعی تمرین عضلانی فوق‌العاده‌ای است که گردش خون را بهبود می‌بخشد. حرکات دست باعث جریان بهتر خون می‌شود و بر سلامت کلی بدن تأثیر مثبتی دارد.

    پژوهشی جالب درباره غذا خوردن با دست

    یکی از محققان به‌نام آدریانا مادژاروف ۴۵ نفر از دانشجویان خود را به ۲ گروه تقسیم کرد. نیمی از آنها یک تکه پنیر را با خلال دندان خوردند و نیمی دیگر با دست‌هایشان. قبل از خوردن پنیر، هر ۲ گروه نظرات نسبتا مشابهی درباره پنیر داشتند. بااین‌حال پس از خوردن پنیر، نظرات آنها کمی تغییر کرد. بیشتر افراد گروه دوم که پنیر را با دست خورده بودند، آن را خوشمزه‌تر و اشتهاآورتر از گروهی دانستند که پنیر را با خلال دندان خورده بودند.

    طبق این آزمایش، افرادی که خودکنترلی زیادی دارند می‌توانند در برابر غذاهای خوشمزه مقاومت کنند و به مقدار غذایی که می‌خورند توجه می‌کنند. کسانی هم که خودکنترلی کمی داشتند، فارغ از لمس مستقیم یا غیرمستقیم غذا، نظرشان تغییری نکرد.

    به‌گفته محقق این آزمایش کوچک، لمس مستقیم غذا برای افرادی که منظم به مقدار مصرف غذایشان توجه می‌کنند، باعث افزایش واکنش حسی می‌شود و غذا را مطلوب‌تر و جذاب‌تر می‌یابند. بر اساس این آزمایش، ممکن است تجربیات حسی کنترل شخص را از او بگیرند. این اطلاعات به ما کمک می‌کنند بیشتر مراقب اهداف خود باشیم، به‌خصوص هنگام غذاخوردن.

    سخن پایانی

    گرچه امکان خوردن بسیاری از غذاها با دست وجود ندارد، گاهی این لذت را به خودتان هدیه بدهید و از فواید آن بهره‌مند شوید. البته همان‌طور که محققان توصیه می‌کنند، حتما قبل از غذاخوردن با دست دست‌هایتان را به‌خوبی بشویید.

    نظر شما چیست؟ غذاخوردن با دست را می‌پسندید یا ترجیح می‌دهید با قاشق و چنگال غذایتان را بخورید؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]

    منبع

  • شخصیت شناسی؛ اهمیت، نظریه‌ها و مبنای روانشناسی شخصیت

    شخصیت شناسی؛ اهمیت، نظریه‌ها و مبنای روانشناسی شخصیت

    [ad_1]

    شخصیت در نحوه نگرش و تعامل افراد با جهان نقش مهمی دارد. روان‌شناسانی که درباره این موضوع تحقیق می‌کنند، می‌کوشند عواملی را شناسایی کنند که بر ویژگی‌های فردی اثر می‌گذارند. آنها چگونگی رشد و تغییر شخصیت‌ها را بررسی و به مردم کمک می‌کنند که شخصیت خود را بشناسند و آن را مطابق منافع خود تغییر بدهند. در این مقاله درباره شخصیت شناسی، اهمیت آن و موضوعاتی که در این شاخه از علم روان‌شناسی مطرح می‌شوند، توضیح می‌دهیم.

    روانشناسی شخصیت چیست؟

    شخصیت شناسی یا روان‌شناسی شخصیت به شاخه‌ای از علم روان‌شناسی می‌گویند که در آن چگونگی شکل‌گیری ویژگی‌های شخصیتی، صفات و عادات شخصی و تأثیر آنها بر رفتارهای افراد بررسی می‌شوند.

    روان‌شناس دانشمندی است که از روش‌های تحقیقی برای بررسی ریشه‌های روان‌شناختی و تأثیرات شخصیت استفاده می‌کند. او آنچه شخصیت افراد را منحصربه‌فرد می‌کند و ویژگی‌های شخصیتی‌ای مشترک میان انسان‌ها را بررسی و ارزیابی می‌کند. برخی از روان‌شناسان شخصیت نیز در جایگاه پزشک متخصص برای درمان افراد دچار اختلالات شخصیت تلاش می‌کنند.

    اهمیت علم شخصیت شناسی

    روان‌شناسان شخصیت اغلب این مسئله را بررسی می‌کنند که چگونه شخصیت فردی با فرد دیگر متفاوت است و چگونه برخی از افراد شخصیت‌هایی شبیه به یکدیگر دارند. این کارشناسان برخی مواقع وظیفه ارزیابی و تشخیص و درمان اختلالات شخصیتی را نیز بر عهده دارند. علاوه‌بر این، شناخت شخصیت به روان‌شناسان امکان می‌دهد که واکنش افراد به موقعیت‌های خاص یا آنچه را ترجیح می‌دهند و برایش ارزش قائل‌اند تفسیر کنند.

    مبنای روانشناسی شخصیت چیست؟

    چه چیزی شما را به کسی که هستید تبدیل می‌کند؟ عوامل بسیاری مانند ژنتیک، روش تربیتی والدین و تجربیات زندگی فرد در شکل‌گیری شخصیت او نقش دارند. به‌نظر بسیاری از پژوهشگران، آنچه شما را منحصربه‌فرد می‌کند، الگوهای تفکر، احساسات و رفتارهایی هستند که شخصیت شما را می‌سازند.

    با اینکه هیچ تعریف واحد و توافق‌شده‌ای از شخصیت وجود ندارد، اغلب آن را چیزی در نظر می‌گیرند که از درون فرد نشئت می‌گیرد و در طول زندگی نسبتا ثابت باقی می‌ماند. کارشناسان روان‌شناسی توافق نظر دارند که شخصیت افراد مجموعه‌ای از تمایلات درونی ذاتی و تأثیرات بیرونی، مانند محیطی که در آن بزرگ شده‌اند، است و بر همین اساس نیز رشد می‌کند.

    تاریخچه روان‌شناسی شخصیت

    در طول تاریخ، روان‌شناسان مختلفی درباره شخصیت شناسی تحقیق کرده‌اند. در این میان، روان‌شناسان بزرگی مانند زیگموند فروید، کارل یونگ و کارل راجرز بیش از همه شهرت دارند. این روان‌شناسان نظریه‌پردازان و پژوهشگران سرشناسی بودند که از اوایل تا اواسط قرن بیستم زندگی می‌کردند. گاهی از این روان‌شناسان به‌عنوان نظریه‌پردازان بزرگ شخصیت شناسی نیز یاد می‌شود.

    امروزه نیز قطعا نظریه‌پردازان بزرگی در حوزه شخصیت شناسی فعالیت می‌کنند. بااین‌حال در حال حاضر این شاخه از علم روان‌شناسی برای رسیدن به اهدافش مانند گذشته به دیدگاه‌های نظریه‌پردازان بزرگ متکی نیست و در عوض روان‌شناسی شخصیت بیشتر بر نحوه کارکرد شخصیت تمرکز دارد.

    نظریه‌های شخصیت شناسی

    موضوع اصلی نظریه‌های روان‌شناسی شخصیت این است که چگونه ویژگی‌ها یا گرایش‌های شخصی خاص شخصیت فرد را شکل می‌دهند. این نظریه‌ها بر این فرض استوارند که شخصیت‌های فردی از ترکیبی از صفات یا ویژگی‌های مشخص پدید می‌آیند. کارشناسان این شاخه از علم روان‌شناسی تلاش می‌کنند:

    • تعداد کلی تمام ویژگی‌های شخصیتی را دریابند؛
    • ویژگی‌هایی که شخصیت را می‌سازند دسته‌بندی کنند؛
    • بررسی کنند که کدام ویژگی‌های شخصیتی بر تمام مردم جهان اثر می‌گذارند و کدام‌ ویژگی‌ها به عواملی مانند فرهنگ و محیط بستگی دارند.

    در ادامه، ۳ نمونه از نظریات شخصیت شناسی را می‌خوانید.

    ۱. نظریه صفات آلپورت

    روان‌شناسی به‌نام گوردون آلپورت یکی از اولین کسانی بود که شخصیت را بر مبنای ویژگی‌های فردی تعریف کرد. او معتقد بود که شخصیت هر فردی از ویژگی‌هایی تشکیل شده است که به ۳ دسته کلی تقسیم می‌شوند. این ۳ دسته عبارت‌اند از:

    • ویژگی‌های مشترک: ویژگی‌هایی‌اند که افرادی با یک فرهنگ مشترک دارند. مثلا در برخی از فرهنگ‌ها، استقلال ارزش زیادی دارد. بنابراین افرادی که این فرهنگ را دارند، ویژگی‌های شخصیتی مربوط به استقلال را بیشتر ابراز می‌کنند.
    • ویژگی‌های مرکزی: صفات شخصیتی مرکزی ترکیب منحصربه‌فردی از ویژگی‌هایی هستند که شخصیت فرد را می‌سازند. این ویژگی‌ها شامل همه صفات فرد می‌شوند حتی اگر برخی از آنها کمتر از بقیه برجسته باشند.
    • ویژگی‌های بنیادین: این ویژگی‌ها غالب‌ترین صفات فردند. ویژگی‌های کاردینال یا بنیادین در میان جنبه‌هایی که شخصیت یک فرد را از دیگران متمایز می‌سازند بارزترند. نمونه‌ای از ویژگی‌های بنیادین خصوصیات مادر ترزاست. او چنان به فعالیت‌های انسان‌دوستانه و خیریه شهره بود که نامش با خدمت‌رسانی به نیازمندان مترادف شده است.

    بر اساس نظریه آلپورت، بیش از ۴۰۰۰ صفت فردی وجود دارد و صفات هر فرد شخصیت او را می‌سازند. نظریه او از این جهت اهمیت دارد که تفاوت‌های گرایشی و تأثیر عوامل موقعیتی مانند فرهنگ بر افراد را در نظر می‌گیرد.

    ۲. نظریه هانس آیزنک

    آیزنک یکی دیگر از روان‌شناسانی است که در زمینه شخصیت شناسی تحقیق می‌کرد. این روان‌شناس انگلیسی معتقد بود که ویژگی‌های شخصیتی افراد فقط شامل ۳ دسته می‌شوند و این دسته‌ها عبارت‌اند از:

    ۳. پنج عامل بزرگ شخصیت

    این نظریه نمونه‌ای مدرن از نظریات صفات شخصی در روان‌شناسی است و یکی از محبوب‌ترین و پذیرفته‌شده‌ترین نظریات شخصیت امروزی محسوب می‌شود. بر اساس نظریه پنج عامل بزرگ شخصیت، همه افراد شخصیت‌هایی دارند که در ۵ دسته اصلی قرار می‌گیرند. این دسته‌ها عبارت‌اند از:

    • توافق‌پذیری: به رفتار دوستانه و توانایی فرد برای همدلی و ابراز همدردی توافق‌پذیری یا سازگاری می‌گویند. کسانی که توافق‌پذیری کمتری دارند، به تفکر منطقی و انتقادی بیشتر اهمیت می‌دهند.
    • وظیفه‌شناسی: کارایی و توانایی سازمان‌دهی فرد با این ویژگی سنجیده می‌شود. کسانی که وظیفه‌شناسی کمتری دارند، از بی‌برنامگی لذت می‌برند و تحت فشار بهتر کار می‌کنند.
    • برون‌گرایی: این ویژگی مشخص می‌کند که فرد تا چه اندازه برون‌گرا و پرانرژی است. کسانی که برون‌گرایی کمتری دارند، فعالیت‌های انفرادی را ترجیح می‌دهند، از احساس تنهایی لذت می‌برند و برای رضایت از زندگی به تعاملات اجتماعی کمتری نیاز دارند.
    • روان‌رنجوری: این دسته از ویژگی‌های فردی به حساسیت عاطفی فرد مربوط می‌شوند. کسانی که میزان روان‌رنجوری آنها کمتر است، اغلب واکنش‌های عاطفی کمتر و اعتمادبه‌نفس بیشتری دارند.
    • گشودگی: این ویژگی نشان می‌دهد که فرد تا چه اندازه ماجراجو، کنجکاو یا پذیرای تجربیات جدید است. افرادی که گشودگی کمتری دارند، ثبات و روتین‌های روزانه و آشنایی با شرایط مختلف را ترجیح می‌دهند.

    هریک از این دسته‌ها در افراد درجات مختلفی دارند. مثلا برخی از افراد برون‌گراتر از دیگران‌اند. ترکیب‌های مختلف این ویژگی‌ها سبب تفاوت‌های فردی شخصیت می‌شوند.

    روش‌های ارزیابی شخصیت در رو‌ان‌شناسی

    مشاوره شخصیت شناسی برای ارزیابی شخصیت

    روان‌شناسان برای بررسی و سنجش شخصیت از آزمون‌ها، ارزیابی‌ها و شاخص‌های شخصیتی مختلفی استفاده می‌کنند. این آزمون‌ها در مسائل مختلفی مانند شخصیت شناسی شغلی کاربرد دارند. نمونه بارز کاربرد روانشناسی شخصیت آزمون مایرز بریگز است که آزمون شخصیت شناسی MBTI نیز نامیده می‌شود. این آزمون اغلب به‌عنوان روشی برای ارزیابی شخصیت افراد پیش از استخدام به کار می‌رود.

    سایر روش‌های شخصیت شناسی به افراد کمک می‌کنند درباره جنبه‌های مختلف شخصیت خود بیشتر بدانند. برخی از آزمون‌های شخصیت نیز ابزاری برای غربالگری اختلالات شخصیتی هستند. درک بهتر از شخصیت‌تان به شما کمک می‌کند تا در بسیاری از جنبه‌های زندگی موفق‌تر باشید. مثلا روابط با دوستان، خانواده و همکاران زمانی بهبود می‌یابد که متوجه شوید ارتباط با دیگران به شما انرژی بیشتری می‌دهد یا باید زمانی را به تنهایی و خلوت با خود اختصاص بدهید.

    احتمالا تابه‌حال در فضای مجازی آزمون‌های بسیاری را دیده‌اید که با نام آزمون شخصیت شناسی منتشر شده‌اند. برخی از این آزمون‌ها واقعیت را درباره شما نشان می‌دهند و بعضی از آنها فقط جنبه سرگرمی دارند و نباید نتایج آنها را جدی بگیرید.

    آزمون شخصیت شناسی چگونه انجام می‌شود؟

    معمولا در آزمون‌های شخصیت شناسی علمی، یک جمله یا عبارت بیان می‌شود و از پاسخ‌دهندگان خواسته می‌شود که بگویند تا چه اندازه با آن جمله یا عبارت موافق‌اند. مثلا در آزمون شخصیت شناسی برای ارزیابی میزان درون‌گرایی یا برون‌گرایی فرد گفته می‌شود: «چقدر دوست دارید با دیگران وقت بگذرانید؟ برای پاسخ از ۱ تا ۵ عددی را انتخاب کنید. عدد ۱ به معنای هرگز و عدد ۵ به معنای همیشه است.»

    پس از پایان ارزیابی، کارشناس می‌تواند نمرات شرکت‌کننده در آزمون را محاسبه کند و آن را با نمرات سایر شرکت‌کنندگان مقایسه کند. این بررسی و مقایسه می‌تواند میزان برون‌گرایی و درون‌گرایی شرکت‌کنندگان در آزمون را در مقایسه با یکدیگر مشخص کند.

    اختلالات مربوط به روان‌شناسی شخصیت

    روان‌شناسان شخصیت مانند سایر روان‌شناسان به بررسی مشکلات شخصیتی علاقه دارند. اختلالات شخصیتی نوعی اختلالات روانی مزمن و فراگیرند که ممکن است بر افکار و رفتارها و کارکردهای میان‌فردی اثر جدی بگذارند.

    انجمن روان‌پزشکان آمریکا کتابی به‌نام «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» (DSM) منتشر کرده‌ است که در آن انواع اختلالات روانی دسته‌بندی و توضیح داده شده‌اند. در آخرین نسخه موجود از این کتاب، اختلالات شخصیت به ۱۰ دسته کلی تقسیم‌ شده‌اند. نمونه‌هایی از این اختلالات که احتمالا نام آنها را زیاد شنیده‌اید، عبارت‌اند از:

    تشخیص اختلالات شخصیت ممکن است ناراحت‌کننده باشد، اما باید بدانید که این اختلالات درمان‌هایی دارند. با کمک کارشناس سلامت روان می‌توانید مسائلی را شناسایی کنید که به شکل‌گیری این اختلالات منجر می‌شوند و راهکارهای جدید برای مقابله با آنها را کشف کنید.

    ترس و نگرانی درباره آینده‌ای که ممکن است در انتظار شما باشد، اشکالی ندارد. بااین‌حال نباید فراموش کنید که مجبور نیستید به‌تنهایی با مسائل ناشی از اختلالات شخصیتی روبه‌رو شوید. افرادی آموزش‌دیده و ماهر آماده‌اند که به شما در انجام‌دادن مراحل بعدی درمان کمک می‌کنند.

    پزشک یا مشاور سلامت روان بر اساس تشخیص اختلال شخصیت، به شما روش‌های روان‌درمانی، آموزش مهارت‌ها، مصرف دارو یا ترکیبی از هر ۳ روش را پیشنهاد می‌دهد. برای برنامه‌ریزی یک طرح درمانی که بر نیازها و اهداف شما تمرکز دارد، باید با روان‌شناس یا روان‌پزشک خود مشورت کنید.

    سخن پایانی

    شخصیت مبحث بسیار گسترده‌ای است که تقریبا به تمام جوانب و ویژگی‌های افراد مربوط می‌شود. علم شخصیت شناسی نظریات مختلفی دارد. این نظریات بر ویژگی‌های فردی و خصوصیاتی که در مراحل مختلف رشد ظاهر می‌شوند یا تغییر می‌کنند، تمرکز می‌کنند.

    روان‌شناسان این حوزه هم به شناخت شخصیت عادی انسان علاقه دارند و هم اختلالات شخصیتی را بررسی می‌کنند که منجر به پریشانی یا مشکلات زندگی می‌شوند. این کارشناسان با شناخت مسائلی که افراد در خانه، مدرسه، محل کار یا روابط خود دارند، به آنها کمک می‌کنند تا مهارت‌های مقابله‌ای و مهار نشانه‌های اختلالات شخصیتی را بیاموزند.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • حساسیت به شیر؛ علت، علائم، روش تشخیص و درمان

    حساسیت به شیر؛ علت، علائم، روش تشخیص و درمان

    [ad_1]

    تقریبا ۱ تا ۲درصد از کودکان به شیر حساسیت دارند و سیستم ایمنی بدنشان به آن واکنش نشان می‌دهد. این مشکل به‌شکل خارش، ناراحتی‌های معده و سوزن‌سوزن‌شدن اطراف دهان بروز می‌کند و اگر حساسیت شدید باشد، آنافیلاکسی (anaphylaxis) هم ایجاد می‌کند. آنافیلاکسی نوعی واکنش شدید بدن به حساسیت‌هاست که حتی ممکن است باعث مرگ هم بشود. در ادامه بیشتر درباره حساسیت به شیر می‌گوییم تا بدانید که علتش چیست، چه علامت‌هایی دارد و برای درمانش چه باید کرد.

    حساسیت به شیر چیست؟

    سیستم ایمنی بدن بعضی از کودکان به پروتئین‌های موجود در شیر واکنش نشان می‌دهد. حساسیت به شیر گاو در بزرگسالان هم دیده می‌شود، اما بسیار اندک و محدود. این حساسیت در کودکان رایج است که البته شیر گاو تنها عامل بروز آن نیست. شیر برخی از حیوانات دیگر مانند بز هم ممکن است سبب چنین واکنش‌هایی شود.

    علت حساسیت به شیر

    بدن افراد حساس به شیر هنگامی که نخستین بار شیر مصرف می‌کنند، ایمونوگلوبولین ای (immunoglobulin E) تولید می‌کند که نوعی آنتی‌بادی یا همان محافظ سیستم ایمنی بدن است که با انواع مشخصی از محرک‌های حساسیت‌زا مقابله می‌کند.

    این آنتی‌بادی‌ها به سلول‌های ماده حساسیت‌زا روی پوست، در مجاری تنفسی و سیستم قلبی‌عروقی متصل می‌شوند. ایمونوگلوبولین‌ها در مواجهه با پروتئین‌های شیر ماده هیستامین (histamine) ترشح می‌کنند. همین ماده است که علامت‌های آلرژی به شیر را نمایان می‌کند. این واکنش بعد از هضم شیر و خیلی سریع رخ می‌دهد.

    گاهی‌ اوقات حساسیت به شیر با خطرات جدی مانند مشکلات تنفسی شدید و حتی مرگ همراه است. اگر کودکتان دچار چنین واکنشی به شیر یا مواد خوراکی حاوی آن شد، باید فوری به مرکز فوریت‌های پزشکی مراجعه کنید.

    چه کسانی دچار حساسیت به شیر می‌شوند؟

    حساسیت به شیر ممکن است در هر سن‌وسالی رخ دهد؛ بااین‌حال در کودکان زیر ۱۶ سال رایج‌تر است. معمولا این مشکل با بزرگ‌شدن کودکان از بین می‌رود. چنین حساسیتی در کودکانی که شیر خشک مصرف می‌کنند هم ممکن است رخ دهد.

    امکان بروز ناگهانی حساسیت هم وجود دارد؛ یعنی برخی از افراد پیش‌تر به شیر حساسیت نداشته‌اند و یکباره دچار آن می‌شوند. حساسیت به شیر مسری نیست و از شخصی به شخص دیگر منتقل نمی‌شود.

    راه پیشگیری از بروز حساسیت به شیر چیست؟

    راه پیشگیری خاصی برای این مشکل وجود ندارد. تنها راهی که ممکن است مانع از بروز حساسیت شود، همان خط‌کشیدن دور نوشیدن شیر است. پیش از مصرف هرگونه ماده و محصول خوراکی هم باید از نبود شیر در ترکیبش مطمئن شوید.

    اگر کودکتان به شیر حساسیت دارد، حتما این موضوع را با او در میان بگذارید. به کودک یاد بدهید که محصولات حاوی شیر را میل نکند و این موضوع را با مسئولان مدرسه یا مهدکودکش را هم در میان بگذارید.

    نشانه‌های حساسیت به شیر چیست؟

    شدت علائم حساسیت به شیر از متوسط تا خفیف متغیر است. نشانه‌های خفیف تا متوسط این حساسیت عبارت‌اند از:

    • بثورات پوستی (کهیر یا اگزما)؛
    • تورم لب‌ها و صورت و چشم‌ها؛
    • سوزن‌سوزن‌شدن اطراف دهان؛
    • استفراغ و اسهال.

    درباره آنافیلاکسی پیش‌تر هم گفتیم؛ این واکنش شدید بدن ممکن است خطرناک و مرگ‌آور باشد و علامت‌های آن عبارت‌اند از:

    • تنگی نفس؛
    • گرفتگی صدا؛
    • گرفتگی سینه؛
    • ورم‌کردن زبان؛
    • افت فشار خون؛
    • تورم و گرفتگی گلو؛
    • خس‌خس سینه و تنفس صدادار؛
    • ازدست‌دادن هوشیاری و بی‌حالی کودک.

    تشخیص حساسیت به شیر چگونه است؟

    گاهی‌ اوقات علائم چند دقیقه بعد از نوشیدن شیر ظاهر می‌شوند. در چنین موقعیتی، تشخیص حساسیت دشوار نیست. برای تأیید این مسئله آزمایش‌های مختلفی وجود دارند، از جمله:

    • آزمایش خون؛
    • خراش پوستی یا اسکین پریک ( Skin prick)؛
    • آزمایش مصرف اندک ماده خوراکی (Graded oral challenge).

    ۱. آزمایش خون

    در این آزمایش، با سوزنی باریک از ناحیه بازو کمی خون کشیده می‌شود. نمونه خون به آزمایشگاه می‌رود و در آنجا با اضافه‌کردن شیر به آن به میزان حساسیت پی برده می‌شود. جواب چنین آزمایشی بعد از ۱ هفته یا بیشتر در اختیارتان قرار می‌گیرد.

    ۲. خراش پوستی یا اسکین پریک

    در این روش هم بدن در معرض اندکی پروتئین شیر قرار می‌گیرد. ابتدا بخشی از پوست بدن به‌عنوان ناحیه آزمایش یا بتادین یا الکل تمیز می‌شود. ناحیه انجام آزمایش معمولا بالای کمر یا ساعد است.

    از سوزنی باریک برای سوراخ‌کردن بخشی از پوست و قراردادن بدن در معرض پروتئین شیر استفاده می‌شود. این فرایند درد ندارد و چند ثانیه طول می‌کشد. البته برخی از متصدیان آزمایشگاه هم از روشی دیگر بهره می‌برند. آنها چند قطره از پروتئین شیر را روی پوست می‌گذارند و از لانست (وسیله نمونه‌برداری خون) برای خراشیدن آرام پوست استفاده می‌کنند. قطره‌های پروتئین از راه خراش پوستی به بدن وارد می‌شوند. متخصصان از دو مسیر موسوم به کنترل مثبت و منفی برای مقایسه واکنش‌های بدن در ادامه کار بهره می‌برند.

    در کنترل مثبت از محلول هیستامینی استفاده می‌شود که در تماس با پوست منجر به ایجاد حس خارش می‌شود. محلول سالین یا آب‌نمک هم کنترل منفی است که واکنشی در پوست ایجاد نمی‌کند. بعد از آزمایش پوست، باید ۱۵ دقیقه صبر کنید. وجود هرگونه تغییر رنگ روی پوست نیاز به بررسی دارد. این آزمایش حدود ۱ ساعت طول می‌کشد.

    ۳. آزمایش مصرف مقدار اندکی از ماده خوراکی

    اگر سابقه حساسیت‌ها به خوراکی و نتایج آزمایش‌های آلرژی به شیر یکسان نباشد از این روش استفاده می‌شود. در آزمایش مصرف اندک ماده خوراکی، فرد باید اندکی شیر بنوشد.

    متخصص هم روند تغییرات بدن پس از نوشیدن شیر را بررسی می‌کند. گاهی‌ اوقات لازم است که مصرف شیر کمی بیشتر شود تا نتایج دقیق‌تری به‌ دست بیایند. این روش ساعت‌ها طول می‌کشد.

    در مواردی که نشانه‌های حساسیت دیرتر ظاهر می‌شوند، تشخیص هم سخت‌تر خواهد بود. آزمایش حساسیت به شیر بعضی از کودکان مثبت می‌شود اما علامت خاصی نشان نمی‌دهند. پزشکان پیش از انجام آزمایش، پرسش‌های زیر را مطرح می‌کنند:

    • سابقه حساسیت به شیر در خانواده وجود دارد؟
    • به مواد خوراکی دیگری هم حساسیت دارید؟
    • نشانه‌های حساسیت در شما چه بوده است؟
    • از داروهای بی‌نیاز به نسخه برای مهار علائم استفاده کرده‌اید؟
    • از چه زمانی احساس کردید که نشانه‌هایی از حساسیت در شما بروز کرده است؟

    تفاوت حساسیت به شیر و تحمل‌نکردن لاکتوز چیست؟

    در برخی از افراد، مصرف شیر باعث بروز واکنش حساسیتی به پروتئین‌های موجود در آن می‌شود. برخی افراد هم فقط به لاکتوز یا همان قند موجود در شیر واکنش نشان می‌دهند. میان این ۲ واکنش حساسیتی تفاوت وجود دارد. تحمل‌نکردن لاکتوز علائمی مانند اسهال، استفراغ، نفخ و درد شکم دارد، اما سبب بثورات پوستی و آنافیلاکسی نمی‌شود.

    روش درمان حساسیت به شیر چیست؟

    اگر شما یا کودکتان دچار این حساسیت هستید، باید شیر را از رژیم غذایی‌تان حذف کنید. چنین کاری چندان ساده نیست، چون شیر در ترکیب بسیاری از مواد غذایی مانند شکلات، شیرینی، غلات صبحانه و سُس‌ها وجود دارد.

    برای درمان حساسیت به شیر باید با دقت از توصیه‌های پزشک معالجتان پیروی کنید. یادتان باشد که بسیاری از محصولات خوراکی هم حاوی شیر گاوند اما شیر یکی از مواد تشکیل‌دهنده‌ اصلی‌شان نیست.

    بعضی از عناوین جایگزین شیر که نشان می‌دهند این ماده در ترکیب یک خوراکی وجود دارد عبارت‌اند از:

    • کره؛
    • خامه؛
    • کشک؛
    • پنیر؛
    • آب پنیر؛
    • کازئین و کازئینات (محصولی جانبی از شیر که رنگ آن را سفید می‌کند و ۸۰درصد از پروتئین شیر را تشکیل می‌دهد).

    در واقع اگر به شیر حساسیت دارید، باید در مصرف هرگونه ماده لبنی با پایه شیر هم احتیاط کنید. این را هم بدانید که اغلب، ۹۰درصد افراد حساس به شیر گاو به شیر حیوانات دیگر مانند بز هم حساسیت دارند. بهترین درمان حساسیت به شیر گاو در بزرگسالان حذف آن از رژیم غذایی است.

    پزشکان از خودتزریق‌کننده‌های اپی‌نفرین (epinephrine) برای درمان این حساسیت استفاده می‌کنند. این دستگاه دوزهای مشخصی از اپی‌نفرین را برای رفع و مهار آلرژی به شیر در خود دارد و بیمار می‌تواند به‌تنهایی آن را به عضله خود تزریق کند. اثرگذاری این آمپول سریع است و بعد از تزریق اثرش نمایان می‌شود.

    عوارض جانبی احتمالی تزریق اپی‌نفرین

    گاهی‌ اوقات تزریق اپی‌نفرین برای مهار حساسیت به شیر سبب بروز عوارضی به‌ شرح زیر می‌شود:

    این عوارض خفیف‌اند و زود از بین می‌روند.

    چه موادی را جایگزین شیر کنیم؟

    شیر سویا جایگزین شیر گاو برای کودکان حساس به شیر گاو

    شیر گاو حاوی کلسیم است و اگر دچار حساسیتید، باید حتما فکری برای جبران این ماده کنید. برای کودکان تا یک‌سالگی از موارد زیر به‌جای شیر گاو استفاده می‌شود:

    • پروتئین سویا که فقط مناسب کودکان بالای ۶ ماه است.
    • شیر هیدرولیزشده (EHF) یعنی شیری که پروتئین‌هایش تجزیه شده‌اند. این محصول همچنان برای کودکان دچار حساسیت به شیر و آنافیلاکسی توصیه نمی‌شود.
    • شیر مبتنی بر پروتئین‌های موجود در برنج.
    • شیرهای حاوی آمینواسید.

    مصرف شیر سویا برای کودکان بالای یک سال جایگزین مناسبی برای شیر گاو است. بنا به وضعیت هر کودک، متخصص تغذیه یا پزشکان مصرف شیر جوی دوسر، برنج یا دانه‌های دیگر را توصیه می‌کنند. شیرهای جایگزین شیر گاو باید حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلی‌گرم کلسیم داشته باشند.

    حالا نوبت شماست

    حساسیت به شیر در بسیاری از افراد دیده می‌شود. اگر شما یا کودکتان دچار آن هستید، باید شیر و محصولات حاوی آن را از رژیم غذایی‌تان حذف کنید. یادتان باشد که گاهی واکنش‌های بدن به آن بسیار شدید است و حتی زندگی را هم تهدید می‌کند.

    اگر تجربه‌ای در این زمینه دارید، حتما ما را در جریان بگذارید. تابه‌حال خودتان یا افرادی که می‌شناسید به این مشکل دچار شده‌اند؟ برای درمان چه کرده‌اند و چه عوارضی داشته‌اند؟

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • روانشناسی رنگ قهوه ای؛ نماد تنهایی و گوشه‌گیری

    روانشناسی رنگ قهوه ای؛ نماد تنهایی و گوشه‌گیری

    [ad_1]

    قهوه‌ای ترکیبی از چند رنگ مختلف از جمله نارنجی، زرد، قرمز، سبز، آبی و بنفش است. بسته به اینکه کدام‌یک از این رنگ‌ها غالب‌تر باشد، ویژگی‌ها و معنای این رنگ پرطرف‌دار کمی تغییر می‌کند. رنگ قهوه‌ای نماد صداقت و وفاداری است. در این مقاله درباره روانشناسی رنگ قهوه ای در حوزه‌های مختلف می‌گوییم. اگر قهوه‌ای رنگ موردعلاقه شماست، در این مقاله با ما همراه شوید.

    معنی رنگ قهوه‌ای

    قهوه‌ای رنگ خاک و زمین است و مانند رنگ سبز با طبیعت و محصولات بهداشتی ارگانیک طبیعی مرتبط است. رنگ قهوه‌ای معانی متفاوتی دارد و هر فرد با توجه به تجربیات شخصی و نوع نگرش خود ممکن است طرف‌دار یا مخالف این رنگ باشد. برخی از نمادهای رایج رنگ قهوه‌ای عبارت‌اند از:

    • بزدلی؛
    • راحتی؛
    • تنهایی؛
    • پوچی؛
    • دانایی؛
    • صداقت؛
    • سادگی؛
    • صمیمیت؛
    • محفاظت؛
    • مرگ‌ومیر؛
    • پوسیدگی؛
    • کناره‌گیری؛
    • بی‌آلایشی؛
    • بی‌حوصلگی؛
    • کسل‌کنندگی؛
    • سپاسگزاری؛
    • پیش‌بینی‌پذیری.

    رنگ قهوه‌ای برای هر کسی نمادی منحصربه‌فرد است. ممکن است یک نفر به‌دلیل تجربیات شخصی خود قهوه‌ای را رنگی گرم و آرامش‌بخش بداند و شخصی دیگر این رنگ را به احساسات منفی مانند گوشه‌گیری، تنهایی و ناراحتی معنا کند.

    روانشناسی رنگ قهوه ای درباره شخصیت

    اگر رنگ موردعلاقه‌تان قهوه‌ای است یعنی:

    • برای خودتان احترام زیادی قائلید.
    • به خانواده‌تان بسیار اهمیت می‌دهید.
    • فردی درون‌گرا و محتاطید و به دنبال توجه‌طلبی نیستید.
    • مسئولیت‌پذیر و قابل‌اعتماد و بااعتمادبه‌نفسید.
    • محتاطانه خرج می‌کنید و فقط چیزهایی را می‌خرید که نیاز دارید.
    • در محل کار حتی با حفظ سرسختی و نظم، همچنان گرم و مهربانید.
    • قبل از تصمیم‌گیری یا اقدام برای انجام کاری، عمیقا به آن فکر می‌کنید.
    • عزت‌نفس زیادی دارید و به نظرات بی‌مورد دیگران چندان بها نمی‌دهید.
    • سبک زندگی ساختارمند را می‌پسندید و خیلی اهل ماجراجویی نیستید.
    • شخصیتی دوستانه و صمیمی دارید و به کسانی که به کمکتان نیاز دارند، کمک می‌کنید.
    • همیشه در دسترس نزدیکانتان هستید و هرکاری از دست‌تان بربیاید، برایشان انجام می‌دهید.
    • فرد منظمی هستید و همیشه سر وقت در محل قرار حاضر می‌شوید و از دیگران هم همین توقع را دارید.

    تأثیرات رنگ قهوه‌ای

    مانند سایر رنگ‌ها، قهوه‌ای هم معانی مثبت و منفی دارد و تداعی‌گر احساسات مختلف است. در ادامه تأثیرات این رنگ را با هم مرور می‌کنیم.

    تأثیرات مثبت

    • دلپذیر؛
    • آرامش‌بخش؛
    • القای حس امنیت.

    قهوه‌ای به افراد احساس قدرت و اعتمادبه‌نفس فوق‌العاده‌ای می‌دهد. القای امنیت، راحتی و انعطاف‌پذیری هم دیگر اثر مهم این رنگ زیباست.

    تأثیرات منفی

    به‌رغم تمام تأثیرات مثبت، به‌نظر برخی افراد قهوه‌ای رنگی منفعل، کسل‌کننده و غیرالهام‌بخش است. احساس تنهایی، غم و انزوا احساسات منفی مرتبط با این رنگ‌اند. استفاده گسترده از رنگ قهوه‌ای ممکن است برای بیننده خسته‌کننده باشد، مانند بیابانی عظیم و خالی از حیات. بااین‌حال این تأثیرات نیز به طیف رنگ و نحوه استفاده از آن بستگی دارند. بعضی از تأثیرات منفی رنگ قهوه‌ای عبارت‌اند از:

    روانشناسی رنگ قهوه ای در دکوراسیون

    قهوه‌ای یکی از محبوب‌ترین رنگ‌های تزئینی کلاسیک است که در دکوراسیون داخلی استفاده می‌شود. این محبوبیت بی‌نظیر به‌خاطر حس گرم و آرامش‌بخشی است که قهوه‌ای به ارمغان می‌آورد و باعث دلنشین‌شدن فضا می‌شود. قهوه‌ای معمولا به‌تنهایی در دکوراسیون استفاده نمی‌شود؛ زیبایی این رنگ به رنگ‌های دیگری است که با آن ترکیب می‌شوند. ترکیب قهوه‌ای با رنگ‌های دیگر باعث ایجاد طرحی مدرن و خاص می‌شود. خاکستری، نقره‌ای و بژ رنگ‌های پرطرف‌داری‌اند که برای ترکیب با قهوه‌ای استفاده می‌شوند.

    اگر به‌دنبال طراحی فضایی دنج و گرم هستید که احساس آرامش‌بخشی القا کند، حتما از طیف‌های مختلف قهوه‌ای استفاده کنید.

    روانشناسی رنگ قهوه ای در تجارت و برندسازی

    رنگ نقش مهمی در روان‌شناسی بازاریابی و برندسازی دارد و ممکن است بر درک افراد از شخصیت برند تأثیر زیادی داشته باشد. انتخاب رنگی که از شخصیت برند حمایت کند مهم‌تر از القای احساسات خاص به مشتریان است. رنگ قهوه‌ای برای برندسازی بسیاری از محصولات استفاده می‌شود. استفاده از رنگ قهوه‌ای در برند کسب‌وکار به این معنی است که صاحبان آن افرادی قابل‌اعتماد، مسئولیت‌پذیر و صادق‌اند و وعده‌های دروغین جایی در آن کسب‌وکار ندارد.

    رنگ قهوه‌‌ای دانه‌های قهوه و شکلات باعث شده است قهوه‌ای بهترین رنگ برای طراحی لوگوی این محصولات باشد. همچنین به‌خاطر ارتباط نزدیک رنگ قهوه‌ای با زمین، خاک و رشد، این رنگ انتخاب خوبی برای طراحی لوگو محصولات گیاهی و ارگانیک است. برخی از نمونه‌های معروف استفاده از رنگ قهوه‌ای در برندسازی عبارت‌اند از:

    • کوتون؛
    • یوپی‌اس؛
    • قهوه گلوریا جینز؛
    • اسماتیز شکلاتی ام‌اندامز (M&Ms).

    روانشناسی رنگ قهوه‌ ای در لباس

    قهوه‌ای یکی از پرطرف‌دارترین رنگ‌های لباس‌های گرم و پاییزی است. لباس‌های قهوه‌ای با القای حس گرما بهترین انتخاب برای روزهای سرد پاییزند. اگر یکی از عصرها یا شب‌های پاییزی به مهمانی دعوت شده‌اید و نمی‌دانید چه لباسی بپوشید، پیشنهاد ما به شما پوشیدن لباسی به‌رنگ قهوه‌ای است. هرساله قهوه‌ای در میان طراحی‌های جدید دنیای مد و زیبایی جایگاه ویژه‌ای دارد و طراحان از انواع رنگ قهوه ای در طراحی لباس‌های جدید استفاده می‌کنند.

    یکی دیگر از مزیت‌های این رنگ تنوع بی‌نظیر طیف آن است؛ از رنگ قهوه ای سوخته گرفته تا قهوه‌ای روشن و کرم همگی بسیار پرطرف‌دارند. در پژوهشی جدید، رنگ قهوه‌ای از میان ۱۸ رنگ به‌عنوان پنجمین رنگ لباس موردعلاقه افراد انتخاب شد.

    روانشناسی رنگ قهوه ای در فنگ‌شویی

    فنگ‌شویی سیستمی برای هماهنگ‌کردن رنگ‌های استفاده‌شده در محیط با با عناصر خاص است. گرچه قهوه‌ای رنگ چوب و خاک است و استفاده از آن در دکوراسیون بسیار پرطرف‌دار است، باید از این رنگ به مقدار کم در دکوراسیون استفاده کنید.

    کلام آخر

    در حالی که کلیات زیادی درباره احساسات افراد به رنگ‌های مختلف وجود دارد، رنگ‌ها و تمایل ما به آنها ارتباط زیادی با شخصیت، تربیت، محیط و تجربیات ما دارد. طبق یکی از پژوهش‌هایی که به‌تازگی درباره درک افراد از رنگ‌ها انجام شده است، زنان بیشتر از مردان به رنگ قهوه‌ای علاقه دارند. اما این رنگ همچنان یکی از ۳ رنگی است که افراد کمتر به‌ آنها توجه می‌کنند.

    نظر شما درباره روانشناسی رنگ قهوه ای چیست؟ به‌نظرتان کسانی که رنگ قهوه ای دوست دارند، چه ویژگی‌هایی دارند؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • پنیر کاتیج؛ ارزش غذایی، طرز تهیه و فواید آن

    پنیر کاتیج؛ ارزش غذایی، طرز تهیه و فواید آن

    [ad_1]

    پنیر کاتیج نوعی پنیر کم‌کالری با طعم شیر است که مواد مغذی زیادی دارد. این پنیر همه‌فن‌حریف سبب کاهش وزن و افزایش حجم عضله می‌شود و به بسیاری از غذاها طعم خوبی می‌بخشد. در چند دهه گذشته، این پنیر بسیار محبوب شده است و به‌عنوان بخشی از رژیم غذایی سالم پیشنهاد می‌شود. در این مقاله بیشتر با پنیر کاتیج، طرز تهیه‌اش و کاربردهای آن آشنا می‌شوید.

    پنیر کاتیج چیست؟

    پنیر کاتیج (Cottage cheese) یا کوتاژ نوعی پنیر نرم و سفید و خامه‌ای است. این پنیر تازه است و برای ایجاد طعم و مزه نیاز به ماندن و جاافتادن ندارد. به همین دلیل از سایر پنیرهای جاافتاده طعم ملایم‌تری دارد. پنیر کاتیج از دلمه انواع شیر پاستوریزه گاو مثل شیر بدون چربی، شیر کم‌چرب یا شیر معمولی به دست می‌آید. این پنیر به‌صورت خامه‌ای، هم‌زده، بدون لاکتوز، کم‌نمک یا بدون نمک موجود است. می‌توانید این پنیر چندمنظوره را به‌تنهایی مصرف کنید یا از آن در دستور پخت غذاهای مختلف بهره بگیرید.

    ارزش غذایی پنیر کاتیج

    با توجه به مقدار نمک و چربی شیر اضافه‌شده به پنیر کاتیج، ارزش غذایی آن متفاوت خواهد بود. ارزش غذایی نصف فنجان (۱۱۳ گرم) پنیر کاتیج با شیر کم‌چرب (۱درصد) عبارت‌ است از:

    بیشتر از ۷۰درصد کالری پنیر کاتیج مربوط به محتوای پروتئین آن است. همچنین پنیر کاتیج کمتر از ۵درصد نیاز روزانه به ویتامین ب۶، کولین، روی و مس را تأمین می‌کند و حاوی لاکتوز (قند شیر) است که هضم آن برای بعضی از افراد دشوار است.

    اگر مقدار زیادی پنیر کاتیج مصرف می‌کنید، نوع کم‌نمک یا بدون نمک آن را انتخاب کنید. دریافت نمک زیاد فشار خون و احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد.

    طرز تهیه پنیر کاتیج

    زمان لازم: ۵۹ دقیقه
    مقدار پنیر به‌دست‌آمده: حدود ۲ فنجان

    مواد لازم

    • ۳٫۵ لیتر شیر پاستوریزه کم‌چرب؛
    • سه‌چهارم فنجان سرکه سفید؛
    • ۱٫۵ قاشق چای‌خوری نمک؛
    • نصف فنجان خامه غلیظ یا نیمه‌غلیظ.

    مراحل تهیه

    1. شیر را در ظرف بریزید و روی حرارت متوسط قرار دهید تا به دمای ۴۸ درجه سانتی‌گراد برسد. سپس آن را از روی شعله بردارید و به‌آرامی به آن سرکه اضافه کنید. یکی‌دو دقیقه آرام هم بزنید تا دلمه‌های شیر از آب پنیر جدا شوند. روی ظرف را بپوشانید و بگذارید ۳۰ دقیقه در دمای اتاق بماند.
    2. محتوای ظرف را در آبکشی که روی آن پارچه تنظیف قرار دارد بریزید و ۵ دقیقه صبر کنید تا آب آن گرفته شود. سپس لبه‌های پارچه را جمع کنید و ۳ تا ۵ دقیقه زیر آب بگیرید تا سرد شود و هم‌زمان محتوای آن را بچلانید و حرکت دهید. بعد مواد را تا حد امکان بچلانید و به یک کاسه منتقل کنید.
    3. بعد از اضافه‌کردن نمک و هم‌زدن، پنیر را به اندازه‌های دلخواه برش بزنید. اگر می‌خواهید بلافاصله از پنیر استفاده کنید، به آن خامه غلیظ یا نیمه‌غلیظ اضافه کنید و هم بزنید. در غیر این صورت، پنیر را در ظرف دردار بریزید، در یخچال بگذارید و موقع استفاده به آن خامه بزنید.

    فواید پنیر کاتیج

    ۱. کمک به کاهش وزن

    پنیر کاتیج به‌علت محتوای زیاد پروتئین و کالری کم معمولا بخشی از رژیم غذایی کاهش وزن است. بر اساس پژوهشی در سال ۲۰۱۲، استفاده از این پنیر در رژیم غذایی ممکن است سبب کاهش وزن ۲٫۵کیلوگرمی در زنان و کاهش وزن ۱٫۴کیلوگرمی در مردان شود.

    همچنین محتوای زیاد پروتئین مثل کازئین در پنیر کاتیج شاید موجب افزایش احساس سیری شود. در واقع این پنیر در ایجاد احساس سیری مثل تخم‌مرغ عمل می‌کند که می‌تواند موجب کاهش مصرف کالری و کاهش وزن شود. از طرف دیگر، در هر وعده مصرف پنیر کاتیج مقدار کمی کلسیم وجود دارد. بر اساس تحقیقات، مصرف کلسیم و سایر محصولات لبنی در رژیم کم‌کالری کاهش وزن را آسان‌تر می‌کند. کلسیم رژیم غذایی با فرایندهای متابولیکی مرتبط است که باعث کاهش تجمع چربی و تسریع ازدست‌دادن آن می‌شود.

    ۲. کمک به افزایش عضله

    پنیر کاتیج بین ورزشکاران محبوب است. اگر می‌خواهید حجم عضلات‌تان را افزایش دهید، پنیر کاتیج به‌سبب پروتئین زیاد غذایی عالی است و می‌تواند در کنار ورزش مقاومتی به شما کمک کند. ۸۰درصد محتوای پروتئینی این پنیر را کازئین تشکیل می‌دهد که به‌آرامی جذب می‌شود. به همین دلیل مصرف آن قبل از خواب سوخت‌و‌ساز و عضله‌سازی در شب را بیشتر می‌کند بدون اینکه بر تجزیه چربی اثر بگذارد.

    به‌دلیل جذب آهسته کازئین، بعضی از ورزشکاران قبل از خواب پنیر کاتیج مصرف می‌کنند. این کار موجب رهایش پایدار اسیدهای آمینه به خون و عضلات می‌شود و روند تجزیه عضله را کاهش می‌دهد. بااین‌حال هیچ تحقیقی انجام نشده است که پروتئین کازئین بیشتر از سایر مکمل‌های پروتئینی بر پایه محصولات لبنی، مثل آب پنیر، موجب افزایش حجم و استحکام عضلات بدن می‌شود.

    ۳. جلوگیری از مقاومت به انسولین

    مقاومت به انسولین ممکن است موجب دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی شود. بر اساس بعضی تحقیقات، مصرف محصولات لبنی با کاهش احتمال مقاومت به انسولین همراه است. مکانیسم دقیق این اتفاق مشخص نیست. طبق یکی از پژوهش‌ها، کلسیم می‌تواند حساسیت به انسولین را تنظیم کند و مقاومت به انسولین را در موش‌هایی با رژیم غذایی پرچرب کاهش دهد.

    ۴. تقویت استحکام استخوان

    علاوه‌بر کلسیم، پنیر کاتیج منبع خوبی از فسفر و پروتئین است. این مواد مغذی با بهبود سلامت استخوان مرتبط‌اند.

    ۵. سلنیوم فراوان

    نصف فنجان پنیر کاتیج ۱۹درصد نیاز روزانه به سلنیوم را تأمین می‌کند. این ماده معدنی موجب افزایش محافظت آنتی‌اکسیدانی در خون می‌شود.

    محدودیت مصرف

    ۱. افراد دچار عدم تحمل لاکتوز

    پنیر کاتیج تازه است و بیش از پنیرهایی مثل پارمزان، چدار و پنیر سوئیسی لاکتوز دارد. هرچه شیر بیشتری برای تهیه پنیر استفاده شود، محتوای لاکتوز آن هم بیشتر است. به همین دلیل این پنیر برای افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز مناسب نیست. این افراد در صورت خوردن پنیر کوتاژ ممکن است دچار مشکلاتی مثل نفخ، اسهال و معده درد شوند. البته میزان مقاومت به لاکتوز در افراد مختلف متفاوت است و بعضی از این افراد می‌توانند مقدار کمی از این پنیر را مصرف کنند.

    ۲. حساسیت به محصولات لبنی

    پنیر کاتیج علاوه‌بر لاکتوز، حاوی کازئین و آب پنیر است، دو پروتئین شیر گاو که بعضی افراد به آنها حساسیت دارند. اگر تجربه واکنش حساسیتی به محصولات لبنی را دارید، ممکن است به پنیر کوتاژ هم حساسیت داشته باشید.

    استفاده در غذاها

    پنیر کاتیج طعم ملایم و بافت نرمی دارد و به‌راحتی می‌توان آن را به وعده‌های غذایی اضافه کرد، مثلا:

    • استفاده از پنیر به‌جای شیر در پنکیک و وافل.
    • استفاده در سالاد.
    • ترکیب با میوه‌هایی مثل توت، موز، هلو، نارنگی و طالبی.
    • جایگزین سس خامه.
    • به‌جای شیر در سس دیپ.
    • اسموتی.
    • تُست.
    • استفاده در مافین، کیک، نان و رول‌های شام.
    • جایگزین مایونز در ساندویچ.
    • اضافه‌کردن به تخم‌مرغ هم‌زده برای ایجاد بافت خامه‌ای.
    • به‌جای پنیر ریکوتا در لازانیا.

    شما بگویید

    شما چقدر با پنیر کاتیج و فواید آن آشنایی دارید؟ چطور از این پنیر استفاده می‌کنید؟ در صورت تمایل، می‌توانید تجربه و نظرتان را در قسمت ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این مطلب را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    راه‌حل‌هایی برای اینکه هم زیبا بمانیم هم سالم
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • تقویت عضلات ساق پا؛ ۱۱ حرکت برای عضلات جلو و پشت ساق پا

    تقویت عضلات ساق پا؛ ۱۱ حرکت برای عضلات جلو و پشت ساق پا

    [ad_1]

    عضلات پا نقشی حیاتی در راه‌رفتن و دویدن ما دارند، اما کمتر به این عضلات مهم توجه می‌کنیم. بسیاری از افراد فقط هنگامی که درگیر درد می‌شوند به فکر تقویت عضلات ساق پا می‌افتند در حالی که هرچه عضلات ساق پا قوی‌تر باشند، قدم‌زدن، دویدن و انجام دیگر فعالیت‌های وابسته به پا راحت‌تر می‌شوند. همچنین تقویت عضلات ساق پا از آسیب‌های احتمالی جلوگیری می‌کند. خوشبختانه این تمرین‌ها اصلا دشوار نیستند و هر کسی می‌تواند از پس آنها بربیاید. در ادامه با همراه باشید تا ضمن اطلاع از اهمیت تقویت عضلات ساق پا، با بهترین تمرینات این ناحیه از پا آشنا شوید.

    چرا ورزش برای تقویت عضلات ساق پا مهم است؟

    عضلات ساق پا در امور روزمره ما دخیل‌اند و امکان آسیب‌دیدن آنها وجود دارد. اگر به فکر تقویت عضلات ساق پا باشید، کمتر نگران آسیب‌دیدن این عضلات مهم خواهید بود. اگر مشکل حرکتی یا زانو دارید، تمرکز روی تقویت ساق پا برایتان بسیار مفید خواهد بود، چراکه این عضلات از تاندون‌ها پشتیبانی می‌کنند.

    تقویت عضلات ساق پا برای ورزشکاران هم پراهمیت است. هرچقدر عضلات ساق پا قوی‌تر باشند، انجام حرکات انفجاری که به قدرت و سرعت نیاز دارند راحت‌تر خواهد بود. اگر ورزش‌های بسکتبال، فوتبال، دوی سرعت و دوچرخه‌سواری را جدی دنبال می‌کنید، بهتر است سراغ تمرینات مخصوص تقویت عضلات ساق پا بروید. در ادامه انواع حرکات ساق پا را معرفی می‌کنیم که نیاز به وسیله خاصی ندارند.

    توجه داشته باشید اگر پای شما دچار هرگونه آسیب شده است و درد می‌کند، پیش از انجام تمرین‌ها به دکتر مراجعه کنید. همچنین حتما پیش از انجام تمرینات، بدن خود را گرم کنید و پس از اتمام تمرینات نیز با حرکات کششی بدن را سرد کنید.

    تمرینات مفید برای تقویت عضلات ساق پا در خانه

    ۱. حرکت ساق پا ایستاده

    برای انجام این حرکت می‌توانید از استپ، پله یا حتی زمین مسطح استفاده کنید. اگر نمی‌توانید حرکت را با اتکا به وزن خود انجام دهید، ورزش با دیوار هم گزینه خوبی است. از دیوار یا جسم دیگری کمک بگیرید. اگر حس می‌کنید این حرکت زیادی برایتان آسان است، در هر دور تمرین از یک پا استفاده کنید.

    نحوه انجام تمرین

    1. بایستید و پاهایتان را به‌اندازه عرض شانه باز کنید.
    2. دست‌هایتان را آزاد کنار بدن نگه دارید یا برای تعادل بیشتر دست‌ها را روی دیوار بگذارید.
    3. با تمرکز بر عضلات پشتی ساق پا، خودتان را روی پنجه پا بلند کنید.
    4. تا جایی که فشار روی عضلات‌تان را حس کنید خود را نگه دارید و سپس آرام خود را پایین بیاورید تا پاشنه پایتان موازی استپ شود. اگر استپ ندارید، پاشنه پای خود را روی زمین برگردانید.
    5. این حرکت را ۱۵ تا ۲۰ بار تکرار کنید.

    ۲. حرکت پرس ساق پا با پرش

    یکی دیگر از تمرینات مفید تقویت عضلات ساق پا پرس پا با پرش است که نیاز به هیچ‌گونه وسیله‌ای ندارد. این تمرین را به میل خود می‌توانید به ۲ صورت انجام دهید: پشت‌سرهم بپرید یا پس از ایستادن روی زمین، چند ثانیه به خود فرصت دهید و دوباره حرکت را انجام دهید.

    نحوه انجام تمرین

    1. بایستید، کمرتان را صاف کنید و دستانتان را در کنار بدن قرار دهید.
    2. با پنجه پا به زمین فشار بیاورید و بالا بپرید.
    3. به‌آرامی روی پنجه پا فرود بیایید.
    4. سعی کنید قدرت خود را به‌جای عضلات چهارسر ران، در عضلات ساق پا متمرکز کنید.
    5. حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

    ۳. کشش عضلات جلوی ساق پا

    برای انجام این تمرین به کش ورزشی و جسمی ثابت نیاز دارید که کش را دور آن بیندازید. این حرکت سبب تقویت عضلات جلو ساق پا می‌شود.

    نحوه انجام تمرین

    1. روی زمین بنشینید و پاهایتان را دراز کنید. انگشتان پا حتما به‌سمت بالا باشند.
    2. کش را دور پای خود (کمی پایین‌تر از انگشتان پا) و جسمی ثابت همچون پایه میز بیندازید. توجه داشته باشید که جسم باید حتما در جای خود ثابت بماند.
    3. تا جای ممکن با انگشتان پایتان کش را عقب بکشید و به‌آرامی به حالت قبل برگردانید.
    4. این حرکت را برای هر پا ۱۰ تا ۱۵ بار انجام دهید.

    ۴. حرکت ساق پا نشسته با دیوار

    درست انجام‌دادن این حرکت و رعایت زوایا با تأثیر آن روی تقویت عضلات ساق پا نسبت مستقیم دارد.

    نحوه انجام تمرین

    1. کمرتان را به دیوار تکیه دهید، پاهایتان را حدود ۶۰ سانتی‌متر از دیوار فاصله بدهید و آنها را به اندازه عرض شانه باز کنید.
    2. روی دیوار کمرتان را به‌سمت پایین سر بدهید تا ران‌هایتان در موازات زمین قرار گیرند.
    3. زانو حتما باید بالای مچ پا قرار گرفته باشد. اگر زانو بالای انگشتان پا قرار گرفته است، باید حالت خود را اصلاح کنید.
    4. در این حالت پاشنه پایتان را از زمین فاصله بدهید و به پنجه پا فشار بیاورید.
    5. همان‌ طور که کمر خود را روی دیوار صاف نگه داشته‌اید، ۲۰ تا ۶۰ ثانیه در این موقعیت بمانید. حرکت را ۳ ست انجام دهید و بین هر ست ۳۰ ثانیه استراحت کنید.
    6. اگر این حرکت برایتان سخت است، می‌توانید آرام پاشنه پایتان را پایین بیاورید و دوباره حرکت را ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

    ۵. حرکت کشش ساق پا در حالت نشسته

    برای انجام این حرکت نیاز به هیچ وسیله خاصی ندارید، اما بهتر است آن را روی سطحی نرم انجام دهید.

    نحوه انجام تمرین

    1. روی زانوهای خود بنشینید. به‌گونه‌ای پای خود را بکشید که قسمت روی پا روی زمین قرار بگیرد و انگشتان پا به‌سمت بیرون باشند.
    2. در همین حالت به‌آرامی به عقب خم شوید و پاشنه پایتان را به‌سمت پایین بکشید تا عضلات جلوی ساق پا درگیر شوند.
    3. کشش را ۳۰ ثانیه حفظ کنید و سپس به حالت اول برگردید. این حرکت را ۳ بار تکرار کنید.

    ۶. حرکت ساق پا ایستاده با دیوار

    برای انجام این حرکت فقط به یک دیوار نیاز دارید! این حرکت در عین سادگی یکی از حرکات بسیار تأثیرگذار برای تقویت عضلات ساق پا است.

    نحوه انجام تمرین

    1. شانه و کمر خود را به دیوار تکیه دهید. پاهای خود را با کمی فاصله از دیوار قرار دهید.
    2. پاشنه هر دو پای خود را روی زمین نگه دارید و پنجه پای خود را به‌سمت بالا ببرید. تا جایی که می‌توانید انگشتان پای خود را بکشید.
    3. آرام پنجه خود را پایین بیاورید اما روی زمین نگذارید.
    4. این حرکت را ۲ یا ۳ ست و در هر ست ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید. بین هر ست پنجه پای خود را روی زمین بگذارید و کمی استراحت کنید.
    5. برای تمرین پیشرفته‌تر می‌توانید در هر ست از یک پای خود استفاده کنید. به این صورت که یکی از پاهای خود را به دیوار تکیه دهید و با پای دیگر حرکت را انجام دهید. در این حالت نیازی نیست بین ست‌ها استراحت کنید.

    ۷. طناب‌زدن

    موقع طناب‌زدن دائما با پنجه پای خود بالا می‌پرید و این مسئله منجر به تقویت عضلات ساق پا می‌شود و استقامت و قدرت عضلانی را افزایش می‌دهد.

    نحوه انجام تمرین

    1. دو طرف طناب را به‌گونه‌ای در دست بگیرید که وسط آن جلوی شما قرار بگیرد.
    2. ارتفاع انتهای طناب باید تا پهلوی شما باشد.
    3. مچ خود را بچرخانید و طناب را از بالای سر رد کنید.
    4. هنگامی که طناب جلوی پایتان رسید، با هر دو پا از روی آن بپرید و به‌آرامی روی پنجه پا فرود بیایید.
    5. به چرخاندن طناب ادامه بدهید و حرکت را چندین بار تکرار کنید.

    ۸. اسپرینت

    اسپرینت یا دوی سریع از تمرینات فول‌بادی است که عضلات ساق پا نقش مهمی در آن ایفا می‌کنند. حتما پیش از انجام اسپرینت، بدن خود را گرم کنید و اگر جایی احساس درد کردید، تمرین را متوقف کنید.

    نحوه انجام تمرین

    1. کمی به جلو خم شوید.
    2. با پای غالب خود اولین قدم را بردارید و قدم‌های کوتاه و سریع بردارید.
    3. از حرکت دستان خود غافل نشوید و با کمک آنها بدنتان را به جلو سوق بدهید. حرکت دستان باید به‌صورت برگشتی از چانه به پهلو باشد.
    4. کم‌کم گام‌های بزرگ‌تر بردارید. هم‌زمان که پای جلوی خود را بلند می‌کنید، پای عقب را صاف کنید تا حرکت قوی‌تری روبه‌جلو داشته باشید.
    5. اگر قصد دارید متوقف شوید، برای جلوگیری از آسیب به زانو سرعت خود را کم کنید.
    6. هنگامی که حرکت را انجام دادید، کمی صبر کنید تا ضربان قلبتان آرام‌تر شود و سپس حرکت را تکرار کنید.

    ۹. حرکت خم‌کردن انگشتان پا

    برای این حرکت به حوله نیاز دارید. اگر نمی‌توانید به‌خوبی تعادلتان را حفظ کنید، حرکت را در کنار دیوار انجام بدهید.

    نحوه انجام تمرین

    1. پاهایتان را به‌اندازه عرض پهلو باز کنید و یک پایتان را روی لبه حوله قرار دهید.
    2. از انگشتان پای خود برای گرفتن لبه‌های حوله استفاده کنید و آن را به‌سمت خود بکشید.
    3. حوله را به موقعیت قبلی‌اش هل بدهید.
    4. حرکت را با پای دیگر انجام دهید.

    ۱۰. تقویت ساق پا با کش

    در این حرکت با کشیدن انگشتان پایتان به‌سمت خود به تقویت عضلات ساق پا کمک می‌کنید. اگر کش ورزشی ندارید، می‌توانید حوله‌ای را جایگزین آن کنید. توجه داشته باشید اگر از کش ورزشی استفاده می‌کنید، حتما آن را بر اساس قدرت بدنی خود انتخاب کنید.

    نحوه انجام تمرین

    1. روی زمین بنشینید و پاهایتان را دراز کنید.
    2. کش یا حوله را دور یک پایتان، نزدیک قوس کف پا، بیندازید.
    3. آرام کش را به‌سمت خود بکشید تا انگشتان پا به‌سمت عضلات ساق پا کشیده شوند. این کشش را تا آخرین حد ممکن انجام دهید و ۱۰ تا ۱۵ ثانیه حفظش کنید.
    4. حرکت را ۲ یا ۳ بار با یک پا انجام دهید و بعد سراغ پای بعدی بروید.

    ۱۱. راه‌رفتن هیولا

    برای انجام این حرکت به فضایی باز و کش ورزشی نیاز دارید. این حرکت علاوه‌بر تقویت عضلات ساق پا، به تقویت ماهیچه‌های نزدیک‌کننده ران نیز کمک بسزایی می‌کند.

    نحوه انجام تمرین

    1. بایستید و پاهایتان را به‌اندازه عرض شانه باز کنید.
    2. کش ورزشی را دور پای خود بیندازید. به میل خود می‌توانید کش را روی ران‌ها یا دور مچ پا قرار دهید.
    3. با پای راست یک قدم به جلو و به‌سمت راست بروید. سپس پای چپ را یک قدم جلو بیاورید تا با پای راست در یک راستا قرار بگیرد.
    4. اگر فضای کمی دارید، یک قدم به‌سمت موقعیت اولیه خود بردارید و سپس پای دیگر را هم به عقب برگردانید. در غیر این صورت می‌توانید چند قدم جلو بروید و سپس عقب بیایید. در این حالت توجه داشته باشید که از هر دو پا برای جلورفتن استفاده کنید.

    شما بگویید

    بسیاری اوقات از اهمیت بعضی از عضله‌های حیاتی بدن بی‌خبریم. عضلات ساق پا از دسته عضلاتی هستند که به ما در انجام کارهای ابتدایی و مهم همچون راه‌رفتن یاری می‌رسانند. بدیهی است که تقویت عضلات ساق پا نقش بسزایی در بهبود تمرینات ورزشی و حتی قدم‌زدن‌های روزمره دارد.

    آیا پس از خواندن این مقاله، حرکات تمرینی برای ساق پا را در برنامه ورزشی خود می‌گنجانید؟

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
    اصول و روش‌هایی کاملا عملی برای یادگیری سریع و ماندگار هر زبان جدید

    [ad_2]
    منبع

  • تروما چیست؛ علائم، مراحل، اقدامات لازم برای بهبود

    تروما چیست؛ علائم، مراحل، اقدامات لازم برای بهبود

    [ad_1]

    بعد از اتفاقی ناگوار، مدتی طول می‌کشد تا بر اندوه ناشی از آن غلبه کنیم و دوباره احساس امنیت کنیم. این حس ناامنی توأم با دلسردی و گوشه‌گیری نتیجه ترومای روحی است که شاید نتیجه تصادف، تجاوز، خشونت خانگی، مرگ یا انواع بلایای طبیعی باشد. همراه ما باشید تا ببینید تروما یعنی چه؟

    تروما روحی چیست؟

    ترومای روحی نتیجه اتفاقات پراسترسی است که در لحظه احساس امنیت را از فرد می‌گیرند و او را دچار درماندگی می‌کنند به‌گونه‌ای که خاطره آن ناراحتی برای همیشه با اضطراب و ناراحتی در ذهن فرد گره می‌خورد و بسته به اتفاق پیش‌آمده، تخم احساساتی همچون دلسردی و بی‌اعتمادی را در وجودش می‌کارد.

    وجه اشتراک بیشتر تجربه‌های تروماتیک به‌خطرافتادن امنیت است. هرچه بیشتر احساس ترس و درماندگی کنید، شدت تروما بیشتر و این زخم کاری عمیق‌تر خواهد بود.

    ترومای روحی ممکن است ناشی از این موارد باشد:

    • اتفاقات ناگهانی مثل تصادف، خفت‌گیری یا حملات خشونت‌آمیز غیرمنتظره در دوران کودکی.
    • استرس بی‌وقفه ناشی از زندگی در محله‌ای ناامن، کارکردن در محیط‌ کار پرتنش، تحقیر در محیط‌ کار، مبارزه با نوعی بیماری سخت، خشونت خانگی.
    • ضربه‌های مهلک مثل مرگ عزیز، طلاق یا خیانت شریک عاطفی.

    همه ما قربانی حملات تروریستی نبوده‌ایم و اتفاقات ناگواری مثل سقوط هواپیما یا سوءقصد را از سر نگذرانده‌ایم. بااین‌حال تصاویر دل‌خراش اخبار وحشتناک بلایای طبیعی و انسانی را هر روز در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، جزئیات آنها می‌خوانیم و در معرض ترومای جمعی قرار می‌گیریم. تداوم این اخبار بر سیستم عصبی مغز ما اثر می‌گذارد و به‌مرور موجب استرس تروماتیک در موقعیت‌های مختلف می‌شود.

    ترومای کودکی و تبعات ناخوشایند آن

    همه ما در طول زندگی در معرض اتفاقات ناگوار قرار می‌گیریم، اما کسی بیشتر آسیب می‌بیند که قبلا، به‌خصوص در دوران کودکی، طعم آسیب را چشیده باشد. ترومای کودکی نتیجه هر اتفاقی است که امنیت را از کودک بگیرید. مسائلی همچون:

    • زندگی در محیط ناامن و ناپایدار؛
    • جدایی از پدر و مادر؛
    • بیماری‌های جدی؛
    • درمان‌های پزشکی طاقت‌فرسا؛
    • آزار جنسی، فیزیکی یا کلامی؛
    • خشونت خانگی؛
    • بی‌توجهی و بی‌مهری.

    کودکی دوره تجربه‌های شیرین است. اثر عمیق اتفاقات ناخوشایند این دوران، تا مدت‌ها در ناخود‌آگاه فرد باقی می‌ماند، ترس و درماندگی را به بزرگ‌سالی منتقل و زمینه آسیب‌های بعدی را فراهم می‌کند.

    علائم تروما در روانپزشکی چیست؟

    هیچ رفتار درست یا غلطی وجود ندارد و واکنش آدم‌ها به تروما متفاوت است. یکی با علائم روحی مثل انکار، ناباوری، سردرگمی، عصبانیت، اضطراب، ترس، حس گناه و شرم، غم یا ناامیدی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند و ناخود‌آگاه از دیگران کناره‌گیری می‌کند. دیگری از علائم فیزیکی مثل بی‌خوابی، کابوس‌های شبانه، خستگی، مشکل تمرکز، بی‌قراری دست و پا، تپش قلب، درد یا تنش‌های عضلانی رنج می‌برد.

    مراحل تروما

    بعد از وقوع اتفاق ناگوار، فرد چند روز تا چند ماه با علائم تروما دست‌و‌پنجه نرم می‌کند تا آرام‌آرام احساس کند رو به بهبودی است. اما تسکین علائم به‌معنی درمان تروما نیست. گاهی فرد خیال می‌کند آن اتفاق را کاملا پشت‌سر گذاشته است، اما در موقعیت‌های خاص، مثلا سالگرد همان واقعه تکرار آن، بار دیگر هرآنچه بر او گذشته به‌وضوح از پیش چشمانش عبور می‌کند.

    اگر می‌بینید نشانه‌های تروما به‌مرور زمان بهتر نمی‌شوند که هیچ، بدتر و پررنگ‌تر از قبل هم می‌شوند، احتمالا دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شده‌اید. یعنی سیستم عصبی‌تان نتوانسته احساسات‌تان را پردازش کند و در شوک روانی آن اتفاق گیر کرده‌اید.

    وقتی حادثه‌ای تروماتیک را پشت‌سر می‌گذارید، باید با احساس ناامنی بعد از آن، دست‌کم مدت‌ کوتاهی، کنار بیاید. وقتی عزیزی را از دست می‌دهید، باید دوران سوگواری را طی کنید تا آرام‌آرام با این اندوه کنار بیایید و بتوانید به زندگی ادامه دهید. حتی اگر احساس گناه بازمانده آزارتان می‌دهد.

    اقدامات لازم برای بهبود تروما

    ۱. ورزش کنید

    تروما تعادل طبیعی بدن را بر هم می‌زند و آن را در حالت برانگیختگی و ترس نگه می‌دارد. ورزش تا‌ حدی از شدت این اتفاق می‌کاهد و بدن را آزادتر می‌کند. ورزش‌های ریتمیک که دست‌و‌پا را درگیر می‌کنند مثل پیاده‌روی، دویدن، شنا‌، بسکتبال و حتی رقصیدن بهترین نتیجه را دارند. موقع انجام حرکات ورزشی به‌جای تمرکز بر افکار ناخوشایند، روی بدن و حرکاتی که انجام می‌دهید تمرکز کنید. ورزش‌هایی مثل صخره‌نوردی، بوکس، تمرین با وزنه و هنرهای رزمی ذهن را متمرکزتر می‌کنند.

    ۲. منزوی نشوید

    تروما آدم‌ها را کناره‌گیر و منزوی می‌کند درحالی‌که حضور در کنار آدم‌ها و ارتباط چشمی یکی از بهترین راه‌ها برای گذر از تروماست. لازم نیست از آسیب‌هایی که دیده‌اید حرف بزنید، اما بخواهید کنارتان باشند و احساس «پذیرفته‌شدن» را به شما منتقل کنند. کسی را داشته باشید تا بدون قضاوت به حرف‌هایتان گوش دهد و برای انجام فعالیت‌های عادی و روزمره که خودتان هم از پس آنها برمی‌آیید همراهتان باشد، فعالیت‌هایی که هیچ ربطی به تجربه آسیب‌زای گذشته ندارند و با انجام آنها زندگی روتین را تمرین می‌کنید.

    دوباره با دوستان قدیمی‌تان ارتباط برقرار کنید و روابطی را که به‌خاطر نشانه‌های تروما از هم پاشیده‌اند از سر بگیرید. می‌توانید عضو گروه‌های حمایتی شوید و با کسانی که مشکل مشابهی دارند، ارتباط برقرار کنید و ببینید آنها چطور با تجربه‌های آسیب‌زا کنار آمده‌اند.

    ۳. اعصاب خود را آرام کنید

    حتی در آشفته‌ترین، مضطرب‌ترین و عصبانی‌ترین حالت خود می‌توانید این سیستم برانگیختگی را تغییر دهید و خود را آرام کنید. ذهنِ آرام، اضطراب را کنار می‌گذارد و اختیار اوضاع را به‌ دست می‌گیرد.

    تنفس آگاهانه را امتحان کنید که برای کنار‌آمدن با حس سردرگمی معجزه می‌کند. می‌توانید دیدن مناظر جدید، استشمام بوهای جدید یا چشیدن طعم‌های جدید را امتحان کنید. بعضی وقت‌ها نوازش یک کودک یا شنیدن یک موسیقی خاص کل اضطراب را در لحظه از بین می‌برد.

    البته مهم‌تر از همه این است که به خود اجازه دهید مضطرب و نگران باشید! یعنی احساسات تروماتیک خود را بشناسید و هربار که وجودتان را فرا می‌گیرند، قبل از آنکه تلاش کنید تغییرشان دهید، آنها را بپذیرید.

    ۴. مراقب سلامت خود باشید

    بدن سالم قدرت بیشتری برای مقابله با آسیب‌های روحی ناشی از تروما دارد. پس خواب کافی، رژیم غذایی سالم و متعادل، مراقبه و تمرینات آرامش‌بخش را در برنامه روزانه خود بگنجانید و کیلومترها از الکل و مواد مخدر فاصله بگیرید. تکنیک‌های تمدد اعصاب مثل مدیتیشن، یوگا و فعالیت‌هایی که قلبا موجب خوشحالی‌تان می‌شوند، از هزار جور قرص و دارو موثرترند.

    روش‌های درمان تروما

    اولین قدم برای رهایی از دام تروما حل‌و‌فصل احساسات و خاطرات ناخوشایندی است که مدت‌ها از مواجهه با آنها اجتناب کرده‌اید. گاهی اوقات این انرژی فروخورده با فعالیت‌های جسمانی مثل گریه‌کردن، تکان‌دادن سر و بدن یا به شکل‌های دیگر تخلیه می‌شود. اما گاهی اوضاع پیچیده‌تر است و برای ارزیابی آنها باید وارد فرایند رفتار درمانی شناختی (CBT) شد.

    درمان «حساسیت‌زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد» (EMDR) نیز با ترکیب عناصر رفتاردرمانی شناختی و رفع حساسیت با حرکات چشمی، خاطرات ناخوشایند را بازسازی و مشکلات ناشی از تجربه‌های آسیب‌زا را به‌مرور درمان می‌کند.

    درمان تروما به‌کمک روان‌درمانگر

    درمان تروما به‌کمک روان‌درمانگر

    بهبودی تروما زمان می‌برد و هر کسی با سرعت متفاوتی بهبود می‌یابد. اما اگر ماه‌ها گذشته و علائم تروما همچنان از بین نرفته‌اند، احتمالا برای مقابله با آن به کمک روان‌درمانگر نیاز دارید. اگر نشانه‌های زیر را در خود می‌بینید، هرچه سریع‌تر از فردی متخصص کمک بخواهید:

    • به‌خاطر تجربه تروما، در خانه یا محیط‌کار مدام به مشکل می‌خورید.
    • دچار ترس شدید، اضطراب یا افسردگی شده‌اید.
    • نمی‌توانید روابط نزدیک و رضایت‌بخش بسازید.
    • خاطرات وحشتناکی را مدام به‌ خاطر می‌آورید.
    • از هرچه خاطره تروما را زنده می‌کند فرار می‌کنید.
    • هیچ احساسی ندارید و از همه دوری می‌کنید.
    • برای احساس بهتر سراغ الکل و مواد‌ مخدر رفته‌اید.

    چطور به افراد آسیب‌دیده کمک کنیم؟

    • صبور باشید. بهبودی زمان‌بر است و عجله شما کمکی به فرد آسیب‌دیده نمی‌کند. صبورانه به خود یاد‌آوری کنید که آدم‌ها واکنش‌های مختلفی به تروما نشان می‌دهند.
    • حمایت کنید. برای آنکه عزیز آسیب‌دیده‌تان خیلی زود روال عادی زندگی را در پیش بگیرد، حامی او باشید و این حمایت را به هر شکلی که می‌توانید نشان دهید.
    • فشار نیاورید. همه آدم‌ها لزوما با حرف‌زدن آرام نمی‌شوند. اگر علاقه‌ای به حرف‌زدن ندارد، راحتش بگذارید و اگر می‌خواهد حرف بزند، کنارش باشید.
    • همراهی کنید. بعد از تجربه تروما، حضور در اجتماع برای فرد آسیب‌دیده راحت نیست و انزوا را ترجیح می‌دهد. او را تشویق کنید در دورهمی‌ها حاضر شود و به سرگرمی‌های موردعلاقه‌اش مشغول شود.
    • به دل نگیرید. عصبانیت، گوشه‌گیری، دلسردی و تحریک‌پذیری فرد آسیب‌دیده را به دل نگیرید. همه اینها نتیجه یک ضربه روحی سخت‌اند و ربطی به شخص شما ندارند.

    واکنش کودکان به ترومای روحی

    معمولا اولین واکنش بچه‌ها «پسرفت» برای بازگشت به مرحله‌ای است که امنیت بیشتری داشتند. بعضی از بچه‌ها رختخوابشان را خیس می‌کنند یا از تنهایی می‌ترسند؛ بعضی از آنها می‌پذیرند که هروقت مشکلی پیش بیاید، حتما تقصیر آنهاست؛ بعضی هم با اختلالات خواب مثل کابوس‌های شبانه و شب‌بیداری‌های طولانی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. برای کمک به این بچه‌ها، قبل از هر کاری اطمینان دهید که ترس و ناراحتی طبیعی است. سپس در پی رفع ریشه تروما و نشانه‌های آن باشید.

    تروما در پزشکی چیست؟

    تروما یک معنای دیگر هم دارد و آن آسیب فیزیکی است. در علم پزشکی انواع زخم‌ها، شکستگی استخوان و آسیب اندام‌های داخلی ترومای جسمی قلمداد می‌شوند که ممکن است جزئی یا شدید باشند؛ جزئی مثل زخم‌شدن سرانگشتان هنگام بازکردن در قوطی فلزی که درد آن به‌سرعت آرام می‌شود و جدی مثل سقوط، تصادفات جاده‌ای، ضرب‌وجرح، سوختگی و ضربه چاقو که بیمار برای ارزیابی و درمان باید بستری شود و تحت‌نظر باشد.

    در آخر

    تروما، این واکنش عاطفی منفی به اتفاقات آسیب‌زا، ممکن است به فاصله چند روز بعد از حادثه کم‌رنگ شود یا برای همیشه در پس ذهن فرد باقی بماند. علائم احساسی و فیزیکی تروما هرچقدر پررنگ و انکارناپذیر باشند، بازم هم درمان‌شدنی‌اند و می‌توان بر آنها غلبه کرد. اگر احساس می‌کنید احساسات ناشی از تجربه‌های تلخ گذشته روی افکار و رفتارتان در زندگی روزمره اثر می‌گذارند، از روان‌درمانگری حرفه‌ای کمک بگیرید تا دوباره اعتماد کنید، ارتباط برقرار کنید و تعادل عاطفی خود را بازیابید.

    شما با چه ترومایی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنید؟ نظرات‌ و تجربیات ارزشمندتان را با ما و همراهان ما در میان بگذارید.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • روتین شبانه بچه‌مدرسه‌ای‌ها برای داشتن صبحی آرام و بی‌استرس

    روتین شبانه بچه‌مدرسه‌ای‌ها برای داشتن صبحی آرام و بی‌استرس

    [ad_1]

    فرزندپروری کاری دشوار و پیچیده است و گاهی اوقات استرس‌زا نیز می‌شود. بسیاری از ما به دنبال روش‌هایی برای ساده‌ترکردن زندگی هستیم. برای فرستادن فرزندتان به مهدکودک یا مدرسه نیز راهکارهایی وجود دارند که این کار را راحت‌تر می‌کنند. ایجاد روتین شبانه یکی از این کارهاست. این‌طوری می‌توانید روزهای مدرسه را آرام و بدون استرس کنید. در این مقاله، ۸ نکته مهم برای ایجاد روتین شبانه برای بچه‌مدرسه‌ای‌ها را مطرح کرده‌ایم.

    ۱. رژیم غذایی سالم پایه‌ریزی کنید

    در وهله اول، باید مطمئن شوید که فرزندتان تغذیه مناسبی دارد و شب را با شکم پُر به صبح می‌رساند. تغذیه سالم سبب می‌شود که کودک خوابی طولانی‌تر و عمیق‌تر داشته باشد. اولین گام برای ایجاد روتین شبانه این است که برای شام و میان‌وعده پیش از خواب فرزندتان غذاهای مغذی و سیرکننده انتخاب کنید.

    ۱. خوراکی‌های سالم

    انتخاب مواد غذایی حاوی پروتئین، چربی و میوه‌های سالم خوابیدن و داشتن خواب راحت را برای فرزندتان راحت‌تر می‌کند. کارشناسان معتقدند که مصرف مواد پروتئینی باکیفیت مانند گوشت بوقلمون و ماهی‌های روغنی مانند سالمون در وعده شام، کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد.

    همچنین بهتر است که پیش از خواب از مصرف غذاهای شیرین و خوراکی‌هایی مثل شکلات که کافئین دارند، خودداری کنید. طبق تحقیقات، مصرف آجیل و گیلاس و کیوی سبب راحت خوابیدن می‌شوند. بنابراین می‌توانید از این خوراکی‌ها به‌جای دسر پس از شام استفاده کنید.

    ۲. نوشیدنی‌های آرامش‌بخش

    نوشیدنی‌هایی که کودک پیش از خواب مصرف می‌کند نیز ممکن است به خواب آسوده او کمک کنند. مثلا اگر فرزندتان همراه شام یا پیش از خواب، به‌عنوان بخشی از روتین شبانه، یک لیوان شیر حاوی تریپتوفان بنوشد زودتر به خواب می‌رود.

    ۲. روتین شبانه ثابت ایجاد کنید

    برنامه‌ریزی و ایجاد روتین در احساس امنیت و راحتی کودک نقش مهمی ایفا می‌کنند. بر اساس تحقیقات، روتین‌های خانوادگی به رشد عاطفی و اجتماعی کودک می‌انجامند. کودکان چه همراه با والدین باشند و چه پرستار از آنها نگهداری کند، از روابط و محیط‌های پیش‌بینی‌پذیر لذت می‌برند. روتین‌ها به کودکان احساس امنیت می‌دهند.

    ۱. تشریفات پیش از خواب

    فرقی نمی‌کند که فرزندتان کودکی نوپا باشد یا نوجوان و به‌هرحال خواباندن او اغلب کاری دلهره‌آور خواهد بود. رعایت تشریفات پیش از خواب به او کمک می‌کند که راحت‌تر بخوابد. مثلا می‌توانید یک باشگاه کتاب‌خوانی خانوادگی تشکیل بدهید و هر شب در کنار هم چند صفحه از یک کتاب را بخوانید. یک جلسه یوگای خانوادگی با تکنیک‌های ساده تنفسی نیز باعث می‌شود فرزندتان آرام شود و بخوابد.

    ۲. ثابت نگه‌داشتن زمان خواب و بیداری

    نکته مهم دیگر برای ایجاد روتین شبانه ثابت‌بودن زمان خواب و بیداری است. کارشناسان معتقدند باید برای خوابیدن کودک برنامه منظمی داشته باشید و همیشه حتی آخر هفته‌ها به این برنامه پایبند بمانید. این‌طوری برای کودک یک چرخه خواب ثابت تنظیم می‌کنید.

    ۳. حمام قبل از خواب

    برای خواب آسوده نوزاد تازه‌متولدشده او را حمام کنید یا با استفاده از روغن‌های آرامش‌بخش ماساژش دهید. حمام‌کردن کودک نوپا نیز سبب خواب راحت او می‌شود. پس از حمام، به او کمک کنید تا دندان‌هایش را مسواک بزند. سپس همراه او چند کتاب برای مطالعه در تخت‌خواب انتخاب کنید و به اتاق‌خواب بروید. در اتاق‌خوابی با نور کم روی صندلی گهواره‌ای یا تخت‌خواب او برایش با صدای بلند کتاب بخوانید. روشن‌کردن دستگاه خواب نوزاد صدای سفید حین مطالعه هم به او علامت می‌دهد که وقت خواب فرا رسیده است.

    ۴. فهرست کارهای پیش از خواب

    از آنجایی که بسیاری از کودکان نوپا برای خوابیدن مقاومت می‌کنند، بهتر است یک فهرست درست کنید و در آن کارهایی را بنویسید که باید پیش از خواب انجام بدهید تا این‌طوری تمرکزتان حفظ شود. بررسی همه‌چیز پیش از خواب، کودک را متمرکز می‌کند و به شما کمک می‌کند کارها را با سرعتی ثابت انجام بدهید. برخی از کودکان استفاده از فهرست یا برنامه‌ای با جلوه بصری زیبا را دوست دارند.

    ۳. زنگ خواب را زودتر به صدا درآورید

    ممکن است روتین شبانه خیلی ساده و فقط با دست‌شویی‌رفتن پیش‌بینی‌نشده یا خواندن چند صفحه اضافی کتاب، از مسیر اصلی خارج شود. بنابراین بهتر است که همه‌چیز را زودتر از موعد خواب شروع کنید. این‌طوری مطمئن می‌شوید که فرزندتان همیشه در زمان مشخصی در رخت‌خواب خواهد بود.

    ۱. تشخیص زمان خواب کودک

    معمولا یافتن زمان دقیق خواب کودک در ابتدا با کمی آزمون و خطا همراه است. در پی نشانه‌هایی مانند خمیازه‌کشیدن یا مالیدن چشم‌ها باشید. کودکانی که بیش‌ازحد خسته شده‌اند، اغلب برای خوابیدن دچار مشکل می‌شوند یا در برابر آن مقاومت می‌کنند. درنتیجه بهتر است پیش از اینکه چنین شرایطی پیش بیاید، وقت خواب او را تشخیص بدهید.

    هر کودک زمان خواب متفاوتی دارد. بااین‌حال بر اساس قانونی کلی، کودکان ۹ تا ۱۲ماهه حداکثر ۴ ساعت بیدارند. این زمان برای کودکان ۱ تا ۲ساله به ۵ ساعت افزایش می‌یابد. برای کودکان ۲ تا ۳ساله نیز حداکثر زمان بیداری ۶ ساعت است.

    ۲. آماده‌شدن برای خواب

    بهتر است که کودک حداقل ۱ ساعت پیش از زمان خواب، از وسایل الکترونیکی مانند تبلت، تلفن همراه و تلویزیون استفاده نکند. نور آبی نمایشگر این وسایل ممکن است چرخه خواب کودک را مختل کند. با کنارگذاشتن این وسایل قبل از خواب، ذهن او را برای خوابی آسوده آماده می‌کنید.

    انتخاب رخت‌خوابی بامزه به همراه کودک نیز باعث می‌شود که او خود را مسئول زمان خواب خود بداند و برای خواب آماده شود.

    ۴. برای صبح آماده شوید

    کودکی که بدون استرس از خواب بیدار شده

    آمادگی برای صبح مدرسه به شما و فرزندتان کمک می‌کند که خواب خوبی داشته باشید. با بررسی کارهای فردا، کوک‌کردن ساعت و برنامه‌ریزی، ذهن شما در شب آرام می‌شود و خستگی درمی‌کند. می‌توانید تکالیف مدرسه فرزندتان را بررسی کنید، ناهار فردا را آماده کنید یا لباس‌های او را مرتب کنید. با انجام‌دادن این کارها، مطمئن می‌شوید که او فردا صبح بدون عجله برای مدرسه آماده می‌شود.

    صبح روز مدرسه همیشه با استرس همراه است، اما با آمادگی از شب قبل می‌توانید در زمان صرفه‌جویی کنید. ناهار روز بعد خود و فرزندتان را درست کنید. غذای او را در ظرف ناهارش بریزید و به همراه بطری آب در یخچال بگذارید. صبح روز مدرسه ظرف غذا و بطری آب را به او بدهید تا با خود به مدرسه ببرد.

    وسایل ضروری مانند کتاب‌ها یا وسایل ورزشی او را نیز بسته‌بندی و آماده کنید. مطمئن شوید که تمام دفترها، کتاب‌ها و وسایل لازم دیگرش آماده شده‌اند. با آماده‌کردن ناهار و کیف مدرسه فرزندتان، احتمال فراموشی یا جابه‌جاشدن وسایل او کمتر می‌شود.

    ۵. به فرزندتان اجازه بدهید به شما کمک کند

    کودکان، به‌ویژه کودکان نوپا، دوست دارند همه‌چیز را خودشان هدایت کنند. بنابراین به آنها اجازه بدهید در ایجاد روتین شبانه مشارکت کنند. مغز و بدن آنها به‌سرعت تغییر می‌کند و مسئولیت بیشتر را دوست خواهند داشت.

    پس از پوشیدن لباس خواب، باید لباس‌های روز بعد را انتخاب کنید. برای اجتناب از مشاجره صبحگاهی و شنیدن جملاتی مانند «این پیراهن رو دوست ندارم.» یا «نمی‌خوام این شلوار رو بپوشم.»، به فرزندتان حق انتخاب بدهید. چند لباس مناسب برای مدرسه را انتخاب کنید و به او بگویید از میان آنها یکی را انتخاب کند.

    علاوه‌بر این، بهتر است که همراه کودک آب‌وهوای فردا را بررسی کنید. مطمئن شوید که لباسی متناسب با دمای هوای فردا انتخاب می‌کنید. این کار سبب می‌شود که کودک روش انتخاب لباس را یاد بگیرد و با او درگیر مشاجره برای انتخاب لباس نشوید.

    ۶. صبر و حوصله داشته باشید

    معمولا با کودکان همه‌چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود. برنامه‌ها اغلب به تعویق می‌افتند و زمان خواب او تغییر می‌کند. در چنین شرایطی، برخی از والدین از کوره درمی‌روند. به‌جای این کار، کمی صبر و حوصله داشته باشید. احتمالا فرزندتان برای اینکه وقت بیشتری را با شما بگذراند، زمان خواب را به تعویق می‌اندازد. بااین‌حال نگران نباشید، چون چند دقیقه تأخیر روتین شبانه شما را بر هم نمی‌زند.

    ایجاد روتین‌های همیشگی و پیش‌بینی‌شده برای زمان خواب به شما کمک می‌کند تا هم شب‌ها و هم صبح‌هایی لذت‌بخش و بدون استرس داشته باشید.

    ۷. اتاق‌خواب کودک را آماده کنید

    کودکی در اتاق خواب آرام

    محیط خواب کودک در خواب آسوده او نقش مهمی دارد. برای اطمینان از آرامش‌بخش‌بودن اتاق‌خواب به این نکات توجه کنید:

    • اتاق را تاریک نگه‌دارید. پرده‌های تیره یا ضخیم نور بیرون را کمتر به داخل هدایت می‌کنند.
    • اتاق را خنک کنید. اتاق‌خواب بسیار گرم خواب کودک را مختل می‌کند و نمی‌گذارد که بخوابد.
    • صداهای اضافی را حذف کنید. اتاق را ساکت نگه دارید. برخی از کودکان با صدای آهسته یک دستگاه صدای سفید یا پنکه به‌راحتی می‌خوابند.
    • از تخت‌خواب فقط برای خوابیدن استفاده کنید. فرزندتان را تشویق کنید تا انجام‌دادن تکالیف، کتاب‌خواندن و سایر کارها را در مکان‌های دیگری به غیر از رخت‌خواب انجام دهد.

    ۸. بهداشت خواب را رعایت کنید

    علاوه‌بر روتین شبانه، باید به بهداشت خواب کودک نیز توجه کنید. بهداشت خواب هم به عادات روزانه و هم به الزامات شبانه فرزندتان مربوط می‌شود. نکاتی که باید به این منظور رعایت کنید، عبارت‌اند از:

    • ورزش منظم: ورزش‌کردن کودک باعث بهبود خواب و کاهش استرس او می‌شود. فراموش نکنید که کم‌تحرکی در دوران مدرسه احتمال چاقی در بزرگ‌سالی را افزایش می‌دهد. البته فرزندتان نباید در زمانی بسیار نزدیک به خواب ورزش کند، چون مانع خوابیدن او می‌شود.
    • به‌اندازه‌بودن فعالیت‌های فوق‌برنامه: داشتن برنامه فوق‌برنامه سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز است، اما زمان آزاد و استراحت نیز برای رشد کودک اهمیت دارد. علاوه‌بر این، کاهش مدت‌زمان فعالیت‌های فوق‌برنامه با خواب بیشتر نوجوانان ارتباط مستقیمی دارد.
    • محدودکردن زمان چرت‌زدن نوجوانان: نوجوانانی که بعدازظهر چرت می‌زنند، شب خوابی کوتاه‌تر و سبک‌تر دارند.
    • چرت‌نزدن کودکان در بعدازظهرها: اگر چرت عصرگاهی خواب شبانه فرزندتان را مختل می‌کند، اجازه ندهید چرت بزند. بااین‌حال اگر کودکتان برای ادامه فعالیت‌های روزانه به چرت عصرگاهی نیاز دارد، اجازه بدهید که کمتر از ۳۰ دقیقه چرت بزند.

    شما بگویید

    معمولا صبح روز مدرسه با استرس و عجله همراه است. برای اینکه فرزندتان روز مدرسه را آرام شروع کند، باید شب قبل از آن خوابی‌ آسوده داشته باشد. خواب راحت نیز با ایجاد روتین شبانه ممکن می‌شود. با توجه به نکاتی که در این مقاله مطرح کردیم، می‌توانید شب‌ها و روزهای مدرسه را به لحظاتی آرام و کم‌دردسر تبدیل کنید.

    صبح روزهای مدرسه فرزند شما چگونه است؟ آیا تابه‌حال با مشکلات روز مدرسه روبه‌رو شده‌اید؟ به‌نظر شما برای آرامش روزهای مدرسه چه راهکارهای دیگری وجود دارند؟

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
    مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا


    [ad_2]
    منبع