Category: سلامتی

  • لارنگوسکوپی؛ همه‌چیز درمورد برسی حنجره

    لارنگوسکوپی؛ همه‌چیز درمورد برسی حنجره

    [ad_1]

    لارنگوسکوپی آزمایشی است که پزشک برای بازدید حنجره (جعبه صوتی) انجام می‌دهد. این آزمایش امکان پذیر به دلایل گوناگون همانند بازدید علت سرفه و گلودرد تا پیداکردن جسم خارجی و بیرون‌آوردن آن منفعت گیری بشود. احتمالا از خودتان سوال کنید لارنگوسکوپی چطور انجام می‌بشود و چطور باید برای آن آماده شد. برای کسب اطلاعات زیاد تر درمورد این آزمایش تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    لارنگوسکوپی چیست؟

    لارنگوسکوپی روشی است که پزشک با منفعت گیری از آن حنجره را بازدید می‌کند. حنجره در سخن بگویید‌کردن، تنفس و بلع نقش دارد. این جعبه حیاتی در پشت گلو و بالای نای قرار گرفته است. تارهای صوتی درون حنجره قرار گرفته‌اند و به همین علت پزشک برای دیدن حنجره و قسمت‌های نزدیک به آن از لارنگوسکوپی منفعت گیری می‌کند.

    لارنگوسکوپی با منفعت گیری از لارنگوسکوپ، یک لوله منعطف با منبع نور، لنز و دوربین فیلم‌برداری، انجام می‌بشود تا حنجره از نزدیک دیده بشود. این چنین لارنگوسکوپ ابزاری دارد که دکتر می‌تواند با آن از حنجره شما نمونه بافتی تهیه کند. این آزمایش امکان پذیر در مطب پزشک یا به‌دست جراح در اتاق عمل انجام بشود.

    کاربرد لارنگوسکوپی

    لارنگوسکوپی را متخصص گوش‌وحلق‌وبینی یا جراح سروگردن انجام می‌دهد و برای تشخیص مشکلاتی همانند دستوفونی تا التهاب حنجره و حتی مشکلات جدی همانند سرطان حنجره به کار می‌رود. لارنگوسکوپی برای موارد فرد دیگر هم کاربرد دارد، از جمله:

    • گیرکردن چیزی در گلو؛
    • بازدید التهاب و ورم؛
    • بازدید مشکل تنفسی یا بلع؛
    • گوش‌دردی که از بین نمی‌رود؛
    • برداشتن توده.

    انواع لارنگوسکوپی

    • لارنگوسکوپی غیرمستقیم: در مطب پزشک انجام می‌بشود. نزدیک به ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان می‌برد و ساده‌ترین شکل لارنگوسکوپی است. در این روش لوله لارنگوسکوپ از راه دهان داخل می‌بشود.
    • لارنگوسکوپی مستقیم با فیبر نوری: اکنون زیاد تر پزشکان از این روش منفعت گیری می‌کنند که به آن لارنگوسکوپی منعطف هم می‌گویند و کمتر از ۱۰ دقیقه زمان می‌برد. در این روش لوله لارنگوسکوپ از راه بینی داخل می‌بشود. داخل بینی داروی بی‌حسی یا ضداحتقان منفعت گیری می‌بشود.
    • لارنگوسکوپی مستقیم: پزشک از یک لارنگوسکوپ برای فشاردادن زبان و بالاآوردن اپی‌گلوت منفعت گیری می‌کند. این روش طبق معمول زیاد تر از ۴۵ دقیقه زمان می‌برد و برای گذاشتن لوله تنفسی، برداشتن توده یا مثالبرداری منفعت گیری می‌بشود. این روش در اتاق عمل انجام می‌بشود و بیهوشی عمومی ملزوم دارد.

    مرحله های لارنگوسکوپی

    پزشک با دقت به شرایط شما نوع لارنگوسکوپی را انتخاب می‌کند که امکان پذیر در مطب پزشک یا اتاق عمل صورت گیرد. برای مثال امکان پذیر پزشک لارنگوسکوپی جراحی را در اتاق عمل انجام دهد که به آن لارنگوسکوپی مستقیم می‌گویند. در این روش از لارنگوسکوپ منعطف منفعت گیری می‌بشود و امکان پذیر با مثالبرداری و دیگر جراحی ها همراه باشد.

    ۱. قبل از لارنگوسکوپی

    اگر جراحی داشته باشید، بیهوشی عمومی دریافت می‌کنید. تیم پزشکی نکاتی را به شما یادآوری می‌کنند، از جمله:

    • امکان پذیر قبل از جراحی عکس‌برداری پرتوی ایکس تجویز بشود؛
    • شب قبل از جراحی ناشتا باشید؛
    • قبل از جراحی داروی خاصی مصرف نکنید؛
    • اگر سیگار می‌کشید، بیشتر از یک هفته قبل از جراحی سیگارکشیدن را متوقف کنید؛
    • سپس از جراحی با یک همراه به خانه بروید.

    نیاز نیست برای جراحی چیز خاصی آماده کنید.

    ۲. زمان لارنگوسکوپی

    ۱. لارنگوسکوپی در مطب

    • در زیاد تر موارد، از یک آینه کوچک مورب و نور برای بازدید جعبه صوتی منفعت گیری می‌بشود. برای این کار به پشت روی صندلی دراز می‌کشید، پزشک با یک گاز استریل زبان شما را می‌گیرد و با پشتیبانی نور و آینه گلوی شما را بازدید می‌کند.
    • امکان پذیر از یک لارنگوسکوپ منعطف منفعت گیری بشود. این لوله منعطف از راه بینی داخل گلو شما می‌بشود.
    • احتمالا پزشک مقدار مقداری داروی بی‌حسی و ضداحتقان به بینی شما بزند. داروی بی‌حسی طعم تلخی دارد.
    • امکان پذیر حالت سرفه داشته باشید، اما به‌گمان زیاد این حالت فروکش می‌کند.
    • پزشک لوله منطعف لارنگوسکوپ را از راه بینی داخل گلو می‌کند.
    • امکان پذیر از شما بخواهند در طول فرایند سخن بگویید کنید تا کارکرد جعبه صوتی شما بازدید بشود.
    • در برخی شرایط، امکان پذیر لوله از راه دهان داخل بشود.

    ۲. لارنگوسکوپی مستقیم در اتاق عمل

    پزشک از لارنگوسکوپی خاصی منفعت گیری می‌کند که از راه دهان داخل می‌بشود. از آنجایی که بیهوشی عمومی دریافت می‌کنید، چیزی حس نمی‌کنید.

    ۳. سپس از لارنگوسکوپی

    ۱. لارنگوسکوپی در مطب

    • تا چند دقیقه سپس از لارنگوسکوپی در بینی و گلویتان حس بی‌حسی دارید. این حالت طبق معمول سپس از ۲۰ دقیقه از بین می‌رود.
    • تا وقتی‌ که دهان و گلویتان بی‌حس است، از خوردن و آشامیدن پرهیز کنید.

    ۲. جراحی لارنگوسکوپی

    • سپس از جراحی تا زمان ازبین‌رفتن تاثییر داروی بیهوشی باید در اتاق ریکاوری بمانید تا عوارض جانبی و مشکلات احتمالی بازدید شوند.
    • امکان پذیر گلودرد خفیف یا گرفتگی صدا داشته باشید. تا چند زمان سپس از جراحی به حنجره‌تان استراحت دهید.

    عوارض لارنگوسکوپی

    تشکیل عوارض جانبی با لارنگوسکوپی درون نوشته نادر است. اگر نگرانی خاصی دارید، با پزشک سخن بگویید کنید. لارنگوسکوپی مستقیم در اتاق عمل طبق معمول ایمن است، بااین‌حال احتمالا عوارض جانبی داشته باشد از جمله:

    نحوه بیوپسی در لارنگوسکوپی

    بیوپسی یعنی برداشتن نمونه کوچکی از بافت برای برسی. برای این کار از وسیله کوچکی همانند موچین مینیاتوری منفعت گیری می‌بشود. این وسیله از طریق لارنگوسکوپ به بافت می‌رسد. این روش در جراحی لارنگوسکوپی انجام می‌بشود. در برخی شرایط، بیوپسی در لارنگوسکوپی درون نوشته هم انجام می‌بشود.

    نتیجه لارنگوسکوپی

    نتیجه لارنگوسکوپی درون نوشته بلافاصله آماده می‌بشود. اما اشکار‌شدن نتیجه بیوپسی یا کشت امکان پذیر ۳ تا ۵ روز زمان ببرد. این قضیه برای جراحی لارنگوسکوپی شایع‌تر است. به این علت درمورد زمان آماده‌شدن نتیجه باید با پزشک سخن بگویید کنید.

    تفاوت لارنگوسکوپی و اندوسکوپی

    لارنگوسکوپی و آندوسکوپی هر دو ابزارهایی برای بازدید درون بدن‌اند. این چنین در هر دو از لوله‌ای منعطف شامل منبع نور، لنز و دوربین منفعت گیری می‌بشود. با این تفاوت که لارنگوسکوپی فقط برای بازدید حنجره منفعت گیری می‌بشود.

    احتیاط‌های ملزوم

    آزمایش لارنگوسکوپی طبق معمول عوارض خاصی ندارد، اما در رابطه این چند قضیه با پزشک سخن بگویید کنید:

    • گلودردی که زیاد تر از چند روز طول کشیده است؛
    • تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد (تب علامت عفونت است)؛
    • سرفه خونی.

    می‌توانید با نظر پزشک سپس از جراحی یخ بمکید یا آب‌نمک غرغره کنید. داروهای مسکن هم می‌توانند گلودرد را افت دهند.

    شما بگویید

    شما چه مقدار با لارنگوسکوپی آشنایی دارید؟ آیا تابه‌حال از این روش منفعت گیری کرده‌اید؟‌ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • ورزش بدون کفش؛ آیا زمان ورزش حتما باید کفش بپوشیم؟

    ورزش بدون کفش؛ آیا زمان ورزش حتما باید کفش بپوشیم؟

    [ad_1]

    شما با کفش ورزش می‌کنید یا بدون کفش؟ ورزش بدون کفش در باشگاه‌های یوگا و پیلاتس رایج است، اما در ورزش‌های گروهی و باشگاه‌های عمومی همه با کفش ورزش می‌کنند. فکر می‌کنید کدام روش درست است؟ محققان تحقیقات بسیاری در این عرصه انجام داده‌اند و مزایای و معایب ورزش بدون کفش را بازدید کرده‌اند. با ما در این مقاله همراه باشید تا ببینیم آیا زمان ورزش حتما باید کفش پایمان کنیم یا نه.

    مزایای ورزش بدون کفش

    امروزه ورزش بدون کفش بیشتر از قبل رایج شده است. کارشناسان سلامت و مربیان ورزش می‌گویند ورزش‌کردن بدون کفش مزایایی برای پا و بدن انسان دارد. مطابق تحقیقات اگر بدون کفش اما درست و آگاهانه ورزش کنید، دردهای ناشی از حرکات تکراری افت می‌یابد و قوس ستون فقرات اصلاح می‌بشود. ورزش بدون کفش برای افراد تازه‌کار امکان پذیر مقداری خسته‌کننده و خطرآفرین باشد. در ابتدا بهتر است با پیاده‌روی‌های مختصر و حرکات ساده اغاز کنید و قبل از تمرین پاها را گرم کنید. در ادامه با اهمیت ترین مزایای ورزش‌کردن بدون کفش را مرور می‌کنیم.

    ۱. ارامش

    ورزش بدون کفش جهت افزایش ارامش در پاها و بدن می‌بشود. هنگامی با پای برهنه ورزش می‌کنید، می‌توانید انگشتان پاهایتان را باز کنید. درنتیجه سطح تماس پایتان با زمین زیاد تر می‌بشود و ارامش بیشتری خواهید داشت. ورزش با پای برهنه حالت پا و انگشتانتان را نیز بهبود می‌دهد. اگر انگشتان پایتان به‌مرور زمان به‌خاطر پوشیدن کفش‌های نامناسب تحول شکل داده‌اند، ورزش بدون کفش فرم و شکل آنها را اصلاح می‌کند.

    ۲. افزایش هماهنگی

    پابرهنه‌بودن بخشی طبیعی از وجود انسان است. کارشناسان ورزشی می‌گویند برگشت به این شیوه طبیعی علتمی‌بشود الگوهای حرکتی واقعی خود را مجدد یاد بگیریم. درنتیجه نحوه درگیری عضلاتمان بهبود می‌یابد. با گذشت زمان گیرنده‌های حسی عمقی بدنمان فعال خواهد شد و هماهنگی، ارامش و اعتدال بیشتری خواهیم داشت. مطابق تحقیقات هرچقدر بدن متعادل‌تری داشته باشیم، خطر صدمه‌رسیدن به مفاصل افت می‌یابد.

    ۳. تحکیم پاها

    هنگامی با پای برهنه تمرین می‌کنید، همه ماهیچه‌های پایتان دچار خواهد شد، اما هنگامی کفش ورزشی به پا کرده‌اید، این چنین اتفاقی نمی‌افتد. کفش‌های ورزشی با اهداف گوناگونی طراحی خواهد شد، برای مثال کفش‌های مخصوص دویدن برای پشتیبانی به حرکت شما طراحی شده‌اند و روی اعتدال بدن تأثیری ندارند و به همین علت عضلات انگشتان و کف پای شما دچار نمی‌شوند و به مرور زمان سختی روی مفاصل افزایش می‌یابد. این سختی پاهایتان را ضعیف و صدمه‌پذیر می‌کند.

    ۴. افزایش پویایی پا

    ورزش بدون کفش حرکت انگشتان پا و تحرک مچ پا را بهبود می‌بخشد. زیاد تر مردم با کفش ورزش می‌کنند، اما کارشناسان تا این مدت یقین نیستند که آیا کفش نقش مهمی در سلامت بدن دارد یا خیر. مطابق تحقیقات، منفعت گیری از کفش مزایا بسیاری دارد اما به‌مرور زمان با توزیع غیرطبیعی وزن پاها را ضعیف می‌کند. هنگامی بدون کفش ورزش می‌کنید، همه ماهیچه‌ها دچار و رباط‌های پا فعال خواهد شد و اعتدال بدن نگه داری می‌بشود. درنتیجه تحرک و پویایی پا افزایش می‌یابد.

    ۵. آگاهی حسی

    یکی از مزایای ورزش بدون کفش بازخورد حسی است. هنگامی پاهای شما مستقیم روی زمین قرار می‌گیرند، مغزتان هشیارتر می‌بشود و دستوراتی به بدن می‌دهد. مغز نحوه قرارگیری پا روی زمین و مقدار سختی را تنظیم می‌کند. هنگامی کفش به پا داریم، مغز دریافت حسی مستقیمی ندارد و دستوری به بدن نمی‌دهد، به این علت سختی روی پاها تنظیم نمی‌بشود و به‌مرور زمان به مفاصل صدمه می‌رسد.

    چه وقتی نباید بدون کفش ورزش کنیم؟

    ورزش‌کردن با کفش یا بدون کفش به سلیقه و شرایط شما بستگی دارد. یقیناً کارشناسان پیشنهاد می‌کنند در ورزش‌هایی همانند کوهنوردی و صخره‌نوردی، بهتر است کفش پایتان کنید. علاوه‌بر این اگر در رشته مورد نظر تازه‌کارید و حرکات را به‌خوبی بلد نیستید، بهتر است کفش‌هایتان را درنیاورید. در حرکات پرشی نیز برای محافظت از مفاصلا خوب است کفش مخصوص پا کنید.

    برخی باشگاه‌ها اجازه ورزش بدون کفش را نمی‌دهند، چراکه محیط باشگاه آلوده است و گمان انتقال بیماری‌ها افزایش خواهد یافت. اگر در باشگاه عمومی و شلوغ ورزش می‌کنید، باید خطرات بالقوه را جدی بگیرید و بدون کفش ورزش نکنید.

    آیا دویدن روی تردمیل بدون کفش مجاز است؟

    کارشناسان ورزشی می‌گویند بهتر است زمان ورزش با تردمیل کفش به پا داشته باشید. یکی از با اهمیت ترین دلایل این پیشنهاد مراعات بهداشت است. در ادامه، مزایا و معایب دویدن روی تردمیل بدون کفش را بازدید می‌کنیم. بااین‌حال اگر تصمیم دارید بدون کفش با تردمیل ورزش کنید، با شدت زیاد کم اغاز کنید تا بدن و ذهنتان با هم هماهنگ شوند. با گذشت زمان می‌تواند شدت و شدت تمرین خود را افزایش دهید.

    مزایا دویدن روی تردمیل بدون کفش

    دویدن بدون کفش فرم طبیعی حرکات شما را اصلاح می‌کند. هنگامی پابرهنه می‌دوید، بدن شما سختی را روی تکه جلویی پا داخل می‌کند و ضربه و سختی به پاشنه منتقل نمی‌بشود؛ درنتیجه نیروی وارده به مفاصل را افت می‌دهد و از صدمه‌های احتمالی جلوگیری می‌کند.

    هنگامی پابرهنه روی تردمیل می‌دوید، ماهیچه‌های ساق و کف‌ پاهایتان تحکیم خواهد شد. کفش ورزشی ضعف‌ها و عدم اعتدال پاهایتان را مخفی می‌کند، ولی هنگامی بدون کفش می‌دوید این مشکلات آشکار و عضلات ناچار خواهد شد برای نگه داری اعتدال زیاد تر تلاش کنند. به‌مرور زمان اعتدال، ارامش و هماهنگی ماهیچه‌ها افزایش می‌یابد و خطر صدمه‌های ورزشی کم می‌بشود.

    معایب دویدن روی تردمیل بدون کفش

    میانه دویدن کفش‌ها از پای شما محافظت می‌کنند. بدون کفش پاها زیاد تر در معرض سختی و ضربه‌اند. علاوه‌بر این، حرکت سریع تسمه تردمیل امکان پذیر روی پای شما خراش و کبودی تشکیل کنند. سریع دویدن با پای برهنه روی تردمیل احتمالا به پوست شما صدمه بزند و پاهایتان تاول بزند. تاول‌ها دردناک‌اند و طول می‌کشد تا بهبود یابند. به همین علت امکان پذیر برنامه تمرینی‌تان را مختل کنند.

    مسئله مهم دیگر بهداشت محیط است. شما باید بعد از هر بار منفعت گیری، تردمیل را به‌خوبی تمیز کنید. اگر در باشگاه ورزش می‌کنید، دویدن بدون کفش روی تردمیل امکان پذیر گمان انتقال بیماری‌های باکتریایی و قارچی را افزایش دهد. به این علت احتمالا ورزش در خانه بدون کفش سودمند باشد، اما در باشگاه بهتر است کفش پایتان کنید.

    نکاتی درمورد دویدن روی تردمیل بدون کفش

    اگر بعد از بازدید مزایا و معایب دویدن با پای برهنه تصمیم گرفتید ورزش بدون کفش را امتحان کنید، باید نکات مهمی را در نظر داشته باشید. مراعات این نکات جهت نگه داری سلامت شما می‌بشود و خطر صدمه‌های ورزشی را افت می‌دهد. در ادامه این نکات را با هم مرور می‌کنیم.

    ۱. به‌آرامی اغاز کنید

    اگر اولین بار است می‌خواهید بدون کفش بدوید، با شدت کم اغاز کنید و زمان مقداری بدوید. به‌مرور زمان شدت و مسافت را افزایش دهید تا پاهایتان زمان داشته باشند با شرایط تازه تطبیق اشکار کنند. شما می‌توانید ابتدا با کفش‌هایی بدوید که زیره نازکی دارند. این کار به بدنتان پشتیبانی می‌کند اختلاف ارتفاع را فهمیدن کند. بعد از مدتی پاهایتان آمادگی خواهند داشت که بدون کفش بدوید.

    ۲. به فرم دویدن دقت کنید

    هنگامی با پای برهنه می‌دوید، بدنتان تمایل دارد که سختی را از روی پاشنه بردارد و اعتدال را با پنجه پا نگه داری کند. این اتفاق به افزایش اعتدال و بهبود فرم دویدن شما پشتیبانی می‌کند. علاوه‌بر این، باید با آگاهی و دقت بیشتری بدوید. تلاش کنید زانوهایتان را خم نگه دارید و روی پنجه پا فرود بیایید تا گمان صدمه به مفاصل را افت دهید.

    ۳. قبل از ورزش، بدنتان را گرم کنید

    فرقی نمی‌کند با کفش ورزش می‌کنید یا بدون کفش؛ گرم‌کردنِ درست یکی از با اهمیت ترین نکات برای هر نوع ورزشی است. هنگامی بدن خود را گرم می‌کنید، گردش خون در اندام‌های گوناگون زیاد می‌بشود، مفاصلتان بهتر حرکت می‌کنند و بدن برای اغاز حرکات سنگین آماده می‌بشود. برای گرم‌کردن به‌زمان ۵ تا ۱۰ دقیقه به‌آرامی روی تردمیل راه بروید، سپس دویدن را اغاز کنید.

    ۴. تردمیل خوب انتخاب کنید

    انتخاب تردمیل مناسب زیاد مهم است. شما نیاز ندارید تردمیل تخصصی بخرید تا بتوانید بدون کفش ورزش کنید، اما باید یقین باشید که سطح تردمیلتان صاف باشد و اعتدال شما را بر هم نزند. قبل از اغاز ورزش، سطح تسمه را بازدید کنید تا هیچ ذره و قطعه تیزی روی آن نباشد، چراکه قطعات تیز به پایتان صدمه می‌زنند و گمان بریدگی و کبودگی را افزایش خواهند داد.

    ۵. به بدن خود دقت کنید

    میانه ورزش باید به بدن خود آگاه باشید. اگر دچار هرگونه درد یا ناراحتی جدی شدید، ورزش را متوقف کنید و از یک کارشناس یا مربی مشورت بگیرید. دویدن بدون کفش برای افراد مبتدی چالش‌برانگیز است، به این علت مهم است به‌مرور استقامت و قوت بدنی‌تان را افزایش دهید و آهسته پیش بروید. در این مسیر، مربی حرفه‌ای می‌تواند پشتیبانی بزرگی برایتان باشد.

    ۶. بهداشت را در الویت قرار دهید

    قبل از کار با تردمیل پاهایتان را بشویید و یقین شوید پاهایتان کاملا تمیزند تا آلودگی را به تسمه تردمیل منتقل نکنید. در آخر ورزش هم تسمه تردمیل را تمیز کنید. تجمع عرق و آلودگی روی تردمیل محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها فراهم می‌کند. این باکتری‌ها از طریق خراش‌های کوچک داخل بدن خواهد شد و گمان ابتلا به بیماری‌های عفونی را افزایش خواهند داد.

    آیا پیاده روی بدون کفش مجاز است؟

    پیاده روی بدون کفش

    احتمالا شما فقط در خانه بدون کفش راه بروید، اما برخی ورزشکاران در تمرینات روزانه خود بدون کفش راه می‌روال و ورزش می‌کنند. این ورزشکاران اعتقاد دارند ورزش‌کردن بدون کفش مزایای بسیاری دارد و به همین علت دیگران را تشویق می‌کنند پیاده روی بدون کفش را امتحان کنند.

    کارشناسان بسیاری به والدین می‌گویند هنگامی کودک در حال یادگیری راه‌رفتن است، به او اجازه دهند بدون کفش راه برود. این کار بر سیستم عضلانی و مفاصل کودک تاثییر می‌گذارد و نحوه راه‌رفتن را بهبود می‌دهد. علاوه‌بر این، پیاده روی بدون کفش آگاهی حسی کودک را زیاد تر می‌کند و کودک بدنش را بهتر می‌شناسد.

    مزایای پیاده روی بدون کفش

    مطابق تحقیقات، با اهمیت ترین مزیت پیاده روی بدون کفش یادگیری الگوی صحیح راه‌رفتن است. کفش‌ها با لایه‌های مختلفی که دارند الگوی طبیعی قدم‌برداشتن را از بین می‌برند و فرم حرکت عضلات و مفاصل را تحول خواهند داد.

    هنگامی بدون کفش راه می‌روید، تسلط بیشتری روی پایتان و درنتیجه اعتدال بیشتری خواهید داشت و دردهای عضلانی‌تان تسکین می‌یابند. اصلاح فرم حرکت پا به بهبود حالت لگن و زانو نیز پشتیبانی می‌کند. کارشناسان می‌گویند بهتر است کفش‌های نامناسب را کنار بگذارید تا دامنه حرکتی ماهیچه‌ها و رباط‌ها کامل باشد. این چنین دیگر انگشت‌هایتان تحول شکل نمی‌دهند و زیبایی پاهایتان نگه داری می‌بشود.

    خطرات احتمالی پیاده روی بدون کفش

    راه‌رفتن بدون کفش در خانه مشکلی ندارد، اما هنگامی پابرهنه بیرون می‌روید در معرض خطرات بسیاری قرار می‌گیرید. کارشناسان می‌گویند اگر پاهای قوی نداشته باشید و برای اولین بار بدون کفش بیرون بروید، گمان صدمه دیدن بافت‌های گوناگون زیاد است. در ضمن با پیاده روی بدون کفش در معرض خطرات بالقوه زمین هستید؛ سطوح ناهموار و خیس، تغییرات دما، خرده‌شیشه و دیگر اجسام تیز امکان پذیر به پایتان صدمه بزنند. محیط خارج از خانه آلوده است. باکتری‌های محیطی می‌توانند به‌راحتی داخل بدنتان شوند و بیماری‌های عفونی تشکیل کنند. پزشکان می‌گویند افراد مبتلا به دیابت باید قبل از پیاده روی بدون کفش با پزشک خود مشورت کنند، چراکه امکان پذیر زخم‌هایی روی پایشان تشکیل بشود که متوجهش نشوند و این قضیه خطرناک است.

    سخن پایانی

    امروزه ورزش بدون کفش محبوب است. پیاده‌روی، دویدن و انجام حرکات ورزشی بدون کفش فرم طبیعی پاها و الگوی راه‌رفتنمان را اصلاح می‌کند. هنگامی بدون کفش ورزش می‌کنیم، همه عضلات و اعصاب پا دچار خواهد شد و به‌مرور زمان قوت پاها افزایش می‌یابد اما ورزش با پای برهنه خطراتی هم دارد که باید به آنها آگاه باشیم.

    اگر این مقاله برایتان سودمند بوده است، آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]

    منبع

  • شاخص گلیسمی یا شاخص قند؛ هرآنچه باید بدانید

    شاخص گلیسمی یا شاخص قند؛ هرآنچه باید بدانید

    [ad_1]

    شاخص گلیسمی یا شاخص قند معیاری است که برای تعیین مقدار تأثیر غذا بر قند خون منفعت گیری می‌بشود و امکان پذیر تنظیم قند خون را برای شما راحت‌تر کند. این شاخص نه‌تنها شما را به مواد غذایی مصرفی‌تان آگاه‌تر می‌کند، بلکه در افت وزن، افت قند خون و افت کلسترول نیز نقش دارد. اما دقت انحصاری به شاخص گلیسمی سودمند است؟‌ در این مقاله، زیاد تر درمورد این شاخص و نحوه منفعت گیری از آن توضیح می‌دهیم. تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    شاخص گلیسمی چیست؟

    یکی از بهترین راه حلها برای تنظیم قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، انتخاب موادی است که قند خون را چندان افزایش ندهند. شاخص گلیسمی یا جی.آی (GI) ابزاری است که برای اندازه‌گیری مقدار تأثیر غذاهای خاص بر قند خون به کار می‌رود. غذاها با شاخص گلیسمی کم، متوسط و زیاد دسته‌بندی خواهد شد و طیفی از عدد ۰ تا ۱۰۰ را به خود تعلق خواهند داد؛ رقم این شاخص در دسته‌بندی‌های کم، متوسط و زیاد معادل بازه‌های زیر است:

    • کم: ۵۵ یا کمتر
    • متوسط: ۵۶ تا ۶۹
    • زیاد: ۷۹ یا زیاد تر

    غذاهایی با شاخص کمتر تأثیر کمتری بر قند خون دارند. غذاهایی همانند کربوهیدرات‌ها و قند که سریع تر هضم خواهد شد، شاخص گلیسمی بسیاری دارند، در حالی‌ که غذاهای حاوی پروتئین، چربی یا فیبر طبق معمول شاخص قند کمتری دارند. غذاهای فاقد کربوهیدرات همانند گوشت، ماهی، آجیل، دانه‌ها، گیاهان دارویی، ادویه و روغن شاخص گلیسمی ندارند.

    برخی عوامل بر شاخص گلیسمی غذا تاثییر می‌گذارند، از جمله:

    • مقدار رسیدگی میوه؛
    • نحوه پخت؛
    • محتوای قند؛
    • مقدار فراوری.

    به یاد داشته باشید که شاخص گلیسمی با بار گلیسمی یا جی.ال (GL) متفاوت است. برخلاف شاخص گلیسمی که مقدار غذای مصرفی را در بر نمی‌گیرد، بار گلیسمی مقدار کربوهیدرات هر وعده غذایی را هم در نظر می‌گیرد تا تأثیر آن بر قند خون را تعیین کند.

    شاخص گلیسمی چطور تعیین می‌بشود؟

    این شاخص با انجام آزمایشی سختگیرانه روی حداقل ۱۰ نفر تعیین می‌بشود. محققان نمونه خون داوطلبان را قبل و ۲ ساعت سپس از مصرف ۵۰ گرم غذای آزمایش‌شده می‌سنجند. نتیجه روی یک نمودار قرار داده می‌بشود و قسمت زیر منحنی به‌گفتن جواب به گلوکز در نظر گرفته می‌بشود.

    در زمان فرد دیگر همان افراد ۵۰ گرم گلوکز خالص مصرف می‌کنند و محققان جواب گلوکز هر فرد را ۲ ساعت سپس از مصرف می‌سنجند. سپس شاخص گلیسمی غذای آزمایش‌شده با تقسیم منحنی گلوکز مربوط به غذا به غذای مرجع برای هر فرد محاسبه می‌بشود. شاخص نهایی میانگین مربوط به مجموع افراد شرکت‌کننده است. در واقع شاخص گلیسمی میانگین جواب قند خون افراد به کربوهیدرات خاص است. جواب‌های فردی امکان پذیر بر پایه عوامل دیگر متفاوت باشد.

    جدول شاخص گلیسمی مواد غذایی

    میوه‌ها سبزیجات (پخته) غلات حبوبات محصولات لبنی شیرین‌کننده‌ها
    سیب: ۳۶

    آب سیب: ۴۱

    توت‌فرنگی: ۴۱

    خرما: ۴۲

    پرتقال: ۴۳

    هلوی‌کنسروی: ۴۳

    آب پرتقال: ۵۰

    موز: ۵۱

    انبه: ۵۱

    بلوبری: ۵۳

    گلابی: ۵۹

    هندوانه: ۷۶

    هویج: ۳۹

    سیب‌زمینی شیرین: ۶۳

    کدو: ۷۴

    سیب‌زمینی: ۷۸

     

    جو: ۲۸

    کینوا: ۵۳

    جو دوسر: ۵۵

    دانه کوسکوس: ۶۵

    ذرت بوداده: ۶۵

    برنج قهوه‌ای: ۶۸

    برنج سفید: ۷۳

    نان گندم‌ کامل: ۷۴

    نان سفید: ۷۵

    غلات صبحانه: ۸۱

    سویا: ۱۶

    لوبیا: ۲۴

    نخود: ۲۸

    عدس: ۳۲

     

    شیرسویا: ۳۴

    شیر کم‌چرب: ۳۷

    شیر کامل: ۳۹

    بستنی: ۵۱

    شیر برنج: ۸۶

    فروکتوز: ۱۵

    شکلات: ۴۰

    ماست میوه‌ای: ۴۱

    سوپ سبزیجات: ۴۸

    اسپاگتی کامل: ۴۸

    اسپاگتی سفید: ۴۹

    مربای توت‌فرنگی: ۴۹

    نودل: ۵۳

    قند نارگیل: ۵۴

    شربت افرا: ۵۴

    چیپس سیب‌زمینی: ۵۶

    موسلی: ۵۷

    عسل: ۶۱

    قرص شکر: ۶۵

    فرنی: ۶۷

     

     

    رژیم غذایی با گلیسمی کم

    رژیم غذایی با گلیسمی کم غذاهایی با گلیسمی زیاد را با غذاهای کم‌گلیسمی جانشین می‌کند و مزایا بسیاری دارد از جمله:

    • بهبود تنظیم قند خون: مطابق تحقیقات، این رژیم می‌تواند مقدار قند خون را افت دهد و تنظیم قند خون را برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ راحت‌تر کند.
    • افت وزن: بر پایه تحقیقات، این رژیم امکان پذیر جهت افزایش افت وزن در مختصر‌زمان بشود. یقیناً نقش آن در افت وزن طویل مدت باید بازدید بشود.
    • پشتیبانی به افراد مبتلا به کبد چرب: این رژیم می‌تواند به افت چربی کبد و آنزیم‌های کبدی در افراد مبتلا به کبد چرب غیرالکلی پشتیبانی کند.
    • دقت به مواد مصرفی بدون محدودیت غذایی: می‌توانید بدون محدودیت غذایی مواظب کربوهیدرات انتخابی خود باشید.
    • جایگزینی غذاهای فراوری‌شده با غذاهای طبیعی: در این رژیم به‌جای غذاهای فراوری‌شده، زیاد تر از غذاهای طبیعی منفعت گیری می‌کنید.
    • بی‌نیازی به کالری‌شماری و محدودیت مصرف پروتئین: کمتر به کالری‌شماری و رژیم کنترل پروتئین روی می‌آورید.
    • امکان منفعت گیری طویل‌زمان: می‌توانید مدتی طویل‌ به این رژیم پایبند باشید.

    نحوه مراعات این رژیم

    رژیم با گلیسمی کم امکان پذیر ترکیبی از غذاهایی با گلیسمی کم باشد، از جمله:

    • میوه‌ها: سیب، انواع توت، مرکباتی همانند پرتقال، لیمو و گریپ فروت.
    • سبزیجات بدون نشاسته: بروکلی، گل‌کلم، هویج، اسفناج، گوجه.
    • غلات کامل: کینوا، جو، گندم سیاه، جو دوسر.
    • حبوبات: عدس، لوبیای سیاه، نخود، لوبیا.
    • گوشت: گاو، گاومیش، گوسفند.
    • غذاهای دریایی: ماهی تن، سالمون، میگو، ساردین.
    • ماکیان: مرغ، اردک، بوقلمون، غاز.
    • روغن‌ها: روغن زیتون، روغن نارگیل، روغن آووکادو، روغن سبزیجات.
    • مغزها: بادام، آجیل ماکادمیا، گردو، پسته.
    • دانه‌ها: دانه چیا، کنجد، دانه کنف، دانه کتان.
    • گیاهان دارویی و ادویه‌ها: زردچوبه، فلفل سیاه، زیره، شوید، ریحان، رزماری، دارچین.
    • برخی از خمیرها: سمولینا و پاستا با غلات کامل.

    هرچند مصرف هیچ غذایی در این رژیم ممنوع نیست، مصرف غذاهایی با گلیسمی زیاد باید محدود بشود، از جمله:

    • نان: نان سفید، شیرینی، نان پیتا.
    • برنج: برنج سفید، برنج آربریو.
    • غلات: جانشین جو، غلات صبحانه.
    • سبزیجات حاوی نشاسته: پوره سیب‌زمینی، سیب‌زمینی، سیب‌زمینی سرخ‌شده.
    • غذاهای پخته: کیک، شیرینی، کروسان، مافین.
    • تنقلات: شکلات، بیسکویت، چیپس، چوب‌شور.
    • نوشیدنی‌های شیرین: ماءالشعیر، آبمیوه، نوشیدنی‌های ورزشی.

    تلاش کنید این مواد غذایی را با غذاهای کم‌گلیسمی جانشین کنید.

    تأثیر پخت‌و‌پز و رسیدگی بر شاخص گلیسمی

    روش پخت غذاهای خاص امکان پذیر بر شاخص قند تاثییر بگذارد، برای مثال:

    • غذاهای سرخ‌شده چربی بیشتری دارند و احتمالا جذب قند در خون را آهسته کنند و شاخص گلیسمی را افت دهند.
    • برشته‌کردن یا پختن نشاسته مقاوم (نوعی نشاسته غیرقابل‌هضم که زیاد تر در گیاهانی همانند حبوبات، سیب‌زمینی و جو وجود دارد) را می‌شکند و این شاخص را افزایش می‌دهد.
    • آب‌پزکردن با نگه داری نشاسته مقاوم جهت افت این شاخص می‌بشود و از دیگر راه حلهای پخت‌و‌پز بهتر است. هرچه زمان بیشتری برای پخت غذاهایی همانند پاستا و برنج صرف کنید، با شکستن نشاسته مقاوم شاخص قند را افزایش می‌دهید.

    علاوه‌بر روش پخت‌و‌پز، مقدار رسیدگی هم بر شاخص گلیسمی میوه ها می‌گذارد. مقدار نشاسته مقاوم طی فرایند رسیدن افت می‌یابد و شاخص قند زیاد تر می‌بشود. برای مثال شاخص گلیسمی موز کاملا رسیده ۵۱ است. این رقم برای موز نارس ۳۰ است.

    نقص‌های داخل به کاربرد شاخص قند

    منتقدان اعتقاد دارند افرادی که از این شاخص منفعت گیری می‌کنند، به‌شدت روی مقدار کربوهیدرات تمرکز دارند و اطلاعات سودمند فرد دیگر را که مربوط به قیمت غذایی است نادیده می‌گیرند، از جمله:

    • مقدار غذای مصرفی.
    • دیگر مواد مغذی همانند پروتئین، چربی، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها.
    • دیگر ترکیبات مواد غذایی که امکان پذیر تأثیر افزایش قند خون را تحول دهند.

    برای مثال خوردن سیب به‌تنهایی و خوردن سیب همراه کره بادام‌زمینی تفاوت دارند. پروتئین و چربی می‌تواند سوخت‌و‌ساز کربوهیدرات را به تأخیر بیندازد، درنتیجه افزایش قند خون را آهسته‌تر کند. از طرفی اگر فقط از غذاهایی با شاخص گلیسمی کم منفعت گیری کنید، به گمان زیاد رژیم غذایی شما نامتعادل و پر از چربی خواهد می بود.

    تفاوت شاخص گلیسمی و بار گلیسمی

    شاخص گلیسمی مصرف ۵۰ گرم از یک غذای خاص است.
    بار گلیسمی مصرف مقدار استانداری از یک غذای خاص است.

    بار گلیسمی از ضرب شاخص گلیسمی در مقدار کربوهیدرات‌های دریافتی در هر وعده و تقسیم آن به عدد ۱۰۰ به دست می‌آید. برای مثال شاخص گلیسمی سیب ۴۰ است و حاوی ۱۵ گرم کربوهیدرات است. به این علت با ضرب ۴۰ در ۱۵ و تقسیم آن بر ۱۰۰، بار گلیسمی سیب ۶ محاسبه می‌بشود.

    بار گلیسمی به ۳ دسته تقسیم می‌بشود:

    • بار گلیسمی کم: ۱۰ یا کمتر
    • بار گلیسمی متوسط: ۱۱ تا ۱۹
    • بار گلیسمی زیاد: ۲۰ یا زیاد تر

    سؤالات رایج

    ۱. آیا رژیم شاخص گلیسمی برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ سودمند است؟

    بله. به‌علت منفعت گیری کمتر از کربوهیدرات امکان پذیر برای افرادی دیابتی سودمند باشد. بااین‌حال مقدار مصرف مواد غذایی را باید در نظر گرفت.

    ۲. آیا رژیم شاخص قند جهت افت وزن می‌بشود؟

    بله. غذاهایی با شاخص گلیسمی کم علتخواهد شد قند خون به‌آرامی افزایش یا افت یابد و زمان طویل‌تری حس سیری کنید. این قضیه می‌تواند به کنترل اشتها و افت وزن پشتیبانی کند. بااین‌حال همه غذاهای کم‌گلیسمی سالم نیستند و پافشاری روی این شاخص به‌تنهایی سودمند نیست.

    ۳. آیا غذاهایی با شاخص قند کم مفیدترند؟

    خیر. غذایی همانند هندوانه شاخص گلیسمی زیاد و چیزی همانند شکلات شاخص قند کمتری دارد. به این علت باید به قیمت ماده غذایی دقت کرد.

    ۴. شاخص گلیسمی گوشت و کره چیست؟

    این شاخص به کربوهیدرات دقت دارد و غذایی همانند گوشت که فاقد کربوهیدرات است، شاخص گلیسمی ندارد.

    شما بگویید

    شما چه مقدار با شاخص گلیسمی آشنایی دارید‌؟‌ آیا در رژیم غذایی خود به این شاخص دقت می‌کنید؟ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    بیاموزید که چطور مطمعن به نفس داشته باشید و خجالت را کنار بگذارید تا از پیروزی‌های تازه خود لذت ببرید
    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]
    منبع

  • ایلئوستومی؛ عوارض و مراقبت‌های سپس از عمل

    ایلئوستومی؛ عوارض و مراقبت‌های سپس از عمل

    [ad_1]

    جراحی ایلئوستومی وقتی انجام می‌بشود که روده بزرگ (کولون) یا رکتوم برای حذف مواد زائد (مدفوع) کارآمد نباشد. این جراحی برای درمان بیماری‌های گوناگون به کار می‌رود و امکان پذیر موقتی یا دائمی باشد. می‌دانید ایلئوستومی چطور انجام می‌بشود و نحوه مراقبت سپس از آن چطور است؟ برای کسب اطلاعات زیاد تر درمورد این جراحی تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    ایلئوستومی چیست؟

    برخی بیماری‌ها یا درمان‌های پزشکی روال دفع را مختل می‌کنند. جراحان وقتی از این روش درمان منفعت گیری می‌کنند که روده بزرگ توان ذخیره‌کردن و حذف مواد زائد را نداشته باشد. برخی از بیماری‌ها به ایلئوستومی موقت نیاز دارند که سپس از بهبود بیماری برداشته می‌بشود و دیگر بیماری‌ها به ایلئوستومی دائمی نیاز دارند.

    بیماری‌های نیازمند ایلئوستومی موقت عبارت‌اند از:

    بیماری‌های نیازمند ایلئوستومی دائم نیز عبارت‌اند از:

    • بیماری کرون؛
    • اختلال حرکت کولون؛
    • انسداد، صدمه یا پارگی روده بزرگ.

    انواع ایلئوستومی

    ۱. دائم

    در ایلئوستومی دائم از کیسه‌های خارج یا داخل شکمی منفعت گیری می‌بشود که به آن کیسه روده‌ای می‌گویند. این کیسه‌ها برای جمع‌آوری و ذخیره مواد زائد منفعت گیری خواهد شد.

    ایلئوستومی استاندارد یا بروک (Brooke ileostomy) شایع‌ترین نوع ایلئوستومی است که در آن از کیسه‌های خارج بدن منفعت گیری می‌بشود. در این روش که به آن اِند ایلئوستومی هم می‌گویند، جراح با تشکیل سوراخی در شکم ایلئوم را به‌سمت بالا می‌کشد. سپس ایلئوم را به داخل برمی‌گرداند و به دیواره شکم بخیه می‌زند تا استوما را تشکیل کنند. ضایعات از طریق استوما داخل کیسه خارجی خواهد شد. از آنجایی که خروج ضایعات قابل‌کنترل نیست، کیسه خارجی باید همه‌زمان متصل باشد.

    ۲. موقت

    ایلئوستومی موقت را سپس از بهبودی می‌توان برداشت. از طرفی ایلئوستومی موقت اولین قدم برای ایلئوستومی دائم است که به آن کیسه ایلئوآنال یا کیسه جی (J) هم می‌گویند. در برخی شرایط، جراح امکان پذیر لوپ ایلئوستومی موقت انجام دهد تا کیسه تازه التیام یابد. بعدا لوپ ایلئوستومی موقت برداشته می‌بشود. کیسه جی و کیسه کی (K) ایلئوستومی داخلی منفعت گیری خواهد شد.

    کیسه جی (J)

    منفعت گیری از کیسه جی به‌گفتن کیسه لگنی یا مخزن ایلئوآنال در ایلئوستومی رایج است. این روش وقتی انجام می‌بشود که روده بزرگ کامل برداشته شده باشد و اجازه می‌دهد که ضایعات از طریق مقعد خارج شوند.

    منفعت گیری از این روش چند مرحله دارد. در مرحله اول، جراح با تشکیل یک برش در شکم به روده بزرگ دسترسی اشکار می‌کند. سپس ایلئوم از طریق سوراخ بیرون کشیده می‌بشود تا استومای موقت تشکیل بشود. استومای موقت ضایعات را به‌سمت کیسه ایلئوستومی خارجی هدایت می‌کند. روده بزرگ در این مرحله برداشته می‌بشود. در مرحله سپس، جراح از لوپ‌های ایلئوم منفعت گیری می‌کند تا کیسه را درون لگن قرار دهد و کیسه به مقعد متصل می‌بشود.

    کیسه کی (K)

    کیسه کی کوک ایلئوستومی هم نامیده می‌بشود. این کیسه به کیسه ایلئوستومی خارجی نیاز ندارد. منفعت گیری از کیسه کی در قیاس با کیسه جی ترویج کمتری دارد. در این روش، جراح با تشکیل یک سوراخ در شکم به ایلئوم دسترسی اشکار می‌کند و از لوپ ایلئوم منفعت گیری می‌کند تا کیسه داخلی و یک دریچه را قرار دهد و ضایعات بدون این که از ایلئوم نشت کنند ذخیره شوند. برای تخلیه کیسه یک لوله منعطف از طریق استوما داخل می‌بشود تا کیسه را تخلیه کند.

    روال جراحی

    ۱. قبل از جراحی

    قبل از جراحی بیهوشی عمومی دریافت می‌کنید و پزشک درمورد روال جراحی با شما سخن بگویید می‌کند.

    ۲. در طول جراحی

    همه جراحی‌های ایلئوستومی با تشکیل یک برش کوچک در سمت راست شکم اغاز خواهد شد تا جراح به آخرین قسمت روده کوچک (ایلئوم) دسترسی داشته باشد. این کار به‌صورت سنتی یا با لاپاراسکوپی انجام می‌بشود. روده کوچک به‌سمت شکم برده می‌بشود و سوراخ استوما را تشکیل می‌کند.

    لاپاراسکوپی

    در این روش از لاپاراسکوپ منفعت گیری می‌بشود. لاپاراسکوپ یک ابزار لوله‌همانند شامل منبع نور و عدسی است که جراح را راهنمایی می‌کند. لاپاراسکوپ باید یک ابزار برداشتن بافت هم داشته باشد تا نمونه بافتی بگیرد و نمونه زیر میکروسکوپ بازدید بشود. جراحی لاپاراسکوپی جهت افت خون‌ریزی میانه جراحی و درد سپس از جراحی می‌بشود.

    در ایلئوستومی استاندارد، جراح با منفعت گیری از لاپاراسکوپ یک برش کوچک تشکیل می‌کند و سپس از دسترسی به ایلئوم، ایلئوم به بیرون چرخانده می‌بشود تا سطح داخلی آن اشکار بشود. این همان استوماست.

    ۳. بهبودی سپس از جراحی

    ایلئوستومی جراحی بزرگی است و فرد به وقتی برای بهبودی نیاز دارد، به این علت امکان پذیر زیاد تر از یک هفته در بیمارستان بستری بشود. زمان بهبودی در منزل هم نزدیک به ۶ هفته است و امکان پذیر بهبودی کامل روده کوچک ۲ ماه زمان ببرد. اگر ایلئوستومی موقت دارید، به گمان زیاد به جراحی فرد دیگر برای برداشتن آن نیاز خواهید داشت. این جراحی طبق معمول ۳ تا ۶ ماه سپس از جراحی اول انجام می‌بشود.

    عوارض ایلئوستومی

    شرایط هر فرد با فرد دیگر متفاوت است. در خصوص مزایا و عوارض با پزشک سخن بگویید کنید. ایلئوستومی امکان پذیر عوارض مختلفی داشته باشد، از جمله:

    • خون‌ریزی در روده کوچک یا استوما؛
    • صدمه به اندام‌های نزدیک؛
    • عفونت؛
    • ناتوانی در جذب کافی مواد مغذی غذا؛
    • انسداد روده به‌علت اسکار بافت؛
    • ایسکمی یا نکروز؛
    • پرولاپس استوما؛
    • فتق پاراستومال؛
    • خارج‌شدن زیاد استوما.

    رژیم سپس از جراحی ایلئوستومی

    پرستار درمورد رژیم سپس از این جراحی با شما سخن بگویید می‌کند. یقیناً نکاتی کلی در این عرصه وجود دارند، از جمله:

    • در چند هفته اول سپس از جراحی غذاهای ساده ترکیبی مصرف کنید؛
    • کاملا غذا را بجوید. جویدن غذا و نوشیدن مایعات به هضم پشتیبانی می‌کند؛
    • در زمان‌های منظم در روز قولهای غذایی کوچک بخورید.

    از مصرف غذاهایی همانند آجیل، دانه‌ها و سبزیجات ترد خودداری کنید.

    زمان مراجعه به پزشک

    • انقباضی که زیاد تر از ۲ تا ۳ ساعت طول بکشد؛
    • حالت تهوع و استفراغ مداوم؛
    • گرفتگی یا حالت تهوعی که زیاد تر از ۴ ساعت تا زمان دفع طول بکشد. این قضیه علامت انسداد روده است؛
    • بوی بدی که زیاد تر از یک هفته طول بکشد؛
    • بریدگی در استوما؛
    • صدمه به استوما؛
    • تحریک بد پوست یا زخم عمیق.

    سؤالات رایج

    – تفاوت ایلئوستومی و کولستمی چیست؟

    کارکرد ایلئوستومی و کولستمی یکسان است. اما در اولی مسیر دفع از روده کوچک و در کولستمی مسیر دفع از روده بزرگ گرفته می‌بشود.

    – کیسه ایلئوستومی چیست؟

    یک کیسه کوچک است که مسطح روی شکم قرار می‌گیرد و به استوما یا همان سوراخ کوچک روی شکم می‌چسبد تا مدفوع ترشح‌شده از استوما را جمع می‌کند. وقتی که یک‌سوم یا نصف کیسه پر شد، باید آن را تخلیه کرد.

    – آیا می‌توان خروج مدفوع به داخل کیسه ایلئوستومی را کنترل کرد؟

    اگر ایلئوستومی استاندارد دارید، نمی‌توانید خروج مدفوع از استوما را کنترل کنید، چون هیچ عضله یا دریچه‌ای در این ناحیه وجود ندارد. اما در انواع دیگر ایلئوستومی، استومای دریچه‌دار هم وجود دارد.

    – سپس از جراحی ایلئوستومی چه وقتی می‌توان به زندگی معمول برگشت؟

    به محض بهبودی می‌توانید فعالیت‌های روزانه همانند رانندگی، کار، ورزش و رابطه جنسی را انجام دهید.

    – آیا کیسه ایلئوستومی بوی بدی می‌دهد؟

    با مراعات چند مسئله می‌توانید بوی بد کیسه را افت دهید، از جمله:

    • از مصرف غذاهایی همانند تخم‌مرغ، خیار، پیاز، سیر، ماهی، لبنیات و قهوه که بوی بد تشکیل می‌کنند خودداری کنید.
    • یقین شوید که کیسه به‌خوبی در جای خود قرار گرفته است.
    • مرتب کیسه را خالی کنید.
    • از کیسه‌های مقاوم به بو منفعت گیری کنید.
    • با مشورت پزشک از قرص‌ها و مایعات افت‌دهنده بو منفعت گیری کنید.

    – آیا ایلئوستومی جهت نفخ می‌بشود؟

    زیاد تر افراد دارای ایلئوستومی نفخ بسیاری دارند. غذاهای خاصی نفخ را افزایش خواهند داد. درمورد این غذاها با پزشک مشورت کنید. ۴ یا ۵ بار در روز مصرف قولهای غذایی کوچک می‌تواند نفخ را افت دهد. امکان پذیر صداهای عجیبی در معده بشنوید که با فشاردادن کیسه ایلئوستومی این صداها رفع می‌بشود.

    – استوما همانند چیست؟

    • استوما همانند داخل گونه و به رنگ صورتی یا قرمز است. امکان پذیر حس گرما و رطوبت کنید. برخی از انواع استوما مقدار مقداری مخاط ترشح می‌کنند؛
    • استوما گرد یا بیضی است؛
    • امکان پذیر استوما صاف روی شکم قرار بگیرد یا مقداری به‌سمت بالا برجسته بشود؛
    • مقداری سپس از جراحی، استوما چروکیده می‌بشود.

    – چطور از پوست اطراف استوما مراقبت کنم؟

    • پوست اطراف استوما را با آب تمیز کنید و قبل از گذاشتن کیسه به‌خوبی آن را خشک کنید.
    • دهانه استوما و کیسه را به‌خوبی بازدید کنید. دهانه زیاد کوچک امکان پذیر جهت تورم استوما بشود و دهانه بیش‌ از‌ حد باز امکان پذیر جهت خروج مدفوع بشود.
    • برنامه منظمی برای معاوضه کیسه داشته باشید تا از نشت آن و التهاب پوستی جلوگیری کنید.
    • زمان معاوضه کیسه مواظب باشید تا سد پوستی ر ااز پوست‌تان دور نکنید.
    • به‌جز اوقات الزامی، زیاد تر از یک بار در روز کیسه را معاوضه نکنید.

    شما بگویید

    شما چه مقدار با ایلئوستومی و جراحی آن آشنایی دارید؟ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • ماساژ پروستات؛ مزایا و عوارض احتمالی + روش انجام ماساژ

    ماساژ پروستات؛ مزایا و عوارض احتمالی + روش انجام ماساژ

    [ad_1]

    ماساژ پروستات (Prostate Massage) یا شیردوشی پروستات (Prostate Milking) روشی برای درمان بیماری‌های مرتبط با پروستات و انزال بدون تحریک آلت تناسلی است. این ماساژ حتی به‌منظور افزایش لذت جنسی هم انجام می‌بشود و نتیجه‌اش برانگیختگی، نعوظ و انزال بهتر و شدیدتر است. اگر تا‌به‌حال چیزی درمورد این ماساژ نشنیده‌اید و از مزیت‌ها و عوارض آن بی‌خبرید، تا انتهای این مقاله همراه ما باشید تا مفصل درمورد‌‌اش سخن بگویید کنیم.

    مقصد از ماساژ پروستات چیست؟

    غده پروستات یک غده برون‌ریز کوچک‌ است که در فاصله بین مثانه و دستگاه تناسلی مردانه قرار گرفته و نقش مهم آن تشکیل مایع منی است. با ماساژ پروستات اضافات مایع منی که مایعی رقیق و شیری‌رنگ است، از این غده تخلیه می‌بشود تا لذت جنسی به اوج برسد. همه مردان می‌توانند این ماساژ را امتحان کنند، اما لزوما همه از آن لذت نمی‌برند. این ماساژ برای عده‌ای ناخوشایند و حتی دردناک است!

    به‌باور پزشکان این ماساژ روشی قطعی برای درمان بیماری‌های اورولوژی نیست، اما هم چنان عده‌ای اعتقاد دارند برای درمان التهاب، کنترل ادرار و دیگر مشکلات مرتبط با پروستات معجزه می‌کند.

    ۱. درمان هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات

    هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات (BPH) به‌علت بزرگ‌شدن غده پروستات با افزایش سن اتفاق می‌افتد. وقتی که این غده به اندازه یک آلو بزرگ می‌بشود، مجاری ادرار را تحت‌سختی قرار می‌دهد و عرصه‌ساز مشکلات ادراری می‌بشود، همانند:

    • ۸ بار یا زیاد تر ادرارکردن در روز (تکرر ادرار)؛
    • بی‌اختیاری یا فوریت ادرار؛
    • تکرر ادرار در شب یا شب‌ادراری؛
    • اغاز‌نشدن جریان ادرار؛
    • ضعیف‌شدن یا قطع‌شدن جریان ادرار؛
    • چکه‌کردن ادرار در آخرین مرحله تخلیه.

    ماساژ پروستات در برخی موارد برای درمان این عارضه مردانه مؤثر است.

    ۲. درمان پروستاتیت (التهاب پروستات)

    پروستاتیت به‌معنی التهاب غده پروستات است که احتمالا ناشی از عفونت دستگاه ادراری (UTI) یا عفونت مثانه باشد. در برخی از افراد (به‌اختصاصی مردان مسن) پروستاتیت بدون علت خاصی اتفاق می‌افتد و برخلاف هایپرپلازی خوش‌خیم که نوعی بیماری پیشرونده است، خود‌به‌خود رفع می‌بشود. رایج‌ترین علائم پروستاتیت عبارت‌اند از:

    • تکرر یا فوریت ادرار؛
    • ناتوانی در تخلیه کامل مثانه (احتباس ادرار)؛
    • اغاز‌نشدن جریان ادرار؛
    • ضعیف‌شدن یا قطع‌شدن جریان ادرار؛
    • چکه‌کردن ادرار در آخرین مرحله تخلیه؛
    • درد در کشاله ران، زیر شکم یا در ناحیه کمر؛
    • انزال دردناک؛
    • عفونت دستگاه ادراری.

    علم نه، اما توانایی نشان داده است که ماساژ پروستات به گمان زیاد برای از بین بردن التهاب این غده سودمند است.

    ۳. افزایش لذت جنسی میانه برقراری رابطه

    یکی از رایج‌ترین اهداف این ماساژ پشتیبانی به برانگیختگی، تحکیم نعوظ و افزایش لذت جنسی در میانه رابطه است. حتما شنیده‌اید که غده پروستات جی‌اسپات مردان و یکی از حساس‌ترین نقاط بدن آنهاست. در بدن مردان، کل مجموعه آلت تناسلی و مجرای ادرار به شبکه اعصاب پروستات متصل‌اند که زمان ارگاسم فعال خواهد شد و مطلب رضایت و لذت را به مغز مخابره می‌کنند.

    مزیت‌های ماساژ پروستات چیست؟

    بزرگ‌ترین مزیت این ماساژ حس خوبی است که به مرد منتقل می‌کند. این حس خوشایند صمیمیت جنسی را زیاد تر می‌کند و لذت جنسی را افزایش می‌دهد، اما برای آنکه با مطمعن از کارکردهای پزشکی این ماساژ سخن بزنیم، تا این مدت شواهد چندانی در در دست نیستند. با بازدید ۱۱۵ مرد مبتلا به هایپرپلازی خوش‌خیم اشکار شد علائم پروستاتیت در افرادی که از دستگاه ماساژ پروستات مردان منفعت گیری می‌کنند به‌مرور کم‌رنگ می‌بشود. یقیناً این پژوهش کنترل‌شده نبوده است و نتایج آن با آزمایش یا معاینه پزشکی اثبات نشد.

    زیاد‌ها برحسب توانایی اعتقاد دارند ماساژ پروستات مشکلاتی همانند اختلال نعوظ را درمان می‌کند. بااین‌حال هیچ شواهدی مبنی بر اثربخشی آن بر اختلال نعوظ وجود ندارد.

    عوارض احتمالی ماساژ پروستات

    ماساژ پروستات در کل عمل پرخطری نیست، با‌این‌حال از نگاه علم پزشکی یک تکنیک تهاجمی است. اگر سختی دست زمان ماساژ اندکی زیادتر بشود، در بهترین حالت برای فرد دردناک است و در بدترین حالت امکان پارگی بافت پوشاننده پروستات و رکتوم وجود دارد. حتی امکان پذیر در مرحله های بعدی جهت خون‌ریزی مقعدی و ابتلا به هموروئید یا عفونت باکتریایی بشود‍.

    دیگر خطرات احتمالی این ماساژ عبارت‌اند از:

    خطرات و موارد منع ماساژ

    برخی از افراد به دلایل پزشکی مجاز به دریافت ماساژ پروستات نیستند، چه در خانه و با انگشت و چه در مطب پزشک و به‌پشتیبانی دستگاه ماساژ پروستات مردان.

    • افراد مبتلا به پروستاتیت باکتریایی حاد: در این حالت، ماساژ پروستات التهاب را افزایش می‌دهد و امکان پذیر علتمنتشر کردن باکتری به مجرای ادرار، دیگر قسمت‌های دستگاه ادراری و جریان خون بشود.
    • افراد مبتلا به شقاق یا هموروئید: این ماساژ امکان پذیر علت خون‌ریزی و ابتلا به عفونت باشد.
    • افراد مبتلا به سرطان پروستات: شیردوشی پروستات امکان پذیر جهت تقسیم سلول‌های سرطانی و انتشار کردن آن به بافت‌های مجاور بشود.

    دستگاه ماساژ پروستات مردان

    دستگاه ماساژ پروستات مردان

    ماساژ پروستات فقط با انگشتان دست انجام نمی‌بشود. فارغ از این که مقصد تحریک جنسی یا درمان بیماری‌های پروستات است، می‌توان به‌پشتیبانی دستگاه‌های مخصوص ماساژ پروستات اضافات مایع منی را تخلیه کرد و علائم عفونت و التهاب را تسکین داد. منفعت گیری از این دستگاه برای برخی از افراد دردناک است و گمان صدمه‌دیدگی پوشش رکتوم، عود هموروئید و خون‌ریزی اطراف پروستات وجود دارد. به همین دلایل اکثر پزشکان منفعت گیری از این دستگاه‌ را پیشنهاد نمی‌کنند.

    آموزش ماساژ پروستات قدم‌به‌قدم

    پروستات اندامی داخلی است و تنها راه لمس آن از‌ مجرای مقعد است. به این علت قبل از هر کاری ملزوم است دستکش دست کنید و انگشت خود را به لوبریکانت یا روان‌کننده آغشته کنید. اکنون یک بند انگشت را به‌آرامی داخل مجرای مقعد کنید، به دیواره جلویی راست‌روده بچسبانید و مقداری سختی دهید. سپس انگشت‌تان را بیرون بیاورید، مجدد روغن بمالید و این بار دو بند انگشت را داخل کنید. با دست دیگر، تماس جنسی را نگه داری و نقاط حساس بدن همسرتان را نوازش کنید. سپس از چند بار روغن‌کاری انگشت، وقتی که انگشت کامل (نزدیک به ۱۰ سانتی‌متر) داخل راست‌روده بشود، توده پروستات را لمس می‌کند. این غده را به‌آرامی و با حرکات چرخشی یا عقب و جلو ماساژ دهید.

    اگر نمی‌دانید برای انجام این ماساژ شما و همسرتان باید در چه وضعیتی قرار بگیرید، در ادامه چند پوزیشن جنسی خوب برای لمس راحت‌تر پروستات را معارفه کرده‌ایم.

    • خوابیدن روی شکم: از همسرتان بخواهید روی شکم دراز بکشد و پاهایش را مقداری باز کند. در این پوزیشن، به‌راحتی و بی‌دردسر می‌توانید به مقعد و ناحیه پرینه دسترسی اشکار کنید و این ماساژ را انجام دهید.
    • خوابیدن به پشت: اگر همسرتان نمی‌خواهید در طول ماساژ پروستات نگاهش به زمین باشد، می‌تواند به پشت بخوابد و زانوهایش را در قفسه سینه‌اش جمع کند.
    • خوابیدن به پهلو: از همسرتان بخواهید روی پهلوی راست یا چپ دراز بکشد و زانوی بیرونی را به‌سمت قفسه سینه بالا بیاورد تا شما راحت‌تر به ناحیه مقعد دسترسی داشته باشید.
    • نشستن چهار‌دست‌و‌پا: آخرین پوزیشن جنسی نشستن چهاردست‌و‌پاست که در این حالت همسرتان روی دست‌ها و زانوهایش می‌نشیند و شما پشت او می‌ایستید تا ماساژ پروستات را انجام دهید.

    کلام آخر

    ماساژ پروستات زیاد تر از آنکه مقصد علمی و پزشکی داشته باشد، برای لذت‌بردن از رابطه و تحریک جنسی انجام می‌بشود. اگر سپس از خواندن این مقاله مشتاق شدید امتحانش کنید، بد نیست بدانید انجام این تکنیک تهاجمی و به‌ظاهر ساده در خانه بی‌خطر نیست. اگر به التهاب پروستات، سرطان پروستات، شقاق یا هموروئید مبتلا هستید، قبل از انجام این ماساژ در خانه با پزشک مشورت کنید تا از بی‌خطر‌بودن آن یقین شوید.

    شما چه اطلاعات و توانایی‌ای درمورد ماساژ پروستات دارید؟ مشتاق شنیدن نظرات ارزشمندتان هستیم.

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]

    منبع

  • گرفتن کودک از پوشک؛ زمان مناسب و راهکارهای اثربخش

    گرفتن کودک از پوشک؛ زمان مناسب و راهکارهای اثربخش

    [ad_1]

    گرفتن کودک از پوشک یکی از با اهمیت ترین نقاط عطف دوران کودکی محسوب می‌بشود. گرچه زیاد تر کودکان از ۱۸ تا ۳۰ماهگی آماده‌اند تا برای دست‌شویی‌رفتن آموزش ببینند و از پوشک گرفته شوند، این درمورد همه بچه‌ها صدق نمی‌کند و امکان پذیر برخی کودکان حتی تا ۴سالگی هم کاملا از پوشک گرفته نشوند و والدین آنها به‌جستوجو از پوشک گرفتن کودک 4 ساله باشند. هرآنچه ملزوم است درمورد از پوشک گرفتن بچه بدانید، در این مقاله خواهید خواند. با ما همراه باشید.

    اهمیت آمادگی رشدی کودک برای از پوشک گرفتن

    آمادگی رشدی کودک نقش مهمی در تعیین سن از پوشک گرفتن دارد. از آنجا که هر کودک با شدت خاص خودش رشد می‌کند، امکان پذیر سن مناسب گرفتن پوشک از بچه در کودکان گوناگون زیاد متفاوت باشد. بر پایه برخی پژوهش‌ها، اغاز زیاد سریع یا زیاد دیر آموزش دست‌شویی‌رفتن امکان پذیر چالش‌هایی تشکیل کند و تبدیل پسرفت یا تأخیر در انجام این مرحله مهم زندگی کودک بشود.

    گرچه بر پایه پژوهش‌ها کودکان از ۱۸ تا ۲۴ماهگی از نظر جسمی و عاطفی کاملا آماده‌اند توالت‌رفتن را یاد بگیرند، سن تنها عامل اثرگذار بر زمان گرفتن بچه از پوشک نیست و امکان پذیر والدینی تا این مدت به جستوجو از پوشک گرفتن کودک ۳ ساله خود باشند.

    چه وقتی آموزش توالت‌رفتن و از پوشک گرفتن را اغاز کنیم؟

    برای این که بدانید زمان کنارگذاشتن پوشک و آموزش توالت‌رفتن به کودک رسیده یا نه، اول باید یقین شوید که کودک آمادگی اغاز این مرحله های مهم را دارد. نشانه‌های آمادگی کودک برای از پوشک گرفتن عبارت‌اند از:

    • خواست عوض‌کردن پوشک کثیف؛
    • توانایی پیروی از دستورالعمل‌های ساده؛
    • خشک‌ماندن پوشک به‌زمان ۲ ساعت؛
    • علاقه به دست‌شویی‌رفتن و کنارگذاشتن پوشک؛
    • توانایی نشستن روی صندلی توالت فرنگی؛
    • علاقه نشان‌دادن به پوشیدن لباس زیر به‌جای پوشک؛
    • اجابت مزاج منظم و داشتن الگوی اشکار برای دست‌شویی‌کردن.

    منفعت گیری از شلوارهای آموزشی در زمان از پوشک گرفتن کودک

    گرچه منفعت گیری از شلوارهای آموزشی یک‌بارمصرف روشی پرطرف‌دار برای از پوشک گرفتن کودک محسوب می‌بشود، امکان پذیر کودک را به پوشک‌شدن ترغیب کند و مانع یادگیری توالت‌رفتن بشود.

    منفعت گیری از شلوار آموزشی یک‌بارمصرف برای کودکی که دوست دارد تا این مدت پوشک بشود، در حالی که قبلا توانسته با پیروزی از توالت منفعت گیری کند، همانند افتادن از چاله به چاه است. شلوارهای آموزشی یک‌بارمصرف به‌اندازه پوشک جاذب نیستند و تمیزکردن کودکی که به‌جای توالت‌رفتن از این شلوارها منفعت گیری کرده، زیاد دشوارتر از تمیزکردن کودکی است که پوشک شده.

    تمرین توالت‌رفتن در شب زیاد چالش‌برانگیزتر از تمرین دست‌شویی‌رفتن در روز است. مطابق آمار، ۲۰درصد از کودکان ۵ساله و ۱۰درصد از کودکان ۷ساله دچار شب‌ادراری گاه‌به‌گاه‌اند.

    اگر از شلوارهای آموزشی یک‌بارمصرف فقط شب‌ها یا زمان چرت‌زدن کودک منفعت گیری می‌کنید، تلاش کنید به این قانون پایبند باشید و در زمان‌های دیگر از آن منفعت گیری نکنید. به کودک یاد بدهید که هنگامی از خواب بیدار می‌بشود، دست‌شویی برود. شلوار آموزشی یک‌بارمصرف را هم درست همانند پوشک در جایی قرار دهید که در دسترس کودک نباشد.

    دلایل تأخیر از پوشک گرفتن کودک

    بعضی اوقات حتی با وجود کنارگذاشتن کامل پوشک، روال توالت‌رفتن کودک زیاد طویل می‌بشود. اگر فرزندتان به‌رغم آمادگی رشدی تا این مدت برای توالت‌رفتن مقاوت می‌کند، ملزوم است جستوجو علت مقاومت بیش‌ از حد او باشید.

    ۱. روش نادرست آموزش توالت‌رفتن

    بازدید کنید آیا روشی که برای از پوشک گرفتن بچه در پیش گرفته‌اید، برای کودکتان مناسب است یا نه. هر کودکی روحیه متغیری دارد و امکان پذیر ملزوم باشد توالت‌رفتن را به روش خاصی تمرین کند. اگر در عرصه از پوشک گرفتن کودک موفق نیستید، عقب‌گرد کنید و روشتان را تحول بدهید.

    ۲. هراس‌های کودک

    اگر کودک شما از دست‌شویی فرنگی یا فضای توالت می‌ترسد، امکان پذیر برای کنارگذاشتن پوشک مقاومت بیشتری نشان دهد. با کودکتان درمورد هراس‌هایش سخن بگویید کنید و به او مطمعن دهید که منفعت گیری از توالت بخشی طبیعی از رشد اوست. اگر هراس کودک با سخن بگویید‌کردن و اسایش‌دادن رفع نشود، امکان پذیر نیاز باشد مشاور کودک مداخله و هراس‌های او را ریشه‌یابی کند.

    ۳. مشکلات پزشکی

    بعضی اوقات اوقات امکان پذیر به‌رغم همه کوششهای شما، عارضه یا مشکلی پزشکی کودک را از توالت‌رفتن باز دارد. برخی مشکلاتی که مانع از توالت‌رفتن کودک خواهد شد، عبارت‌اند از:

    • نداشتن کنترل عضلانی؛
    • درد ناشی از یبوست کودک؛
    • عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری؛
    • مشکلات فیزیکی همانند ظرفیت کم مثانه.

    راهکارهایی برای پیروزی در کنارگذاشتن پوشک

    ۱. صبور باشید

    افزایش اغاز تحمل یکی از با اهمیت ترین کارهایی است که در این مرحله از رشد کودک باید انجام دهید. کودک شما برای پشت‌سرگذاشتن این مرحله به آمادگی بسیاری نیاز دارد و امکان پذیر در این مسیر چندین دفعه مضطرب بشود و نتواند به‌خوبی از مسئولیت‌اش برآید. صبوربودن و محبت‌کردن به کودک چالش‌های این دوره را کمتر می‌کند و علتمی‌بشود راحت‌تر از این مرحله عبور کند.

    ۲. ارامش داشته باشید

    ارامش‌داشتن و پایبندی به روتینی اشکار، راز پیروزی برای آموزش دست‌شویی‌رفتن به کودک و کنارگذاشتن پوشک است. با کوچک‌ترین مشکل و چالش سریع نومید نشوید و کودک را پوشک نکنید. اگر در این عرصه ارامش نداشته باشید، کودک می‌فهمد که تا این مدت می‌تواند از پوشک منفعت گیری کند و امکان پذیر برای دست‌شویی‌کردن در دست‌شویی مقاومت کند.

    ۳. پیروزی‌های کودک را تحسین کنید

    تحسین کودک بابت دست‌شویی‌رفتن او را به انجام درست این کار تشویق می‌کند. گهگاهی برای کودک جایزه‌ای در نظر بگیرید و به او بگویید که این جایزه به‌خاطر دست‌شویی‌رفتن است.

    ۴. با کودک همدلی کنید

    با نگرانی‌های کودک به‌خوبی همدلی کنید و فهمید باشید که این جهش به‌سمت استقلال زیاد تر مرحله‌ای مهم و چالش‌برانگیز برای اوست. ممکن‌ است از پوشک گرفتن بچه برایش غم‌انگیز یا حتی ترسناک باشد؛ در این شرایط فقط صبوری و همدلی شما است که معجزه می‌کند و او را از این مرحله سخت عبور می‌دهد.

    ۵. پوشک را به‌کل حذف کنید

    بعضی اوقات اوقات ناکامی‌ها و ناکامی‌های آموزشی در عرصه از پوشک گرفتن بچه زیاد تر از این که به مقدار توانایی یا آمادگی کودک مربوط باشد، به کارکرد والدین ربط دارد. صرف‌نظر از سن کودک، پوشک‌کردن گهگاه علتمی‌بشود کودک با خودش فکر کند شما آن‌قدرها هم برای توالت‌رفتن و ازپوشک‌گرفتن او مصمم نیستید. تا وقتی که پوشک در دسترس کودک باشد، پوشک‌شدن را به توالت‌رفتن ترجیح می‌دهد و این علتشکست همه کوششهای شما برای از پوشک گرفتن او می‌بشود. دردسترس‌بودن پوشک علتمی‌بشود آموزش توالت‌رفتن برای کودک به تأخیر بیفتد و کودک به دستوالعمل‌های شما گوش نکند.

    دور نگه‌داشتن پوشک از دید کودک این مشکل را از بین بردن می‌کند. اگر فکر می‌کنید فرزندتان واقعا آماده است تا پوشک را کنار بگذارد، پوشک‌ها را در جایی بگذارید که کودک نتواند آنها را ببیند یا به آنها دسترسی نداشته باشد.

    ۶. از روش آموزشی مناسب منفعت گیری کنید

    برای ترک پوشک و آموزش توالت‌رفتن کودک از روشی منفعت گیری کنید که با سبک فرزندپروری شما مشابه باشد. اگر روشی در پیش گرفتید و در آن موفق نبودید یا کودک با آن سازگار نبوده است، عقب‌گرد کنید و با برسی شرایط و بازدید گزینه‌های حاضر روش فرد دیگر انتخاب کنید. هیچ زمان در این مسیر از راه حلهای تنبیه کودک منفعت گیری نکنید.

    ۷. برای آموزش توالت‌رفتن از ابزار سرگرم‌کننده منفعت گیری کنید

    خوشبختانه امروزه ابزارهایی همانند انواع کتاب داستان و بازی‌های سرگرم‌کننده درمورد از پوشک گرفتن کودک دردسترس والدین می باشند. با خواندن داستان‌های سرگرم‌کننده درمورد توالت‌رفتن و سخن بگویید درمورد شخصیت‌های کتاب کودک را به این کار تشویق کنید.

    کلام پایانی

    گرچه از پوشک گرفتن کودک مرحله‌ای چالش‌برانگیز است که امکان پذیر زیاد هم طویل بشود، درنهایت کودک شما یاد خواهد گرفت که بدون پوشک در توالت دست‌شویی کند. در روبه رو مقاومت کودک و چالش‌های زیاد و غیرقابل‌پیش‌بینی صبور باشید.

    شما چه توانایی‌ای در عرصه از پوشک گرفتن بچه دارید؟ لطفا نظرات و ازمایش ها ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در بین بگذارید.

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]

    منبع

  • حافظه عضله چیست؛ نقش آن در تناسب اندام و زندگی روزمره

    حافظه عضله چیست؛ نقش آن در تناسب اندام و زندگی روزمره

    [ad_1]

    حافظه عضله (Muscle Memory) اتفاق‌ای است که علاوه بر ورزش در زندگی روزمره ما نیز نقش دارد. با حافظه عضله می‌توانیم از نظر جسمی قوی بمانیم و توانایی‌های حرکتی را بدون نیاز به فکر‌کردن انجام دهیم. نگه داری توانایی‌ها می‌تواند تا ابد ادامه اشکار کند، یقیناً اگر دچار بیماری و مشکل عصبی یا جسمی نشویم. در ادامه با حافظه عضله، انواع آن و مکانیسم‌هایی که جهت تشکیل آن خواهد شد زیاد تر آشنا می‌شویم.

    حافظه عضله چیست؟

    حافظه عضله جهت می‌بشود که هیچ زمان نحوه انجام کارهایی همانند دوچرخه سواری، نواختن پیانو یا ضربه‌زدن به توپ به‌سمت دروازه را فراموش نکنیم حافظه عضله در طیف وسیعی از فعالیت‌های فیزیکی، از نواختن ساز گرفته تا ورزش، کاربرد دارد. گرچه باید حرکتی را چندین دفعه تمرین کنیم تا حافظه عضله شکل بگیرد، این اصلاح به‌ این معنی نیست که عضلات خودشان توانایی به‌یادآوردن حرکات را دارند، بلکه این حافظه در سیستم عصبی مرکزی تشکیل می‌بشود. این قضیه اشکار می‌کند که چرا تعداد بسیاری از ما می‌توانیم توانایی‌هایی را که در دوران کودکی آموخته‌ایم نگه داری کنیم، حتی اگر سال‌ها از آنها منفعت گیری نکرده باشیم.

    یقیناً حافظه ماهیچه فقط توانایی‌ها و حرکات فیزیکی را شامل نمی‌بشود و می‌تواند در باشگاه نیز به ما پشتیبانی کند، به‌اختصاصی اگر بخواهیم بعد از مدتی تمرین‌نکردن مجدد به فرم قبلی خود برگردیم.

    انواع حافظه عضله

    در کل ۲ نوع حافظه عضله وجود دارد که یکی مربوط به انجام خودکار و بدون نیاز به فکرکردن کارهای فیزیکی است و فرد دیگر با توانایی ما در برگشتن به فرم و قوت عضلانی قبلی بعد از مدتی تمرین‌نکردن ربط دارد.

    ۱. توانایی انجام خودکار کارها

    با انجام مکرر یک حرکت یا فعالیت می‌توانیم آن را خودکار انجام دهیم، بدون این که نیاز داشته باشیم به انجام آن فکر کنیم. به همین علت است که ورزشکاران یک حرکت یا ضربه را چندین دفعه تمرین می‌کنند تا بتوانند آن را سریع و درست انجام بدهند. فراموش‌نکردن کارهایی همانند دوچرخه‌سواری، پرتاب توپ بیسبال یا سرویس‌زدن در بازی تنیس مثالهایی از این نوع حافظه عضله می باشند. این توانایی‌های فراموش‌نشدنی از فرایند یادگیری حرکتی (motor learning) ناشی خواهد شد و برای نگه داری آنها از حافظه حرکتی (motor memory) منفعت گیری می‌کنیم. هنگامی نحوه انجام این حرکت‌ها را به‌خوبی یاد می‌گیریم و می‌توانیم آنها را خودکار و بدون تفکر آگاهانه انجام دهیم، اطلاعات آنها در مغز ما رمزگذاری خواهد شد و هماهنگی پایه‌ای را که آموخته‌ایم در آینده نیز نگه داری می‌کنیم.

    حافظه عضله و یادگیری توانایی‌های حرکتی جهت خواهد شد به توانایی‌های پیچیده‌ای همانند نواختن ساز و کارهای روزمره‌ای همانند تایپ‌کردن یا دوچرخه‌سواری مسلط شویم. حافظه عضله جهت می‌بشود که دیگر ناچار نباشیم نحوه انجام کاری را از اول یاد بگیریم. هنگامی بعد از وقفه‌ای طویل به مهارتی برمی‌گردیم، بدن ما هم چنان می‌تواند نحوه انجام آن را به یاد بیاورد.

    در این نوع حافظه عضله، مسیرهای عصبی شکل می‌گیرند که جهت خواهد شد مغز بهتر بتواند با عضلات ربط برقرار کند. این کار از طریق فرایندی به‌نام میلین‌سازی (myelination) انجام می‌بشود که در آن غلاف میلین ضخیم‌تر می‌بشود و کارایی آن در هدایت سیگنال‌های الکتریکی در بدن و مغز افزایش می‌یابد. (میلین لایه محافظی است که رشته‌های عصبی را می‌پوشاند.)

    انجام مکرر یک عمل نورون‌ها را در قسمت‌های خاصی از مغز، به‌اختصاصی مخچه و غده‌های قاعده‌ای (basal ganglia)، فعال می‌کند و مسیر عصبی جدیدی را بین سیستم عصبی مرکزی و ماهیچه‌های دچار در انجام آن عمل تشکیل می‌کند. بعد از تشکیل حافظه عضلانی می‌توانید آن فعالیت را بدون فکر‌کردن آگاهانه انجام دهید.

    مطابق پژوهش‌ها، میلین‌سازی با انجام مکرر یک کار فیزیکی تحکیم می‌بشود. حتی دوره‌های نسبتا مختصر تمرین نیز امکان پذیر تبدیل تغییرات قابل‌توجهی در مغز و بدن شوند و به تشکیل حافظه عضلانی پشتیبانی کنند. یقیناً باید دقت داشته باشید که هر تکراری تبدیل تشکیل حافظه عضلانی نمی‌بشود. حافظه عضلانی وقتی تشکیل می‌بشود که دچار تمرینی آگاهانه و به عمد شوید، یعنی حرکات و فعالیت‌هایی اشکار را با دقت و تلاشی متمرکز انجام دهید.

    ۲. برگشت به تناسب‌اندام و قوت عضلانی قبلی

    این نوع حافظه عضله برای وقتی است که عضلاتی قبلا تمرین کرده‌اند و بعد از یک دوره استراحت و منفعت گیری‌نشدن، زیاد سریع تر از عضلاتی که هیچ زمان تمرین نکرده‌اند، قوت و حجم اشکار می‌کنند. نوع دوم حافظه عضله با توانایی ما در خوش‌اندام‌شدن ربط دارد. در ابتدا تمرینات سخت و دشوارند و مدتی طول می‌کشد تا بتوانیم وزنه‌های سنگین‌تری را بلند کنیم. ولی اگر مدتی از تمرینات دور باشیم و برای مثال چند ماه سپس مجدد تمرینات را از سر بگیریم، برگشت به وزنه‌هایی که قبلا بلند می‌کردیم زیاد آسان‌تر خواهد می بود. حافظه عضله شامل همه ورزش‌ها می‌بشود و بازیابی توده عضلانی و قوت بدنی ازدست‌رفته را آسان‌تر می‌کند.

    زنان شرکت‌کننده در پژوهشی حتی بعد از بیشتر از ۶ ماه استراحت نیز توانستند با ۶ هفته تمرین مجدد قوت و اندازه عضلات پیش از دوره استراحت را به دست آورند، درحالی‌که در ابتدا با ۲۰ هفته تمرین قدرتی توانسته بودند به فرم و شکل دلخواه برسند. در پژوهش فرد دیگر نیز مردان و زنانی که ۱۰ هفته تمرین و سپس ۲۰ هفته استراحت کرده بودند، بعد از ۵ هفته تمرین مجدد مقداری نیرومندتر و عضلانی‌تر از زمانِ بعد از ۱۰ هفته تمرین اولیه بودند.

    زمان‌ها باور بر این می بود که اگر از عضلات خود منفعت گیری نکنیم، سلول‌های عضلانی تازه ایجادشده از بین می‌روال، ولی پژوهش اثبات کرد که این چنین نیست. بر پایه این پژوهش، هنگامی فعالیت نداریم میونوکلئوس‌ها (Myonuclei، هسته‌های درون فیبرهای عضلانی) فقط کوچک خواهد شد و از بین نمی‌روال. بدن ما از میونوکلئوس‌ها برای ذخیره‌کردن ظرفیت خود برای تناسب‌اندام و قوت عضلانی منفعت گیری می‌کند. به همین علت است که در برگشت به تمرینات سریع تر به تناسب‌اندام و قوت قبلی برمی‌گردیم. یقیناً این که چه مدتی طول می‌کشد تا فرد بعد از یک دوره استراحت و تمرین‌نکردن به تناسب و فرم قبلی برسد، برای همه افراد یکسان نیست.

    مقدار بازیابی عضله به مقدار بی‌تحرکی در دوره استراحت و بی‌تمرینی بستگی دارد. برای مثال اگر ماه‌ها در رختخواب بوده‌اید، زمان بیشتری طول می‌کشد تا به فرم و تناسب قبلی خود برگردید تا وقتی که فقط تمرینات مقاومتی را متوقف کرده بودید ولی به فعالیت‌های معمول روزانه خود ادامه می‌دادید.

    چطور حافظه عضله جهت می‌بشود که مجدد عضله‌سازی کنیم؟

    هنگامی عضلات خود را با تمرینات قدرتی و وزنه‌برداری تمرین می‌دهید، به فیبرهای عضلانی صدمه می‌رسانید. بدن نیز با فرایند هیپرتروفی (hypertrophy) این فیبرهای عضلانی را ترمیم و نیرومندتر می‌کند. هنگامی تمرین نمی‌کنید یا دوره استراحتی طویل دارید، ماهچه‌هایتان طی فرایندی که به آن آتروفی عضلانی (muscle atrophy) یا ازدست‌دادن عضله می‌گویند، قوت خود را از دست خواهند داد. ولی میونوکلئوس‌ها در بافت‌های عضلانی باقی می‌همانند و هنگامی مجدد تمرین می‌کنید، در سنتز پروتئین شرکت و به عضلات شما پشتیبانی می‌کنند که مجدد رشد کنند و قوت خود را بازیابند. درنتیجه تمرین‌دادن مجدد عضلات سریع تر از وقتی که می‌خواهیم با عضلات تمرین‌نکرده و برای اولین بار تمرین کنیم، جهت عضله سازی می‌بشود.

    نقش میونوکلئوس های موجود در فیبرهای عضلانی در ایجاد حافظه عضله
    تصویری از یک فیبر عضلانی انسان همراه با میونوکلئوس‌های حاضر در آن (نقاط آبی‌رنگ)

    بر پایه پژوهش‌ها نیز تغییرات ناشی از تمرینات در خود عضلات باقی می‌همانند. برای مثال با آزمایشی روی موش‌ها اشکار شد که بعد از تکثیر هسته سلول‌های ماهیچه‌ای در جواب به تمرین زیاد، این هسته‌های اضافه در طول دوره‌های بعدی بی‌فعالیتی از بین نمی‌روال. آنها در فیبرهای عضلانی متمایزی نگهداری خواهد شد و در انتظار فعال‌شدن مجدد با تمرین مجدد می باشند.

    به‌حرف های فابیو کومانا (Fabio Comana)، فیزیولوژیست ورزشی، هنگامی ورزش می‌کنید فیبرهای عضلانی دچار صدمه جزئی خواهد شد. این بخشی از مسیر نیرومندترشدن عضله است. سلول‌های خفته و غیرفعالی به‌نام سلول‌های ماهواره‌ای (satellite cells) به محل صدمه‌دیدگی می‌روال و هسته‌های بیشتری را داخل فیبرهای عضلانی می‌کنند که جهت رشد عضله می‌بشود. حتی اگر زمان بسیاری ورزش نکنید، هسته‌ها در جای خود باقی می‌همانند و با ازسرگرفتن تمرینات برگشت به رشد عضلانی را تسریع می‌کنند.

    حوزه دیگر پژوهش درمورد حافظه عضله مربوط به تغییرات در نحوه کارکرد ژن‌ها در جواب به محیط و حرکت شما است. در سلول‌های عضلانی، ژن‌ها در جواب به ورزش‌کردن روشن و خاموش خواهد شد تا پروتئین‌های خاصی در سلول ساخته شوند و این درنهایت رشد و قوت عضلانی را تسهیل می‌کند. بر پایه این تئوری، تشکیل تغییرات طویل‌زمان در این ژن‌ها می‌تواند عاملی باشد که حافظه عضله را تحریک می‌کند.

    مزایا حافظه عضله برای ورزشکاران

    حافظه عضلانی به ورزشکاران امکان می‌دهد که عملکردهای حرکتی را سریع تر و با دقت بیشتری انجام بدهند بدون این که نیازی به فکرکردن درمورد نحوه انجام آنها داشته باشند. برای مثال حافظه ماهیچه به بوکسورها و رزمی‌کاران امکان می‌دهد که برای فرارکردن از ضربه حریف به‌شدت حرکت کنند، بدون این که به زمان اضافی برای عکس العمل آگاهانه نیاز داشته باشند. حافظه ماهیچه به رقصنده‌ها و ژیمناست‌ها نیز امکان می‌دهد چرخش‌ها و دیگر فعالیت‌های فیزیکی را بدون ازدست‌دادن اعتدال خود انجام بدهند.

    به‌علاوه حافظه ماهیچه جهت می‌بشود که ورزشکاران بتوانند مدتی تمرین و رقابت را کنار بگذارند و استراحت کنند. در طول این زمان عضلات و مسیرهای عصبی آنها به‌علت منفعت گیری‌نشدن ضعیف خواهد شد، ولی هنگامی تمرین را از سر می‌گیرند می‌توانند به حالت ورزشی قبلی خود برگردند و به‌مرور زمان حجم عضلانی خود را مجدد به دست بیاورند بدون این که ناچار باشند از صفر اغاز کنند.

    راه‌های منفعت گیری‌کردن از حافظه عضله

    حافظه عضله برای افرادی که مدتی از تمرینات و ورزش دور بوده‌اند دلگرم‌کننده است، چون جهت برتری آنها به افرادی می‌بشود که هیچ زمان ورزش نکرده‌اند. این اصول هم برای تمرینات مقاومتی صدق می‌کند و هم تمرینات استقامتی. کومانا پیشنهاد می‌کند که در تمرینات قدرتی برای افزایش وزن وزنه‌ها از این اصل منفعت گیری کنید تا زمان ازسرگیری تمرین با وزنه صدمه نبینید؛ اگر ۳ ست هریک با ۱۰ تکرار را در طول ۲ یا ۳ هفته انجام می‌دهید، هنگامی به نقطه‌ای می‌رسید که حس می‌کنید می‌توانید ۲ تکرار دیگر را نیز با فرم و شکل مناسب انجام دهید تا به نقطه ناکامی (point of failure) برسید، زمان آن است که مقداری وزن وزنه را افزایش دهید.

    بهترین روش برای منفعت گیری از حافظه عضله در ورزش هوازی این است که مجدد تمرینات را از سر بگیرید. از یک سطح پایین‌تر از سطحی که عادت به انجام آن داشتید اغاز کنید. سپس به‌مرور زمان زمان‌زمان، دفعات و شدت تمرینات را افزایش دهید. برای قرارگرفتن در مسیر بازیابی تناسب‌اندام به چالش‌کشیدن خود در حد اعتدال کافی است. تلاش نکنید که برای پیشرفت سریع از ۰ به ۶۰ بروید.

    روش بهتر و بی‌خطرتر این است که این عناصر را هر یکی‌دو هفته ۵درصد افزایش دهید. یعنی اگر مقصد شما انجام ۱۵۰ دقیقه تمرینات هوازی در هفته شامل ۵ جلسه ۳۰ دقیقه‌ای است، می‌توانید با جلسات ۱۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای اغاز کنید و شدت تمرینات نیز به‌اندازه‌ای باشد که بتواند سخن بگویید کنید ولی نتوانید آواز بخوانید. سپس هر هفته ۵ دقیقه به زمان تمرین خود اضافه کنید تا به سطح تمرینات قبلی خود برسید. سپس می‌توانید شدت تمرینات را افزایش دهید.

    برای تحکیم توانایی‌های خود در ورزشی خاص همانند تنیس، فوتبال یا گلف زیاد تر روی منفعت‌بردن از نورون‌های حرکتی تمرکز کنید. می‌توانید با منفعت گیری از تصاویر ذهنی مطلب‌هایی را به نورون‌هایی ارسال کنید که هنگامی می‌خواهید آن حرکت را انجام دهید روشن خواهد شد. تماشای ویدئوهای انجام آن ورزش توسط دیگران نیز سودمند است، چون جهت فعال‌شدن نورون‌های آینه‌ای (mirror neurons) در مغز می‌بشود.

    نورون‌های آینه‌ای نورون‌هایی می باشند که هنگامی عملی را انجام می‌دهیم یا انجام آن عمل توسط فرد فرد دیگر را مشاهده می‌کنیم، تحریک خواهد شد. این نورون‌ها همانند آینه رفتارهای فرد دیگر را کپی می‌کنند، همانند این که خودشان آن حرکت را انجام داده باشند.

    سخن پایانی

    هرچه زیاد تر ورزش کنید، حافظه عضله بیشتری خواهید داشت. هنگامی میونوکلئوس‌ها یا همان هسته‌های اضافی را به دست بیاورید، آنها برایتان ذخیره خواهد شد و هنگامی مجدد ورزش را از سر می‌گیرید، عضلات شما رشد زیاد سریع‌تری خواهند داشت. پژوهشگران نظر دارند که حافظه عضله ماندگار و به گمان زیاد همیشگی است. هیچ سنی وجود ندارد که حافظه عضلانی در آن متوقف بشود. احتمالا وسوسه شوید که فورا تمرینات در سطح قبل از دوره استراحت خود اغاز کنید، ولی باید به شرایط جسمی خود دقت داشته باشید و برای پیشگیری از صدمه‌دیدگی به‌مرور زمان به سطح تمرینی قبلی برگردید.

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر
    اصول و راه حلهایی کاملا عملی برای یادگیری سریع و ماندگار هر زبان تازه

    [ad_2]
    منبع

  • کولوستومی؛ همه‌چیز درمورد این روش جراحی روده

    کولوستومی؛ همه‌چیز درمورد این روش جراحی روده

    [ad_1]

    کولوستومی نوعی جراحی است که مسیر ضایعات غذایی در روده را تحول می‌دهد. هنگامی به دلایل گوناگون بخشی از روده بزرگ یا همان کولون به مسیری بین‌بر نیاز دارد، پزشکان یک منفذ تازه در دیواره شکم تشکیل می‌کنند تا مدفوع از آن خارج بشود. در این روش، مدفوع داخل کیسه کولوستومی می‌بشود. می‌دانید کولستومی چطور انجام می‌بشود؟ برای کسب اطلاعات زیاد تر درمورد کولوستومی و نکات مربوط به آن تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    کولوستومی چیست؟

    کولوستومی نوعی جراحی است که با انجام آن روده بزرگ به‌جای مسیر طبیعی به‌سمت مقعد، به‌سمت یک سوراخ تازه در دیواره شکم هدایت می‌بشود. به این سوراخ استوما (stoma) می‌گویند. این‌طوری کولون یا همان جایی‌ که مدفوع در آن ساخته می‌بشود، مدفوع را به‌جای مقعد به‌سمت استوما هدایت می‌کند. مدفوع خارج‌شده در کیسه کولوستومی جمع می‌بشود. برخی افراد چند ماه و برخی افراد همه عمر به کولستومی نیاز دارند. جراحی کولوستومی طبق معمول با کولکتومی همراه است، یعنی نوعی جراحی که با انجامش همه یا بخشی از روده بزرگ برداشته می‌بشود. سپس از جراحی، امکان پذیر برای روده تازه تغییرداده‌شده هم از کلمه کولوستومی منفعت گیری کنند.

    چرا کولوستومی انجام می‌بشود؟

    کولوستومی در فرایند گوارش تغییری تشکیل نمی‌کند، اما اگر حالت فرد طوری باشد که نباید از روده بزرگ یا مقعد به حالت عادی منفعت گیری کند، به گمان زیاد نیازمند کولستومی است. این جراحی امکان پذیر به‌گفتن دخالتی موقت منفعت گیری بشود تا بدن شما سلامت خود را بازیابد یا به‌گفتن راه‌حلی دائمی برای بیماری‌های علاج‌ناپذیر به کار رود.

    بیماری‌های عرصه‌ساز کولوستومی موقت چیست

    • عفونت جدی همانند دایورتیکولیت؛
    • التهاب حاد ناشی از بیماری روده التهاب؛
    • جراحت حاد در روده بزرگ؛
    • انسداد در روده بزرگ یا مقعد؛
    • نقص مادرزادی همانند مسدودشدن یا ازبین‌رفتن دهانه مقعد که به آن مقعد سوراخ‌نشده حرف های می‌بشود؛
    • فیستول مقعدی؛
    • کولکتومی‌های جزئی.

    بیماری‌های عرصه‌ساز کولوستومی دائم چیست

    مرحله های جراحی کولوستومی

    ۱. قبل از جراحی

    کولوستومی جراحی بزرگی است که باید برای آن آماده شد. حتما قبل از حراجی و امضای رضایت‌نامه، با پزشک ملاقات کنید تا از روال جراحی، خطرات احتمالی و سبک زندگی سپس از جراحی آشنا شوید. این چنین درمورد راه حلهای مهار درد با شما سخن بگویید می‌بشود. برای بازدید شرایط بالینی قبل از جراحی آزمایش خون می‌دهید و برای مطمعن از سلامت قلب آزمایش الکتروکاردیوگرام انجام می‌بشود.

    ۲. زمان جراحی

    کولوستومی به یکی از دو روش جراحی لاپارسکوپی یا جراحی باز انجام می‌بشود.

    • جراحی لاپاراسکوپی: لاپاراسکوپی روشی جدیدتر با تهاجم کمتر است که به‌جای جراحی سنتی باز انجام می‌بشود. در این روش از یک دوربین نوری کوچک به‌نام لاپاراسکوپ منفعت گیری می‌بشود. پزشک یک سوراخ کوچک در شکم تشکیل می‌کند، لاپاراسکوپ را از آن داخل می‌کند و اندام‌های داخل شکم را روی صفحه‌نمایش می‌بیند. سپس با تشکیل یک یا چند برش کوچک‌تر به اندام‌ها دسترسی اشکار می‌کند. از آنجایی که سوراخ‌ها کوچک‌ترند، جراحی لاپاراسکوپی عوارض و درد کمتری دارد و بهبودی آن سریع تر است. یقیناً همه جراحی‌هایی که به این روش انجام خواهد شد، پیروزی‌آمیز نیستند و بعضی اوقات در موارد پیچیده جراحی باز ملزوم است.
    • جراحی باز: در جراحی باز، جراح با یک برش طولی محوطه شکم را باز می‌کند. در این روش سنتی، پزشک به اندام‌های داخل شکم دسترسی بهتری دارد، اما جراحی بزرگ است و زمان بهبودی آن طویل‌تر.

    انتخاب روش جراحی به شرایط شما و کارهایی که پزشک در طول جراحی انجام می‌دهد بستگی دارد. بااین‌حال روش جراحی از قبل به شما خبر داده می‌بشود و می‌توانید برای آن برنامه‌ریزی کنید.

    ۳. سپس از جراحی

    احتمالا نیاز باشد ۳ تا ۱۰ روز سپس از جراحی در بیمارستان بستری باشید و در این زمان باید چند مسئله را مراعات کنید، از جمله:

    • تغذیه‌تان مطابق دستور پزشک باشد. به گمان زیاد روز اول سپس از جراحی غذاهای مایع، سپس غذای‌های نرم و سپس غذای جامد به شما داده می‌بشود.
    • درمورد مراقبت‌های سپس از جراحی، زندگی با کیسه کولوستومی و مراقبت از استوما همه‌چیز را یاد بگیرید.
    • به‌مرور زمان داروهای مسکن را کنار بگذارید. امکان پذیر نسخه‌های مختصر‌مدتی برای منزل دریافت کنید.

    بعد از بهبودی، باید بتوانید زیاد تر کارهایی را که قبلا دوست داشتید انجام دهید. تا وقتی که به علائم یا دردهای تازه در ناحیه اطراف کولستومی خود دقت کنید و آن را به‌درستی تمیز کنید، زندگی خوبی خواهید داشت.

    انواع کولوستومی

    کولون ۴ قسمت متفاوت دارد که با دقت به محل مشکل بریده می‌بشود. کولستومی در هرکدام از این قسمت‌ها امکان پذیر نتایج متغیری داشته باشد.

    ۱. کولوستومی صعودی

    قسمت صعودی روده بزرگ اولین قسمت از کولون است که مواد از روده کوچک داخل آن خواهد شد. از آنجایی که این قسمت به‌سمت بالا و راست شکم می‌رود به آن قسمت صعودی می‌گویند. اگر کولوستومی صعودی داشته باشید، فقط قسمت کوچکی از روده بزرگ شما فعال باقی می‌ماند. یعنی قسمت باقی‌مانده روده بزرگ شانس چندان برای انجام کاری که کولون با ضایعات غذا انجام می‌دهد، نخواهد داشت.

    موادی که از روده کوچک داخل کولون صعودی خواهد شد تا این مدت مایع‌اند و کاملا هضم نشده‌اند. در کولون صعودی آنزیم‌های گوارشی بسیاری وجود دارند که تجزیه مواد را راحت‌تر می‌کنند. این مواد مایع سپس از کولوستومی صعودی داخل استوما خواهد شد. به همین علت برای جلوگیری از نشت مواد و حفاظت از پوست‌تان در برابر آنزیم‌های ساینده حاضر در مدفوع باید به‌خوبی از استوما مراقبت کنید.

    ۲. کولوستومی عرضی

    کولون عرضی دومین قسمت کولون است که مواد به‌صورت افقی از سمت راست به سمت چپ شکم حرکت می‌کنند. کولون عرضی تقریبا قسمت میانی روده است. کولوستومی عرضی طبق معمول به نیمه پایین‌تر روده استراحت می‌دهد و بعضی اوقات به‌گفتن جانشین دائمی منفعت گیری می‌بشود. اگر کولوستمی عرضی دارید، مدفوع شما مقداری جامدتر است و آنزیم‌های گوارشی کمتری دارد، بااین‌حال همانند مدفوع نهایی نیست. از آنجایی که این قسمت بیشترین تکه روده بزرگ است، کولوستمی طبق معمول در بالای شکم قرار می‌گیرد که مخفی‌کردن آن را دشوارتر می‌کند.

    جراحی کولوستومی عرضی به دو روش انجام می‌بشود:

    • لوپ کولوستومی: طبق معمول برای کولوستومی موقت انجام می‌بشود و برداشتن آن راحت‌تر است. در این روش، جراح بخشی از روده را که باید به کولستومی تبدیل بشود، شناسایی می‌کند و آن تکه را به‌صورت یک حلقه از طریق برشی در شکم می‌کشد. درنهایت دو سوراخ استوما در شکم تشکیل می‌بشود. یکی برای مدفوع و یکی برای خروج مخاط.
    • اِند کولوستومی یا کولوستومی دو لوله: اِند کولوستومی طبق معمول برای کولستومی دائمی انجام می‌بشود و روده به ۲ قسمت کاملا مجزا تقسیم می‌بشود و هر قسمت استومای مربوط به خود را دارد. در این جراحی، سپس از برش روده، انتهای روده فعال باقی‌مانده به دیواره شکم دوخته می‌بشود و انتهای غیرفعال روده بسته می‌بشود. در این شرایط یک استوما برای دفع مدفوع دارید و اگر مقعد شما تا این مدت فعال باشد، ترشحات مخاطی به‌جای استوما از مقعد خارج می‌بشود.

    ۳. کولوستومی نزولی و سیگموئید

    کولون نزولی و سیگموئید پایین‌ترین قسمت روده بزرگ است. کولون نزولی در پایین و سمت چپ شکم قرار دارد و دم سیگموئید مختصر آن مقداری به سمت راست و پایین خمیده می‌بشود. کولوستومی در هرکدام از این قسمت‌ها به این معنی است که زیاد تر روده بزرگ شما فعال است و مدفوعی که داخل استوما می ‌بشود به مدفوع نهایی همانند‌تر است. مدفوع زمان بیشتری دارد که به حالت جامد دربیاید و آنزیم‌های گوارشی آن جذب شده‌اند، به همین علت پوست شما را تحریک نمی‌کند. این چنین در زمان‌های منظمی در روز حس دفع دارید.

    مزایا کولوستومی

    عکس فردی که عمل کولوستومی انجام داده و کیسه کولوستومی دارد

    • کولستومی طبق معمول مرحله انتهایی یک جراحی پیچیده همانند کولکتومی است. در این حالت، عمل حراجی روشی نجات‌قسمت است. اگر به کولکتومی یا جراحی شبیهی نیاز دارید، کولوستومی به بدن شما اجاره می‌دهد که با ازدست‌دادن یک اندام مهم به کارکرد خود ادامه دهد.
    • برخی افراد به‌علت جراحت یا بیماری نیاز دارند که موقتا به روده خود استراحت دهند. در این شرایط کولوستومی این زمان را می‌دهد که بهبودی بدون عوارض بعدی تشکیل بشود. امکان پذیر این بیماری یا جراحت زندگی بیمار را تهدید نکند، اما کولوستومی از بدترشدن شرایط جلوگیری می‌کند.
    • مقصد اولیه کولستومی بقا و سلامت طویل‌زمان شما است و کیفیت زندگی برخی افراد را بهبود می‌دهد. اگر بیماری‌های روده‌ای مزمن مدتی طویل عذابتان داده‌اند، امکان پذیر کولوستومی به شما پشتیبانی کند.

    خطر جراحی کولوستومی

    کولوستومی نوعی جراحی رایج و راحت است. هرچند این جراحی در کل ایمن است، همیشه گمان برخی خطرات وجود دارد از جمله:

    • عکس العمل به بیهوشی؛
    • مشکل تنفسی میانه بیهوشی؛
    • صدمه به اندام‌های نزدیک؛
    • بازشدن زخم؛
    • تشکیل فتق؛
    • عفونت.

    عوارض کولوستومی

    حتی در صورت پیروزی‌آمیزبودن جراحی، امکان پذیر در ادامه عوارضی تشکیل شوند از جمله:

    • تحریک پوستی: در نتیجه تماس با مدفوع، به‌خصوص مدفوع اسیدی مایعِ کولون صعودی، تشکیل می‌بشود. این قضیه شایع‌ترین عارضه استوماست که طبق معمول با منفعت گیری از کیسه‌ای که بهتر در محل قرار می‌گیرد قابل‌حل است.
    • انسداد روده: زخم بافتی یا حرکات آهسته‌تر روده سپس از جراحی، جهت جلوگیری از عبور مدفوع خواهد شد. این مشکل طبق معمول با درمان‌های خانگی یبوست حل می‌بشود.
    • انقباض یا پرولاپس استوما: استومای منقبض به زیر سطح پوست برمی‌گردد و استومای پرولاپس‌شده بیشتر از حد بیرون می‌زند. در هر دو حالت، امکان پذیر قرار‌دادن کیسه کولوستومی روی استوما سخت بشود. اگر کیسه مناسب اشکار نکردید، جراح باید استومای شما را تنظیم یا معاوضه کند.
    • فتق پاراستومال: این نوع فتق وقتی اتفاق می‌افتد که حلقه‌های روده به درون عضلات ضعیف شکم اطراف استوما برآمده خواهد شد. این فتق احتمالا زیاد آشکار در نزدیکی استوما مشاهده بشود و با گذشت زمان بزرگ بشود و خروجی استوما را مسدود کند. پرستار درمورد راه حلهای جلوگیری از فتق سپس از جراحی با شما سخن بگویید می‌کند.
    • ایسکمی استوما: وقتی است که جریان خون به استروما مسدود بشود رخ می‌دهد و به جراحی اضافی نیاز دارد.

    زمان مراجعه به پزشک

    در صورت ابراز این علائم به پزشک مراجعه کنید:

    • یبوست یا اسهال مداوم؛
    • حالت تهوع یا استفراغ مداوم؛
    • خون در مدفوع؛
    • تحول سایز یا رنگ استوما؛
    • هرگونه بوی شگفت از استوما؛
    • مسدودشدن استوما.

    سؤالات رایج

    ۱. کیسه کولوستومی چیست؟

    کیسه کولوستومی کیسه‌ای است که مدفوع در آن جمع می‌بشود.

    ۲. آیا با وجود کیسه کولوستومی می‌توان مدفوع کرد؟

    مدفوع‌کردن با کیسه کولوستومی مقداری متفاوت است. سپس از جراحی، مقعد شما مدفوع و دیگر مایعاتی را که درون روده باقی مانده‌اند دفع می‌کند، اما مدفوع تازه داخل استوما می‌بشود. زیاد تر افراد حرکات روده و زمان دفع را حس می‌کنند، اما نمی توانند آن را کنترل کنند. استوما، برخلاف مقعد، سیستم عضلانی برای کنترل دفع ندارد. کولون غیرفعال هم چنان به ترشح مخاط ادامه می‌دهد تا پوست را روان و از آن محافظت کند.

    ۳. آیا همیشه باید از کیسه کولوستومی منفعت گیری کرد؟

    خیر. زیاد تر افراد ترجیح خواهند داد همیشه از کیسه کولوستومی منفعت گیری کنند. انجام این کار با وجود کیسه‌های جدیدی که به‌خوبی زیر لباس نهان خواهد شد، آسان است. افرادی که کولوستومی نزولی یا سیگموئید دارند می‌توانند حرکات روده و زمان دفع را پیش‌بینی کنند و در زمان مناسب از کیسه منفعت گیری کنند. این چنین می‌توانند از طریق فرایندی به‌نام آبیاری کولوستومی حرکات روده را القا کنند.

    ۴. طول عمر افراد دارای کولوستومی چه مقدار است؟

    اگر به کولوستومی نیاز دارید، حتما بیماری زندگی شما را تهدید می‌کند. مقصد از کولستومی بهبود شرایط است، اما عوامل فرد دیگر هم در طول عمر نقش دارند. برای مثال میانگین سنی افرادی که کولوستومی دریافت می‌کنند ۷۰ سال است. افرادی در این سن طبق معمول به‌جز کولوستومی، مشکلات فرد دیگر هم دارند.

    ۵. چه وقتی می‌توان کولوستومی را برداشت؟

    این قضیه به شرایط شما بستگی دارد، از جمله:

    • علت انجام کولوستومی؛
    • سلامت شما در زمان جراحی؛
    • تحمل شما برای جراحی زیاد تر.

    اگر کولوستومی شما موقتی است، باید درمورد زمان برداشتن آن با پزشک سخن بگویید کنید. این زمان امکان پذیر چند ماه یا حتی چند سال سپس از جراحی اول باشد.

    شما بگویید

    شما چه مقدار با کولوستومی و روش انجام آن آشنایی دارید؟ در صورت تمایل، می‌توانید توانایی و نظرتان را در تکه ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • آیا نوزادان هم افسرده خواهد شد؟

    آیا نوزادان هم افسرده خواهد شد؟

    [ad_1]

    احتمالا با خواندن گفتن این مقاله شگفتی کنید و در ذهنتان به این سوال جواب منفی بدهید، اما در کمال شگفتی جواب این سوال مثبت است. گرچه نوزادان توانایی زیسته‌ای ندارند که غمگینشان کند، به‌حرف های متخصصان سلامت روان، نوزادان هم امکان پذیر افسرده شوند. در این مقاله درمورد علائم، علل و راه حلهای تشخیص و درمان افسردگی نوزادان می‌گوییم. با ما همراه باشید.

    نظر روان‌شناسان درمورد افسردگی نوزاد

    دکتر کریستینا فیوروانتی، روان‌شناس کودکان، می‌گوید: «گرچه فکر زیاد تر افراد این است که نوزادی و کودکی دورانی شاد و بی‌دغدغه است، این دوره هم سختی‌ها و چالش‌‌های خاص خودش را دارد.»

    دکتر پاتریشیا فارل هم می‌گوید: «درمورد افسردگی در نوزادان اطلاعات مقداری وجود دارد، چون نوزادان زبانی برای گفتن احساسات، هراس‌ها یا خواسته‌های خود ندارند. تنها راه پی‌بردن به افسردگی آنها زیرنظرگرفتن رفتارهایشان است.»

    علائم افسردگی نوزاد

    سلامت روان کودک شامل توانایی او برای ابراز احساسات و تعامل با اطرافیان است. نقاط عطف اجتماعی مهم نیز اسایش زمان نگه‌داشته‌شدن و لبخندزدن در جواب به دقت مراقبان‌اند.

    در دوره‌ای که نوزادان رشد می‌کنند و بزرگ خواهد شد، امکان پذیر برخی اوقات تحریک‌پذیرتر و بدخلق‌تر از همیشه باشند. نوزادان به‌مرور زمان مسائل محیطی گوناگون را فهمیدن می‌کنند و با رفتارهایشان به شرایط عکس العمل نشان خواهند داد. برای مثال رفتن والدین به محل کار و تنهاماندن نوزاد با پرستار یکی از عواملی است که علتآشفتگی و ازردهشدن نوزاد می‌بشود. گرچه همه نوزادان روزهای این‌چنینی را توانایی می‌کنند، دوره‌های طویل تحریک‌پذیری یا گوشه‌گیری کودک امکان پذیر نشانه‌ وجود مشکلی باشد.

    یکی از راه‌های مهم تشخیص افسردگی در نوزادان، نشاط عاطفی آنهاست. گریه نوزاد لزوما نشانه‌ افسردگی او نیست. در واقع نوزاد افسرده امکان پذیر نوزاد خوبی برداشت بشود که گریه و سروصدای بسیاری ندارد.

    گرچه نوزادان شخصیت و خلق‌وخوی متغیری دارند، تحول ناگهانی حرکت و ساکت‌بودن بیش‌ از حد نوزاد امکان پذیر نشانه افسردگی باشد. در جایگاه والدین، شما فرزندتان را بهتر از هرکسی می‌شناسید. اگر حس می‌کنید نوزادتان کمتر از قبل احساساتش را ابراز می‌دهد، الگوی خوردن و خوابیدنش تحول کرده و بیشتر از حد معمول تحریک‌پذیر شده است، بهتر است به روان‌شناس کودکان مراجعه و مشکل را ریشه‌یابی کنید.

    علل افسردگی نوزادان

    در قدیم تعداد بسیاری از مردم معتقد بودند که امکان ندارد نوزادان یا حتی کودکان افسرده شوند. دانشمندان و پزشکان به‌تازگی دریافته‌اند که افسردگی نوزادان نه‌تنها امکان پذیر، بلکه احتمالا زیاد شایع‌تر از چیزی است که مردم فکر می‌کنند.

    گرچه علل قطعی افسردگی نوزادان اشکار نشده‌اند، روان‌شناسان چندین علت احتمالی برای افسردگی نوزادان نقل کرده‌اند. این علل احتمالی عبارت‌اند از:

    • ژنتیک؛
    • شیمی مغز؛
    • عوامل محیطی؛
    • سلامت روانی والدین یا مواظب.

    اولین الگوهای نوزادان والدین یا مراقبان آنها می باشند و تعداد بسیاری از احساسات و رفتارها را از آنها می‌آموزند. اگر والدینی به افسردگی مبتلا باشند، امکان پذیر نوزاد آنها نیز در معرض ابتلا به افسردگی باشد.

    در قبل، تعداد بسیاری از افراد زایمان زودرس را با افزایش گمان افسردگی کودکان مرتبط می‌دانستند، اما در پژوهشی که سال ۲۰۱۷ انجام شد، محققان هیچ تفاوتی بین نوزادان نارس و نوزادان کامل مشاهده نکردند. بااین‌حال بر پایه این پژوهش، اگر قبل از ۲سالگی ارتباطات نیرومندتری بین آمیگدال و دیگر نواحی مغز نوزادان برقرار بشود، زیاد تر در معرض ابتلا به افسردگی خواهند می بود. آمیگدال مرکز هراس مغز نامیده می‌بشود.

    محققان اعتقاد دارند عوامل محیطی نیز در ابتلای نوزاد به افسردگی نقش مهمی دارند.

    تشخیص افسردگی نوزاد

    شناخت علائم احتمالی افسردگی مهم است. یقیناً دلواپس نباشید، چون ابراز علائم افسردگی در نوزاد نشانه افسردگی بالینی او نیست. با دقت به «طبقه‌بندی تشخیصی اختلالات رشدی و سلامت روان دوران نوزادی» که در سال ۲۰۰۵ انتشار شد، تشخیص افسردگی در نوزادان ۵ شرط دارد:

    • تغییری محسوس در الگوهای عاطفی و رفتاری نوزاد تشکیل شده باشد.
    • خلق‌وخوی افسرده و تحریک‌پذیری نوزاد در زیاد تر ساعات روز در ۲ هفته متوالی ادامه داشته باشد.
    • علائم افسردگی در بیشتر از یک فعالیت خاص و در ربط با بیشتر از یک فرد دیده بشود.
    • نشانه‌های افسردگی نوزاد علتناراحتی و اختلال در کارکرد و یا مانع رشد او بشود.
    • علائم نباید ربطی به بیماری‌ها یا مصرف داروی خاصی داشته باشد.

    این ۵ شرط نوزاد را در معرض ابتلا به افسردگی قرار خواهند داد. اگر این علائم را در فرزندتان مشاهده کرده‌اید، بهتر است هرچه سریعتر برای مشاوره و گزینه‌های درمانی با فردی متخصص سخن بگویید کنید.

    درمان افسردگی در نوزادان

    اگر فقط چند روز است که کودک شما این علائم را دارد، امکان پذیر دلیلش ناراحتی مختصری ناشی از مسائل محیطی باشد و به‌شدت از بین بردن بشود. اگر بعد از گذشت ۲ هفته علائم او هم چنان ادامه‌دار می بود، بهتر است با روان‌درمانگر کودکان مشورت و خیالتان را راحت کنید. گرچه برای بچه‌های کوچک داروی خاصی تجویز نمی‌بشود، روان‌درمانگر می‌تواند به شما پشتیبانی کند تا نیازهای کودکتان را بهتر فهمیدن کنید و حس اسایش و امنیت را به او بازگردانید. موسیقی‌درمانی و ماساژ نوزاد نیز امکان پذیر گزینه‌های مناسبی برای افت علائم افسردگی نوزاد باشند.

    از آنجایی که قسمت مهمی از رشد نوزاد مربوط به محیط خانواده است، درمان افسردگی نوزاد طبق معمول هم شامل خود نوزاد و هم مراقبان اوست. وجود شما در هرگونه برسی و درمان برای افسردگی اولیه دوران کودکی الزامی است، چون هیچ‌کس به‌اندازه والدین روحیات و رفتارهای نوزاد را نمی‌شناسند. همکاری اعضای خانواده و پایبندی به راه حلهای درمانی تجویزشده روان‌درمانگر نقش مهمی در بهبود حالت نوزاد خواهد داشت.

    مقابله با افسردگی نوزاد

    از آنجایی که نوزادان قادر به توصیف حس یا توانایی خود نیستند، رمزگشایی احساسات آنها کار زیاد سختی است. به‌حرف های دکتر فارل تماس فیزیکی، تعامل های کلامی، منفعت گیری از کتاب‌ داستان مناسب سن و بازی با دیگر کودکان برای بهبود نوزاد افسرده زیاد مفیدند.

    یکی از بهترین ابزارهای ما برای پشتیبانی به کودکانی که دچار پریشانی اجتماعی‌عاطفی شده‌اند، بازی‌ با کودک است. بازی زبان کودکان و یکی از ساده‌ترین و نیرومندترین مداخلاتی است که می‌توانید رایگان در خانه انجام دهید.

    اهمیت سلامت روان والدین

    دکتر فیوروانتی می‌گوید: «افسردگی والدین عامل عرصه‌ساز مهمی برای مشکلات رشد اجتماعی‌عاطفی کودک است و دریافت پشتیبانی صحیح برای درمان افسردگی والدین سلامت روان کودک را نیز بهبود می‌بخشد.»

    افسردگی سپس از زایمان عارضه‌ای زیاد رایج در بین زنانی است که به‌تازگی مادر شده‌اند. اگر علائم افسردگی دارید، بهتر است هرچه سریعتر به مشاوری متخصص مراجعه و روال درمان را اغاز کنید. راه حلهای درمانی حاضر علتخواهد شد حس بهتری داشته باشید.

    کلام پایانی

    سلامت روان بخشی از سلامت و رفاه کلی هر کودک است و به‌اندازه سلامت جسمی مهم است. مهم است که به یاد داشته باشید اختلالات خلقی لزوما به‌معنی افسردگی بالینی نوزاد نیست. اگر علائم افسردگی نوزاد را در وجود فرزندتان حس می‌کنید، به درمانگر مراجعه کنید.

    توانایی‌ای در عرصه افسردگی نوزاد دارید؟ لطفا نظرات و ازمایش ها ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در بین بگذارید.

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]

    منبع

  • علائم مسمومیت با مازوت چیست؟

    علائم مسمومیت با مازوت چیست؟

    [ad_1]

    در سال‌های تازه، مازوت سوزی در نیروگاه‌ها و صنایع و آلودگی هوای ناشی از آن بخشی جدایی‌ناپذیر از اخبار بوده است، ولی آیا می‌دانید مازوت چیست و سوختن مازوت چه مشکلاتی برای سلامت ما و محیط‌زیست تشکیل می‌کند؟ در ادامه، با مازوت و خطراتش و این چنین علائم و عوارض مسمومیت مازوت و عمل های ملزوم در صورت وقوع آن زیاد تر آشنا می‌شویم.

    مازوت چیست؟

    نفت کوره یا مازوت یکی از هیدروکربن‌های نفتی است که در مرحله های پالایش نفت خام، بعد از نفتا (naphtha) و بنزین و نفت سفید به دست می‌آید. فرایند پالایش نفت شامل چند مرحله است که در آنها هیدروکربن‌های سبک‌تر استخراج خواهد شد. هنگامی همه محصولات از نفت خام استخراج خواهد شد، ماده‌ای چسبناک و قیرمانند به‌غلیظی کره بادام‌زمینی باقی می‌ماند که مازوت نام دارد. این ماده متراکم حاوی سموم بسیاری است که تبدیل مشکلات سلامتی بسیاری خواهد شد. مازوت سیاه‌رنگ است و به همین علت به آن نفت سیاه نیز می‌گویند.

    مازوت زیاد تر در ایران، فدراسیون روسیه، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان تشکیل می‌بشود. در صنعت حمل‌ونقل، مازوت محصول «نفت کثیف» (Dirty Oil) به حساب می اید و به‌علت تأثیر شدید ویسکوزیته بر قابلیت پمپاژ، پمپ‌کردن آن به تجهیزات خاصی نیاز دارد.

    نفتی که در نفت‌کش‌های بزرگ حمل می‌بشود، نفت خام نام دارد که تا این مدت پالایش نشده و از مازوت سبک‌تر است.

    کاربردهای مازوت چیست؟

    مازوت ارزان‌ترین سوخت حاضر برای اجاق‌ها، حمام، تنور نانوایی، موتورهای دیزلی و برخی از نیروگاه‌ها است. در صنعت کشتی‌رانی نیز از مازوت در موتور کشتی‌ها منفعت گیری می‌بشود. از این سوخت در موتورهای بزرگ کشتی‌های باری، کشتی‌های فله‌برِ (bulk carrier) محصولات صنعتی یا معدنی همانند سنگ‌آهن، کشتی‌های کروز و حتی نفت‌کش‌های بزرگ منفعت گیری می‌بشود. در کشتی‌ها مازوت سنگین باید با سوخت‌های سبک‌تری همانند گازو‌ئیل ترکیب بشود تا به شناورشدن کشتی پشتیبانی کند.

    مازوت سوختی تیره و سنگین است که به‌گفتن نوعی سوخت صنعتی منفعت گیری می‌بشود و زیاد تر در تشکیل برق برای کارخانه‌ها به کار می‌رود. در ایالات متحده آمریکا و اروپا از مازوت برای تشکیل گازوئیل (Diesel) نیز منفعت گیری می‌بشود. در روسیه و دیگر کشورهای شرقی با مازوت خانه‌های خود را گرم می‌کنند. این سوخت به‌علت قیمت کم، در‌دسترس‌بودن و سهولت پالایش اشکال خام آن برای مصرف‌کنندگان جذابیت بسیاری دارد.

    خطرات و عوارض مازوت

    مازوت برای انسان و حیوانات خطرناک است و از ابعاد مختلفی جهت آلودگی شدید محیط زیست می‌بشود. غلظت گوگرد در مازوت زیاد است (۳۵هزار تکه در میلیون). صنعت کشتی‌رانی مسئول ۸درصد از انتشار کردن دی‌اکسید گوگرد (SO2) در جهان است که هنگامی با آب ترکیب می‌بشود، زیاد اسیدی می‌بشود. به این علت صنعت کشتی‌رانی در باران‌های اسیدی و بیماری‌های تنفسی سهم عمده‌ای دارد.

    محصول جانبی دیگر منفعت گیری از مازوت اکسید نیتروژن است که در آلودگی هوا و بیماری های تنفسی نقش دارد. در روزهای اولیه شیوع ویروس کرونا مشاهده شد که بین مقدار زیاد اکسید نیتروژن و انتشار کردن ویروس کرونا ربط وجود دارد. علت این قضیه تضعیف سیستم ایمنی تنفسی افرادی می بود که در نزدیکی آلاینده‌های اکسید نیتروژن زندگی می‌کردند. ذرات معلق و سنگین اکسید نیتروژن می‌توانند جهت بیماری‌های ریوی جدی به‌اختصاصی در کودکان خردسال شوند.

    انتشار کردن ذرات معلق ناشی از حمل‌ونقل دریایی تبدیل سالانه ۴۰۰هزار مرگ زودرس در سراسر جهان می‌بشود و بیشتر از ۵۰میلیارد دلار برای بهداشت جهانی هزینه دارد.

    موادی شیمیایی به‌نام هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAH) که از عوامل سرطان‌زای شناخته‌شده‌اند، به‌شدت با مازوت مرتبط‌اند. دلواپس‌کننده‌تر این که هنگامی مازوت در معرض اشعه فرابنفش (UV) قرار می‌گیرد، سمی‌تر می‌بشود و می‌تواند جذب ارگانیسم‌ها شده و مرگ‌ومیر آنها را افزایش دهد. در صورت تابش شدید اشعه فرابنفش، این مواد شیمیایی در عرض چند دقیقه جهت حل‌شدن صدف‌ها و مرجان‌ها خواهد شد. یکی از مضرترین مواد در این دسته از مواد شیمیایی ترکیبی به‌نام حلقه‌های بنزن است که تأثیر منفی شدیدی بر سلامت انسان دارد.

    آلودگی دریاها

    مازوت ماده‌ای با ویسکوزیته و چسبندگی زیاد است که پمپاژ یا جمع‌آوری آن زمان نشت در آب‌ها زیاد سخت‌تر از نفت خام است. تمیزکردن مازوتِ نشت‌کرده به اقیانوس زیاد دشوار است، چون به‌راحتی در آب پراکنده یا تجزیه نمی‌بشود و طبق معمول به سطوحی همانند یخ‌های شناور می‌چسبد یا در آب پایین می‌رود و به‌شکل ذرات ریز و معلق درمی‌آید (به‌جای این که روی سطح آب شناور یا تبخیر بشود).

    چرا مازوت تا این مدت هم گسترده منفعت گیری می‌بشود؟ علت مصرف گسترده این ماده قیمت کم آن است. مازوت تقریبا ۳۰درصد ارزان‌تر از سوخت‌های جانشین است. مازوت‌ها درجه‌های مختلفی دارند. این درجه‌ها از A تا C می باشند و درجه C سمی‌ترین آنهاست.

    مسمومیت مازوت

    مازوت ماده‌ای سمی و قابل‌احتراق است. مسمومیت با مازوت وقتی رخ می‌دهد که فرد مازوت را ببلعد، لمس کند یا بخارات آن را استنشاق کند. ورود این ماده شیمیایی به چشم جهت ابراز علائم مرتبط با چشم می‌بشود.

    علائم مسمومیت با مازوت چیست

    مسمومیت گازهای ناشی از سوختن مازوت

    این علائم که بعضی اوقات ملایم و بعضی اوقات شدیدند، در افراد گوناگون متفاوت‌اند. بعضی اوقات چند سیستم در بدن همانند سیستم گوارشی، تنفسی، عروقی، عصبی، پوست و گوش و حلق و بینی، تحت‌تأثیر این مسمومیت قرار می‌گیرند.

    ۱. علائم مربوط به چشم، گوش، بینی و گلو

    • ازدست‌دادن بینایی؛
    • درد در گلو؛
    • درد یا سوزش در بینی، چشم، گوش، لب‌ها یا زبان؛
    • التهاب گلو که امکان پذیر جهت مشکل در بلع و تنفس بشود.

    ۲. علائم مربوط به معده و روده

    ۳. قلب و خون

    ۴. ریه‌ها

    • مشکلات تنفسی درصورت استنشاق بخارات این ماده شیمیایی.

    ۵. سیستم عصبی

    • افسردگی؛
    • مشکل در تمرکز؛
    • سرگیجه؛
    • خواب آلودگی؛
    • حس مست‌بودن (سرخوشی)؛
    • سردرد و بی‌حالی؛
    • سبکی سر یا منگی؛
    • سطح هوشیاری پایین؛
    • تشنج؛
    • تلوتلوخوردن یا نداشتن توان درست راه‌رفتن و هماهنگ‌نبودن حرکات؛
    • ضعف.

    ۶. پوست

    پشتیبانی‌های اولیه

    • فورا با اورژانس (شماره ۱۱۵) یا مرکز خبر‌رسانی داروها و سموم (شماره ۱۹۰) تماس بگیرید.
    • اگر فرد بخارات یا دود ناشی از سوختن مازوت را استنشاق کرده است، فورا او را به محلی با هوای تازه ببرید.
    • بازبودن مجرای تنفسی، تنفس فرد و وجود نبض را بازدید کنید.
    • اگر مازوت روی پوست یا چشم‌ها ریخته است، دست‌کم ۱۵ دقیقه محل مورد نظر را با مقدار بسیاری آب بشویید.
    • فرد مسموم را وادار به استفراغ نکنید، مگر این که مرکز خبر‌رسانی داروها و سموم یا اراعه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی از شما خواسته باشد.
    • اگر فرد مازوت را خورده است، فورا به او آب یا شیر بدهید، مگر این که اراعه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی به شما حرف های باشد این چنین کاری انجام ندهید.
    • اگر فرد علائمی دارد که بلعیدن را برای او سخت کرده است، از راه دهان چیزی را به او نخورانید. این علائم شامل استفراغ، تشنج و افت سطح هوشیاری است.
    • تلاش کنید بطری یا ظرف حاوی ترکیب مصرف‌شده را به اورژانس ببرید.

    پیش از تماس با اورژانس اطلاعات زیر را آماده کنید:

    • سن، وزن و حالت سلامت عمومی فرد؛
    • نام محصول (درصورتی که می‌دانید)؛
    • زمان بلعیدن یا تماس با آن؛
    • مقدار ماده خورده‌شده.

    با تماس با مرکز خبر‌رسانی داروها و سموم می‌توانید با کارشناسان سخن بگویید کنید. آنها شما را راهنمایی می‌کنند و دستورالعمل‌هایی به شما خواهند داد. اگر هرگونه سؤالی درمورد مسمومیت یا پیشگیری از آن دارید، می‌توانید در ۲۴ ساعت شبانه‌روز و هفت روز هفته با این مرکز تماس بگیرید (لزوما نباید موردی اورژانسی پیش آمده باشد).

    چه اقداماتی در اورژانس انجام می‌بشود؟

    در قسمت اورژانس علائم حیاتی فرد همانند دمای بدن، نبض، مقدار تنفس و فشارخون اندازه‌گیری و کنترل می‌بشود. این مسمومیت با بازدید علائم و آزمایش‌هایی همانند بازدید‌های رادیولوژیکی و تست‌های آزمایشگاهی تشخیص داده می‌بشود. آزمایش‌هایی که امکان پذیر انجام بشود عبارت‌اند از:

    • برونکوسکوپی (Bronchoscopy): برای بازدید گمان سوختگی در مجاری تنفسی و ریه‌ها دوربینی از گلو پایین فرستاده می‌بشود.
    • تصویربرداری اشعه ایکس از قفسه سینه؛
    • الکتروکاردیوگرام (ECG) برای ثبت فعالیت الکتریکی قلب؛
    • آندوسکوپی: پایین‌فرستادن دوربینی از راه گلو برای بازدید گمان سوختگی در مری و معده.

    درمان مسمومیت مازوت امکان پذیر شامل موارد زیر باشد:

    • رساندن مایعات از طریق ورید؛
    • تجویز دارو برای درمان علائم؛
    • شستن پوست هر چند ساعت یک بار به‌زمان چند روز؛
    • واردکردن لوله‌ای از دهان به داخل معده برای شست‌وشوی معده؛
    • پشتیبانی‌های تنفسی شامل واردکردن لوله‌ای از طریق دهان به داخل ریه‌ها که به دستگاه تنفسی (ونتیلاتور) متصل است.

    عوارض مسمومیت با مازوت

    شدت صدمه‌دیدگی به مقدار مصرف یا تماس با مازوت و شدت درمان بستگی دارد. هرچه مراقبت‌های پزشکی سریع تر اغاز بشود، گمان بهبودی نیز زیاد تر خواهد می بود. در برخی موارد صدمه واردشده به دهان، گلو یا دستگاه گوارش شدید است که می‌تواند تبدیل درد شدید، خون‌ریزی و عفونت بشود. سوختگی در مجاری تنفسی یا دستگاه گوارش می‌تواند تبدیل بافت‌مردگی یا نکروز بافت (tissue necrosis) بشود که درنتیجه آن امکان پذیر عفونت، شوک و مرگ (حتی چند ماه بعد از زمان بلعیدن ماده) رخ دهد.

    امکان پذیر در این بافت‌ها زخم‌هایی تشکیل و تبدیل مشکلات طویل‌زمان در تنفس، بلعیدن و گوارش بشود. اگر مازوت داخل ریه‌ها بشود (آسپیراسیون ریوی)، امکان پذیر که ریه دچار صدمه جدی و به گمان زیاد دائمی بشود. اگر مازوت با چشم‌ها تماس اشکار کند و بر قرنیه تاثییر بگذارد، می‌تواند جهت نابینایی فرد بشود.

    شما بگویید

    احتمالا بتوان او گفت که مازوت نسبت به دیگر سوخت‌های فسیلی زیان های و خطرات بیشتری دارد. یقیناً به‌رغم آلودگی شدید هوا و محیط‌زیست، هر سال ناظر سوختن مازوت در نیروگاه‌ها و صنایع هستیم. به‌نظر شما بهترین راه برای درامان‌ماندن از صدمه‌ها و خطرات مازوت چیست؟

    هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

    [ad_2]

    منبع