دسته: سلامتی

  • علائم ناباروری در مردان و زنان + آشنایی با روش‌های درمان آن

    علائم ناباروری در مردان و زنان + آشنایی با روش‌های درمان آن

    [ad_1]

    ناباروری مقوله‌ای استرس‌زا برای افرادی است که تصمیم دارند بچه‌دار شوند. بسیاری از افراد گمان می‌کنند ناباروری هیچ‌ درمانی ندارد، اما این درست نیست و ناباروری بسیاری از افراد قابل‌درمان است. بیش از ۴۸میلیون زوج در جهان دچار ناباروری‌اند، پس مشکل ناباروری در سراسر جهان بسیار رایج است. در این مقاله با ما همراه باشید تا اطلاعات بیشتری درباره‌ی علائم ناباروری در مردان و زنان کسب کنید.

    چه عواملی باعث ایجاد ناباروری می‌شوند؟

    عوامل مختلفی سبب ناباروری می‌شوند. بعضی از این عوامل روی یکی از زوجین اثر می‌گذارند و بعضی دیگر هر دو طرف را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. برخی از رایج‌ترین عوامل ناباروری مردان و زنان عبارت‌اند از:

    علائم ناباروری در زنان

    ۱. احساس درد هنگام رابطه جنسی

    رابطه جنسی دردناک یا دیسپارونی ممکن است نشانه نوعی بیماری زمینه‌ای باشد که روی باروری خانم‌ها اثر می‌گذارد. آندومتریوز و فیبروم رحم جزو این دسته از بیماری‌ها هستند.

    ۲. عادت ماهانه طولانی یا دردناک

    خانم‌هایی که چرخه قاعدگی بسیار دردناک و طولانی دارند، ممکن است به آندومتریوز مبتلا باشند. آندومتریوز به حالتی گفته می‌شود که بافت سطح رحم در باقی نقاط بدن شکل می‌گیرد.

    ۳. خون قاعدگی روشن یا تیره

    اگر خون قاعدگی از دفعات پیشین رنگ‌ورورفته‌تر است، ممکن است نشانه بیماری باشد. همچنین اگر در ابتدای چرخه قاعدگی، رنگ خون بسیار تیره باشد احتمال ابتلا به آندومتریوز وجود دارد. معمولا خون قاعدگی در ابتدای چرخه، به رنگ قرمز روشن است و کم‌کم تیره‌تر می‌شود.

    ۴. چرخه قاعدگی نامنظم

    مدت‌زمان چرخه قاعدگی برای هر شخص متفاوت است و به‌مرور زمان تغییر می‌کند. با وجود این اگر فاصله بین چرخه‌های قاعدگی یکسان نباشد یا هر ماه پریود نشوید، به این معناست که تخمک‌گذاری شما نامنظم است و امکان ناباروری وجود دارد. تخمک‌گذاری نامنظم ممکن است ناشی از سندرم پلی‌کیستیک، کمبود وزن و اضافه‌وزن یا مشکلات تیروئید باشد.

    ۵. تغییرات هورمونی

    علائم تغییرات هورمونی معمولا قابل‌تشخیص نیستند و برای مشکلات هورمونی باید به دکتر مراجعه شود. معمولا موارد زیر بر اثر نوسانات هورمونی رخ می‌دهند:

    ۶. مشکلات زمینه‌ای

    بعضی از عارضه‌هایی که بر باروری زنان اثر می‌گذارند، عبارت‌اند از:

    • آسیب به لوله رحم یا تخمدان‌ها؛
    • یائسگی زودرس؛
    • سندرم پلی‌کیستیک (PCOS)؛
    • آندومتریوز؛
    • سرطان و درمان‌های سرطان.

    ۷. اضافه‌وزن شدید

    طبق تحقیقات، چاقی بیش از حد بر توانایی تولیدمثل انسان اثر می‌گذارد. خانم‌هایی با اضافه‌وزن زیاد شانس کمتری برای باردارشدن دارند. این افراد در صورت باردارشدن هم بیش از دیگر خانم‌ها در معرض مشکلات قرار می‌گیرند.

    علائم ناباروری در مردان

    ۱. اختلالات هورمونی

    تستوسترون یکی از مهم‌ترین هورمون‌ها برای باروری آقایان است. هرگونه اختلال در عملکرد غده هیپوفیز که تولیدکننده این هورمون است، ممکن است سبب ناباروری مردان شود.

    ۲. اختلال نعوظ

    تغییرات هورمونی و مشکلات روانی یا فیزیکی ممکن است منجر به اختلال نعوظ شوند. اگر اختلال نعوظ دائمی باشد، ممکن است نشانه بیماری باشد.

    ۳. اختلال انزال

    انزال دشوار یا هر تغییری در انزال آقایان ممکن است از علائم ناباروری در مردان باشد. مثلا کاهش میزان منی از تغییراتی است که باید آن را زنگ خطر در نظر بگیرید.

    ۴. هرگونه تغییر در بیضه

    بیضه‌های سالم نقش مهمی در باروری مردان دارند. مهم است که هرگونه تغییری در آنها را جدی بگیرید. مثلا بیضه‌های کوچک و سفت ممکن است از علائم مشکلات هورمونی باشند و بیضه‌های دردناک، متورم یا نرم نشان از بیماری پنهانی همچون عفونت دارند و ممکن است سبب ناباروری شوند.

    ۵. اضافه‌وزن شدید

    محققان اثبات کرده‌اند که چاقی با ناباروری مردان نیز ارتباط دارد. اضافه‌وزن زیاد روی کیفیت اسپرم و ناکارآمدی جنسی و به‌دنبال آن باروری مردان اثر می‌گذارد.

    چه زمانی برای تشخیص نازایی به دکتر مراجعه کنم؟

    اگر کمتر از ۳۵ سال سن دارید و حدود یک سال است برای باردارشدن تلاش می‌کنید، باید به دکتر مراجعه کنید. خانم‌هایی که سنشان ۳۵ یا بیشتر است، پس از ۶ ماه تلاش برای بارداری باید به دکتر مراجعه کنند. برای تشخیص مشکل معمولا آزمایش خون، ادرار، تصویربرداری و همچنین آزمایش اسپرم انجام می‌شود. پیشنهاد می‌کنیم پیش از مراجعه به دکتر، موارد زیر را یادداشت کنید و به دکتر ارائه دهید:

    1. داروهایی که مصرف می‌کنید حتی ویتامین‌ها و مکمل‌های غذایی؛
    2. اینکه چند وقت یک بار بدون لوازم پیشگیری رابطه جنسی برقرار می‌کنید؛
    3. تاریخ آخرین باری که رابطه جنسی بدون پیشگیری داشته‌اید و اینکه چند وقت است برای باردارشدن تلاش می‌کنید؛
    4. تغییرات یا علائم بدنی که متوجه آنها شده‌اید؛
    5. تاریخ هرگونه درمان و جراحی که در گذشته (به‌خصوص موارد مربوط به دستگاه تناسلی)؛
    6. جلسات رادیوتراپی یا شیمی‌درمانی؛
    7. میزان مصرف دخانیات، الکل و هرگونه مواد مخدر؛
    8. سابقه بیماری‌های مقاربتی (STD)؛
    9. هرگونه مشکل و بیماری ژنتیکی همچون دیابت و تیروئید که خود شما یا خانواده‌تان به آن مبتلا هستید.

    روش‌های درمان ناباروری زنان

    • اصلاح سبک زندگی: افزایش یا کاهش وزن، ترک سیگار یا مواد مخدر و بهبود سلامت همگی احتمال باردارشدن را افزایش می‌دهند.
    • درمان دارویی: داروهای باروری تخمدان‌ها را برای تخمک‌گذاری تحریک می‌کنند و احتمال حاملگی را افزایش می‌دهند.
    • جراحی: بازکردن لوله‌های مسدود رحم و برداشتن پلیپ، گوشت اضافه و فیبروم رحم با جراحی امکان‌پذیر است.

    روش‌های درمان ناباروری مردان

    • درمان دارویی: برخی از داروها تستوسترون یا هورمون‌های دیگر را افزایش می‌دهند. داروهایی نیز برای اختلال نعوظ وجود دارند که به مصرف‌کننده برای حفظ نعوظ هنگام رابطه کمک می‌کنند.
    • جراحی: بعضی مردان برای بازکردن انسداد لوله‌های حمل اسپرم نیاز به جراحی دارند. جراحی واریکوسل نیز باعث بهبود سلامت اسپرم‌ها می‌شود و امکان باروری را افزایش می‌دهد.

    درمان ناباروری به‌کمک فناوری کمک‌باروری

    فناوری کمک‌باروری (ART) به هر روش درمانی‌ای گفته می‌شود که به‌سبب آن اسپرم یا تخمک دستخوش تغییراتی شوند. اگر راهکارهای پیشین نتیجه مطلوب نداشته باشند، معمولا از روش‌های کمک‌باروری زیر استفاده می‌شود:

    • لقاح مصنوعی (IVF): در این روش تخمک‌ها با اسپرم در محیط آزمایشگاه بارور می‌شوند. سپس متخصص ۱ تا ۳ تخمک را به رحم منتقل می‌کند.
    • میکرواینجکشن (ICSI): این فرایند ممکن است طی انجام لقاح مصنوعی انجام شود. متخصص اسپرم را مستقیما به تخمک تزریق می‌کند. سپس تخمک بارور شده به رحم انتقال داده می‌شود.
    • تلقیح داخل رحمی (IUI): متخصص از لوله‌ای نازک و بلند برای انتقال مستقیم اسپرم به رحم استفاده می‌کند.
    • هچینگ کمکی: هچینگ فرایندی آزمایشگاهی است که لایه بیرونی رویان (مرحله اولیه تشکیل جنین) باز می‌شود تا راحت‌تر در دیواره رحمی کاشته شود.
    • کمک‌باروری شخص ثالث (Third-party ART): بعضی از زوج‌ها می‌توانند از تخمک، اسپرم یا رویان اهدایی استفاده کنند. برخی هم به رحم اجاره‌ای نیاز خواهند داشت.

    نکاتی برای پیشگیری از ابتلا به ناباروری

    • رژیم غذایی سالم و متعادلی داشته باشید و وزن خود را در محدوده مناسب و سالم نگه دارید.
    • سیگار نکشید، مواد مخدر مصرف نکنید و الکل ننوشید.
    • بیمارهای مقاربتی را درمان کنید.
    • کمتر در معرض مواد سمی محیطی قرار بگیرید.
    • فعالیت بدنی داشته باشید، اما بیش از حد ورزش نکنید.
    • بارداری را به سنین بالا موکول نکنید.
    • سراغ راه‌های کمک‌باروری از جمله فریز تخمک و اسپرم بروید.

    شما بگویید

    امروزه با روش‌های متنوعی که وجود دارند، احتمال باردارشدن افراد مبتلا به ناباروری بسیار زیاد است. بااین‌حال، بهتر است با سبک زندگی سالم از بروز چنین مشکل استرس‌زایی پیشگیری کنیم. همیشه به بدن خود گوش بسپارید و در صورت ایجاد هرگونه تغییر در بدن، به دکتر مراجعه کنید. در این مقاله درباره علائم ناباروری در مردان و زنان آگاهی کسب کردید. آیا شما هم علائم نامبرده را در خود مشاهده کرده‌اید؟ چه اقدامی برای رفع مشکل انجام داده‌اید؟

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • فوبیای تماس تلفنی چیست؟ چطور بر آن غلبه کنیم؟

    فوبیای تماس تلفنی چیست؟ چطور بر آن غلبه کنیم؟

    [ad_1]

    شاید شما هم جزو کسانی باشید که وقتی تلفن زنگ می‌زند، دوست دارید جواب ندهید یا مثلا وقتی می‌خواهید به کسی تلفن کنید، مدام سناریوهای مختلف گفت‌وگو را در ذهن خود مرور می‌کنید. شاید هم وقتی زنگ تلفن به صدا درمی‌آید، خیس عرق می‌شوید و احساس ترس می‌کنید. اگر چنین است، شما تنها نیستید. ترس از تماس تلفنی نوعی فوبیای شایع در جهان است. چگونه می‌توان بر این ترس غلبه کرد؟ مقاله ما را تا انتها بخوانید.

    فوبیای تماس تلفنی چیست؟

    شاید عجیب به نظر برسد، اما برخی افراد هنگامی که می‌خواهند تلفن خود را جواب دهند، دچار اضطراب و ترس می‌شوند. مگر حرف‌زدن با تلفن ترس دارد؟ برای بعضی‌ها بله! این ترس چنان شدید است که این افراد ممکن است از جواب‌دادن تماس خودداری کنند. این افراد به‌ویژه از اینکه صدا یا چهره‌شان (در تماس‌های تصویری) چگونه به نظر می‌رسد، وحشت دارند.

    فوبیای تماس تلفنی چقدر شایع است؟

    اگر از تماس تلفنی فراری هستید، شما تنها نیستید. بر اساس تحقیقی که سال ۲۰۱۹ انجام شد، حدود ۷۶درصد از بزرگ‌سالان تمایل چندانی به تماس تلفنی ندارند. در بین جوانان نیز بی‌تمایلی به تماس تلفنی به‌دلیل افزایش اضطراب در این گروه سنی شایع است و اکثر آنها ترجیح می‌دهند از روش‌های دیگر مانند چت‌کردن استفاده کنند.

    البته نمی‌شود در تمام موقعیت‌ها از روش‌های جایگزین استفاده کرد. هنوز هم برخی از مهم‌ترین کارها را باید با تماس تلفنی و گفت‌وگوی رودرو انجام داد.

    نشانه‌های فوبیای تماس تلفنی

    اگر پیش از جواب‌دادن به تلفن به‌شدت دچار ترس و اضطراب می‌شوید، این اولین و مهم‌ترین نشانه وجود این فوبیا در شماست. دیگر نشانه‌های این عارضه عبارت‌اند از:

    • پرهیز از زنگ‌زدن به دیگران؛
    • دیر جواب‌دادن تماس؛
    • وسواس‌داشتن درباره اینکه دیگران چه چیزی درباره شما پس از پایان تماس تلفنی می‌گویند؛
    • نگرانی بابت ناراحت‌کردن دیگران پشت تلفن؛
    • نگرانی بابت حرف‌هایی که می‌زنید.

    همچنین ممکن است برخی نشانه‌های جسمانی مانند افزایش ضربان قلب، حالت تهوع و لرزش هم بروز کنند.

    چرا برخی افراد دچار فوبیای تماس تلفنی هستند؟

    ۱. ضعف شناسایی نشانه‌های کلامی

    هنگام صحبت تلفنی، ما برای فهم منظور طرف مقابل علاوه‌بر توجه به اصل کلمات باید به لحن و نوع گفتار او نیز توجه کنیم. اگر کسی این توانایی را به هر دلیل نداشته باشد یا در آن ضعیف باشد، گفت‌وگوی تلفنی برای او ناخوشایند و حتی آزاردهنده خواهد شد. پس این افراد سعی می‌کنند از تلفنی حرف‌زدن پرهیز کنند.

    ۲. فشار ذهنی زیاد

    برای برخی افراد تلفنی حرف‌زدن به‌معنای تحمل فشار ذهنی است. هنگام گفت‌وگو دکمه اصلاح و پاک‌کردن وجود ندارد. از سوی دیگر فرصت زیادی هم برای ساختن و پرداختن جملات نیست. حال اگر موضوع تماس مسئله مهمی هم باشد، به‌شدت احساس فشار و تنش کنیم.

    ۳. احساس قضاوت‌شدن

    گاهی ندیدن فرد و اتکا به صدای او ما را به اشتباه می‌اندازد و بدون دیدن زبان بدن فرد، شاید تصور کنیم که او در حال قضاوت‌کردن ماست. به علت ترس از قضاوت دیگران دچار استرس و نگرانی می‌شویم.

    ۴. راحت‌تربودن هنگام ارسال پیام

    پیام‌های متنی به ما امکان می‌دهند به آنچه می‌خواهیم بگوییم، فکر کنیم. همین دلیل کافی است تا خیلی‌ها ترجیح بدهند به‌جای حرف‌زدن پشت تلفن، پیامک بزنند.

    روش‌های درمان فوبیای تماس تلفنی

    برای مقابله با هر ترسی تکنیک‌های درمان شناختی‌رفتاری وجود دارد. گرچه فوبیا به شکل‌های مختلفی بروز می‌کند، روش درمان اکثر آنها مشابه است. علاوه‌بر روش‌هایی مانند بازسازی شناختی و مواجهه‌درمانی، درمانگر توصیه‌هایی شخصی هم برای مقابله با فوبیای تلفن ارائه می‌دهد.

    ۱. بازسازی شناختی

    در این روش، درمانگر به ما کمک می‌کند عقاید منفی و اشتباه خود درباره یک موضوع را با نگرش‌های مثبت و سازنده جایگزین کنیم. مثلا ممکن است به‌دلیل نگرانی از ناراحت‌کردن دیگران از تماس تلفنی وحشت داشته باشیم. درمانگر با به چالش کشیدن این ایده، از ما می‌خواهد احتمالات مختلف را در نظر بگیریم. شاید فرد مدنظر سرش شلوغ بوده و نتوانسته تلفن را جواب دهد. شاید کیفیت صدا خوب نبوده یا حتی گوشی او به دلیل مشکلی فنی وسط بحث خاموش شده باشد. به‌هرحال اینکه ما همان اول فکر کنیم کسی را پشت خط ناراحت کرده‌‌ایم، منطقی نیست.

    ۲. مواجهه‌درمانی

    یکی از روش‌های معروف برای مقابله با انواع فوبیا مواجهه‌درمانی است، یعنی روبه‌روشدن با همان چیزی که از آن وحشت داریم. در این روش، درمانگر به‌تدریج ما را با چیزی که از آن می‌ترسیم، روبه‌رو می‌کند. این رویارویی در ابتدا خفیف است و به‌تدریج بیشتر و بیشتر می‌شود. درمانگر با بررسی میزان و چگونگی ترس ما میزان و شیوه مواجهه را طراحی می‌کند. مثلا شاید بیشترین ترس ما تماس تلفنی در حضور جمع باشد، پس این مورد آخرین مرحله مواجهه ما با تماس تلفنی می‌شود.

    چطور بر فوبیای تماس تلفنی غلبه کنیم؟

    در صورتی که خودمان بخواهیم دست به کار شویم یا پیش‌تر روش‌های درمانی را آزموده‌ایم و دنبال روش‌های بیشتری هستیم، پیشنهادهای زیر نیز، علاوه‌بر روش‌های گفته‌شده در بخش قبل، ممکن است مفید باشند.

    ۱. با افرادی که راحتید، تماس‌های کوتاه بگیرید

    تماس‌های کوتاه و عادی تلفنی با دوستان و افراد مورداعتماد می‌تواند ترس شما از تماس تلفنی را بریزد.

    ۲. لبخند بزنید

    لبخندزدن و راحت ایستادن یا نشستن بهتر از آن است که چهره خود را در هم بکشید و عضلات‌تان را منقبض کنید. هنگام حرف‌زدن با تلفن لبخند بزنید. همین کار باعث کاهش هورمون‌های استرس می‌شود. هنگامی که می‌خواهید تماس بگیرید، نیازی نیست چهره‌ای جدی و بدنی خشک داشته باشید.

    ۳. به خود پاداش دهید

    برای کسانی که با فوبیای تماس تلفنی درگیرند، پشت‌سرگذاشتن یک تماس تلفنی موفقیت‌آمیز مانند پیروزی است. آن را قدر بدانید و به خود جایزه بدهید.

    ۴. نشخوار فکری نکنید

    افراد مضطرب و دچار فوبیا مرتب به ترس‌های خود فکر می‌کنند. اگر کسی پشت خط چیزی گفت که شما انتظارش را نداشتید، لازم نیست فکر کنید دنیا به آخر رسیده است و او دیگر هرگز از شما راضی نخواهد بود. از آنجایی که پشت خط چهره و زبان بدن آنها پیدا نیست، خودتان را درگیر اینکه دیگران چگونه فکر می‌کنند یا پشت خط چه می‌کنند نکنید.

    برای تلفنی حرف‌زدن نیازی نیست ساعت‌ها برنامه‌ریزی کنید. از نشخوار فکری اجتناب کنید. کمی فکرکردن قبل از تماس خوب است، اما نیازی نیست که مدام درگیر تک‌تک جملاتی باشید که می‌خواهید بگویید.

    ۵. به خودتان یادآوری کنید که نیازی نیست همه تماس‌ها را پاسخ دهید

    گاهی اوقات فرد دچار فوبیای تماس تلفنی فکر می‌کند باید به تمام تماس‌های خود پاسخ دهد. این اشتباه است. به خودتان اجازه بدهید که برخی تماس‌ها به پیام‌گیر صوتی منتقل شوند. اگر الان به هر دلیل نمی‌توانید پاسخ تماس را بدهید، آن را به زمانی دیگر موکول کنید.

    ۶. از دیگری بپرسید که زمان مناسب زنگ زده‌اید یا نه

    همیشه پیش از شروع گفت‌وگو از فرد بپرسید که آیا زمان مناسبی زنگ زده‌اید یا نه. این کار هم او را از قطع ناخواسته تماس نجات می‌دهد و هم جلوی احساسات ناخوشایند بعدی شما را می‌گیرد.

    از تجربه خود بگویید

    آیا شما هم دچار این فوبیا هستید؟ هنگام تماس تلفنی چه احساسی دارید؟ چگونه بر ترس خود غلبه کردید؟ برای ما در بخش نظرات از تجربه خود بنویسید.

    برای از بین بردن احساس افسردگی چه کاری انجام دهیم؟

    در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.


    [ad_2]
    منبع

  • سیستوسکوپی؛ روشی برای تشخیص و درمان مشکلات مثانه

    سیستوسکوپی؛ روشی برای تشخیص و درمان مشکلات مثانه

    [ad_1]

    اگر دچار مشکلات ادراری شده باشید، شاید نام سیستوسکوپی برایتان آشنا باشد. سیستوسکوپی یعنی متخصص مجاری ادراری از یک دوربین برای دیدن مثانه و مجرای ادرار فرد استفاده می‌کند. این روش برای تشخیص و درمان بعضی از مشکلات ادراری مفید است. برای آشنایی بیشتر با سیستوسکوپی و نحوه انجام آن تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    سیستوسکوپی چیست؟

    مثانه تا زمانی که ادرار از طریق مجرای ادراری از بدن خارج شود، آن را نگه می‌دارد. پزشک با استفاده از سیستوسکوپی می‌تواند مثانه و مجرای ادراری شما را مشاهده کند در این روش، پزشک از سیستوسکوپ، شامل یک لوله باریک دارای لنز و دوربین، استفاده می‌کند. سیستوسکوپی برای تشخیص و درمان مشکلات ادراری استفاده می‌شود. مجرای ادراری مردان در انتهای آلت تناسلی و در زنان در بالای واژن قرار دارد.

    کاربرد سیستوسکوپی

    سیستوسکوپی مثانه برای موارد مختلفی انجام می‌شود، از جمله:

    • مشکلات کنترل مثانه مثل احتباس ادرار (ناتوانی در تخلیه کامل مثانه) یا بی‌اختیاری (ناتوانی در کنترل جریان ادرار)؛
    • سنگ مثانه؛
    • خون در ادرار؛
    • عفونت‌های مکرر مجرای ادراری؛
    • ادرار دردناک.

    ۱. سیستوسکوپی تشخیصی

    سیستوسکوپی برای تشخیص بیماری‌های مختلف هم تجویز می‌شود، از جمله:

    ۲. سیستوسکوپی درمانی

    گاهی سیستوسکوپی برای درمان استفاده می‌شود، از جمله:

    • گرفتن نمونه ادرار از مجرای ادراری؛
    • تزریق رنگ برای عکس‌برداری پرتوی ایکس؛
    • تزریق دارو برای توقف نشت ادرار؛
    • خارج‌کردن استنت مجرای ادراری؛
    • خارج‌کردن سنگ مثانه، بافت غیرطبیعی، پلیپ یا تومور؛
    • برداشتن تکه کوچکی از بافت مثانه یا مجرای ادراری؛
    • درمان تنگی یا فیستول مجرای ادراری.

    انواع سیستوسکوپی

    ۲ نوع سیستوسکوپی وجود دارد که پزشک با توجه به وضعیت بیمار، یکی از آنها را انتخاب می‌کند:

    • سیستوسکوپی سخت: این نوع از سیستوسکوپ خم نمی‌شود. ممکن است پزشک برای نمونه‌برداری یا برداشتن تومور دستگاه سیستوسکوپی را از طریق لوله وارد کند.
    • سیستوسکوپی منعطف: پزشک از دستگاهی انعطاف‌پذیر برای بررسی داخل مثانه و مجرای ادراری استفاده می‌کند.

    آمادگی قبل از سیستوسکوپی

    با توجه به علت سیستوسکوپی، ممکن است بعد از انجام آن به خانه بروید یا نیاز باشد یک شب در بیمارستان بمانید. در بیشتر موارد تشخیصی، پزشک از ژل بی‌حسی استفاده می‌کند و فرد درد مجرای ادراری را حس نمی‌کنید. برای موارد درمانی، ممکن است بیهوشی عمومی لازم باشد. بعد از بیهوشی عمومی، برای رفتن به منزل باید شخصی همراه شما باشد.

    قبل از انجام سیستوسکوپی، توصیه پزشک را رعایت کنید. ممکن است نیاز باشد تا چند ساعت قبل از بیهوشی عمومی از خوردن و آشامیدن پرهیز کنید. همچنین لازم است قبل از انجام سیستوسکوپی آنتی‌بیوتیک مصرف کنید و ادرارتان را تخلیه کنید.

    آمادگی برای سیستوسکوپی به نوع بیهوشی و علت انجام این روش بستگی دارد. در کل باید چند نکته را رعایت کنید، از جمله:

    • قبل از سیستوسکوپی نمونه ادرار شما برای بررسی عفونت مجراری ادراری گرفته می‌شود. اگر عفونت داشته باشید، قبل از انجام سیستوسکوپی باید درمان شود.
    • بلافاصله بعد از سیستوسکوپی ادرار کنید.
    • فهرستی از داروها و مکمل‌های مصرفی همراه داشته باشید.
    • مصرف داروهای رقیق‌کننده خون مثل آسپرین و وارفارین را متوقف کنید، البته اول با پزشک مشورت کنید.
    • در صورت بارداری به پزشک اطلاع دهید. بی‌حسی عمومی و موضعی ممکن است به جنین در حال رشد آسیب بزند.

    سیستوسکوپی چگونه انجام می‌شود؟

    ممکن است سیستوسکوپی ناراحت‌کننده باشد، اما به‌کمک بیهوشی درد را حس نمی‌کنید. سیستوسکوپی معمولا ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و سیستوسکوپی تشخیصی معمولا فقط ۵ دقیقه است، اما کل فرایند ممکن است طولانی‌تر باشد. فرایند نمونه‌برداری و درمان طولانی‌تر است.

    برای انجام سیستوسکوپی سخت به پشت دراز می‌کشید، زانوهایتان را بالا می‌برید، از هم فاصله می‌دهید و پاهایتان را روی رکابی قرار می‌دهید که تعبیه شده است. برای انجام سیستوسکوپی منعطف وضعیت خاصی لازم نیست و پزشک به شما کمک می‌کند در حالت راحتی قرار بگیرید.

    هنگام سیستوسکوپی، پزشک چند کار انجام می‌دهد:

    • سیستوسکوپ آغشته به روان‌کننده را از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می‌کند.
    • آب‌نمک استریل را از طریق سیستوسکوپ وارد مثانه می‌کند. (پوشش مثانه با مثانه پر و کشیده راحت‌تر دیده می‌شود.) ممکن است احساس کنید نیاز به دفع ادرار دارید.
    • داخل مثانه و مجرای ادراری را می‌بیند.
    • در صورت لزوم، یک وسیله کوچک را از طریق سیستوسکوپ وارد می‌کند و از آن برای برداشتن نمونه بافت یا تومور استفاده کند.
    • مایع درون مثانه را تخلیه می‌کند یا از شما می‌خواهد بعد از سیستوسکوپی به دست‌شویی بروید.

    بعد از سیستوسکوپی

    ممکن است یکی‌دو روز بعد از سیستوسکوپی درد شکمی، ادرار به رنگ خون یا درد داشته باشید. همچنین ممکن است احساس دفع زیاد یا اورژانسی داشته باشید. این مشکلات باید بعد از ۴۸ ساعت برطرف شوند. شاید پزشک برای جلوگیری از عفونت آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

    برای ازبین‌بردن عوارض جانبی می‌توانید چند کار انجام دهید:

    • یک دستمال گرم و مرطوب را نزدیک مجرای ادراری قرار دهید یا در وان آب گرم بنشینید؛
    • هر روز مقدار زیادی آب بنوشید تا مثانه شما تخلیه شود؛
    • از مسکن‌های بدون نسخه مثل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی استفاده کنید.

    عوارض احتمالی سیستوسکوپی

    سیستوسکوپی روش کم‌خطری است، اما ممکن است عوارض جانبی احتمالی هم داشته باشد، از جمله:

    • عفونت، سوراخ‌شدن یا گرفتگی مثانه.
    • زخم، تنگی یا آسیب مجرای ادرای.
    • عفونت مجرای ادراری.

    معمولا درد سیستوسکوپی بعد از ۴۸ ساعت از بین می‌رود، اما در بعضی موارد باید به پرشک مراجعه کنید، از جمله:

    • ادرار بسیار دردناک؛
    • مقدار زیادی خون یا لخته خون در ادرار؛
    • دردناک‌شدن مثانه پُر یا ناتوانی در ادرارکردن؛
    • کاهش ادرار؛
    • علامت عفونت (تب، لرز، درد لگنی، ادرار با بوی تند یا کدر).

    نتیجه سیستوسکوپی

    ممکن است پزشک بعد از انجام سیستوسکوپی نتیجه را به شما بگوید. البته اگر نمونه‌برداری انجام داده باشید، معمولا جواب آن ۲ هفته بعد آماده می‌شود.

    شما بگویید

    شما چقدر با سیستوسکوپی آشنایی دارید؟ آیا تابه‌حال انجامش داده‌اید؟ در صورت تمایل، می‌توانید تجربه و نظرتان را در قسمت ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این مطلب را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • چسبندگی رحم یا سندرم آشرمن؛ علائم، علت، روش درمان

    چسبندگی رحم یا سندرم آشرمن؛ علائم، علت، روش درمان

    [ad_1]

    چسبندگی رحم عارضه‌ای است که به‌سبب آن بافت اسکار (چسبندگی) داخل رحم ایجاد می‌شود. زنان مبتلا به این عارضه ممکن است پریود نشوند یا دچار پریودهای سبک، درد لگن یا ناباروری شوند. هرآنچه لازم است درباره چسبندگی رحم بدانید، در این مقاله خواهید خواند. با ما همراه باشید.

    سندرم آشرمن چیست؟

    چسبندگی رحم «سندرم آشرمن» نیز نامیده می‌شود. سندرم آشرمن وضعیتی نادر است که سبب ایجاد بافت اسکار می‌شود که به آن چسبندگی داخل رحمی نیز می‌گویند. این بافت اضافی دیواره‌های رحم را ضخیم‌تر می‌کند و قسمتی از فضای داخلی رحم را می‌گیرد. ممکن است این سندرم باعث درد لگن، خون‌ریزی غیرطبیعی رحم یا ناباروری شود. چسبندگی رحم قابل‌درمان است و درمان آن علائم فرد مبتلا را تسکین می‌دهد.

    تشخیص دقیق درصد افراد مبتلا به این عارضه دشوار است، چون ممکن است برخی زنان هیچ علامتی از این عارضه نداشته باشند و نداشتن علائم باعث شود هیچ‌وقت به پزشک مراجعه نکنند.

    علائم چسبندگی رحم چیست؟

    علائم رایج سندرم آشرمن عبارت‌اند از:

    • پریودنشدن؛
    • مشکلات ناباروری؛
    • خون‌ریزی غیرطبیعی رحمی؛
    • پریود بسیار سبک (هیپومنوره)؛
    • احساس گرفتگی یا درد شدید لگن.

    ممکن است برخی زنان دچار این سندرم باشند، اما علائمی نداشته باشند یا همچنان منظم پریود شوند. اگر دچار درد لگن هستید یا پریودهای غیرعادی دارید، به پزشک مراجعه کنید.

    علل چسبندگی رحم

    چسبندگی رحم یا سندرم آشرمن زمانی اتفاق می‌افتد که بافت اسکار (چسبندگی) داخل رحم ایجاد می‌شود، فضای داخل رحم را محدود و گاهی اوقات دهانه رحم را هم مسدود می‌کند. این اتفاق ممکن است علل مختلفی داشته باشد، اما یکی از علل اصلی آن جراحی رحم یا دهانه رحم است. علل رایج سندرم آشرمن عبارت‌اند از:

    • جراحی هیستروسکوپی: نوعی جراحی که طی آن پزشک دستگاهی به‌نام هیستروسکوپ را وارد رحم می‌کند و فیبروم‌های رحم را برمی‌دارد.
    • اتساع و کورتاژ (D&C): نوعی جراحی شامل بازکردن دهانه رحم (اتساع) و برداشتن بافت از رحم (کورتاژ) است. ممکن است این بافت پوشش داخلی رحم (آندومتر) یا بافت ناشی از سقط جنین باشد. در این عمل از ابزاری برای خراش‌دادن بافت اضافی استفاده می‌شود. این جراحی معمولا باعث ایجاد اسکار نمی‌شود مگر اینکه فرد عفونت زمینه‌ای داشته باشد.
    • سزارین: سزارین نوعی عمل جراحی برای زایمان و تولد جنین است که ممکن است باعث ایجاد بافت اسکار شود. اگر فرد در زمان انجام این عمل دچار عفونت رحم باشد، ممکن است در محل بخیه‌ها چسبندگی ایجاد شود.
    • عفونت‌ها: عفونت‌ها معمولا به‌تنهایی باعث سندرم آشرمن نمی‌شوند؛ اگر حین جراحی رحم فرد دچار عفونت باشد، ممکن است به این سندرم هم مبتلا شود. التهاب دهانه رحم و بیماری التهابی لگن (PID) عفونت‌هایی‌اند که ممکن است منجر به سندرم آشرمن شوند.
    • پرتودرمانی: گاهی اوقات ممکن است روش‌های درمانی هم باعث ایجاد بافت اسکار در رحم شوند. پرتودرمانی که برای درمان سرطان دهانه رحم استفاده می‌شود، ممکن است باعث چسبندگی و ابتلا به سندرم آشرمن شود.

    چه کسانی بیشتر مستعد ابتلا به چسبندگی رحم‌اند؟

    این عارضه اکتسابی است، یعنی عواملی باعث ایجاد آن می‌شوند. سندرم آشرمن ممکن است به علل مختلفی از جمله جراحی، عفونت و روش‌های درمانی سرطان ایجاد شود. افرادی که بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری‌اند، عبارت‌اند از کسانی که:

    • تحت درمان سرطان‌اند؛
    • سابقه عفونت لگنی دارند؛
    • قبلا نوعی جراحی رحم مانند هیستروسکوپی، کورتاژ یا سزارین انجام داده‌اند.

    تشخیص چسبندگی رحم

    سندرم آشرمن معمولا زمانی تشخیص داده می‌شود که فرد دچار علائمی مانند درد لگن، آمنوره (فقدان قاعدگی)، خون‌ریزی غیرطبیعی رحم یا ناتوانی در باردارشدن و باردارماندن باشد. سابقه پزشکی فرد به تشخیص این بیماری کمک می‌کند. اگر فرد قبلا عمل‌های رحمی مانند اتساع و کورتاژ (D&C) و سزارین داشته، مبتلا به عفونت لگنی بوده یا پرتودرمانی کرده است، شاید پزشک به این سندرم شک کند.

    تست‌های تصویربرداری به پزشک این امکان را می‌دهند که اندام‌های داخلی بیمار را به‌خوبی بررسی کند. تست‌های مختلف جزئیات مختلفی را ارائه می‌دهند.

    ۱. سونوگرافی

    این نوع تست تصویربرداری از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از اندام‌های داخلی استفاده می‌کند. سونوگرافی را می‌توان خارجی و از روی پوست یا داخلی با سونوگرافی ترانس واژینال انجام داد.

    ۲. هیستروسکوپی

    در این روش، پزشک از ابزاری مجهز به دوربین (هیستروسکوپ) برای مشاهده داخل رحم استفاده می‌کند. هیستروسکوپ وارد واژن می‌شود و از دهانه رحم به‌سمت بالا و داخل رحم حرکت می‌کند. هیستروسکوپی به پزشک این امکان را می‌دهد که نگاهی بسیار دقیق به داخل رحم بیندازد. همچنین می‌توان از آن برای درمان سندرم آشرمن هم استفاده کرد.

    ۳. هیستروسونوگرافی

    به‌احتمال زیاد پزشک در ابتدا برای تشخیص بافت اسکار داخل رحم هیستروسونوگرافی انجام می‌دهد. پزشک برای انجام هیستروسونوگرافی با یک کاتتر کوچک کمی محلول نمکی را به داخل حفره رحم تزریق می‌کند و با سونوگرافی ترانس واژینال بررسی می‌کند که آیا بافت اسکار در داخل یا دهانه رحم قرار دارد یا خیر. این مایع رحم را منبسط می‌کند تا پزشک بتواند جزئیات رحم و مشکلات آن را ببیند. انجام هیستروسونوگرافی به پزشک کمک می‌کند نگاهی بسیار دقیق به داخل و خارج اندام‌های تناسلی بیمار بیندازد.

    درمان چسبندگی رحم

    روش‌های مختلفی برای درمان سندرم آشرمن وجود دارد. هدف اصلی درمان چسبندگی رحم برداشتن بافت اسکار و بازگرداندن رحم به اندازه و شکل اولیه است. فواید درمان این عارضه عبارت‌اند از:

    • تسکین درد؛
    • بازیابی چرخه طبیعی قاعدگی؛
    • افزایش احتمال بارداری (اگر بیمار هنوز یائسه نشده باشد).

    ۱. هیستروسکوپی

    ممکن است پزشک از هیستروسکوپی برای برداشتن چسبندگی‌های رحم استفاده کند. در این روش بافت اسکار با دقت زیادی برداشته می‌شود. یکی از عوارض احتمالی درمان سریع چسبندگی رحم با هیستروسکوپی، آسیب‌رساندن به بافت سالم داخل رحم در حین برداشتن بافت اسکار است.

    ۲. درمان‌های هورمونی (استروژن‌درمانی)

    ممکن است این روش با گذاشتن کاتتر داخل‌رحمی کوچکی انجام شود که چند روز پس از هیستروسکوپی داخل رحم باقی می‌ماند. این کار احتمال تشکیل مجدد بافت اسکار پس از عمل را کاهش می‌دهد. در واقع استروژن باعث بهبود آندومتر (پوشش داخلی رحم) می‌شود و کاتتر نوعی مانع فیزیکی بین دیواره‌های قدامی و خلفی رحم ایجاد می‌کند.

    پیشگیری از ایجاد چسبندگی در رحم

    چسبندگی رحم ممکن است یکی از عوارض جانبی احتمالی جراحی‌های دیگر باشد. معمولا این عارضه قابل‌پیشگیری نیست، چون جراحی هم نوعی درمان است که با توجه به شرایط فرد برایش تجویز می‌شود. قبل از انجام هر نوع جراحی رحمی درباره تمام عوارض احتمالی آن با پزشک صحبت کنید. پزشک ممکن است قرار ملاقاتی برای بعد از عمل توصیه کند تا با معاینه رحم از وجود بافت اسکار و چسبندگی‌ها مطلع شود.

    سؤالات رایج

    – ممکن است سندرم آشرمن باعث ناباروری شود؟

    ناباروری دلایل مختلفی دارد. ممکن است در آزمایش‌هایی که برای تشخیص علت ناباروری تجویز می‌شوند، پزشک متوجه بافت اسکار داخل رحم (سندرم آشرمن) شود. وجود مقادیر زیادی از بافت اسکار در داخل رحم ممکن است علت ناباروری باشد.

    – آیا می‌توانم بعد از درمان چسبندگی رحم باردار شوم؟

    در بسیاری از موارد بله. ممکن است پس از درمان سندرم آشرمن، باردار شوید. حتی اگر چسبندگی رحم علت اصلی ناباروری شما نباشد، درمان آن احتمال بارداری را بسیار افزایش خواهد داد.

    – آیا سندرم آشرمن باعث سقط جنین می‌شود؟

    سندرم آشرمن باعث می‌شود فضای کمتری داخل رحم وجود داشته باشد و این ممکن است مشکلاتی را در دوران بارداری ایجاد کند، زیرا جنین داخل رحم روزبه‌روز رشد می‌کند و بزرگ‌تر می‌شود. ممکن است عوارض سندرم آشرمن احتمال بروز مشکلاتی مانند سقط جنین، مرده‌زایی یا جفت سرراهی را در دوران بارداری افزایش دهد.

    – آیا چسبندگی رحم با قرص رفع میشود؟

    معمولا برای درمان چسبندگی رحم نیاز به جراحی است و مصرف داروهای هورمونی مانند استروژن بعد از عمل توصیه می‌شود.

    – چسبندگی رحم بعد از سزارین چیست؟

    اگر فرد در زمان انجام سزارین دچار عفونت باشد، ممکن است در محل بخیه‌ها چسبندگی ایجاد شود.

    – ممکن است IUD باعث چسبندگی رحم شود؟

    دستگاه داخل‌رحمی (IUD) نوعی روش پیشگیری از بارداری است. این دستگاه داخل رحم قرار می‌گیرد و مدتی (اغلب چندین سال) در آنجا باقی می‌ماند. قرارگرفتن این دستگاه داخل بدن رحم را مستعد عفونت رحم و ایجاد بافت اسکار می‌کند. بااین‌حال، اثبات‌ نشده‌ که عامل ابتلا به سندرم آشرمن است.

    کلام پایانی

    اگر علائمی مانند گرفتگی دردناک و درد شدید لگن دارید یا گرفتار مشکلات ناباروری هستید، بهتر است هرچه زودتر با پزشک متخصص زنان مشورت کنید و به دنبال درمان گیاهی چسبندگی رحم یا روش‌های این‌چنینی نباشید. چسبندگی رحم نوعی بیماری قابل‌درمان است.

    تابه‌حال خودتان یا عزیزانتان دچار چسبندگی رحم شده‌اید یا چیزی درباره چسبندگی رحم به روده شنیده‌اید؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمندتان را با ما و کاربران عزیزمان در میان بگذارید.

    گامی برای تسلط شما بر مهارت‌های برقراری ارتباط
    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]
    منبع

  • روانشناسی رنگ صورتی؛ نماد عشق و امید یا ساده‌لوحی؟

    روانشناسی رنگ صورتی؛ نماد عشق و امید یا ساده‌لوحی؟

    [ad_1]

    رنگ صورتی یکی از رنگ‌های ملایم و بسیار پرطرف‌دار در جهان است. حداقل بعد از اکران فیلم «باربی» با بازی مارگو رابی و رایان گاسلینگ در ژوئیه امسال (تیرماه) و استقبال بی‌نظیری که از آن شد، مطمئن شدیم صورتی رنگ موردعلاقه خیلی‌هاست. آیا می‌دانید این رنگ چه تأثیری بر خلق‌وخو و احساسات ما دارد؟ روانشناسی رنگ صورتی به این سؤال جواب می‌دهد. در این مقاله، درباره روانشناسی رنگ صورتی و ویژگی‌های مثبت و منفی این رنگ صحبت می‌کنیم و با برندهایی آشنا می‌شویم که به‌وفور از آن استفاده می‌کنند. اگر شما هم رنگ صورتی را می‌پسندید، این مقاله را از دست ندهید.

    روان‌شناسی رنگ و تبیین تأثیرات رنگ‌ها بر همه‌چیز

    رنگ‌ها یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌هایی هستند که طبیعت به ما بخشیده است. دنیایی را تصور کنید که در آن جز سیاه و سفید و خاکستری، هیچ رنگی وجود نداشت؛ زندگی خیلی کسالت‌آور می‌شد، این‌طور نیست؟ بااین‌حال، اینکه فکر کنیم رنگ‌ها صرفا برای زیباترکردن جهان به وجود آمده‌اند، ساده‌انگارانه است. رنگ‌ها بر زندگی ما تأثیر دارند. بر اساس روان‌شناسی رنگ، رنگ‌های مختلف می‌توانند بر خلق‌وخو، احساسات و حتی رفتار ما اثر بگذارند.

    صورتی هم یکی از رنگ‌های زیبای دنیاست، رنگی که به نظر می‌رسد با عشق و مهربانی و لطافت زنانه ارتباط دارد. صورتی رنگ گل‌های بهاری است و نماد تازه‌شدن. بیایید بیشتر با این رنگ آشنا شویم.

    تعریف رنگ صورتی و ویژگی‌های آن

    رنگ صورتی با کد #FFC0CB

    رنگ صورتی از ترکیب قرمز با سفید به دست می‌آید و درواقع می‌توان آن را نوعی قرمز روشن دانست. کد هگزادسیمال صورتی FFC0CB# است. مانند هر رنگ دیگری، صورتی هم سایه‌های مختلفی دارد از جمله رنگ صورتی چرک، صورتی روشن، صورتی تیره، صورتی گلی و صورتی سالمون. کمی بعد درباره انواع رنگ صورتی صحبت خواهیم کرد.

    رنگ صورتی اغلب رنگی زنانه توصیف می‌شود؛ شاید به این دلیل که برای بسیاری از ما این رنگ تداعی‌کننده خاطرات دوران کودکی است. بیشتر ما وقتی در کودکی به فروشگاه‌های مختلف می‌رفتیم، متوجه می‌شدیم که بیشتر اسباب‌بازی‌ها و لباس‌های دخترانه صورتی‌اند درحالی‌که قفسه وسایل مربوط به پسرها پر از چیزهای آبی بود.

    ویژگی‌های مثبت مرتبط با رنگ صورتی

    • عشق بی‌قیدوشرط؛
    • اشتیاق؛
    • امید؛
    • آرامش؛
    • معصومیت؛
    • دلسوزبودن؛
    • صمیمیت؛
    • درک و درایت؛
    • امنیت.

    مفاهیم منفی رنگ صورتی

    • فقدان قدرت اراده؛
    • کمبود احساس ارزشمندی؛
    • اتکانداشتن به خود؛
    • بزدلی؛
    • ساده‌لوحی؛
    • رفتار کودکانه.

    رنگ صورتی نماد چیست؟

    در دانش رنگ‌ها، هر رنگ نماد مفاهیم خاصی است. مثلا همان‌طور که گفتیم، صورتی به‌دلیل داشتن رنگ قرمز در ترکیب خود، می‌تواند نماد عشق و دوست‌داشتن باشد. همچنین ازآنجاکه اغلب صورتی را رنگی زنانه می‌دانیم، می‌تواند با نرمی، مهربانی، مراقبت و دلسوزی که اغلب در زنان پررنگ‌تر از مردان است، مرتبط باشد.

    همچنین رنگ صورتی نشانه امید است؛ رنگی مثبت که الهام‌بخش احساسات گرم و آرامش‌بخش است، احساساتی مانند اینکه همه‌چیز به خیر و خوشی خواهد گذشت.

    البته نکته مهمی را هم باید در نظر بگیریم. مفاهیمی که رنگ‌ها تداعی می‌کنند، به‌شدت تحت‌تأثیر تجربیات فردی و جنبه‌های فرهنگی‌اند. مثلا در بسیاری از فرهنگ‌ها قرمز نماد عشق است، اما معلوم نیست که در هر کشوری و هر فرهنگی همین معنا را داشته باشد.

    برخی از مفاهیم نمادین رنگ صورتی

    دو مورد از مهم‌ترین مفاهیم نمادین رنگ صورتی، جنبش روبان صورتی و مالیات صورتی هستند که در ادامه هریک را توضیح داده‌ایم.

    ۱. جنبش روبان صورتی

    روبان صورتی
    روبان صورتی؛ نماد جهانی جنبش آگاهی از سرطان سینه

    از نظر نمادین صورتی رنگ ویژه جنبش آگاهی از سرطان سینه است. اعضای این جنبش و دنبال‌کنندگان آنها در روز روبان صورتی، برای ادای احترام به بازماندگان و کسانی که بر اثر این بیماری فوت کرده‌اند، یک روبان صورتی‌رنگ را به‌عنوان دست‌بند به مچ دست یا به‌عنوان روبان مو به موهایشان می‌بندند یا اینکه آن را روی لباسشان می‌زنند.

    ۲. مالیات صورتی

    مالیات صورتی
    مالیات صورتی یعنی قیمت کالاهای مختص زنان از قیمت کالاهای مشابه آنها برای مردان بیشتر است. چرا؟

    در برخی از کشورها، اصطلاح مالیات صورتی (pink tax) به کار می‌رود که شاید تاکنون درباره آن نشنیده باشید. مالیات صورتی نماد گران‌تربودن محصولات مختص بانوان است. این مفهوم یعنی معمولا محصولاتی که مختص خانم‌ها تولید و به بازار عرضه می‌شوند، بدون هیچ دلیل منطقی‌ای گران‌تر از محصولات مختص مردان هستند. مثلا بسیاری از محصولات بهداشتی نظیر شامپو و شامپو بدن برای زنان گران‌تر از مردان هستند. استدلال‌های مختلفی درباره این قضیه مطرح شده‌اند از جمله اینکه می‌گویند بیشتر زنان معمولا با پرداخت پول بیشتر برای محصولات مربوط به خودشان مشکلی ندارند.

    روانشناسی رنگ صورتی و اثرات آن بر خلق‌وخو

    بر اساس روانشناسی رنگ صورتی، این رنگ می‌تواند اثرات مختلفی بر خلق‌وخو و رفتار ما بگذارد. هر سایه‌ای از صورتی هم تأثیرات متفاوتی دارد. معمولا سایه‌های ملایم‌تر صورتی آرامش‌بخش‌ترند و سایه‌های تندتر آن هیجان‌آورند.

    از نظر روانشناسی رنگ صورتی افرادی که زیاد از رنگ صورتی استفاده می‌کنند، ممکن است افرادی معصوم و ساده به نظر برسند. بااین‌حال فراموش نکنید که اگر مداوم از این رنگ استفاده کنید، ممکن است شما را فردی نابالغ جلوه دهد که مسئولیت‌های فردی بزرگ‌سال را به عهده نمی‌گیرد.

    بازداشتگاه‌های صورتی

    بازداشتگاه صورتی

    یکی از جنبه‌های روانشناسی رنگ صورتی، آرامش‌بخش‌بودن آن است. شاید اصطلاح «بازداشتگاه صورتی» را نشنیده باشید. در برخی از کشورها، تمام میله‌ها، کف، سقف و درودیوار بازداشتگاه‌های مربوط به جرایم الکلی را با سایه‌ای از رنگ صورتی به‌نام drunk-tank pink رنگ‌آمیزی می‌کنند. تصور بر این است که این رنگ می‌تواند افراد بازداشتی را آرام کند.

    جالب است که محققان روان‌شناسی رنگ دریافته‌اند رنگ صورتی فقط در اوایل مواجهه با آن آرامش‌بخش است. اگر مدتی طولانی در معرض رنگ صورتی قرار بگیریم، کم‌کم اثرش برعکس می‌شود. شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه بعد از مدتی که زندانی‌ها به رنگ صورتی عادت می‌کنند، بیشتر از قبل دچار آشفتگی می‌شوند.

    رختکن‌های صورتی

    رختکن صورتی
    رختکن تیم حریف در استادیوم کینیک، متعلق به باشگاه آیووا هاکیز

    از جنبه منفی، صورتی می‌تواند انرژی افراد را کاهش دهد و ذهنشان را آشفته کند. مثلا برخی از باشگاه‌ها رختکن تیم حریف خود را صورتی‌رنگ می‌کنند تا بازیکنان منفعل شوند و انرژی زیاد خود را از دست بدهند. نمونه‌اش تیم هاکی آیووا (Iowa Hawkeyes) که در استادیوم کینیک (Kinnick) یک اتاق رختکن برای تیم مهمان دارد که صورتی‌رنگ است و طراح آن هیدن فرای (Hayden Fry)، مربی آیووا، بوده است که در رشته روان‌شناسی در دانشگاه بیلور (Baylor) تحصیل کرده است. او معتقد است که اتاق تمام‌صورتی می‌تواند ذهن تیم‌های حریف را درگیر و آشفته کند.

    انواع رنگ صورتی

    انواع رنگ صورتی
    برخی از سایه‌های رنگ صورتی

    صورتی مانند هر رنگ دیگری سایه‌های تیره و روشن زیادی دارد که برخی از محبوب‌ترین آنها را در ادامه معرفی کرده‌ایم.

    ۱. صورتی رژگونه

    کد هگزا دسیمال این رنگ DE5D83# است. این صورتی مشابه رنگ پوست ماست، صورتی کاملا کم‌رنگ که بر مفاهیم حسی و جنسی دلالت دارد. با اینکه رنگی دلپذیر است، فاقد شور و انرژی است.

    ۲. صورتی رز

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FF66CC است. این صورتی مفهوم عشق و اتحاد جهانی را می‌رساند و رنگی زنانه، حسی و بالغ تلقی می‌شود.

    ۳. صورتی سالمون

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FF91A4 است. صورتی سالمون به‌جای رنگ قرمز در خود نارنجی دارد و می‌تواند نشانه فردی ترسو در عشق باشد که فقط حرف می‌زند و عمل نمی‌کند.

    ۴. ارکیده

    کد هگزا دسیمال این رنگ #DA70D6 است. رنگ ارکیده نوعی صورتی است که بیشتر به بنفش اسطوخودوسی نزدیک است. این رنگ بیشتر نشانه افرادی است که تمایلی به هم‌رنگ‌شدن با جامعه ندارند و کار خودشان را می‌کنند.

    ۵. فوشیا

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FF00FF است. رنگ فوشیا ترکیبی از صورتی پررنگ و آبی است و می‌تواند نشانه اعتمادبه‌نفس، اطمینان، بلوغ، عشق مسئولانه و کنترل‌شده باشد.

    ۶. صورتی پاستلی

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FFD1DC است. صورتی پاستلی یکی از روشن‌ترین رنگ‌های صورتی به حساب می‌آید و معمولا با خلوص و آرامش همراه است.

    ۷. صورتی روشن

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FFB6C1 است. این رنگ هم شبیه صورتی پاستلی است، ولی ته‌رنگ قرمز به‌کاررفته در آن تندتر است. این رنگ درخشان‌تر از پاستلی است و دختران زیاد از آن استفاده می‌کنند.

    ۸. صورتی کودک

    کد هگزا دسیمال این رنگ #F4C2C2 است. صورتی کودک جایی بین دو صورتی روشن و پاستلی قرار می‌گیرد و محبوبیت بسیار زیادی دارد. ظاهرش تمیز و لطیف به نظر می‌رسد و میزان اشباع آن از صورتی روشن کمتر است.

    ۹. صورتی تیره

    کد هگزا دسیمال این رنگ #E75480 است. صورتی تیره سایه گرم‌تر و سیرتر صورتی است و عصای دست طراحانی محسوب می‌شود که با نظریه رنگ‌ها سروکار دارند. این رنگ می‌تواند به‌زیبایی با سایه‌های روشن‌تر صورتی ترکیب شود و آنها را تکمیل کند؛ به همین دلیل طراحان زیاد با آن کار می‌کنند.

    ۱۰. صورتی رژ

    کد هگزا دسیمال این رنگ #A94064 است. این صورتی یکی از سایه‌های عمیق‌تر و کدرتر صورتی است که ته‌رنگ صورتی مایل به تیره دارد و در نورهای مختلف به سایه قرمز یا بنفش نزدیک می‌شود.

    ۱۱. صورتی نئونی

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FF6EC7 است. این رنگ صورتی درخشان است که از هر سایه صورتی دیگری چشم‌نوازتر است. رنگی جسورانه و پرشور که توجه افراد را به‌سرعت جلب می‌کند.

    ۱۲. صورتی تند

    کد هگزا دسیمال این رنگ #FF69B4 است. این صورتی گرم‌تر از صورتی نئونی است، ولی به درخشندگی آن نیست. سایه‌روشن (تنالیته) قرمز و بنفش موجود در آن باعث می‌شوند ملایم‌تر باشد و چشم‌ها را اذیت نکند. در نظریه رنگ‌ها، بیشتر برای بازاریابی و برندسازی کاربرد دارد.

    اگر تمایل دارید پیام خود را با رنگ‌ها منتقل کنید، بسته به احساسی که دارید و مخاطب خود، مناسب‌ترین رنگ صورتی را انتخاب کنید.

    برندهایی که از صورتی استفاده می‌کنند

    بسیاری از برندهایی که محصولاتشان را عمدتا برای خانم‌ها عرضه می‌کنند، به رنگ صورتی توجه زیادی دارند. حتی بازاریابان و طراحان در بازاریابی و طراحی محصولات برند، طبق مفهوم نظریه رنگ‌ها، تلاش می‌کنند ازنظر روان‌شناسی با رنگ صورتی بر مخاطبان هدف اثر بگذارند.

    برندهای بزرگ زیادی را می‌توان نام برد که در لوگوها و محصولاتشان رنگ صورتی به‌وفور دیده می‌شود. البته این بدان معنا نیست که فقط برندهایی که محصولات مخصوص برای خانم‌ها دارند، با صورتی کار می‌کنند. برندهای دیگری هم هستند که با اینکه مخاطبان هدف آنها از گروه جنسیتی خاصی نیستند، سعی می‌کنند از ویژگی‌های دیگر رنگ صورتی بهره ببرند.

    ۱. برند باربی

    لوگوی صورتی برند باربی
    لوگوی برند باربی

    باربی یکی از مشهورترین برندهایی است که از رنگ صورتی استفاده می‌کند. برند باربی بیشتر از هر برند دیگری از رنگ صورتی در طراحی‌ها، محصولات، بازاریابی و حتی لوگوی خود استفاده می‌کند. اگر فیلم باربی را هم که به‌تازگی با بازی مارگو رابی و رایان گاسلینگ اکران شد دیده باشید، می‌دانید که همه‌چیز در این فیلم صورتی است.

    یکی از دلایل برند باربی برای استفاده از رنگ صورتی، همان دلیل سنتی دخترانه‌بودن این رنگ است. برند باربی از ابتدای کارش دختران را هدف قرار داده بود و هنوز هم مختص خانم‌هاست.

    ۲. ادوبی این‌دیزاین

    لوگوی ابزار این‌دیزاین
    لوگوی این‌دیزاین ادوبی

    ادوبی این‌دیزاین (Adobe InDesign) بخشی از مجموعه نرم‌افزارهای خلاقانه شرکت ادوبی است و ابزاری محبوب برای طراحی و بازاریابی است. از این ابزار برای برای حروف‌چینی و ایجاد طرح‌ها استفاده می‌کنند. لوگوی این‌دیزاین شامل صورتی پررنگی است و طراحی تمیز و مینیمالی دارد. سایه‌های مختلف صورتی در لوگو و رابط‌های کاربری آن مکمل یکدیگرند. این‌دیزاین حسی ظریف و حرفه‌ای همراه با حس خلاقیت و اشتیاق به کاربران خود منتقل می‌کند.

    ۳. باسکین رابینز

    لوگوی باسکین رابینز

    برند بزرگ دیگری که از رنگ صورتی در لوگو و طرح‌های خود استفاده می‌کند، برند بستنی باسکین رابینز (Baskin Robbins) است. استفاده هوشمندانه این برند از سایه‌های صورتی و آبی که مکمل یکدیگرند، باعث می‌شود لوگوی آن خیلی سریع قابل‌تشخیص باشد. با دیدن این ترکیب رنگ در لوگو، حس هیجان و شادی به خریدار دست می‌دهد که بازتابی از ارزش‌های برند است. در دل نماد «BR» به‌کاررفته در لوگو، عدد ۳۱ با رنگی صورتی جاسازی شده است که نشان‌دهنده تعداد طعم‌های بستنی است که این برند ارائه کرده است.

    سخن پایانی

    در این مقاله درباره روان‌شناسی رنگ صورتی صحبت کردیم و با ویژگی‌های مثبت و منفی این رنگ و نیز برندهایی که زیاد از صورتی استفاده می‌کنند، آشنا شدیم. ماهیت چشم‌نواز رنگ صورتی آن را به رنگی بسیار محبوب برای برندها و طراحان و بازاریابان آنها تبدیل کرده است. صورتی یادآور گل‌های بهاری و تازگی است. رنگی الهام‌بخش است و باعث خلاقیت می‌شود. بسیاری از ما صورتی را رنگی زنانه می‌دانیم، زیرا از کودکی عادت کرده‌ایم لباس‌ها و اسباب‌بازی‌های مخصوص دختران را صورتی ببینیم.

    نظرتان راجع‌ به رنگ صورتی چیست؟ با دیدن آن چه احساسی پیدا می‌کنید؟ لطفا دیدگاه‌هایتان را با ما در میان بگذارید.

    فروشگاه چطور - مجموعه صوتی زبان بدن

    به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید



    [ad_2]
    منبع

  • تب زرد؛ همه‌چیز درباره این بیماری ویروسی

    تب زرد؛ همه‌چیز درباره این بیماری ویروسی

    [ad_1]

    تب زرد نوعی بیماری ویروسی است که با نیش پشه آلوده به افراد منتقل می‌شود. این بیماری در بعضی مناطق شایع‌تر است و سبب طیفی از علائم از خفیف مثل بدن درد و تب گرفته تا شدید مثل نارسایی اندام می‌شود. می‌دانید چرا این بیماری تب زرد نام گرفته است و روش تشخیص و درمان آن چیست؟ برای آشنایی بیشتر با این بیماری تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

    تب زرد چیست؟

    تب زرد نوعی بیماری ویروسی است که با نیش نوع خاصی از پشه منتشر می‌شود. این پشه‌ها با نیش‌زدن میمون‌ها و شامپانزده‌های ناقل ویروس آلوده می‌شوند و در مناطق استوایی و نیمه‌گرمسیری آفریقا و آمریکای جنوبی وجود دارند. از آنجایی که این بیماری موجب زرد‌شدن پوست و ایجاد تب می‌شود، به آن تب زرد می‌گویند. علائم این بیماری بعد از ۳ تا ۶ روز شدت می‌گیرند.

    چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری‌اند؟

    افرادی که در جنگل‌های نیمه‌گرمسیری و استوایی آفریقا، آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی زندگی یا کار می‌کنند یا به این مناطق سفر می‌کنند، بیشتر در معرض ابتلا به تب زرد هستند. سالانه حدود ۲۰۰هزار نفر در سراسر دنیا به این بیماری مبتلا می‌شوند و سالانه حدود ۳۰هزار نفر بر اثر ابتلا به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند. بیشتر موارد ابتلا به این بیماری و مرگ ناشی از آن در آفریقاست.

    علائم تب زرد

    در ادامه، علائم رایج این بیماری را نوشته‌ایم هرچند ممکن است فرد مبتلا علائمی نداشته باشد.

    علائم خفیف

    علائم شدید

    از هر ۴ فرد مبتلا ۱ نفر دچار علائم شدید بیماری می‌شود. این علائم عبارت‌اند از:

    حدود ۳۰ تا ۶۰درصد از افراد دچار علائم شدید این بیماری می‌میرند.

    تشخیص تب زرد

    اگر در مناطقی با شیوع تب زرد باشید و علائم این بیماری را بروز دهید، باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. ممکن است پزشک درباره علائم و محل رفت‌و‌آمد شما سؤال بپرسد و برای بررسی وجود ویروس در خون شما آزمایش خون تجویز کند. حضور ویروس در خون را می‌توان با تست پی.سی.آر (PCR) و آزمایش الایزا تشخیص داد.

    بهبودی و درمان

    درمانی برای این بیماری وجود ندارد. به همین دلیل مهم‌ترین اصل پیشگیری از آن با دریافت واکسن و دوری از پشه‌هاست. ممکن است پزشک برای بهترشدن حالتان استراحت و نوشیدن مایعات فراوان را توصیه کند. اگر به مُسکن نیاز دارید، از مصرف مسکن‌های رقیق‌کننده خون مثل آسپرین یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خودداری کنید. این داروها ممکن است موجب خون‌ریزی شوند. اگر علائم شدید تب زرد را دارید، حتما به بیمارستان مراجعه کنید.

    اگر علائم خفیف بیماری را داشته باشید، معمولا بعد از ۱ هفته علائم بهبود می‌یابند. البته ممکن است احساس خستگی و ضعف شما بیشتر از ۱ هفته طول بکشد. بعد از بهبودی، به تب زرد مصون خواهید بود.

    پیشگیری

    اگر قصد دارید به مناطقی یا شیوع تب زرد سفر کنید، حدود ۳ تا ۴ هفته قبل از سفر واکسن تب زرد را بزنید. این واکسن به افراد بالای ۹ ماه تزریق می‌شود. بیشتر افراد با زدن یک دوز واکسن در تمام طول عمرشان ایمن می‌شوند، بااین‌حال تزریق دوز واکسن بوستر به بعضی افراد پشنهاد می‌شود، از جمله:

    • افرادی که دوز اول واکسن را در زمان بارداری دریافت کرده‌اند؛
    • افراد اچ.آی.وی مثبت؛
    • افرادی که بیشتر مواقع در مکان‌های پرخطرند؛
    • افرادی که به مناطقی با شیوع زیاد تب زرد سفر می‌کنند به‌خصوص اگر پیوند سلول بنیادی انجام داده‌ باشند.

    علاوه‌بر این، لازم است هنگام سفر به مناطق پرخطر بعضی موارد را رعایت کنید، از جمله:

    • از دفع‌کننده پشه حاوی دی.ای.ای.تی (DEET) استفاده کنید.
    • شلوار و بلوز آستین بلند و جوراب بپوشید. همچنین بهتر است لباس‌های دفع‌کننده پشه بپوشید.
    • از پوشیدن لباس‌های تنگ خودداری کنید.
    • اگر محل اسکان شما سیستم تهویه هوا ندارد یا پنجره‌های آن بدون شیشه است، از پشه‌بند استفاده کنید.
    • در زمان فعالیت پشه‌ها بیرون نروید که یعنی غروب تا سحر. البته یکی از پشه‌های منتشر‌کننده تب زرد روزها فعالیت می‌کند.
    • اگر این بیماری در شما تشخیص داده شد، همچنان لباس مناسب بپوشید تا پشه‌ها بیماری را از شما به دیگری منتقل نکنند.

    تزریق واکسن ممکن است عوارض خفیفی داشته باشد، از جمله:

    • سردرد؛
    • درد عضلانی؛
    • تب خفیف؛
    • در موارد نادر، علائم شدید تب زرد.

    سؤالات رایج

    ۱. آیا تب زرد و مالاریا یکی است؟

    خیر. این دو بیماری یکی نیستند، اما شباهت‌هایی دارند از جمله اینکه هر دو را پشه‌ها منتشر می‌کنند و علائمی شبه آنفولانزا، یرقان و حتی مرگ را به همراه دارند. بااین‌حال مالاریا عامل انگلی و تب زرد عامل ویروسی دارد و پشه‌های منتقل‌کننده این دو بیماری متفاوت‌اند. همچنین با واکسیناسیون می‌توان از تب زرد پیشگیری کرد، اما واکسنی برای مالاریا وجود ندارد.

    ۲. چه افرادی نمی‌توانند از واکسن تب زرد استفاده کنند؟

    • نوزادان زیر ۹ ماه؛
    • خانم‌های باردار با خطر عفونت زیاد؛
    • افراد دچار حساسیت به تخم‌مرغ؛
    • افرادی با نقص ایمنی شدید.

    ۳. آیا تب زرد مسری است؟

    خیر. فرد مبتلا به این بیماری نمی‌تواند آن را از طریق سرفه یا بوسیدن به دیگری منتقل کند. اما اگر شما مبتلا باشید، ممکن است پشه‌ای با نیش‌زدن به شما آلوده شود و با نیش‌زدن فردی دیگر بیماری را به او انتقال دهد.

    شما بگویید

    شما چقدر با بیماری تب زرد آشنایی دارید؟ آیا تابه‌حال واکسن تب زرد تزریق کرده‌اید؟ در صورت تمایل، می‌توانید تجربه و نظرتان را در قسمت ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این مطلب را از طریق شبکه‌های اجتماعی با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • آیا باید همه نیازهای فرزندمان را برآورده کنیم؟ راه درست چیست؟

    آیا باید همه نیازهای فرزندمان را برآورده کنیم؟ راه درست چیست؟

    [ad_1]

    یکی از اشتباهات رایج والدین این است که فکر می‌کنند باید تمام نیازهای فرزند را برآورده کنند. این افراد گمان می‌کنند عشق‌ورزیدن به‌معنای ترجیح‌دادن نیازهای فرزند به نیازهای خودشان است. با اینکه قصد چنین والدینی صلاح فرزندان است، ممکن است اثر عکس روی آنها داشته باشد. این کار به‌مرور زمان به فرزندان می‌آموزد که نیازها و آرزوهای خود را سرکوب کنند و دائم به فکر برآوردن نیاز دیگران باشند. گاهی اوقات نیاز و خواسته‌های شما و اعضای خانواده‌تان با هم تداخل دارند و امکان برآورده‌کردن هم‌زمان آنها وجود ندارد. در این صورت چطور باید نیازها را اولویت‌بندی کنیم؟ در این مقاله قرار است به پاسخ این سؤال برسیم. همچنین متوجه می‌شوید چه اولویتی میان نیازهای خود و فرزندانتان بگذارید و چه میزان از خواسته‌های آنها را برآورده کنید.

    نظریه دلبستگی و ارتباط آن با برآورده‌کردن نیازها

    جان بولبی (John Bowlby) در دهه ۱۹۵۰ میلادی، نظریه دلبستگی را مطرح کرد. به‌کمک این نظریه علمی می‌توانیم چگونگی وابستگی خود به دیگران را درک کنیم. دانشمندان با بررسی تعامل مادر و کودک اثبات کرده‌اند رابطه‌ای که در کودکی با والدین داریم، روی نوع روابطمان در بزرگ‌سالی اثر می‌گذارد. این مسئله اهمیت بسیاری دارد، چراکه کیفیت روابط ما نقش مهمی در سلامت شخصی و خوشحالی‌مان ایفا می‌کند.

    کودکانی که دلبستگی ایمن دارند، راحت‌تر خواسته‌های خود را بیان می‌کنند و در صورتی که به خواسته خود نرسند، راحت‌تر با آن کنار می‌آیند. والدین این کودکان بیشتر اوقات از لحاظ احساسی در دسترس آنها بوده‌اند و نیازهای فرزندان را پذیرفته‌اند. این دسته از والدین به فرزندان خود مستقیم یا غیرمستقیم فهمانده‌اند که «حواسم بهت هست، حرف‌هات رو می‌شنوم و قراره نیازت رو بپذیرم.»

    به یاد داشته باشید قبول‌کردن نیازهای فرزندان صرفا به‌معنای برآورده‌کردن آنها نیست. همه نیازهای فرزند باید شناخته شوند، اما لازم نیست از خیلی چیزها برای برآورده‌کردن آنها بگذریم.

    نحوه ایجاد دلبستگی ایمن

    • ۳۳درصد اوقات همه نیازها را برآورده می‌کنید: در این حالت نیاز فرزند را می‌شنوید و آن را برآورده می‌کنید. مثلا هنگام آشپزی‌کردن، کودک از شما می‌خواهد برایش کتاب بخوانید. در این حالت شما دست از کار خود می‌کشید، روبه‌روی او می‌نشینید و از خواندن کتاب برای کودک ابراز خوشحالی می‌کنید.
    • ۳۳درصد اوقات متوجه نیاز کودک نمی‌شوید: ممکن است حواستان به نیاز فرزند نباشد، متوجه آن نشوید یا آن‌قدر مشغله داشته باشید که امکان برآورده‌کردن نیاز او وجود نداشته باشد. در این حالت ممکن است فرزند شما ناراحت شود.
    • ۳۳درصد اوقات سعی در اصلاح وضعیت دارید: این قدم مهم‌ترین قدم برای ایجاد دلبستگی ایمن است. در این حالت اگر اشتباهی کنیم، متوجه آن می‌شویم و مسئولیت آن را با عذرخواهی‌کردن می‌پذیریم. این‌گونه به فرزند خود یاد می‌دهیم که نیازی نیست بی‌نقص باشد. او می‌تواند شکست بخورد و از شکستش درس بگیرد. توجه داشته باشید باید در این رابطه مسئولیت‌پذیر باشیم تا رابطه‌ای صادقانه با فرزند خود بسازیم.

    ۵ راهکار برای رسیدگی درست به نیازهای فرزند

    پدر در حال صحبت با کودک است برای گرفتن ماشین اسباب‌بازی از او

    ۱. نیازها و خواسته‌های خود را صادقانه بررسی کنید

    بسیاری از افراد به‌جای پذیرفتن نیازهای خود، آنها را انکار می‌کنند. این کار دلایل مختلفی دارد. خیلی‌ها تحمل برآورده‌نشدن نیازها و غم ناشی از آن را ندارند، برخی دیگر نمی‌خواهند به دیگران متکی باشند تا مبادا از آنها ناامید شوند یا شاید نیازمندبودن در فرهنگ آنها جلوه جالبی ندارد.

    اگر در کودکی نیازهای خود را انکار کرده‌اید، به نحوه رفتارتان در مواجهه با نیاز فرزندتان دقت کنید. آیا سریعا بدون درنظرگرفتن شرایط خود، نیاز او را برآورده می‌کنید؟ آیا از نیازهای فرزندتان فرار می‌کنید، اما نهایتا آنها را برآورده می‌کنید؟

    هیچ‌یک از این واکنش‌ها بد نیستند، بلکه نیازهای خود شما را نمایان می‌کنند. اگر دقت بیشتری به این واکنش‌ها کنید و به شرایط خود آگاه‌تر باشید، در مواجهه با نیازهای کودک هم رفتار بهتری خواهید داشت.

    توجه داشته باشید اگر دائما نیازهای خود را انکار کنید، این کار را به کودک خود هم یاد می‌دهید. در این صورت حتی اگر خلاف آن را به کودک توضیح دهید، چندان کارآمد نخواهد بود.

    ۲. همه نیازها را بپذیرید، اما فقط بعضی از آنها را برآورده کنید

    اگر برآورده‌کردن نیازهای فرزندتان باعث رنجش شما می‌شود، یعنی احتمالا زیاده‌روی کرده‌اید. طبق تحقیقات، ۵۵درصد ارتباط ما با دیگران را زبان بدن، ۳۸درصدش را تن صدا و ۷درصدش را کلمات تشکیل می‌دهند.

    اگر هنگام برآورده‌کردن نیاز فرزند آه بکشید یا بی‌حوصله آن را انجام دهید، کودک متوجه می‌شود که با او صادق نیستید و این مسئله را از شما می‌آموزد. در این مواقع شرایط خود را شفاف به فرزندتان توضیح دهید. ابتدا نیاز او را محترم بشمارید و به او حق بدهید که این نیاز را دارد، سپس دلیل اینکه نمی‌توانید خواسته‌اش را برآورده کنید توضیح دهید.

    این مکالمه میان والد و فرزند را به‌عنوان نمونه در نظر بگیرید:

    می‌دونم اگه به‌جای اینکه بیرون برم، بمونم خونه و با هم بازی کنیم خیلی بهمون خوش می‌گذره، ولی من دارم با دوست‌هام می‌رم بیرون چون من هم نیاز دارم با دوست‌هام بازی کنم. فردا درباره احساست به این مسئله صحبت می‌کنیم. درک می‌کنم اگه الان ازم ناراحتی و عصبانی هستی.

    ۳. با قاطعیت نه بگویید

    خیلی اوقات به‌خاطر عذاب وجدان و دلسوزی، توانایی نه گفتن به فرزندمان را نداریم. باید در نظر داشته باشید اگر خواسته کودک را قبول کنید و آن را بدون رضایت انجام دهید، آسیب بیشتری به او می‌زنید تا اینکه همان ابتدا قاطعانه درخواستش را رد کنید.

    مثلا ممکن است خواسته‌های کودک را انجام دهیم و آخر روز که کلافه شده‌ایم، شروع به دادوبیداد کنیم. یا هنگامی که می‌خواهیم سر کار برویم، برای اینکه با احساسات منفی کودک مواجه نشویم سعی کنیم بی‌سروصدا از خانه بیرون بزنیم یا به فرزند بگوییم «بعد این همه کاری که برات انجام دادم، ‌این رفتار رو داری؟».

    این موارد باعث می‌شوند فرزند در قبال نیازهای شما احساس مسئولیت کند. این در حالی است که خودمان از پذیرفتن نیازها و خواسته‌های خود شانه خالی کرده‌ایم.

    ۴. به خشم خود هنگام برآورده‌کردن نیازهای فرزند توجه کنید

    احساس خشم معمولا از حسادت سرچشمه می‌گیرد. ممکن است از اینکه فرزندانتان نیازها و خواسته‌های زیادی دارند عصبانی نباشید، بلکه به این مسئله که نیازهایشان به‌راحتی برآورده می‌شوند حسادت کنید. اگر این مسئله برای شما صدق می‌کند، بهتر است از خود بپرسید: «چه خواسته‌ای دارم که بیان‌کردن آن باعث ترس من از قضاوت دیگران می‌شود؟ از چه کسی می‌توانم برای برآورده‌کردن خواسته‌هایم کمک بگیرم؟»

    ۵. به کیفیت بیش از کمیت بها دهید

    مهم نیست چه تعداد از خواسته‌های فرزندتان را برآورده می‌کنید. مهم این است که برآورده‌کردن این نیازها چه حسی به شما و فرزندتان می‌دهد. طبق تحقیقات، فقط اختصاص‌دادن ۵ تا ۱۰ دقیقه از روز به بازی‌کردن با کودک پیوند میان او و والدین را قوی‌تر می‌کند. بهتر است روی کیفیت زمانی که برای کودک می‌گذارید تمرکز کنید، نه تعداد دفعاتی که این کار را انجام می‌دهید.

    شما بگویید

    شاید نه گفتن به خواسته فرزندتان و مواجه‌شدن با ناراحتی و عصبانیت او حس خوشایندی برای شما نباشد. بااین‌حال، به‌ خاطر داشته باشید که برآورده‌کردن همه خواسته‌ها و نیازهای فرزندتان ممکن است تأثیری بسیار منفی روی او بگذارد. درنهایت بهترین راه صادق‌بودن با خود و فرزندتان و اولویت‌بندی درست نیازهاست.

    شما چطور از پس برآورده‌کردن نیازهای فرزند خود برمی‌آیید؟ آیا موافق انجام تمام خواسته‌های او هستید؟

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]

    منبع

  • علت دزدی کودکان چیست؟ چطور با آن مقابله کنیم؟

    علت دزدی کودکان چیست؟ چطور با آن مقابله کنیم؟

    [ad_1]

    دختر ۵ساله‌تان از شما می‌خواهد که برای او از فروشگاه آب‌نبات بخرید. شما مخالفت می‌کنید و می‌گویید که امروز فقط چیزهایی را می‌خرید که برای این هفته نیاز دارید و از آب‌نبات خبری نیست. بااین‌حال وقتی او را روی صندلی خودرو می‌نشانید، متوجه آب‌نباتی در جیب او می‌شوید و صورت‌تان از خجالت داغ می‌شود. در چنین وضعیتی، رفتار درست چیست؟ برای پاسخ به این سؤال باید علت دزدی کودکان را بدانید. در این مقاله، درباره دزدی کودکان، علل آن و طرز برخورد صحیح در این شرایط توضیح می‌دهیم.

    علت دزدی کودکان چیست؟

    ۱. تکانشگری، ضعف خودکنترلی یا بی‌اراده‌بودن

    معمولا زمانی که کودکان به ۶ یا ۷سالگی می‌رسند، رفتار خودسرانه و تکانشگری در آنها شکل می‌گیرد. پیش از این سن، برای کودک دشوار است که با هوس‌های آنی خود کنار بیاید. مثلا اسباب‌بازی موردعلاقه خود را از مهدکودک به خانه می‌آورد یا وقتی با والدینش به مهمانی می‌رود، شیرینی‌های ظرف پذیرایی صاحب‌خانه را بدون اجازه می‌خورد.

    چیزی که بیش از همه باعث عصبانیت والدین می‌شود، این است که کودک متوجه ناخوشایندبودن کارهای خود نمی‌شود، پشیمان نیست و عذرخواهی نمی‌کند. بااین‌حال این رفتار کودک علت ساده‌ای دارد؛ بخش‌هایی از مغز او که وظیفه خودکنترلی و رفتارهای اخلاقی را بر عهده دارند، هنوز به‌اندازه کافی رشد نکرده‌اند.

    ۲. عقده خودکم‌بینی کودک

    این مشکل از روابط والدین و فرزندان ناشی می‌شود. در خانواده چنین کودکانی، احتمالا مادر و پدر مشغول پول درآوردن یا تربیت فرزندان کوچک‌ترند. درنتیجه کودک احساس دوست داشته شدن یا موردنیازبودن نمی‌کند و از تنهایی رنج می‌برد. او احساس می‌کند که باید توجه والدین را به خود جلب کند و به همین خاطر دست به دزدی می‌زند.

    ۳. درست تشخیص‌ندادن چیزهایی که به او تعلق دارند

    ممکن است این‌طور به نظر برسد که کودک باید از همان لحظه تولد با چنین مفاهیمی آشنا باشد. با وجود این، بسیاری از موارد دزدی کودکان حاکی از چیز دیگری است. معمولا علت دزدی کودکان در این موارد آن است که با اخلاقیات به‌درستی آشنا نشده‌اند. ممکن است کودک متوجه نشود که چرا روسری مادر را می‌توان از کمد لباس‌های او بیرون آورد اما نباید به کیف پول او دست زد.

    ۴. جنون دزدی

    کلپتومانیا یا جنون دزدی تمایلی بیمارگونه به سرقت است. شیء دزدیده‌شده معمولا حتی برای کودک ارزشی ندارد. او اولین چیزی را که می‌بیند به چنگ می‌آورد و بعد آن را فراموش می‌کند یا بسیار سریع رهایش می‌کند.

    کلپتومانیای واقعی نادر است. کودک مبتلا به این بیماری دچار آسیب ارگانیک مغز است. دزدی در او نهادینه شده و به‌عنوان واکنشی شرطی بروز می‌کند. در چنین شرایطی، آموزش فایده‌ای ندارد و باید از روان‌پزشک کمک گرفت چون جنون دزدی او اختلالی روان‌پزشکی است.

    ۵. مجبورشدن به انجام دزدی

    ممکن است هم‌کلاسی‌های کودک یا کودکان بزرگ‌تر از او اخاذی کنند یا پول بگیرند. در این حالت، کودک می‌ترسد موضوعی را که درنهایت دزدی محسوب می‌شود، به یکی از اعضای خانواده یا سایر بزرگ‌سالان اطلاع دهد. برخی از کودکان هم اعتیاد دارند و برای خرید مواد پول می‌دزدند.

    وقتی کودکان دزدی می‌کنند، چه باید کرد؟

    برای برخورد صحیح با دزدی کودکان باید به سن آنها توجه کنیم. بر همین اساس، در ادامه برخورد صحیح با دزدی کودکان در سنین مختلف را توضیح داده‌ایم.

    ۱. دزدی در سنین پیش‌دبستانی

    اصطلاح دزدی برای کودکی در سنین پیش‌دبستانی واقعا معنایی ندارد، چون کارهای او انگیزه مجرمانه‌ای ندارند. کودکان بسیار کوچک دزدی نمی‌کنند؛ آنها فقط بدون اجازه چیزهای دیگران را برمی‌دارند. کودکان پیش‌دبستانی همه‌چیز را برمی‌دارند، چون هنوز درست درک نمی‌کنند چه چیزی مال آنهاست و چه چیزی به آنها تعلق ندارد. به همین دلیل گاهی کودکی در این سن با چیزی که از خانه دوستش یا فروشگاه برداشته است به خانه می‌آید. کودک در این سن مفهوم مالکیت درک نمی‌کند.

    برخورد صحیح با این مشکل

    طبق پژوهشی که سال ۲۰۱۷ توسط آکادمی روان‌پزشکی کودکان و نوجوانان آمریکا (AACAP) منتشر شد، والدین باید با کودکان پیش‌دبستانی خود درباره درک احساسات دیگران و اینکه چرا دزدی اشتباه است صحبت کنند.

    اگر کودکی ۲ یا ۳ساله چیزی را از فروشگاه یا اتاق خواهر و برادر خود برمی‌دارد، والدین باید کاملا واضح به او بگویند که ما بدون اجازه وسایل دیگران را برنمی‌داریم. باید به او توضیح داد که اگر چیزی از فروشگاه می‌خواهیم، باید آن را بخریم. از او بخواهید چیزی را که بی‌اجازه برداشته است، برگرداند یا آن را از او بگیرید و خودتان آن را پس بدهید. واکنش در همین حد کافی است و دیگر به مجازات یا تنبیه نیازی نیست. کودک در این مرحله از رشد هنوز در حال یادگیری است، بنابراین موضوع را پیچیده نکنید و عصبانی نشوید.

    ۲. دزدی در سنین دبستان

    وقتی کودکان به سن مدرسه می‌رسند، دزدیدن چیزهای کوچکی مثل برچسب یا اسباب‌بازی غیرمعمول نیست. در بیشتر این موارد، کودکان بی‌اختیار دزدی می‌کنند. آنها به عواقب کارهای خود و احساسات دیگران فکر نمی‌کنند.

    دزدی در سنین دبستان اغلب شامل دروغ‌گویی می‌شود. وقتی این کودکان در حال دزدی گرفتار می‌شوند، به دروغ‌گویی روی می‌آورند، حتی اگر مچ آنها را حین ارتکاب این عمل گرفته باشید. آنها با دروغ‌گفتن از تنبیه منصفانه بابت کارهای اشتباه خود فرار می‌کنند.

    دزدی در کودکان مدرسه‌ای عمدتا به دلیل اختلال کنترل تکانه است که در این سنین شایع می‌شود. در حقیقت علت دزدی کودکان در این سنین این است که به عواقب کارهای خود فکر نمی‌کنند.

    برخورد صحیح با این مشکل

    طبق تحقیقات روان‌شناسان، ایجاد قوانین خانوادگی برای کودکان چارچوبی ایجاد می‌کند تا به‌کمک آن بدانند کدام رفتارها پذیرفتنی‌اند و کدام‌یک نپذیرفتنی. قوانین خانوادگی و عواقب نقض آنها ممکن است بر اساس صداقت، اعتماد و احترام به اموال دیگران باشد. هنگامی که این قوانین زیر پا گذاشته می‌شوند، کودک می‌داند که عادت او به دروغ‌گویی یا دزدی منجر به برخورد انضباطی مناسبی خواهد شد.

    در سنین دبستان، بحث جدی درباره اشتباه‌بودن دزدی اهمیت دارد. از فرزندتان بخواهید تا هر چیزی را که بدون اجازه برداشته است به صاحبش برگرداند. به او توضیح بدهید که چرا برداشتن چیزی از فروشگاه بدون پرداخت هزینه آن درست نیست. اگر فرزندتان وسایل هم‌کلاسی‌اش را بدون اجازه به خانه آورده است، با والدین او و معلم کلاس در ارتباط باشید. ماجرا را دراماتیک نکنید و فقط از کودک بخواهید شیء دزدیده‌شده را به صاحبش بازگرداند. والدین و معلمان باید خصوصی با کودک درباره این رفتار نادرست صحبت کنند.

    اگر هم فرزندتان بی‌اجازه وسیله یکی از اعضای خانواده را برداشته است، از او بخواهید آن چیز را به صاحبش بازگرداند و رفتارش را با کاری مانند نوشتن نامه عذرخواهی جبران کند. سعی نکنید کودک را از زندان رفتن بترسانید یا به او بگویید که بچه بدی است. این کار بیش از اینکه فایده داشته باشد ضرر دارد.

    ۳. دزدی در دوران نوجوانی و بلوغ

    ۲ نوجوان در حال دزدی از فروشگاه ـ‌ علت دزدی کودکان

    دزدی‌های نوجوانان اغلب با تمایل به خرید چیزی در ارتباط است که مد شده. معمولا هدف از چنین دزدی‌هایی تبدیل‌شدن به عضوی از گروه هم‌سالان است. نوجوانانی که اراده ضعیف دارند و اصول اخلاقی‌شان شکل‌ نگرفته است، بیش از سایرین دزدی می‌کنند. در این سنین، گاهی دوستان نوجوان او را به دزدی تشویق می‌کنند.

    حقیقت این است که کودکان دزدی می‌کنند، اما اگر والدین مداخله نکنند یا برای جلوگیری از این رفتار کاری نکنند، دزدی تا نوجوانی ادامه می‌یابد. نوجوانان معمولا درک می‌کنند که دزدی کار خوبی نیست. آنها درست را از نادرست تشخیص می‌دهند، با وجود این دزدی می‌کنند. نوجوانان اغلب از هیجان لذت می‌برند یا دچار کمبود اعتمادبه‌نفس‌اند. در بسیاری از موارد، دزدی فقط دوره‌ای است و می‌گذرد، اما این بدان معنا نیست که شما باید فقط منتظر عبور او از این مرحله بمانید.

    برخورد صحیح با این مشکل

    اگر متوجه دزدی فرزند نوجوان خود شده‌اید، باید درباره دلایل اخلاقی دزدی‌نکردن و پیامدهای قانونی آن با او جدی گفت‌وگو کنید. اگر فرزندتان در حال دزدی دستگیر شد و پلیس با شما تماس گرفت، سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید. او هنوز از نظر قانون کودک محسوب می‌شود چون کمتر از ۱۸ سال سن دارد. دستگیری در واقع پیامد طبیعی مؤثر برای کار او محسوب می‌شود. بهتر است که حالا از کار خود درس بگیرد، نه زمانی که بزرگ‌تر شده است و دزدی برای او سوءپیشینه کیفری می‌شود.

    اگر نوجوان شما پول یا چیزهایی را از شما دزدیده است، پس از گفت‌وگو، به او خاطرنشان کنید که به او اعتماد دارید. اجازه بدهید که او کار خود را جبران کند یا پول را به شما بازگرداند. در این سن، مشکل رفتاری فرزندتان با فریادکشیدن یا گرفتن امتیازاتی از او حل نمی‌شود. با وجود این اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید مثل گذشته به او اعتماد کنید، منصفانه است که آزادی او را محدود کنید. باید برای مقابله با رفتار او برنامه داشته باشید تا بتواند دوباره اعتماد شما را به دست بیاورد.

    اگر فرزندم به دزدی ادامه داد، چه کنم؟

    آیا قبلا تلاش کرده‌اید که فرزندتان را به‌خاطر دزدی تنبیه کنید، اما او هنوز به این کار ادامه می‌دهد؟ در این صورت، نفس عمیق بکشید و آرام باشید چون شما تنها نیستید. علت دزدی کودکان گاهی مشکلات جدی‌تری است که به برخوردی کاملا متفاوت نیاز دارد.

    اگر کودک دچار تروما شده باشد و دزدی کند، با مشکلی جدی مواجهید. در این صورت، باید از کارشناس سلامت روان کمک بخواهید. دزدی کودکانی که قربانی آزار و اذیت شده‌اند یا در زندگی شرایطی چالش‌برانگیز مانند فرزندخواندگی دارند، اغلب واکنشی آسیب‌زاست. چنین کودکانی ناخودآگاه دزدی می‌کنند تا مطمئن شوند که امکانات لازم برای ایمنی خود را در اختیار دارند. ممکن است همه‌چیز خود را از دست داده باشند و احساس کنند که مجبورند هرچه را می‌توانند بردارند.

    در چنین شرایطی نیز باید به فرزند خود یادآوری کنید که دزدی‌کردن کار درستی نیست و اشیای دزدیده‌شده باید بازگردانده شوند. اگر هم نمی‌توانید به او اعتماد کنید، از لغو برخی از امتیازات او استفاده کنید.

    شما بگویید

    وقتی علت دزدی کودکان مشکلی جدی‌تر است، کمی دلسوزی به شما کمک می‌کند. تنبیه یا اعمال زور را فراموش کنید. هدف شما نباید این باشد که آنها احساس بدی داشته باشند، چون در حال حاضر هم با احساسات بدی درگیرند. شما باید در این شرایط کنارشان باشید نه روبه‌روی آنها. کودکان کوچک‌تر به آموزش نیاز دارند. به نوجوانان نیز باید بگویید که آنها را دوست دارید و این رفتار درست نیست و شما به آنها کمک خواهید کرد.

    آیا تابه‌حال با مشکل دزدی کودکان مواجه شده‌اید؟ به‌نظر شما در چنین شرایطی بهترین کار چیست؟

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]

    منبع

  • نقاط حساس بدن زنان و مردان برای تحریک جنسی

    نقاط حساس بدن زنان و مردان برای تحریک جنسی

    [ad_1]

    معاشقه یا پیش‌نوازی یکی از مهم‌ترین عوامل رضایت دو طرف از رابطه جنسی است، به‌خصوص نوازش نقاط حساسی که جسم را گرم و ذهن را برای شروع رابطه آماده می‌کنند. شناخت نقاط حساس بدن مشکل ارضا نشدن زن و مرد را حل می‌کند و مطمئنا لذت جنسی بیشتر و ارگاسم عمیق‌تری به‌دنبال خواهد داشت. در ادامه همراه ما باشید تا درباره حساس ترین نقاط بدن زن و مرد صحبت کنیم.

    چرا بعضی از نقاط بدن حساس‌ترند؟

    اگر می‌بینید سرانگشت‌ها از آرنج‌ها به لمس حسا‌س‌ترند، به این خاطر است که تراکم گیرنده‌های لمسی در بعضی از قسمت‌های بدن، مثل نوک انگشت‌ها، بیشتر است. این گیرنده‌ها به عمل لمس واکنش نشان می‌دهند و اطلاعات را از طریق سیستم عصبی به ناحیه‌ای از مغز به‌نام قشر حسی‌پیکری منتقل می‌کنند. به همین خاطر محل‌های تجمع گیرنده‌ها با لمس و نوازش تحریک می‌شوند و نوازش آنها احساس خوبی منتقل می‌کند.

    نقاط حساس بدن که همه می‌شناسیم

    ۱. سینه‌ها

    سینه‌ها پر از پایانه‌های عصبی هستند. از‌این‌گذشته، به‌دلیل ارتباط ذهنی که میان لمس‌ سینه و ارتباط جنسی وجود دارد، از حساس ترین نقاط بدن زن به‌ حساب می‌آیند. بسته به انتظار شریک زندگی‌تان، لمس آرام یا پرفشار این ناحیه در مرحله پیش‌نوازی یا در طول رابطه احساس خوبی را منتقل می‌کند.

    ۲. نوک سینه‌ها

    لمس نوک سینه‌ها هم برای مردان و هم برای زنان لذت‌بخش و محرک است، چراکه دقیقا همان قسمتی از مغز را فعال می‌کند که اندام تناسلی با آن سروکار دارد. حتی بعضی‌ها با لمس نوک سینه به ارگاسم می‌رسند!

    ۳. لب‌ها

    از فواید بوسه برای سلامتی که بگذریم، لب‌ها پر از پایانه‌های عصبی و تحریک‌پذیرترین عضو صورت‌اند. نوازش لب‌ها باعث ترشح پیام‌رسان‌های عصبی می‌شود و به‌سرعت میل جنسی را افزایش می‌دهد.

    ۴. گردن

    لمس این نقطه حساس، فارغ از جنسیت، تمام بدن را مورمور می‌کند. علتش پوست حساس و تجمع عصب‌های حسی فراوان در این ناحیه است. برای تحریک جنسی ناحیه پشت گردن تا دو طرف خط فک را با ناخن یا سرانگشتانتان به‌آرامی نوازش کنید.

    ۵. کشاله ران

    از‌آنجا‌که کشاله ران تا اندام تناسلی فاصله زیادی ندارد، درک اینکه چرا جزو حساس ترین نقاط بدن زن و مرد است نباید سخت باشد. با نوازش آرام و بوسه‌های نرم در این ناحیه تحریک جنسی سریع‌تر اتفاق می‌افتد.

    ۶. روی باسن

    هرچند ناحیه مقعد برای همسرتان شهوت‌انگیز نباشد، ممکن است لمس باسن هیجان رابطه را بیشتر کند چراکه نوازش و ماساژ آن گردش خون را در ناحیه تناسلی به‌سرعت افزایش می‌دهد و یکی از نقاط حساس بدن برای لمس و تحریک جنسی به‌ حساب می‌آید.

    ۷. گوش‌ها

    گوش انسان تقریبا به‌اندازه دست و پاهایش گیرنده عصبی دارد و حساس است. کوچک‌ترین لمس، نرم‌ترین دم و آرام‌ترین بوسه این ناحیه را سرخ و برافروخته می‌کند و می‌تواند با لذت جنسی همراه باشد.

    نقاط حساس بدن که فکرش را هم نمی‌کنیم

    ۱. پوست سر

    یکی از نقاط مهمی که معمولا نادیده‌اش می‌گیریم، ناحیه تحریک‌پذیر پوست سر است. با کمی ماساژ ملایم، شانه‌کشی با برس‌های حرارتی یا حتی صرف بوسیدن سر همسرتان به‌راحتی می‌توانید احساس آرامش را به گیرنده‌های حسی منتقل و زمینه تحریک جنسی را فراهم کنید.

    ۲. ناف

    ناف و زیر شکم کلید تحریک آلت تناسلی زنانه و مردانه است. با توجه به فاصله کم این ناحیه از اندام تناسلی، کوچک‌ترین لمس یا قلقلک ناف با دست و دهان محرک‌های جنسی را به‌سرعت وادار به واکنش می‌کند.

    ۳. گودی کمر

    نوازش گودی کمر و ناحیه ساکروم (قسمتی که درست بالای چین باسن قرار دارد) یکی از لذت‌بخش‌ترین انواع پیش‌نوازی به‌خصوص برای زن‌هاست. عصب‌های ساکروم به لگن وصل می‌شوند و این ناحیه را فوق‌العاده حساس و تحریک‌پذیر می‌کنند.

    ۴. قسمت داخلی بازوها

    نواحی داخلی بازوها پوست نرم و نازکی دارند؛ با کمترین زحمت قلقلک می‌آیند و به‌سرعت تحریک می‌شوند. تا جایی که این گزگز و قلقلک برای همسرتان قابل‌تحمل باشد، نوک انگشتانتان را به‌آرامی در امتداد بازوها و به‌سمت زیربغل بکشید.

    ۵. زیربغل

    بسیاری از افراد زیربغل حساس و قلقلکی دارند. این حس خنده‌دار و بامزه را می‌توان با بوسه و نوازش به هیجان جنسی تبدیل کرد. زیربغل یکی از نقاط حساس بدن است که نسبتا کمتر لمس می‌شود و احساس خوبش تازگی دارد.

    ۶. مچ دست

    عجیب نیست اگر تابه‌حال نگاه جنسی به مچ دست نداشته‌اید، اما بهتر است بدانید که قسمت داخلی مچ یکی از ظریف‌ترین نواحی بدن است و لمس محکم آن می‌تواند حس آسیب‌پذیری را در فرد مقابل بیدار کند. بوسیدن و نوازش این قسمت تحریک و لذت همسرتان را به‌دنبال دارد.

    ۷. دست‌ها

    کف دست و نوک انگشتان ما پر از پایانه‌های عصبی و گیرنده‌های حسی قوی است که به لمس‌شدن و بوسیدن واکنش نشان می‌دهند. برای انتقال حس خوشایند لذت جنسی، انگشتان خود را به‌آرامی کف دست همسرتان حرکت دهید و هم‌زمان به چشم‌های او نگاه کنید.

    ۸. پشت زانوها

    یکی دیگر از حساس ترین نقاط بدن زن که به‌شدت شهوت‌خیز است و موجب تحریک جنسی می‌شود، پوست نازک و حساس پشت زانوهاست. با کمی توجه به این ناحیه و نوازش آن هنگام پیش‌نوازی، برانگیختگی سریع‌تر اتفاق می‌افتد.

    ۹. پا و انگشتان پا

    از تمایلات عجیب‌غریب افراد فتیش که بگذریم، پا و انگشتان پا پر از نقاط فشار تحریک‌آمیزند و نوازش آنها احساس جذاب لذت جنسی توأم با آرامش را در رگ‌های همسرتان جاری می‌کند. البته ابتدا باید وقت بگذارید و این نواحی حساس را کشف کنید.

    ۱۰. روی تتوها

    نقاط حساس بدن؛ داخل بازوها و روی تتوها

    یکی از نقاط حساس بدن که از آن بی‌خبریم، روی خال‌کوبی‌هاست. تماس مکرر سوزن پوست این نواحی را نازک و حساس کرده است تا به هر لمسی واکنش نشان دهند. از طرفی الگوی خالکوبی و حرکت انگشت دست یا زبان روی آنها ذهن را متمرکز می‌کند تا برانگیخته‌کردن آن راحت‌تر باشد.

    ۱۱. مغز

    مغز مهم‌ترین اندام جنسی ماست! گیرنده‌های عصبی پیام‌های حسی را به مغز می‌رسانند و لذت جنسی را ایجاد می‌کنند. برای بسیاری از افراد شروع احساسات جنسی از همین‌جاست. ذهن همسرتان را شاد و آرام نگه دارید تا جسمش به تحریک جنسی بهتر پاسخ دهد.

    نقاط حساس بدن در دستگاه تناسلی زنان

    ۱. کلیتوریس

    بین نواحی حساس بدن زنان، کلیتوریس با ۸هزار پایانه عصبی معروف‌ترین قسمت است. این ناحیه عملکرد تولیدمثلی ندارد و به‌گفته دانشمندان، تنها هدفش لذت جنسی است. برای آنکه شدت حساسیت این ناحیه را بهتر بفهمید، با لمس آرام نواحی اطراف شروع کنید و نرم و آهسته پیش بروید.

    ۲. کانال واژن

    دخول واژینال قسمت اصلی و لذت‌بخش ارتباط جنسی است. بخش اعظم این لذت مربوط می‌شود به ۵ سانتی‌متر ابتدایی دیواره قدامی واژن و عمیق‌تر از آن لزوما لذت بیشتری ندارد. تحریک این دیواره گوشتی را با لمس آرام شروع کنید و بعد با تغییر فشار و سرعت، تحریک را به اوج برسانید.

    ۳. لابیای اطراف واژن

    دو لابیای ظریف اطراف واژن حاوی بافت نعوظ و تعداد زیادی عصب حسی هستند و به کوچک‌ترین لمس پاسخ می‌دهند. نوازش ملایم این ناحیه با دست و زبان احتمالا به‌سرعت موجب برانگیختگی و مرطوب‌شدن دیواره واژن می‌شود.

    ۴. استخوان شرمگاهی

    لمس استخوانی که درست بالای اندام تناسلی قرار گرفته، برای برخی از زنان تحریک‌آمیز است و برای عده‌ای دیگر حس خاصی ندارد. البته مهم است چطور و با چه میزان فشاری این ناحیه را لمس می‌کنید. تجمع گیرنده‌های حسی متصل به اندام تناسلی، استخوان شرمگاهی را به یکی از لذت‌بخش‌ترین نقاط حساس بدن تبدیل می‌کند.

    ۵. دهانه رحم

    به‌جز افرادی که از تماس آلت تناسلی با دهانه رحم اذیت می‌شوند، تحریک این ناحیه به‌قدری لذت‌بخش است که می‌تواند موجب ارگاسم شدید و تمام‌بدنی شود. با انگشت نمی‌توانید به این ناحیه دسترسی پیدا کنید و بهترین روش تحریکش به‌کمک آلت تناسلی بعد از مرحله پیش‌نوازی است.

    ۶. نقطه جی (G-Spot)

    جی اسپات ناحیه تحریک‌پذیر جنسی و محل تلاقی واژن، مجرای ادرار و بخش داخلی کلیتوریس است. این یکی از حساس ترین نقاط بدن زنان است که در دیواره جلویی واژن قرار گرفته و تحریک آن لذت جنسی را به اوج می‌رساند.

    ۷. نقطه اِی (A-Spot)

    نقطه ای یکی دیگر از نقاط حساس بدن زن‌هاست که کمتر درباره‌اش شنیده‌ایم. این نقطه حساس بین دهانه رحم و مثانه و در فاصله چندسانتی‌متری نقطه جی قرار گرفته است و تحریک آن حس‌و‌حال خوبی منتقل می‌کند. البته این نقطه فقط با دخول عمیق تحریک می‌شود.

    ۸. نقطه یو (U-Spot)

    در کنار نقطه اِی و جی، نقطه یو را هم گوشه ذهنتان داشته باشید. این نقطه در ناحیه‌ای بسیار حساس و ارگاسمیک اطراف دهانه مجرای ادرار قرار گرفته است و با کمترین لمس هم تحریک می‌شود و مالش شدید و بیش از حد آن معمولا ناراحتی و درد به‌ همراه دارد.

    نقاط حساس بدن در دستگاه تناسلی مردان

    ۱. کلاهک آلت

    هزاران عصب حسی که فقط در کلاهک آلت تناسلی مردانه قرار گرفته‌اند، این قسمت را فوق‌العاده حساس و تحریک‌پذیر می‌کنند. به‌آرامی و به‌کمک دست‌ و لب و زبان خود این ناحیه را تحریک کنید و همسرتان را به لذت عمیق جنسی برسانید.

    ۲. فرنولوم

    فرنولوم تکه‌ای پوست بسیار حساس و شهوت‌برانگیز درست زیر آلت تناسلی است. پایانه‌های عصبی این نقطه به‌اندازه پایانه‌های عصبی کلیتوریس زنان زیاد است و می‌توان قبل از دخول و در مرحله پیش‌نوازی، این قسمت حساس را با دست یا دهان تحریک کرد.

    ۳. بیضه‌ها

    کیسه‌های نرم و حساس بیضه‌ها زیر آلت تناسلی قرار می‌گیرند. وظیفه اصلی بیضه‌ها تولید اسپرم و هورمون تستوسترون است. تحریک بیضه‌ها با نوازش آرام و ملایم، با فشار خیلی کم، به‌شدت شهوت مردان را برمی‌انگیزد.

    ۴. پروستات

    پروستات غده‌ای به‌اندازه گردوست که از بدو تولد در ناحیه رکتوم مردان قرار دارد و به آن «نقطه جی مردانه» می‌گویند. برای تحریک این غده،‌ انگشت آغشته به روان‌کننده را وارد راست‌روده کنید و کمی ماساژ دهید تا حس لذت را منتقل کند.

    ۵. ناحیه پرینه

    پرینه ناحیه بین مقعد و بیضه‌هاست که بافت فیبروماسکولار آن به‌سرعت به لمس، فشار و لرزش حساسیت نشان می‌دهد. برای تحریک این ناحیه کافی است به‌آرامی یک یا دو انگشت را روی آن بمالید و مقدار کمی به داخل فشار دهید.

    سخن پایانی

    سلامت جنسی لازمه سلامت جسمی و روانی است. با‌ اینکه آدم‌ها انتظارات و خواسته‌های متفاوتی از رابطه جنسی خوب دارند، دانستن نقاط تحریک‌پذیر به‌عنوان یک قاعده کلی خالی از لطف نیست و احتمالا برای لذت بیشتر از این ارتباط نزدیک و صمیمانه مفید خواهد بود.

    شما چه تجربه‌ای در این زمینه دارید؟ خواهشمندیم دانسته‌های ارزشمندتان را با ما و همراهان عزیز ما در میان بگذارید.

    [ad_2]

    منبع

  • لمینت دندان؛ روش کار و عوارض + تفاوت آن با کامپوزیت

    لمینت دندان؛ روش کار و عوارض + تفاوت آن با کامپوزیت

    [ad_1]

    آیا از ظاهر دندان‌هایتان ناراضی هستید؟ برای همه ما مهم است که لبخندی زیبا و دندان‌هایی مرتب داشته باشیم. امروزه با پیشرفت علم پزشکی شاهد درمان‌های جدیدی هستیم که علاوه‌بر سلامت دندان‌ها، زیبایی آنها را نیز در نظر می‌گیرند. لمینت دندان یکی از این درمان‌هاست. با این روش دندان‌پزشک لبخندتان را طراحی می‌کند و زیبایی و جذابیت چهره شما را افزایش می‌دهد. با ما در این مقاله همراه باشید تا به دنیای لمینت دندان سفر کنیم و به سؤالات شما در این زمینه پاسخ دهیم.

    لمینت دندان چیست؟

    لمینت یکی از روش‌های درمانی دندان است که جنبه زیبایی دارد. بیمارانی که دندان‌هایشان در طول زمان به علل مختلف دچار تغییر رنگ شده‌اند یا دندان‌های شکسته و نامنظم دارند، می‌توانند با درمان لمینت دندان‌هایشان را مرتب و سفید کنند. لمینت دندان یک روکش سرامیکی بسیار نازک است که روی دندان‌های شما قرار می‌گیرد. ضخامت این روکش آن‌قدر کم است که شما متوجه آن نمی‌شوید و هیچ مشکلی برایتان ایجاد نمی‌کند. روکش لمینت را بر اساس شکل دندان‌های شما می‌سازند، سپس دندان‌پزشک آنها را روی دندان‌ها نصب می‌کند. ماندگاری درمان لمینت ۷ تا ۱۰ سال است که شما با مراقبت‌های بهداشتی می‌توانید عمر مفیدشان را افزایش دهید. پس از این مدت، باید دوباره به پزشک مراجعه کنید تا لمینت‌های قدیمی را بردارد و روکش لمینتی جدید برایتان بگذارد.

    شاید درباره لمینت متحرک دندان هم شنیده باشید. لمینت متحرک دندان یک روکش موقت است که می‌توانید آن را از داروخانه تهیه کنید و آن را روی دندان‌هایتان بگذارید. این نوع لمینت برای مصارف کوتاه‌مدت طراحی شده است و نمی‌توانید همیشه از آن استفاده کنید.

    نحوه انجام لمینت دندان

    شیوه انجام لمینت دندان پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. در اولین ملاقات با دندان‌پزشک، او از دندان‌های شما عکس‌برداری می‌کند تا تصویر واضحی از داخل دهان داشته باشد. پس از این کار، پزشک دندان‌های شما را پاکسازی می‌کند. در این مرحله پزشک بخشی از مینای دندان شما را برمی‌دارد تا سطح را آماده لمینت کند. سپس از دندان‌ها قالب‌گیری می‌کنند تا لمینت مناسب را برای شما بسازد. قبل از کاشت لمینت، پزشک روکش‌های آماده را روی دندان‌هایتان قرار می‌دهد و بررسی می‌کند که آنها با شکل دندان‌های شما مطابقت داشته باشند. اگر نتیجه مطابق میل دندان‌پزشک نباشد، روکش‌ها را اصلاح می‌کند.

    وقتی دندان‌پزشک از نتیجه کار راضی شود، روکش‌های لمینتی را به دندان متصل می‌کند. او با استفاده از نوعی اشعه لمینت را ثابت می‌کند. پس از انجام این کار، یک وقت معاینه نهایی برای شما تعیین می‌کند. در جلسه معاینه، پزشک لمینت‌ها را بررسی می‌کند تا مطمئن شود لثه‌ها با روکش لمینت سازگار شده‌اند.

    عوارض لمینت دندان

    یکی از عوارض جانبی رایج لمینت دندان کاهش تحمل تغییر دماست. وقتی دندان‌هایتان را لمینت می‌کنید، دندان‌ها بیشتر به سرما و گرما حساس می‌شوند؛ درنتیجه شما نمی‌توانید غذا و نوشیدنی‌های خیلی داغ یا سرد را به‌راحتی بخورید. علاوه‌بر این، روکش‌های لمینت نمی‌توانند فشار بیش از حد را تحمل کنند؛ یعنی بیماران باید از خوردن یا جویدن خوراکی‌های سفت خودداری کنند.

    مراقبت‌های پس از درمان

    درمان لمینت مراقبت خاصی ندارد. شما بعد از این درمان رژیم غذایی متفاوتی نخواهید داشت. فقط ممکن است پزشک از شما بخواهد غذاهایی را که باعث ایجاد لک می‌شوند کمتر مصرف کنید. بهتر است نوشیدنی‌هایی مثل قهوه را کمتر بنوشید یا پس از نوشیدن آنها مسواک بزنید.

    رعایت بهداشت دهان قبل و بعد از لمینت هم یکسان است. شما باید منظم از مسواک، خمیردندان و دهانشویه استفاده کنید تا خطر پوسیدگی دندان‌هایتان کاهش یابد.

    فرق لمینت و کامپوزیت

    کامپوزیت و لمینت دندان هر دو از درمان‌های زیبایی دندان‌اند که ظاهر صورت و لبخند شما را تغییر می‌دهند. هر دو درمان کم‌تهاجمی هستند و در زمان کوتاهی انجام می‌شوند. در هر دو روش، لایه نازکی از مواد روی دندان‌ها می‌چسبد که رنگ، اندازه و شکل دندان‌ها را بهبود می‌دهد. معمولا لمینت و کامپوزیت برای ۶ تا ۱۰ دندان در هر فک انجام می‌شود. فرق لمینت و کامپوزیت در مواد تشکیل‌دهنده آنهاست. این تفاوت باعث می‌شود مراحل درمان و ویژگی ظاهری هرکدام متفاوت باشد.

    در جلسه معاینه اولیه، پزشک وضعیت دندان‌های شما را بررسی می‌کند و می‌گوید که کدام درمان برای شما مناسب است. گاهی ممکن است هردو درمان برای بیمار امکان‌پذیر باشد و گاهی هم یکی از درمان‌ها برای شما بهتر است. گاهی اوقات هم هیچ یک از این دو درمان امکان‌پذیر نیست و باید ارتودنسی یا جراحی فک انجام دهید.

    در کل اگر به دنبال اصلاحات کوچک و سریع در طراحی لبخند یا شکل و فرم تعداد کمی از دندان های خودید، ونیر کامپوزیت گزینه مناسبی برای شما خواهد بود اما اگر می‌خواهید شکل، اندازه و فاصله بین دندان‌هایتان را اصلاح کنید و دندان‌های سفیدتری داشته باشید، لمینت دندان انتخاب بهتری است.

    در ادامه مهم‌ترین تفاوت‌های لمینت و کامپوزیت را با هم بررسی می‌کنیم.

    ۱. مواد سازنده

    لمینت لایه نازک سرامیکی است که روی دندان قرار می‌گیرد. ضخامت لمینت تقریبا به‌اندازه لنزهای تماسی چشم است. ظاهر و ویژگی انواع لمینت دندان متفاوت است. جنس لمینت ممکن است پرسلن یا رزیت کامپوزیت باشد. پرسلن ماده‌ای بسیار قوی است که ساختار متخلخل دارد؛ به همین دلیل ممکن است لک شود. رزین کامپوزیت ماده‌ای به‌رنگ دندان است. این ماده به‌اندازه پرسلن قوی نیست، اما در برابر لکه مقاوم است. اگر دندان‌های کوتاه و نامرتب دارید، احتمالا لمینت برای شما انتخاب بهتری است. لمینت لبخند شما را زیبا می‌کند اما تأثیری بر سلامت دندا‌ن‌هایتان ندارد. پس از لمینت دندان، شما باید بهداشت دهان را رعایت کنید که دندان‌هایتان پوسیده نشود.

    ۲. ظاهر

    ذرات پرسلن شفافیت بیشتری دارند و نور را از خود عبور می‌دهند؛ به همین دلیل ظاهر نهایی درمان لمینت زیباتر و درخشان‌تر است. در فرایند درمان با لمینت شما می‌توانید رنگ روکش سرامیکی را انتخاب کنید اما ونیر کامپوزیت رنگی نزدیک به رنگ طبیعی دندان دارد. ظاهر کامپوزیت مات است و درخشش زیادی ندارد.

    ۳. روند درمان

    لمینت دندان کاری طولانی و دقیق است. برای درمان با لمینت باید چند جلسه به دندان‌پزشکی مراجعه کنید اما درمان کامپوزیت در یک جلسه انجام می‌شود. علاوه‌بر این، برای درمان لمینت دندان‌پزشک باید مقداری از مینای دندان شما را بتراشد تا لمینت روی آن قرار بگیرید. اگر تراش به‌درستی انجام نشود، ظاهر لمینت‌ها برجسته و غیرطبیعی می‌شود. برای درمان با کامپوزیت نیازی به تراش دندان نیست. پزشک مواد کامپوزیت را روی سطح طبیعی دندان قرار می‌دهد و با تابش نور آبی کامپوزیت را ثابت می‌کند.

    ۴. دوام

    دوام هر دو درمان به مواد مصرفی و نحوه نگهداری شما بستگی دارد. پزشکان می‌گویند عمر کامپوزیت‌ها نهایتا ۷ سال و عمر لمینت ۱۰ سال است. لمینت در کوره آزمایشگاهی در دمای بالای ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد ساخته می‌شود و استحکامش از کامپوزیت بیشتر است. ونیر کامپوزیت ممکن است آسیب ببیند، اما به‌راحتی قابل‌ترمیم است. روکش‌های سرامیک‌های لمینت دوام بیشتری دارند اما ترمیم‌ نمی‌شوند؛ یعنی وقتی بکشنند یا خراب شوند، باید آنها را عوض کنید.

    ۵. هزینه

    هزینه لمینت دندان یا کامپوزیت درمان به موراد بسیاری وابسته است. برای تعیین هزینه‌ها باید به دندان‌پزشک خود مراجعه و با او مشورت کنید. مواد مصرفی، تعداد دندان‌ها و عوامل دیگری هزینه را مشخص می‌کنند، اما در کل قیمت لمینت دندان تقریبا ۲ برابر کامپوزیت است زیرا روند درمانی طولانی‌تری دارد و باید در آزمایشگاه ساخته شود.

    سخن آخر

    لمینت دندان یکی از روش‌های جدید دندان‌پزشکی است که آن را با هدف افزایش زیبایی چهره بیماران انجام می‌دهند. درمان لمینت ترکیبی از علم پزشکی و هنر زیبایی‌شناسی است. لمینت‌های دندان لبخند شما را جذاب‌تر می‌کنند و اعتمادبه‌نفستان را افزایش می‌دهند. این درمان‌ کم‌تهاجمی و مقاوم انتخابی مناسب برای کسانی است که از رنگ و فرم دندان‌هایشان ناراضی‌اند.

    اگر این مقاله برایتان مفید بوده است، آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید و نظرتان را درباره لمینت دندان برایمان بنویسید.

    هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

    [ad_2]

    منبع