Blog

بعضی اوقات اوقات، قضیه این نیست که چه چیزی می‌گویید، بلکه نحوه گفتن آن مهم است. بلکه قضیه این است که شما چه فردی هستید یا دست‌کم، به نظر می‌رسد چه فردی باشید. آمریکایی‌ها می‌گویند که قیمت روشن فکری را فهمیدن می‌کنند، تا وقتی که متحدان سیاسی آن‌ها به سخن‌های فرد روبه رو گوش دهند.

این یکی از نکات مهمی است که از مقاله تازه محققان دانشکده تحصیلات تکمیلی بازرگانی دانشگاه استنفورد، اس. کریستین ویلر و محمد حسین (دکتری ۲۰۲۴) حاصل شده است. این مقاله در واقع، نحوه برسی ما از روشن فکری و بدون تعصب بودن دیگران نسبت به دیدگاه‌های سیاسی ناموافق را بازدید می‌کند. تحقیقات آن‌ها به توضیح این نوشته پشتیبانی می‌کند که چرا قطبیت سیاسی در ایالات متحده به بیشترین حد خود رسیده است و راهبردهای بالقوه‌ای را برای پر کردن شکاف فزاینده بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان نظر می‌کند.

ویلر، که استاد بازاریابی است، و حسین، که به‌زودی در سمَت استادیار در دانشگاه کلمبیا فعالیت خواهد کرد، می‌خواستند پیامدهای اثرگذار بر شهرت را به علت پذیرفتن دیدگاه‌های ناموافق در دورانی را فهمیدن کنند که رسانه‌های اجتماعی وابستگی‌های سیاسی و نظرات افراد را به موضوعی عمومی تبدیل کرده‌اند. حسین توضیح می‌دهد که در قبل که آمریکایی‌ها اخبار را در خلوت خانه‌های خود می‌خواندند یا تماشا می‌کردند، «دیگران نمی‌دانستند چه نوع اطلاعاتی را تحلیل می‌کنند.» اما اکنون، هر فردی می‌تواند در فیسبوک یا X (توئیتر اسبق) ببیند که دوستان یا همکارانشان اخبار را از کجا دریافت می‌کنند و چه حساب‌هایی را جستوجو می‌کنند.

حسین و ویلر بازدید کردند که این دیدگاه چطور بر نحوه برسی ما از افرادی که مایل به تحلیل اطلاعات سیاسی از اعضای حزب ناموافق می باشند، تأثیر می‌گذارد. تحقیقات قبلی، دو گمان به ظاهر متناقض را نظر کردند. از یک سو، مطالعات نشان خواهند داد که ما تمایل داریم به افرادی که پذیرای دیدگاه‌های سیاسی ناموافق می باشند، احترام بگذاریم. اما تحقیقات این چنین نشان خواهند داد که تعداد فزاینده‌ای از آمریکایی‌ها اعضای حزب ناموافق را افرادی بی‌خرد، غیردوستانه و غیراخلاقی می‌دانند.

در مجموعه‌ای از مطالعات، حسین و ویلر نشان دادند که مردم به گمان زیادً اعضای حزب خود را که با اعضای حزب ناموافق تعامل دارند، تحسین می‌کنند. اما این تحسین وقتی که هم‌حزبی‌ها با اعضای حزب ناموافق یا «خارج از حزب» تعامل داشته باشند که همان دیدگاه‌های ناموافق را دارند، به‌عدم قبول تبدیل می‌بشود. به حرف های حسین: «وقتی که منبع متعلق به خارج از حزب می بود، بهایی برای شهرت وجود داشت: مردم برای گوش دادن و تعامل با دیدگاه‌های ناموافق مجازات می‌شدند. اما هنگامی منبع به حزب خودشان تعلق داشت یا حزب منبع ناشناخته می بود، افرادی که با دیدگاه‌های ناموافق تعامل داشتند، به چشم مثبت دیده می‌شدند.»

برای توضیح این نوشته، سناریوی زیر را در نظر بگیرید: جو و کامالا هر دو دموکرات می باشند. بر پایه یافته‌های حسین و ویلر، جو به گمان زیادً کامالا را برای گوش دادن به سخن بگویید یک دموکرات دیگر، یا حتی فردی که وابستگی حزبی آشکاری ندارد، تحسین می‌کند که در موضوعی همانند حقوق باروری با خط حزب ناموافق است. اما اگر کامالا مایل باشد به سخن یک جمهوری‌خواه گوش کند که همان موضع را در این نوشته دارد، به گمان زیادً نظرش نسبت به او به‌شدت منفی خواهد شد.

ویلر می‌گوید: «تعداد بسیاری از خصومت‌های سیاسی که امروز مشاهده می‌کنید، کمتر به خود ایده‌ها مربوط خواهد شد و زیاد تر وابسته به تیمی است که به آن تعلق دارید.» به‌عبارت دیگر، «این قضیه زیاد تر به هویت گروهی مربوط است تا ایدئولوژی.»

از حد و نزدیک به عبور کردن

در تحقیقات ویلر و حسین، این الگو در طیف وسیعی از عرصه‌ها و موضوعات وجود داشت: در مجموعه‌ای از آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان، افرادی را تحسین می‌کردند که پذیرای منبع های درون‌حزبی با دیدگاه‌های ناموافق بودند. اما به افرادی که با منبع های خارجی با همان دیدگاه‌ها تعامل داشتند، با تحقیر نگاه می‌کردند. این عکس العمل‌ها عمدتاً ناشی از کلیشه‌ها می بود، به‌اختصاصی این باور که اعضای حزب ناموافق، حرکت غیراخلاقی دارند.

«تعداد بسیاری از خصومت‌های سیاسی که امروز مشاهده می‌کنید، کمتر به خود ایده‌ها مربوط می‌بشود و زیاد تر درمورد تیمی است که به آن وابسته هستید.»

اس کریستین ویلر

در یک مطالعه، ویلر و حسین از شرکت‌کنندگان خواستند فکر کنند که با جان، فردی خیالی که به حزب آن‌ها تعلق دارد، سخن بگویید می‌کنند. جان یا مایل به جستوجو کردن یک حساب X متعلق به عضو حزب ناموافق، که او را سام می‌نامیم، می بود یا تمایلی نداشت. بعد از مشاهده حساب سام، که دیدگاه‌های سیاسی موثقی را اراعه می‌داد، از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا نگرش‌های خود را درمورد جان با بقیه در بین بگذارند و مقدار اخلاقی بودن سام و ایده‌های او را برسی کنند. همان گونه که انتظار می‌رفت، ۵۵٪ تا ۶۰٪ از شرکت‌کنندگان سام را غیراخلاقی دانستند و نظرشان منفی می بود. چون جان، دیدگاه‌های سام را پذیرفته می بود. اما افرادی که حرکت سام را غیراخلاقی نمی‌دانستند، تمایل جان برای جستوجو کردن او را قبول کردند.

ویلر و حسین هنگامی که از شرکت‌کنندگان خواسته شد فکر کنند که هم‌حزبی‌هایشان دیدگاه‌های ناموافق را در تجمعات یا سخنرانی‌ها یا از منبع های بزرگی همانند باراک اوباما و دونالد ترامپ تحلیل می‌کنند، نتایج شبیهی را مشاهده کردند. صرف نظر از عرصه یا نوشته — سقط جنین یا حقوق اسلحه، مهاجرت یا تغییرات آب و هوا، ایده‌های گفتن شده کمتر از هویت حزبی فرد گفتن کننده اهمیت داشتند.

فشارها قطبیت را تشدید می‌کند

یافته‌های تیم مشخص می کند که سختی همتایان امکان پذیر یکی از عوامل مهم تشدید قطبیت سیاسی در ایالات متحده باشد، با این که دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان از تعامل با یکدیگر خودداری می‌کنند تا مبادا توسط هم‌حزبی‌هایشان برای این کار محکوم شوند. اما آن‌ها به راه‌هایی برای افت این مشکل نیز اشاره می‌کنند.

ویلر و حسین دریافتند که آن‌ها می‌توانند هزینه پذیرفتن اعضای حزب ناموافق را با تنظیم مقدار اشتراکات بین منبع های خارجی و نظرات و روشهای زندگی معمول دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان، افزایش یا افت دهند.

به گفتن مثال، یک دموکرات معمولی امکان پذیر در کالیفرنیا زندگی کند و به موسیقی R&B گوش دهد، در حالی که یک دموکرات غیرمعمولی امکان پذیر در تگزاس زندگی کند و از موسیقی کانتری لذت ببرد. هرچه یک دموکرات زیاد تر از نمونه اولیه فاصله می‌گرفت، گمان این که جمهوری خواهان او را غیراخلاقی برداشت کنند کمتر می‌شد و زیاد تر گمان داشت که هم‌حزبی‌هایشان که با آن دموکرات تعامل داشتند را تحسین کنند. (این پویایی وقتی که دموکرات‌ها با جمهوری‌خواهان غیرمعمول تعامل داشتند نیز رقم خورد.) چیزی شبیه وقتی اتفاق افتاد که محققان منبع های خارج از حزب را با دادن جزئیات شخصی همانند علاقه به پیاده‌روی شبانه انسانی کردند.

این یافته‌ها نشان خواهند داد که اگر می‌خواهیم از مانع ها اعتباری ناشی از کلیشه‌ها که مانع از تعامل ما با مخالفان سیاسی خواهد شد، عبور کنیم، امکان پذیر بخواهیم نشان دهیم که ما افرادی نزدیک هستیم، نه لیبرال‌ها یا محافظه‌کاران کلیشه‌ای. مطابق با این علت، ویلر و حسین اکنون در حال بازدید می باشند که آیا مردم می‌توانند تعامل با اعضای حزب ناموافق را با ابراز نارضایتی از حزب خود تسهیل کنند یا خیر.

به حرف های حسین: «اگر می‌خواهید افراد از حزب دیگر به آنچه می‌گویید گوش دهند، احتمالا بهتر باشد زمان بگذارید و نشان دهید که یک عضو معمولی نیستید.»

منبع: Stanford

هیچ فعالیتی اندازه انواع خودمراقبتی نمی‌تواند برای مهار استرس به شما پشتیبانی کند. اما مراقبت از خود یا همان خود مراقبتی چیست؟ فرایندی چندبعدی و موثر که شراکت در آن‌ها علتعملکرد سالم و افزایش حس به‌زیستی انسان می‌بشود به گفتن خودمراقبتی شناخته می‌بشود.

به گفتن ساده‌تر، مراقبت از خود همانطور که از اسمش پیداست، به معنی رسیدگی به خود و مطمعن حاصل کردن از برآورده شدن نیازهای جسمی و روحی است.

خودمراقبتی به این علت مهم است که از فرسودگی روحی و جسمی شما جلوگیری می‌کند. با خود مراقبتی می‌توانید خود را برای برقرار انواع ربط باز تنظیم یا به قول معروف ری‌استرات کنید.

مسئله مهم اینجا است که خود مراقبتی با کیفیت می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد. از پیاده روی شبانه و خواب کافی تا تعلق دادن زمان به کاری که از آن لذت می‌برید می‌تواند بخشی از فرایند خود مراقبتی باشد.

بعضی اوقات اوقات نیز برای برگشت دادن اعتدال روحی و جسمی یا رهایی از شر یک عامل استرس‌زا امکان پذیر به خودمراقبتی در یک عرصه خاص نیاز داشته باشید. برای مراقبت از سلامتی و حس به‌زیستی، مهم است که نقطه اعتدال خود را اشکار کنید.

خودمراقبتی یک کار الزامی است، نه یک کار لوکس!

بیایید تکلیف یک چیز را با هم اشکار کنیم و آن جایگاه خود مراقبتی است. مراقبت از خود یک عمل آگاهانه است که ما برای ترقی سلامت جسمی، روحی، روانی و معنوی خود انجام می‌دهیم. انواع خودمراقبتی راهکارهایی در برابر مقاومت در برابر استرس‌ها و فشارهای زندگی می باشند که نمی‌توان آن‌ها را حذف کرد.

با این همه باید او گفت که تعداد بسیاری از ما خود مراقبتی را کاری گران قیمت، لوکس و به قول معروف لاکچری می‌دانیم. در نتیجه این لوکس برسی کردن خود مراقبتی آن را امری غیرضروری می‌پنداریم. این نگاه نادرست است. زیاد از انواع خودمراقبتی هزینه خاصی ندارند، درست همانند کوه رفتن.

محصول این نگاه آن است که حس خستگی همیشه همراه ما است و ما فرسودگی هر چالش را با خود به چالش سپس می‌بریم.

انواع خودمراقبتی در زندگی

باید دقت کنیم که خود مراقبتی انواع مختلفی دارد. ما نباید فکر کنیم یک کلاس یوگا یا کوه هفتگی همه نیازهای گوناگون و جبنه‌های گوناگون خود مراقبتی را تامین می‌کند.

در ادامه به خودمراقبتی در هر یک از جنبه‌های زندگی می‌پردازیم.

خودمراقبتی جسمی

برای این که بدن ما به طور سودمند و موثر کار کند، باید از آن مراقبت کنیم. به یاد داشته باشید که ربط قوی بین بدن و ذهن وجود دارد و عقل سالم در بدن سالم است.

خودمراقبتی جسمی شامل تغذیه‌ی مناسب، خواب کافی، فعالیت بدنی کافی و رسیدگی به نیازهای جسمی است. ویزیت دوره‌ای دکتر، مصرف داروهای تجویز شده و نگه داری سلامت، همه انها بخشی از فرایند خودمراقبتی جسمی است.

دکتر سابرینا رومانوف، روانشناس بالینی، می‌گوید: «ورزش مثالی ملموسی است که در آن می‌توانید نتیجه‌ی ممارست خود را ببینید. شما می‌توانید از مرزهای ذهنی خود عبور کنید و به خودتان ثابت کنید که امکان پذیر نیرومندتر از آن چیزی باشید که قبلا فکر می‌کردید. این یکی از راه‌هایی است که ورزش به مطمعن به نفس شما پشتیبانی می‌کند.»

هنگامی که سخن بگویید از مراقبت از خود از نظر جسمی می‌بشود، با چند سوال زیر می‌توانید ببینید از چه نظر به خود مراقبتی بیشتری نیاز دارید.

• آیا به اندازه‌ی کافی می‌خوابید؟
• آیا رژیم غذایی خوبی دارید؟
• آیا حواستان به سلامتی خودتان است؟
• آیا به اندازه‌ی کافی ورزش می‌کنید؟

خودمراقبتی اجتماعی

ارتباطات اجتماعی کلید مراقبت از خود است. با این همه باید اعتراف کرد که تعلق دادن زمان به دوستان این روزها سخت شده است. از نظر دیگر نادیده گرفتن روابط اجتماعی اولین گزینه انسان‌ها در زمان شلوغی است.

روابط انسانی نزدیک و صمیمی برای حس به‌زیستی شما مهم می باشند. بهترین راه برای پرورش و نگه داری روابط نزدیک، صرف زمان و انرژی برای ساختن روابط با دیگران است.

تعداد ساعت اشکار یا فرمول روشنی برای تعلق زمان به دوست و آشنا وجود ندارد. نیازهای اجتماعی هر فرد مقداری متفاوت از فرد دیگر است. مسئله‌ی مهم این است که بفهمید نیازهای اجتماعی شما چیست و به اندازه‌ی کافی برای تشکیل یک زندگی اجتماعی ایده‌آل، در برنامه‌تان زمان در نظر بگیرید.

برای برسی مراقبت از خودمراقبتی جتماعی، به این سوال‌ها جواب دهید:

• آیا به اندازه‌ی کافی با دوستانتان به شکل حضوری زمان می‌گذرانید؟
• برای تحکیم روابط خود با دوستان و خانواده چه کارهای عملی انجام دادید؟

خود مراقبتی ذهنی

نحوه‌ی فکر کردن ما و چیزهایی که ذهنمان را با آن‌ها پر می‌کنیم، تأثیر بسیاری بر سلامت روان ما دارد.

مراقبت از خود از نظر ذهنی شامل انجام کارهایی است که ذهن شما را هوشیار و آماده نگه می‌دارد. نمونه این کارها را می‌توان چیزهایی همانند حل کردن پازل، کتاب خواندن یا یاد گرفتن چیزها تازه دانست. خودمراقبتی ذهنی از با اهمیت ترین انواع انواع خودمراقبتی است.

مراقبت از خود از نظر ذهنی این چنین شامل انجام کارهایی است که به شما پشتیبانی می‌کند سلامت روان خود را نگه داری کنید. برای مثال، تمرین خودشفقتی و پذیرفتن به شما پشتیبانی می‌کند او گفت‌وگوی درونی سالم‌تری داشته باشید.

در اینجا چند سوال وجود دارد که زمان فکر کردن به خود مراقبتی ذهنی به شما پشتیبانی می‌کند:

• آیا به اندازه‌ی کافی برای فعالیت‌هایی که از نظر ذهنی شما را تحریک می‌کنند، زمان می‌گذارید؟
• آیا کارهای عمل های پیشگیرانه سلامت روان را انجام می‌دهید؟
• این برای اسایش ذهن خود روتین خاصی دارید؟

خودمراقبتی معنوی

تحقیقات مشخص می کند که داشتن سبک زندگی که شامل مذهب یا معنویت باشد به داشتن زندگی سالم‌تر پشتیبانی می‌کند.

با این حال، پرورش روح شما الزاما نباید محدود به مذهب باشد. هر چیزی که به قسمت معنوی روح شما عمق ببخشد می‌تواند بخشی از خود مراقبتی معنوی باشد.

مراقبت از خود از نظر معنوی می‌تواند شامل انواع مدیتیشن و یوگا یا شرکت در مراسم مذهبی و دعا بشود.

درمورد خود مراقبتی معنوی می‌توانید دو سوال از خود سوال کنید:

• چه سوالاتی درمورد معنی زندگی دارید؟
• آیا در فعالیت‌های معنوی و مذهبی شرکت می‌کنید و آیا رضایت دارید؟

خود مراقبتی احساسی

داشتن راه‌های معقول و موثر برای برخورد با احساسات ناخوشایند همانند خشمگینی، اضطراب و غم، زیاد مهم است. خود مراقبتی احساسی در واقع کاری است که به ما پشتیبانی می‌کند احساسات خود را به سادگی شناسایی و ابراز کنیم.

مهم است که خود مراقبتی احساسی را جدی بگیرید. فرقی ندارد با شریک زندگی خود سخن بگویید می‌کنید یا یا دوست صمیمی؛ خود مراقبتی قضیه‌ای جدی است. از سخن بگویید با دوست صمیمی تا فعالیت‌های روحیه قسمت همه بخشی از خود مراقبتی احساسی می باشند.

زمان برسی راه حلهای خود مراقبتی احساسی، این سوالات را در نظر بگیرید:

• آیا روش‌ سالم برای ابراز احساسات خود دارید؟
• آیا فعالیت‌هایی را برای نگه داری روحیه خود انجام می‌دهید؟
• آیا فعالیت‌هایی را انجام می‌دهیم که به تجدید روحیه شما منجر بشود؟

چطور یک برنامه خود مراقبتی تهیه کنیم؟

یک برنامه‌ی مؤثر خود مراقبتی باید مشابه با زندگی و نیازهای شما و شامل انواع خودمراقبتی باشد. این برنامه باید توسط خود شما و برای خود شما نوشته بشود. شخصی‌سازی برنامه‌ی خودمراقبتی می‌تواند به گفتن یک عمل پیشگیرانه عمل کند تا یقین شوید که حس خستگی مفرط، استرس زیاد و فرسودگی شغلی نمی‌کنید.

این که کدام قسمت‌های زندگی شما به دقت و مراقبت از خود بیشتری نیاز دارند را برسی کنید. برسی مکرر زندگی خود را نیز فراموش نکنید. با تحول شرایط شما، به گمان زیاد برنامه‌های خود مراقبتی نیز تحول می‌کند

زمان تشکیل برنامه‌ی مراقبت از خود، مرحله های زیر می‌تواند سودمند باشد:

• برسی نیازهای خود: فهرستی از قسمت‌های گوناگون زندگی و فعالیت‌های مهم خود که هر روز انجام می‌دهید تهیه کنید. کار، مدرسه، روابط و خانواده برخی از مواردی می باشند که باید آن‌ها را لیست کنید. این قسمت پایه و مبنا برنامه خود مراقبتی شما است. حتما تهیه فهرست و برسی را جدی بگیرید.
• به عوامل استرس‌زای زندگی فکر کنید: درمورد‌ی جنبه‌های مختلفی از زندگی که علتاسترس شما خواهد شد فکر کنید. از جسم تا ذهن و حس فکر کنید در هر جنبه چه عامل استرس‌زایی دارید. برای مدیریت آن‌ها راهکاری نظر کنید. در نهایت به خودتان سخت نگیرید و برای پیشرفت‌های کوچک هم به خودتان پاداش دهید.
• استراتژی‌های مراقبت از خود را طراحی کنید: به فعالیت‌هایی فکر کنید که می‌توانید انجام دهید تا در هر یک از این قسمت‌های زندگی خود حس بهتری داشته باشید. به گفتن مثال، گذراندن زمان با دوستان یا تشکیل‌ مرزها می‌تواند راهی برای تشکیل ارتباطات اجتماعی سالم باشد.
• برای چالش‌ها برنامه‌ریزی کنید: هنگامی فهمید می‌شوید که از جنبه‌ی خاصی از زندگی خود غافل شده‌اید، برای تحول برنامه‌ریزی کنید و آماده زدن به دل چالش‌ها شوید.
• قدم‌های کوچک بردارید: ملزوم نیست همه چیز را ناگهانی و با یک قدم به سرانجام برسانید. مسیر را به تکه‌های کوچک تبدیل کنید. یک قدم کوچک که برای شما امکان پذیر را انتخاب کنید. اهداف کوچک و قابل‌دسترسی تعیین کنید و به کیفیت و کمیت آن‌ها مرور زمان آنها را افزایش دهید.
• زمان خود را برای تمرکز روی نیازهایی که دارید تنظیم کنید: حتی وقتی که حس می‌کنید زمان ندارید یهیچ کاری کنید، خود مراقبتی را بی‌خیال نشوید. مراقبت از خود را باید برتری شما باشد. هنگامی که از همه جنبه‌های شخصی و زندگی خود مراقبت می‌کنید، فهمید می‌شوید که چه مقدار کارآمد شده‌اید.
• از پشتیبانی دیگران منفعت گیری کنید: اگر برای مراقبت از خود مشکل دارید، از پشتیبانی دوستان، خانواده یا یک متخصص پشتیبانی بگیرید. بعضی اوقات هیچ چیز به اندازه یک پشتیبانی بیرونی سودمند نخواهد می بود.

نکاتی درمورد انواع خودمراقبتی

نیازهای زندگی روزمره شما می‌تواند تعیین کند که چه نوع مراقبت از خود را زیاد تر نیاز دارید. امکان پذیر برنامه‌ی خود مراقبتی یک دانشجوی پر مشغله‌ی دانشگاه که دائماً از نظر ذهنی تحت سختی است و زندگی اجتماعی گرمی دارد با برنامه خود مراقبتی یک بازنشسته فرق داشته باشد. گمان اولی نیاز به برنامه‌های خود مراقبتی ذهنی و دومی نیاز به خود مراقبتی ذهنی و اجتماعی.

خود مراقبتی یک استراتژی یکسان و عموم نیست. برنامه‌ی مراقبت از خود شما باید با دقت به نیازهایتان و آنچه اکنون در زندگی‌تان می‌گذرد، تنظیم بشود.

شما نباید تا وقتی که به نقطه‌ی جوش برسید صبرکنید و باید پیش از انفجار به جستوجو اسایش و خود مراقبتی باشید. مقصد خود مراقبتی این است که یقین شوید هر روز راهکارهایی برای مقابله با استرس‌های زندگی دارید.

مراقبت از خود یک مسیر دائمی مادام‌العمر است. با تعلق وقتی برای خود و انجام فعالیت‌هایی که به شما حس نشاط و رضایت می‌دهد، می‌توانید سلامت جسمی، روانی و احساسی خود نگه داری کنید.

توانایی شما از انواع خودمراقبتی چیست؟ آیا زمان خودمراقبتی دارید؟

شما چه توانایی‌ای درمورد انواع خودمراقبتی دارید؟ آیا به شکل جدی به این قضیه پرداخته‌اید؟ آیا به توانسته‌اید برای روح و جسم خود برنامه‌ای داشته باشید یا غرق مشکلات شده‌اید؟

به نظر شما خود مراقبتی چه مقدار الزامی است؟ نظر خود را با ما در بین بگذارید.