بلاگ

بسیاری از افراد تصور می‌کنند برای خوشحالی در زندگی فقط باید پول زیادی داشته باشند. بخشی از این تصور اشتباه به جامعه برمی‌گردد؛ جوامع و رسانه‌ها معیارهایی برای خوشحالی تعریف می‌کنند که لزوما عامل حس‌وحال خوب نیستند. بااین‌حال مردم این معیارها را می‌پذیرند، مدام به دنبال آنها هستند و هیچ‌وقت به خوشحالی واقعی دست پیدا نمی‌کنند. تحقیقات بسیاری برای تفکیک علت‌های واقعی و غیرواقعی احساس خوشحالی انجام شده است. در این مقاله عواملی را بررسی می‌کنیم که به‌نظر اکثرمان در خوشحالی ما نقش زیادی دارند، اما بر اساس تحقیقات هیچ‌کدام از آنها ارتباطی با خوشحالی واقعی ندارند.

۱. نادیده‌گرفتن احساسات منفی

۲. زندگی در شهر بزرگ

۳. اوقات فراغت بیش‌‌ازحد

تاکنون چند بار به این فکر کرده‌اید که اگر سر کار نمی‌رفتید، خوشبخت‌تر بودید؟ حتی ممکن است صبح زود که بیدار می‌شوید به استعفا فکر کنید یا وقتی افراد بازنشسته را می‌بینید، بابت وقت آزادی که دارند، به آنها غبطه بخورید. اما آیا واقعا به این فکر کرده‌اید که اگر هیچ کاری برای انجام‌دادن نداشته باشید،‌ چه خواهد شد؟

اوقات فراغت با احساس خوشحالی و رضایت از زندگی ارتباط دارد، اما اگر بیش‌ازاندازه باشد تأثیر معکوس خواهد داشت. افرادی که وقت آزاد زیادی دارند، احساس پوچی می‌کنند و بر این باورند که انسان مؤثری نیستند. همین مسئله زمینه‌ساز بروز احساسات منفی ماندگاری چون ناامیدی است.

البته میزان خوشحالی به نحوه پرکردن اوقات فراغت هم بستگی دارد. مثلا ممکن است کسی که ۲ ساعت وقت آزاد خود را در فضای مجازی سپری کرده است، به‌خاطر اینکه وقتش را به بطالت گذرانده احساس خوبی نداشته باشد اما فرد دیگری ۵ ساعت از زمان آزاد خود را به هم‌نشینی با دوستان و انجام ورزش موردعلاقه‌اش اختصاص داده باشد و از این بابت احساس شادی و سرزندگی داشته باشد.

برای خوشحالی باید ساعات محدودی از روزتان را به فراغت اختصاص بدهید و برای آن برنامه داشته باشید.

۴. دویدن دنبال موفقیت

شما از کودکی یاد گرفته‌اید که خوب درس بخوانید تا بتوانید در دانشگاه خوبی قبول شوید و شغل خوبی پیدا کنید تا درآمد خوبی داشته باشید و به موفقیت برسید. با رسیدن به بزرگ‌سالی هم این باور در ذهنتان باقی می‌ماند که برای خوشحالی بیشتر باید ارتقای شغلی بگیرید، خانه بزرگ‌تری بخرید یا ماشین بهتری داشته باشید. اما واقعیت این است که این عوامل شما را مدتی خوشحال می‌کنند و نقشی در رضایت بلندمدت ندارند.

بسیاری از انسان‌ها وقتی به هدفی دست پیدا می‌کنند، بدون اینکه از دستاوردهایشان لذت ببرند وارد مرحله بعدی می‌شوند. آنها به‌سرعت هدف جدیدی مشخص می‌کنند و همه زمانشان را برای رسیدن به آن صرف می‌کنند. این چرخه بی‌پایان تا زمان مرگشان ادامه دارد و هیچ‌وقت به خوشحالی مدنظرشان نمی‌رسند. این افراد تمام وقتشان را برای رسیدن به موفقیت سپری می‌کنند و دیگر زمانی برای چیزهای ارزشمند مانند وقت گذراندن با خانواده ندارند؛ این افراد معمولا پدر، مادر یا همسر معتاد به کار هستند.

محققان با انجام پژوهشی میزان خوشحالی افرادی را که ترفیع شغلی گرفته بودند با افرادی مقایسه کردند که از ترفیع محروم شده بودند. نتایج بلندمدت حاکی از آن بود که میزان شادی این افراد تفاوت چندانی نداشتند. این در حالی است که میزان درآمد و وضع زندگی افرادی که ترفیع شغلی گرفته بودند،‌ بهتر از افراد بدون ترفیع بود.

وقتی می‌گوییم دویدن دنبال موفقیت عامل خوشبختی واقعی نیست، به این معنی نیست که نباید برای زندگی تلاش کنید. درهرحال زندگی در جریان است و ما با خلق معنا و هدف برای آن می‌توانیم زنده و سالم بمانیم. برای موفقیت تلاش کنید،‌ اما توجه داشته باشید که چه چیزهایی را در این راه قربانی می‌کنید و مراقب باشید در چرخه تکرار رسیدن به اهداف گرفتار نشوید.

۵. ارتباطات اجتماعی محدود

امروزه ارتباطات انسان‌ها به خانواده، دوستان و همکارانشان محدود شده است. حتی در فضای مجازی هم محتواهایی درباره اعتمادنکردن به دیگران و محدودکردن دایره ارتباطات دیده می‌شود. این محتواها به شما می‌گویند اگر به دیگران اعتماد نکنید، از آنها ضربه نخواهید خورد، درنتیجه خوشحال‌تر خواهید بود. اما آیا واقعا همه انسان‌ها می‌خواهند از یکدیگر سوءاستفاده کنند؟ آیا انزوا واقعا عامل خوشحالی است؟

احتمالا از نسل‌های قبلی شنیده‌اید که تا چه اندازه ارتباطات نزدیکی با همسایه‌ها داشتند و همیشه از حال و روز هم باخبر بودند. آن روزهای خوب به شیرین‌ترین خاطرات نسل‌های قبلی تبدیل شده‌اند و اکنون در حسرت آن روزها هستند. آنها در روزهایی که ارتباطات گسترده‌تری داشتند، خوشحال‌تر بودند. انسان‌ها از نظر روانی به احساس تعلق خاطر به جامعه نیاز دارند.

در این باره هم تحقیقی انجام شده است. در این تحقیق از افراد مختلف پرسیدند که اگر یک کیف پول با ۲۰۰ دلار پول در آن را گم کنند، چقدر احتمال دارد پلیس،‌ مغازه‌داران محل یا همسایه‌ها این کیف پول را به آنها پس بدهند. پاسخ این سؤال ارتباط مستقیمی با میزان خوشحالی شرکت‌کنندگان داشت؛ افرادی که دیگران آنها را می‌شناختند و کیف پولشان را پس می‌دادند، از افرادی که در محله‌شان ناشناس بودند خوشحالی و رضایت از زندگی بیشتری داشتند.

پس برای خوشحالی بیشتر به‌جای اینکه از جامعه دوری کنید، با دیگران ارتباط برقرار کنید. مثلا این بار که همسایه‌تان را در آسانسور دیدید، به‌جای اینکه در طول مسیر حرکت آسانسور نگاهتان را به زمین بدوزید، به او سلام کنید و چند کلمه با او حرف بزنید. مطمئن باشید این ارتباط ساده برای هر دو نفر شما خوشایند خواهد بود و شاید سرآغاز یک رابطه دوستانه باشد.

۶. تجمل‌گرایی

آیا پول خوشبختی می‌آورد؟ پاسخ به این سؤال حتی برای روان‌شناسان هم پیچیده است. احتمالا شما هم افراد بسیاری را دیده‌اید که فارغ از وضعیت مالی‌شان خوشحال‌اند و افرادی را هم می‌شناسید که به‌رغم ثروت زیاد، حال خوبی ندارند. میزان درآمد و ثروت شما در شرایط درست ممکن است عامل خوشحالی شما باشد. طبق تحقیقات، افرادی که درآمد متوسط و رو به بالا دارند خوشحال‌اند اما هرچقدر درآمدها بیشتر می‌شود و افراد به دنبال تجملات بیشتر می‌روند، میزان رضایتشان از زندگی کاهش پیدا می‌کند.

یکی از مهم‌ترین معیارهای اثرگذار روی ارتباط شادی با ثروت نحوه خرج‌کردن پول است. افرادی که فقط برای پس‌انداز پول درمی‌آورند یا افرادی که پولشان را برای چشم‌وهم‌چشمی و تجمل‌گرایی هدر می‌دهند، معمولا خوشحال نیستند. در مقابل افرادی که از پولشان برای رسیدن به اهداف، انجام کارهای موردعلاقه، ایجاد ارتباطات جدید و تجربه‌های تازه استفاده می‌کنند، زندگی شادی دارند.

نکته مهمی دیگری که درباره پول و خوشبختی وجود دارد این است که بخشیدن پول به دیگران بیشتر از خرج‌کردن آن برای خودتان خوشحالتان خواهد کرد. البته منظور از بخشیدن این نیست که حقوق یک ماهتان را به کار خیر اختصاص بدهید. وقتی چند هزار تومان به فردی نیازمند کمک می‌کنید، آن روز خوشحال‌تر خواهید بود. بخشیدن ساده‌تر از چیزی است که تصور می‌کنید.

کلام آخر؛ خوشبختی را درون خودتان جست‌وجو کنید

بسیاری از افراد تصور می‌کنند خوشحالی در زندگی سلبریتی‌ها و بلاگرهای اینستاگرامی معنی می‌شود که در عکس‌هایشان همیشه از ته دل می‌خندند، خانه‌ها و ماشین‌های مجلل دارند و در ارتباطات خانوادگی و دوستانه موفق‌اند. این افراد تنها بخش جذاب زندگی‌شان را نشان می‌دهند تا مخاطبان را درگیر کنند و از این طریق درآمد داشته باشند؛ آنها هیچ‌وقت از احساسات منفی خود چیزی نمی‌گویند و این بدان معنا نیست که هیچ‌وقت دچار این احساسات نمی‌شوند.

برای خوشحال‌بودن دنبال معیارهای مخصوص به خودتان باشید. معیارهایی را که از جامعه آموخته‌اید کنار بگذارید و به این فکر کنید که شخص شما با چه کارهایی خوشحال خواهید شد. پیداکردن خوشحالی‌ها کار سختی نیست؛ خوشبختی را در چیزهای کوچک جست‌وجو کنید. شاید شادی امروز شما خوردن یک بستنی باشد، پس آن را از خودتان دریغ نکنید!

اگر شما هم تجربه‌ای دارید که برخلاف تصور خوشحالتان نکرده است، آن را در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید. بدون شک تجربه شما برای خوانندگان چطور جذاب خواهد بود و تکمیل‌کننده مقاله ماست.

راهکارهای مقابله با اضطراب اجتماعی و کمرویی را در این مجموعه صوتی یاد بگیرید؛
تا بتوانید شبکه ارتباطات اجتماعی خود را تقویت کنید.

تابه‌حال شده از دست همسرتان که مرتب مشغول کارکردن است به ستوه آمده باشید؟! آیا بابت این مسئله با او مشاجره کرده‌اید؟ معتادشدن به کارکردن مانند هر نوع اعتیاد دیگری تعادل زندگی را بر هم می‌زند و مشکلات مختلفی برای خود فرد و اطرافیانش ایجاد می‌کند. اگر احساس می‌کنید همسرتان بیش‌ازحد کار می‌کند و فرصت کافی برای وقت‌گذراندن با شما یا فرزندانش ندارد، حتما این مقاله بخوانید. ما روش‌هایی را برای حل این مسئله به شما پیشنهاد می‌‌‌کنیم.

تعریف اعتیاد به کار

وین اوتس، روان‌شناس مشهور آمریکایی، عبارت «معتاد به کار» را اولین بار در سال ۱۹۷۱ در کتابی با عنوان «اعترافات یک معتاد به کار» استفاده کرد. از آن پس، روان‌شناسان و محققان بسیاری درباره این شکل از اعتیاد تحقیق و مطالعه کرده‌اند.

آیا زیاد کارکردن به‌معنای اعتیاد به کار است؟ لزوما نه! ماهیت شغل برخی افراد و شرایط زندگی آنها به‌گونه‌ای است که ساعت‌های کاری طولانی دارند، اما این عامل به‌تنهایی نشانه اعتیاد به کار نیست. تعریف کلی اعتیاد یعنی علاقه وسواسی به یک چیز. این علاقه جنبه روانی دارد. به بیان دیگر، ذهن فرد معتاد در بیشتر ساعات روز درگیر آن است. بنابراین ما به فردی که ساعات کاری طولانی دارد، لزوما معتاد به کار نمی‌گوییم. این عامل یک پیش‌شرط است، اما برای اثبات اعتیاد کافی نیست. در عوض فردی ممکن است ساعات کاری چندان زیادی هم نداشته باشد، اما پس از پایان ساعت رسمی کار هم ذهنش همچنان مشغول به آن باشد. این درگیری ذهنی اجازه نمی‌دهد که فرد بتواند به سایر جنبه‌های زندگی از جمله رابطه با همسرش توجه کند.

چطور بفهمیم همسر ما معتاد به کار است؟

برای فهم اینکه آیا همسر ما (یا حتی خود ما) واقعا معتاد به کار است یا نه، فکرکردن به پرسش‌های زیر و پاسخ‌دادن به آنها راهگشاست:

• آیا او بیشتر از ساعت کاری تعیین‌شده کار می‌کند؟
• آیا او افکار وسواسی درباره شکست کاری دارد؟ از شکست‌خوردن در کار یا پروژه خیلی هراس دارد؟
• هنگام وقت‌گذرانی با خانواده یا دوستانش، ذهن او مدام درگیر کار است؟
• آیا او خود را بالاتر و برتر از دیگران با سمت یکسان در شغلش می‌داند؟
• آیا او خود را کمال‌گرا می‌داند و معتقد است باید دیگر کارکنان هم رده را با معیارهای او ارزیابی کنند؟
• آیا هنگام بروز حوادث تلخ و ناراحتی‌ها، برای رفع و فرار از این احساسات به کار‌کردن روی می‌آورد؟
• آیا او احساس می‌کند توانایی جداکردن ذهن خود از محیط کار را ندارد؟
• در مقایسه با دیگران، ‌آیا او روابط دوستانه سالم و سرگرمی‌های کمتری دارد؟
• آیا اغلب کارکردن به تغذیه، خواب، استراحت، ورزش و سایر امور اولویت دارد؟
• آیا او درباره امور غیرمرتبط با کار بی‌توجه است و احساس می‌کند این چیزها چندان رضایت‌بخش و شادی‌آفرین نیستند؟

در صورتی که پاسخ به بیشتر این پرسش‌ها مثبت باشد، می‌توان نتیجه گرفت که همسرتان معتاد به کار است.

چطور با همسر معتاد به کار رفتار کنیم؟

اگر بابت زندگی با همسر معتاد به کار درمانده و ناراحتید، راهکارهایی هست که می‌توانید آنها را به کار بگیرید. این راهکارها سبب تعدیل مشکل و بهبود رابطه می‌شوند.

۱. دلیل اعتیاد به کار را پیدا کنید

ذهن منفی‌نگر ما انسان‌ها اغلب تمایل دارد بدبینانه‌ترین دلایل را پیدا کند. شما شاید خیلی زود به این نتیجه برسید که او زیاد کار می‌کند تا از من دوری کند! این قضاوت‌ شتاب‌زده‌ فقط ممکن است به بدترشدن رابطه شما منجر شود. قبل از هر قضاوتی، از او بخواهید تا دلیل زیاد کارکردن و زیاد فکرکردن به کار را به شما بگوید. دلایلی که او می‌آورد به فهم مسئله کمک می‌کند. درنهایت شما خشنود خواهید شد وقتی بدانید که اعتیاد به کار ربطی به شما ندارد.

۲. از مقایسه‌کردن بپرهیزید

احتمالا زوج‌هایی را در اطراف خود یا در فضای مجازی می‌بینید که مدام با هم هستند و کارهایی می‌کنند که شما هم دوست دارید با شریک زندگی خود انجام دهید. مقایسه‌کردن رابطه خود با دیگران وقتی به آنها حسادت می‌کنید، راحت است. اما باید بدانید که این کار رابطه شما را بدتر خواهد کرد.

به یاد داشته باشید هر رابطه‌‌ای متفاوت با دیگری است. ممکن است رابطه شما نکات مثبتی داشته باشد که در رابطه دیگران وجود ندارند.

۳. با همسرتان همدلانه گفت‌وگو کنید

توافق‌نداشتن شما با همسرتان درباره میزان کارکردن به هر دوی شما استرس زیادی وارد می‌کند. به‌سادگی می‌توان در دام غرزدن و دعواکردن افتاد. برای پیشگیری از این اتفاق، باید با خودنسردی و همدلی مسئله را مطرح کنید. مثلا به‌جای ایرادگرفتن و انتقادکردن، می‌توانید چیزهایی را به وی یادآوری کنید که او با زیاد کارکردن از دست می‌دهد. زمانی مسئله را در میان بگذارید که هر دو آرام و آسوده‌اید. هنگام توضیح مسئله باید تمرکزتان بر رفتارهایی باشد که شما را آزرده کرده و کیفیت رابطه را کاهش داده است. همچنین شفاف و واضح صحبت کنید.

۴. با همسر خود بین کار و زندگی مرزبندی کنید

اگر همسرتان دورکار است و بیشتر فعالیت‌های شغلی خود را در خانه انجام می‌دهد یا مدت زیادی را در خانه پیگیر کارهای شغلش است، برای پیشگیری از تداخل کار و زندگی، مرز‌هایی را مشخص کنید. از او بخواهید:

• فضایی از خانه را به کارکردن اختصاص دهد و خارج از آن محیط کار نکند.
• ساعت‌های کاری مشخصی را تعیین کند و پس از آن دست از کار بکشد.
• تلفن همراه کاری را در خانه خاموش یا در محیط کار رها کند و از چک‌کردن مدام آن بپرهیزد.
• در خانه به مسائل کاری فکر نکند و توجهش را به شما یا فرزندان معطوف کند.

۵. به جای کمیت، بر کیفیت رابطه تمرکز کنید

به‌جای نگرانی بابت مدت‌زمانی که شما و همسرتان در اختیار یکدیگر هستید، سعی کنید همان زمان را صرف تقویت رابطه خود کنید. طبق تحقیقات، زوج‌هایی که فعالیت‌های مشترک خود را صرف تقویت همدلی و رابطه خود می‌کنند، از آنهایی که همان زمان را صرف مسائل استرس‌زا می‌کنند، نرخ طلاق کمتری دارند.

پس به‌جای بحث‌کردن با همسرتان سر اینکه چقدر زمان در اختیار دارید، فرصت را غنیمت شمرده، تلفن‌های همراه خود را کنار گذاشته و اوقات خوشی را با یکدیگر سپری کنید.

۶. ناخواسته به اعتیادش دامن نزنید

گاهی اوقات شما با رفتارها و کارهای خود به همسرتان در ادامه‌دادن به رفتارش یاری می‌رسانید. به بیان دیگر، کارهای شما سبب می‌شود که بیشتر و بیشتر کار کند. مثلا:

• غذا را تا زمانی که او به خانه نرسیده است سرو نمی‌کنید.
• بچه‌ها را بیدار نگه می‌دارید تا او از سر کار برگردد.
• فعالیت‌هایی را که قرار است با هم انجام دهید تا زمانی که امکان داشته باشد به تأخیر می‌اندازید.
• پول خود را خرج چیزهایی می‌کنید که به دورماندن او از خانه کمک می‌کند. مثلا برای او غذای بیرون‌بر سفارش می‌دهید.

این کارها باعث می‌شود همسرتان با خیال راحت‌تر به اعتیادش برسد. بهتر است این رفتارها را شناسایی کنید و انجامشان ندهید. مثلا اگر او همیشه بیشتر از ساعت مقرر کار می‌کند و دیر به خانه می‌آید، می‌توانید غذا را تنهایی میل کنید و باقی‌مانده را برای او بگذارید.

۷. به دنبال فعالیت‌هایی باشید که هر دو دوست دارید

شاید بتوانید همسرتان را با دعوت به فعالیت‌هایی که دوست دارد، از بیشتر کارکردن در آن روز منصرف کنید. این فعالیت‌ها ممکن است هر چیزی باشند که هر دو (به‌خصوص او) به آنها علاقه دارید. انجام این کارها هم تنش بین شما را کمتر می‌کند و هم فرصتی به دست می‌دهد تا درباره مسئله اعتیاد به کار با او گفت‌وگو کنید. البته ممکن است شما این توصیه را مغایر با مورد قبلی بدانید. باید گفت حفظ تعادل و وقت‌شناسی در اینجا مهم است. این به شما بستگی دارد که بدانید چه زمانی و کجا باید باب حرف‌زدن درباره مسئله را باز کنید. بدیهی است اگر مرتب از فرصت‌ باهم‌بودن برای طرح مسائل مختلف استفاده کنید، همسرتان به نیت شما از باهم‌بودن بی‌اعتماد می‌شود و از شما بیشتر دوری خواهد کرد.

۸. زندگی خود را معطل همسرتان نکنید

برخی افراد فکر می‌کنند که باید تمام فعالیت‌های گوناگون را با همسرشان انجام دهند. این باوری اشتباه است. وقتی همسرتان درگیر کار است و نمی‌تواند به‌موقع به خانه برگردد یا مرخصی برای چند روز پیاپی ندارد، نیازی نیست شما و فرزندانتان زندگی خود را متوقف کنید و منتظر بمانید. این انتظارکشیدن خود فشار بیشتری به شما می‌آورد.

پس بهتر است برخی کارها را به‌تنهایی انجام دهید. مثلا با فرزندان یا دوست خود به سینما بروید. آخر هفته سری به خانواده‌ خود یا همسرتان بزنید یا به مسافرتی کوتاه بروید.

۹. به زوج‌درمانگر مراجعه کنید

حل اختلافات زناشویی گاه برای طرفین دشوار است. به همین منظور زوج‌درمانی گزینه‌ای برای حل مشکل اعتیاد همسرتان به کارکردن محسوب می‌شود. زوج‌درمانگر‌ان فنون گفت‌وگوی مؤثر و روش‌های درست حل تعارض را به شما و همسرتان می‌آموزند. گاهی اوقات صرفا مراجعه به زوج‌درمانگر یا طرح پیشنهاد آن به همسرتان نشان می‌دهد که مسئله جدی است و او را ترغیب به تغییر رفتارش می‌کند.

جمع‌بندی

معتادان به کار خود را در دور باطل کارکردن گرفتار می‌کنند. گاهی خودشان هم متوجه نیستند که با این شرایط به خود و همسرشان آسیب می‌زنند. شاید از بیرون رفتار آنها و جدیتشان در کارکردن مثبت به نظر برسد، اما باید درک کرد که این موفقیت ظاهری منجر به شکست در رابطه و کاهش شادی در زندگی خواهد شد. بنابراین اگر خود یا همسرتان به این وضع گرفتارید، هرچه سریع‌تر برای حل مشکل اقدام کنید.

رفتار درست با شریک عاطفی چگونه است؟
حق با کدام طرف است؟
جواب چنین سوالاتی را در این مجموعه بیابید.

اپل به‌روزرسانی امنیتی جدیدی برای سیستم‌عامل‌های iPadOS ،macOS ،iOS و watchOS منتشر کرده است که نقایص امنیتی بدون کلیکی را برطرف می‌کند که هکرها با کمک آن‌ها از طریق یک «تصویر مخرب» یا هر فایل پیوست دیگری اقدام به نصب بدافزار می‌کنند.

به گزارش ArsTechnica این دو نقص امنیتی که با نام‌های CVE-2023-41064 و CVE-2023-41061 شناخته می‌شوند، توسط آزمایشگاه میان‌رشته‌ای Citizen Lab از دانشگاه تورنتو گزارش شده است. Citizen Lab می‌گوید که این مشکلات کاملاً جدی هستند زیرا فقط با بارگذاری یک تصویر یا هر فایل پیوست دیگری در مرورگر سفاری، برنامه Messages، واتس‌اپ و برنامه‌های دیگر می‌توان از آن‌ها سوء استفاده کرد. بنابراین در بسیاری از مواقع، نصب این بدافزارها حتی بدون هیچ کلیکی انجام می‌شود.

Citizen Lab همچنین اعلام کرد این باگ که با نام BLASTPASS نیز شناخته می‌شود، «برای ارائه جاسوس‌افزار Pegasus گروه NSO» نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

راه مقابله با آسیب‌پذیری اپل

در ادامه این گزارش گفته شده کاربرانی که نگران این نقص‌ها هستند، می‌توانند با فعال‌کردن Lockdown Mode در دستگاه‌های iOS و macOS خود، آن‌ را کم اثرتر کنند. استفاده از این حالت، بسیاری از انواع فایل‌های پیوست شده را مسدود و پیش‌نمایش لینک‌ها را نیز غیرفعال می‌کند.

Citizen Lab می‌گوید:

«ما معتقد هستیم و تیم مهندسی و معماری امنیتی اپل نیز این موضوع را به ما تأیید کرده است که Lockdown Mode این حمله خاص را مسدود می‌کند.»

این به‌روزرسانی امنیتی تمام گوشی‌های مدل‌های آیفون 6s، آیفون ۷، نسل اول آیفون SE، آیپد ایر ۲، نسل چهارم آیپد مینی و نسل هفتم آیپد تاچ را پوشش می‌دهد. همچنین هرچند هیچ حمله‌ای برای رایانه‌های macOS گزارش نشده است، Citizen Lab توضیح می‌دهد که این نقص از نظر تئوری در این سیستم عامل نیز قابل بهره‌برداری است. بنابراین دریافت این به‌روزرسانی کاملاً توصیه می‌شود.

اپل از ابتدای سال جاری میلادی، در مجموع ۱۳ نقص روز صفر را برطرف کرده است که دستگاه‌های دارای iOS ،macOS ،iPadOS و watchOS را هدف قرار داده‌اند.