بلاگ

عضلات پا نقشی حیاتی در راه‌رفتن و دویدن ما دارند، اما کمتر به این عضلات مهم توجه می‌کنیم. بسیاری از افراد فقط هنگامی که درگیر درد می‌شوند به فکر تقویت عضلات ساق پا می‌افتند در حالی که هرچه عضلات ساق پا قوی‌تر باشند، قدم‌زدن، دویدن و انجام دیگر فعالیت‌های وابسته به پا راحت‌تر می‌شوند. همچنین تقویت عضلات ساق پا از آسیب‌های احتمالی جلوگیری می‌کند. خوشبختانه این تمرین‌ها اصلا دشوار نیستند و هر کسی می‌تواند از پس آنها بربیاید. در ادامه با همراه باشید تا ضمن اطلاع از اهمیت تقویت عضلات ساق پا، با بهترین تمرینات این ناحیه از پا آشنا شوید.

چرا ورزش برای تقویت عضلات ساق پا مهم است؟

عضلات ساق پا در امور روزمره ما دخیل‌اند و امکان آسیب‌دیدن آنها وجود دارد. اگر به فکر تقویت عضلات ساق پا باشید، کمتر نگران آسیب‌دیدن این عضلات مهم خواهید بود. اگر مشکل حرکتی یا زانو دارید، تمرکز روی تقویت ساق پا برایتان بسیار مفید خواهد بود، چراکه این عضلات از تاندون‌ها پشتیبانی می‌کنند.

تقویت عضلات ساق پا برای ورزشکاران هم پراهمیت است. هرچقدر عضلات ساق پا قوی‌تر باشند، انجام حرکات انفجاری که به قدرت و سرعت نیاز دارند راحت‌تر خواهد بود. اگر ورزش‌های بسکتبال، فوتبال، دوی سرعت و دوچرخه‌سواری را جدی دنبال می‌کنید، بهتر است سراغ تمرینات مخصوص تقویت عضلات ساق پا بروید. در ادامه انواع حرکات ساق پا را معرفی می‌کنیم که نیاز به وسیله خاصی ندارند.

توجه داشته باشید اگر پای شما دچار هرگونه آسیب شده است و درد می‌کند، پیش از انجام تمرین‌ها به دکتر مراجعه کنید. همچنین حتما پیش از انجام تمرینات، بدن خود را گرم کنید و پس از اتمام تمرینات نیز با حرکات کششی بدن را سرد کنید.

تمرینات مفید برای تقویت عضلات ساق پا در خانه

۱. حرکت ساق پا ایستاده

برای انجام این حرکت می‌توانید از استپ، پله یا حتی زمین مسطح استفاده کنید. اگر نمی‌توانید حرکت را با اتکا به وزن خود انجام دهید، ورزش با دیوار هم گزینه خوبی است. از دیوار یا جسم دیگری کمک بگیرید. اگر حس می‌کنید این حرکت زیادی برایتان آسان است، در هر دور تمرین از یک پا استفاده کنید.

نحوه انجام تمرین

1. بایستید و پاهایتان را به‌اندازه عرض شانه باز کنید.
2. دست‌هایتان را آزاد کنار بدن نگه دارید یا برای تعادل بیشتر دست‌ها را روی دیوار بگذارید.
3. با تمرکز بر عضلات پشتی ساق پا، خودتان را روی پنجه پا بلند کنید.
4. تا جایی که فشار روی عضلات‌تان را حس کنید خود را نگه دارید و سپس آرام خود را پایین بیاورید تا پاشنه پایتان موازی استپ شود. اگر استپ ندارید، پاشنه پای خود را روی زمین برگردانید.
5. این حرکت را ۱۵ تا ۲۰ بار تکرار کنید.

۲. حرکت پرس ساق پا با پرش

یکی دیگر از تمرینات مفید تقویت عضلات ساق پا پرس پا با پرش است که نیاز به هیچ‌گونه وسیله‌ای ندارد. این تمرین را به میل خود می‌توانید به ۲ صورت انجام دهید: پشت‌سرهم بپرید یا پس از ایستادن روی زمین، چند ثانیه به خود فرصت دهید و دوباره حرکت را انجام دهید.

نحوه انجام تمرین

1. بایستید، کمرتان را صاف کنید و دستانتان را در کنار بدن قرار دهید.
2. با پنجه پا به زمین فشار بیاورید و بالا بپرید.
3. به‌آرامی روی پنجه پا فرود بیایید.
4. سعی کنید قدرت خود را به‌جای عضلات چهارسر ران، در عضلات ساق پا متمرکز کنید.
5. حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

۳. کشش عضلات جلوی ساق پا

برای انجام این تمرین به کش ورزشی و جسمی ثابت نیاز دارید که کش را دور آن بیندازید. این حرکت سبب تقویت عضلات جلو ساق پا می‌شود.

نحوه انجام تمرین

1. روی زمین بنشینید و پاهایتان را دراز کنید. انگشتان پا حتما به‌سمت بالا باشند.
2. کش را دور پای خود (کمی پایین‌تر از انگشتان پا) و جسمی ثابت همچون پایه میز بیندازید. توجه داشته باشید که جسم باید حتما در جای خود ثابت بماند.
3. تا جای ممکن با انگشتان پایتان کش را عقب بکشید و به‌آرامی به حالت قبل برگردانید.
4. این حرکت را برای هر پا ۱۰ تا ۱۵ بار انجام دهید.

۴. حرکت ساق پا نشسته با دیوار

درست انجام‌دادن این حرکت و رعایت زوایا با تأثیر آن روی تقویت عضلات ساق پا نسبت مستقیم دارد.

نحوه انجام تمرین

1. کمرتان را به دیوار تکیه دهید، پاهایتان را حدود ۶۰ سانتی‌متر از دیوار فاصله بدهید و آنها را به اندازه عرض شانه باز کنید.
2. روی دیوار کمرتان را به‌سمت پایین سر بدهید تا ران‌هایتان در موازات زمین قرار گیرند.
3. زانو حتما باید بالای مچ پا قرار گرفته باشد. اگر زانو بالای انگشتان پا قرار گرفته است، باید حالت خود را اصلاح کنید.
4. در این حالت پاشنه پایتان را از زمین فاصله بدهید و به پنجه پا فشار بیاورید.
5. همان‌ طور که کمر خود را روی دیوار صاف نگه داشته‌اید، ۲۰ تا ۶۰ ثانیه در این موقعیت بمانید. حرکت را ۳ ست انجام دهید و بین هر ست ۳۰ ثانیه استراحت کنید.
6. اگر این حرکت برایتان سخت است، می‌توانید آرام پاشنه پایتان را پایین بیاورید و دوباره حرکت را ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

۵. حرکت کشش ساق پا در حالت نشسته

برای انجام این حرکت نیاز به هیچ وسیله خاصی ندارید، اما بهتر است آن را روی سطحی نرم انجام دهید.

نحوه انجام تمرین

1. روی زانوهای خود بنشینید. به‌گونه‌ای پای خود را بکشید که قسمت روی پا روی زمین قرار بگیرد و انگشتان پا به‌سمت بیرون باشند.
2. در همین حالت به‌آرامی به عقب خم شوید و پاشنه پایتان را به‌سمت پایین بکشید تا عضلات جلوی ساق پا درگیر شوند.
3. کشش را ۳۰ ثانیه حفظ کنید و سپس به حالت اول برگردید. این حرکت را ۳ بار تکرار کنید.

۶. حرکت ساق پا ایستاده با دیوار

برای انجام این حرکت فقط به یک دیوار نیاز دارید! این حرکت در عین سادگی یکی از حرکات بسیار تأثیرگذار برای تقویت عضلات ساق پا است.

نحوه انجام تمرین

1. شانه و کمر خود را به دیوار تکیه دهید. پاهای خود را با کمی فاصله از دیوار قرار دهید.
2. پاشنه هر دو پای خود را روی زمین نگه دارید و پنجه پای خود را به‌سمت بالا ببرید. تا جایی که می‌توانید انگشتان پای خود را بکشید.
3. آرام پنجه خود را پایین بیاورید اما روی زمین نگذارید.
4. این حرکت را ۲ یا ۳ ست و در هر ست ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید. بین هر ست پنجه پای خود را روی زمین بگذارید و کمی استراحت کنید.
5. برای تمرین پیشرفته‌تر می‌توانید در هر ست از یک پای خود استفاده کنید. به این صورت که یکی از پاهای خود را به دیوار تکیه دهید و با پای دیگر حرکت را انجام دهید. در این حالت نیازی نیست بین ست‌ها استراحت کنید.

۷. طناب‌زدن

موقع طناب‌زدن دائما با پنجه پای خود بالا می‌پرید و این مسئله منجر به تقویت عضلات ساق پا می‌شود و استقامت و قدرت عضلانی را افزایش می‌دهد.

نحوه انجام تمرین

1. دو طرف طناب را به‌گونه‌ای در دست بگیرید که وسط آن جلوی شما قرار بگیرد.
2. ارتفاع انتهای طناب باید تا پهلوی شما باشد.
3. مچ خود را بچرخانید و طناب را از بالای سر رد کنید.
4. هنگامی که طناب جلوی پایتان رسید، با هر دو پا از روی آن بپرید و به‌آرامی روی پنجه پا فرود بیایید.
5. به چرخاندن طناب ادامه بدهید و حرکت را چندین بار تکرار کنید.

۸. اسپرینت

اسپرینت یا دوی سریع از تمرینات فول‌بادی است که عضلات ساق پا نقش مهمی در آن ایفا می‌کنند. حتما پیش از انجام اسپرینت، بدن خود را گرم کنید و اگر جایی احساس درد کردید، تمرین را متوقف کنید.

نحوه انجام تمرین

1. کمی به جلو خم شوید.
2. با پای غالب خود اولین قدم را بردارید و قدم‌های کوتاه و سریع بردارید.
3. از حرکت دستان خود غافل نشوید و با کمک آنها بدنتان را به جلو سوق بدهید. حرکت دستان باید به‌صورت برگشتی از چانه به پهلو باشد.
4. کم‌کم گام‌های بزرگ‌تر بردارید. هم‌زمان که پای جلوی خود را بلند می‌کنید، پای عقب را صاف کنید تا حرکت قوی‌تری روبه‌جلو داشته باشید.
5. اگر قصد دارید متوقف شوید، برای جلوگیری از آسیب به زانو سرعت خود را کم کنید.
6. هنگامی که حرکت را انجام دادید، کمی صبر کنید تا ضربان قلبتان آرام‌تر شود و سپس حرکت را تکرار کنید.

۹. حرکت خم‌کردن انگشتان پا

برای این حرکت به حوله نیاز دارید. اگر نمی‌توانید به‌خوبی تعادلتان را حفظ کنید، حرکت را در کنار دیوار انجام بدهید.

نحوه انجام تمرین

1. پاهایتان را به‌اندازه عرض پهلو باز کنید و یک پایتان را روی لبه حوله قرار دهید.
2. از انگشتان پای خود برای گرفتن لبه‌های حوله استفاده کنید و آن را به‌سمت خود بکشید.
3. حوله را به موقعیت قبلی‌اش هل بدهید.
4. حرکت را با پای دیگر انجام دهید.

۱۰. تقویت ساق پا با کش

در این حرکت با کشیدن انگشتان پایتان به‌سمت خود به تقویت عضلات ساق پا کمک می‌کنید. اگر کش ورزشی ندارید، می‌توانید حوله‌ای را جایگزین آن کنید. توجه داشته باشید اگر از کش ورزشی استفاده می‌کنید، حتما آن را بر اساس قدرت بدنی خود انتخاب کنید.

نحوه انجام تمرین

1. روی زمین بنشینید و پاهایتان را دراز کنید.
2. کش یا حوله را دور یک پایتان، نزدیک قوس کف پا، بیندازید.
3. آرام کش را به‌سمت خود بکشید تا انگشتان پا به‌سمت عضلات ساق پا کشیده شوند. این کشش را تا آخرین حد ممکن انجام دهید و ۱۰ تا ۱۵ ثانیه حفظش کنید.
4. حرکت را ۲ یا ۳ بار با یک پا انجام دهید و بعد سراغ پای بعدی بروید.

۱۱. راه‌رفتن هیولا

برای انجام این حرکت به فضایی باز و کش ورزشی نیاز دارید. این حرکت علاوه‌بر تقویت عضلات ساق پا، به تقویت ماهیچه‌های نزدیک‌کننده ران نیز کمک بسزایی می‌کند.

نحوه انجام تمرین

1. بایستید و پاهایتان را به‌اندازه عرض شانه باز کنید.
2. کش ورزشی را دور پای خود بیندازید. به میل خود می‌توانید کش را روی ران‌ها یا دور مچ پا قرار دهید.
3. با پای راست یک قدم به جلو و به‌سمت راست بروید. سپس پای چپ را یک قدم جلو بیاورید تا با پای راست در یک راستا قرار بگیرد.
4. اگر فضای کمی دارید، یک قدم به‌سمت موقعیت اولیه خود بردارید و سپس پای دیگر را هم به عقب برگردانید. در غیر این صورت می‌توانید چند قدم جلو بروید و سپس عقب بیایید. در این حالت توجه داشته باشید که از هر دو پا برای جلورفتن استفاده کنید.

شما بگویید

بسیاری اوقات از اهمیت بعضی از عضله‌های حیاتی بدن بی‌خبریم. عضلات ساق پا از دسته عضلاتی هستند که به ما در انجام کارهای ابتدایی و مهم همچون راه‌رفتن یاری می‌رسانند. بدیهی است که تقویت عضلات ساق پا نقش بسزایی در بهبود تمرینات ورزشی و حتی قدم‌زدن‌های روزمره دارد.

آیا پس از خواندن این مقاله، حرکات تمرینی برای ساق پا را در برنامه ورزشی خود می‌گنجانید؟

اصول و روش‌هایی کاملا عملی برای یادگیری سریع و ماندگار هر زبان جدید

بعد از اتفاقی ناگوار، مدتی طول می‌کشد تا بر اندوه ناشی از آن غلبه کنیم و دوباره احساس امنیت کنیم. این حس ناامنی توأم با دلسردی و گوشه‌گیری نتیجه ترومای روحی است که شاید نتیجه تصادف، تجاوز، خشونت خانگی، مرگ یا انواع بلایای طبیعی باشد. همراه ما باشید تا ببینید تروما یعنی چه؟

تروما روحی چیست؟

ترومای روحی نتیجه اتفاقات پراسترسی است که در لحظه احساس امنیت را از فرد می‌گیرند و او را دچار درماندگی می‌کنند به‌گونه‌ای که خاطره آن ناراحتی برای همیشه با اضطراب و ناراحتی در ذهن فرد گره می‌خورد و بسته به اتفاق پیش‌آمده، تخم احساساتی همچون دلسردی و بی‌اعتمادی را در وجودش می‌کارد.

وجه اشتراک بیشتر تجربه‌های تروماتیک به‌خطرافتادن امنیت است. هرچه بیشتر احساس ترس و درماندگی کنید، شدت تروما بیشتر و این زخم کاری عمیق‌تر خواهد بود.

ترومای روحی ممکن است ناشی از این موارد باشد:

• اتفاقات ناگهانی مثل تصادف، خفت‌گیری یا حملات خشونت‌آمیز غیرمنتظره در دوران کودکی.
• استرس بی‌وقفه ناشی از زندگی در محله‌ای ناامن، کارکردن در محیط‌ کار پرتنش، تحقیر در محیط‌ کار، مبارزه با نوعی بیماری سخت، خشونت خانگی.
• ضربه‌های مهلک مثل مرگ عزیز، طلاق یا خیانت شریک عاطفی.

همه ما قربانی حملات تروریستی نبوده‌ایم و اتفاقات ناگواری مثل سقوط هواپیما یا سوءقصد را از سر نگذرانده‌ایم. بااین‌حال تصاویر دل‌خراش اخبار وحشتناک بلایای طبیعی و انسانی را هر روز در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، جزئیات آنها می‌خوانیم و در معرض ترومای جمعی قرار می‌گیریم. تداوم این اخبار بر سیستم عصبی مغز ما اثر می‌گذارد و به‌مرور موجب استرس تروماتیک در موقعیت‌های مختلف می‌شود.

ترومای کودکی و تبعات ناخوشایند آن

همه ما در طول زندگی در معرض اتفاقات ناگوار قرار می‌گیریم، اما کسی بیشتر آسیب می‌بیند که قبلا، به‌خصوص در دوران کودکی، طعم آسیب را چشیده باشد. ترومای کودکی نتیجه هر اتفاقی است که امنیت را از کودک بگیرید. مسائلی همچون:

• زندگی در محیط ناامن و ناپایدار؛
• جدایی از پدر و مادر؛
• بیماری‌های جدی؛
• درمان‌های پزشکی طاقت‌فرسا؛
• آزار جنسی، فیزیکی یا کلامی؛
• خشونت خانگی؛
• بی‌توجهی و بی‌مهری.

کودکی دوره تجربه‌های شیرین است. اثر عمیق اتفاقات ناخوشایند این دوران، تا مدت‌ها در ناخود‌آگاه فرد باقی می‌ماند، ترس و درماندگی را به بزرگ‌سالی منتقل و زمینه آسیب‌های بعدی را فراهم می‌کند.

علائم تروما در روانپزشکی چیست؟

هیچ رفتار درست یا غلطی وجود ندارد و واکنش آدم‌ها به تروما متفاوت است. یکی با علائم روحی مثل انکار، ناباوری، سردرگمی، عصبانیت، اضطراب، ترس، حس گناه و شرم، غم یا ناامیدی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند و ناخود‌آگاه از دیگران کناره‌گیری می‌کند. دیگری از علائم فیزیکی مثل بی‌خوابی، کابوس‌های شبانه، خستگی، مشکل تمرکز، بی‌قراری دست و پا، تپش قلب، درد یا تنش‌های عضلانی رنج می‌برد.

مراحل تروما

بعد از وقوع اتفاق ناگوار، فرد چند روز تا چند ماه با علائم تروما دست‌و‌پنجه نرم می‌کند تا آرام‌آرام احساس کند رو به بهبودی است. اما تسکین علائم به‌معنی درمان تروما نیست. گاهی فرد خیال می‌کند آن اتفاق را کاملا پشت‌سر گذاشته است، اما در موقعیت‌های خاص، مثلا سالگرد همان واقعه تکرار آن، بار دیگر هرآنچه بر او گذشته به‌وضوح از پیش چشمانش عبور می‌کند.

اگر می‌بینید نشانه‌های تروما به‌مرور زمان بهتر نمی‌شوند که هیچ، بدتر و پررنگ‌تر از قبل هم می‌شوند، احتمالا دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شده‌اید. یعنی سیستم عصبی‌تان نتوانسته احساسات‌تان را پردازش کند و در شوک روانی آن اتفاق گیر کرده‌اید.

وقتی حادثه‌ای تروماتیک را پشت‌سر می‌گذارید، باید با احساس ناامنی بعد از آن، دست‌کم مدت‌ کوتاهی، کنار بیاید. وقتی عزیزی را از دست می‌دهید، باید دوران سوگواری را طی کنید تا آرام‌آرام با این اندوه کنار بیایید و بتوانید به زندگی ادامه دهید. حتی اگر احساس گناه بازمانده آزارتان می‌دهد.

اقدامات لازم برای بهبود تروما

۱. ورزش کنید

تروما تعادل طبیعی بدن را بر هم می‌زند و آن را در حالت برانگیختگی و ترس نگه می‌دارد. ورزش تا‌ حدی از شدت این اتفاق می‌کاهد و بدن را آزادتر می‌کند. ورزش‌های ریتمیک که دست‌و‌پا را درگیر می‌کنند مثل پیاده‌روی، دویدن، شنا‌، بسکتبال و حتی رقصیدن بهترین نتیجه را دارند. موقع انجام حرکات ورزشی به‌جای تمرکز بر افکار ناخوشایند، روی بدن و حرکاتی که انجام می‌دهید تمرکز کنید. ورزش‌هایی مثل صخره‌نوردی، بوکس، تمرین با وزنه و هنرهای رزمی ذهن را متمرکزتر می‌کنند.

۲. منزوی نشوید

تروما آدم‌ها را کناره‌گیر و منزوی می‌کند درحالی‌که حضور در کنار آدم‌ها و ارتباط چشمی یکی از بهترین راه‌ها برای گذر از تروماست. لازم نیست از آسیب‌هایی که دیده‌اید حرف بزنید، اما بخواهید کنارتان باشند و احساس «پذیرفته‌شدن» را به شما منتقل کنند. کسی را داشته باشید تا بدون قضاوت به حرف‌هایتان گوش دهد و برای انجام فعالیت‌های عادی و روزمره که خودتان هم از پس آنها برمی‌آیید همراهتان باشد، فعالیت‌هایی که هیچ ربطی به تجربه آسیب‌زای گذشته ندارند و با انجام آنها زندگی روتین را تمرین می‌کنید.

دوباره با دوستان قدیمی‌تان ارتباط برقرار کنید و روابطی را که به‌خاطر نشانه‌های تروما از هم پاشیده‌اند از سر بگیرید. می‌توانید عضو گروه‌های حمایتی شوید و با کسانی که مشکل مشابهی دارند، ارتباط برقرار کنید و ببینید آنها چطور با تجربه‌های آسیب‌زا کنار آمده‌اند.

۳. اعصاب خود را آرام کنید

حتی در آشفته‌ترین، مضطرب‌ترین و عصبانی‌ترین حالت خود می‌توانید این سیستم برانگیختگی را تغییر دهید و خود را آرام کنید. ذهنِ آرام، اضطراب را کنار می‌گذارد و اختیار اوضاع را به‌ دست می‌گیرد.

تنفس آگاهانه را امتحان کنید که برای کنار‌آمدن با حس سردرگمی معجزه می‌کند. می‌توانید دیدن مناظر جدید، استشمام بوهای جدید یا چشیدن طعم‌های جدید را امتحان کنید. بعضی وقت‌ها نوازش یک کودک یا شنیدن یک موسیقی خاص کل اضطراب را در لحظه از بین می‌برد.

البته مهم‌تر از همه این است که به خود اجازه دهید مضطرب و نگران باشید! یعنی احساسات تروماتیک خود را بشناسید و هربار که وجودتان را فرا می‌گیرند، قبل از آنکه تلاش کنید تغییرشان دهید، آنها را بپذیرید.

۴. مراقب سلامت خود باشید

بدن سالم قدرت بیشتری برای مقابله با آسیب‌های روحی ناشی از تروما دارد. پس خواب کافی، رژیم غذایی سالم و متعادل، مراقبه و تمرینات آرامش‌بخش را در برنامه روزانه خود بگنجانید و کیلومترها از الکل و مواد مخدر فاصله بگیرید. تکنیک‌های تمدد اعصاب مثل مدیتیشن، یوگا و فعالیت‌هایی که قلبا موجب خوشحالی‌تان می‌شوند، از هزار جور قرص و دارو موثرترند.

روش‌های درمان تروما

اولین قدم برای رهایی از دام تروما حل‌و‌فصل احساسات و خاطرات ناخوشایندی است که مدت‌ها از مواجهه با آنها اجتناب کرده‌اید. گاهی اوقات این انرژی فروخورده با فعالیت‌های جسمانی مثل گریه‌کردن، تکان‌دادن سر و بدن یا به شکل‌های دیگر تخلیه می‌شود. اما گاهی اوضاع پیچیده‌تر است و برای ارزیابی آنها باید وارد فرایند رفتار درمانی شناختی (CBT) شد.

درمان «حساسیت‌زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد» (EMDR) نیز با ترکیب عناصر رفتاردرمانی شناختی و رفع حساسیت با حرکات چشمی، خاطرات ناخوشایند را بازسازی و مشکلات ناشی از تجربه‌های آسیب‌زا را به‌مرور درمان می‌کند.

درمان تروما به‌کمک روان‌درمانگر

بهبودی تروما زمان می‌برد و هر کسی با سرعت متفاوتی بهبود می‌یابد. اما اگر ماه‌ها گذشته و علائم تروما همچنان از بین نرفته‌اند، احتمالا برای مقابله با آن به کمک روان‌درمانگر نیاز دارید. اگر نشانه‌های زیر را در خود می‌بینید، هرچه سریع‌تر از فردی متخصص کمک بخواهید:

• به‌خاطر تجربه تروما، در خانه یا محیط‌کار مدام به مشکل می‌خورید.
• دچار ترس شدید، اضطراب یا افسردگی شده‌اید.
• نمی‌توانید روابط نزدیک و رضایت‌بخش بسازید.
• خاطرات وحشتناکی را مدام به‌ خاطر می‌آورید.
• از هرچه خاطره تروما را زنده می‌کند فرار می‌کنید.
• هیچ احساسی ندارید و از همه دوری می‌کنید.
• برای احساس بهتر سراغ الکل و مواد‌ مخدر رفته‌اید.

چطور به افراد آسیب‌دیده کمک کنیم؟

• صبور باشید. بهبودی زمان‌بر است و عجله شما کمکی به فرد آسیب‌دیده نمی‌کند. صبورانه به خود یاد‌آوری کنید که آدم‌ها واکنش‌های مختلفی به تروما نشان می‌دهند.
• حمایت کنید. برای آنکه عزیز آسیب‌دیده‌تان خیلی زود روال عادی زندگی را در پیش بگیرد، حامی او باشید و این حمایت را به هر شکلی که می‌توانید نشان دهید.
• فشار نیاورید. همه آدم‌ها لزوما با حرف‌زدن آرام نمی‌شوند. اگر علاقه‌ای به حرف‌زدن ندارد، راحتش بگذارید و اگر می‌خواهد حرف بزند، کنارش باشید.
• همراهی کنید. بعد از تجربه تروما، حضور در اجتماع برای فرد آسیب‌دیده راحت نیست و انزوا را ترجیح می‌دهد. او را تشویق کنید در دورهمی‌ها حاضر شود و به سرگرمی‌های موردعلاقه‌اش مشغول شود.
• به دل نگیرید. عصبانیت، گوشه‌گیری، دلسردی و تحریک‌پذیری فرد آسیب‌دیده را به دل نگیرید. همه اینها نتیجه یک ضربه روحی سخت‌اند و ربطی به شخص شما ندارند.

واکنش کودکان به ترومای روحی

معمولا اولین واکنش بچه‌ها «پسرفت» برای بازگشت به مرحله‌ای است که امنیت بیشتری داشتند. بعضی از بچه‌ها رختخوابشان را خیس می‌کنند یا از تنهایی می‌ترسند؛ بعضی از آنها می‌پذیرند که هروقت مشکلی پیش بیاید، حتما تقصیر آنهاست؛ بعضی هم با اختلالات خواب مثل کابوس‌های شبانه و شب‌بیداری‌های طولانی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. برای کمک به این بچه‌ها، قبل از هر کاری اطمینان دهید که ترس و ناراحتی طبیعی است. سپس در پی رفع ریشه تروما و نشانه‌های آن باشید.

تروما در پزشکی چیست؟

تروما یک معنای دیگر هم دارد و آن آسیب فیزیکی است. در علم پزشکی انواع زخم‌ها، شکستگی استخوان و آسیب اندام‌های داخلی ترومای جسمی قلمداد می‌شوند که ممکن است جزئی یا شدید باشند؛ جزئی مثل زخم‌شدن سرانگشتان هنگام بازکردن در قوطی فلزی که درد آن به‌سرعت آرام می‌شود و جدی مثل سقوط، تصادفات جاده‌ای، ضرب‌وجرح، سوختگی و ضربه چاقو که بیمار برای ارزیابی و درمان باید بستری شود و تحت‌نظر باشد.

در آخر

تروما، این واکنش عاطفی منفی به اتفاقات آسیب‌زا، ممکن است به فاصله چند روز بعد از حادثه کم‌رنگ شود یا برای همیشه در پس ذهن فرد باقی بماند. علائم احساسی و فیزیکی تروما هرچقدر پررنگ و انکارناپذیر باشند، بازم هم درمان‌شدنی‌اند و می‌توان بر آنها غلبه کرد. اگر احساس می‌کنید احساسات ناشی از تجربه‌های تلخ گذشته روی افکار و رفتارتان در زندگی روزمره اثر می‌گذارند، از روان‌درمانگری حرفه‌ای کمک بگیرید تا دوباره اعتماد کنید، ارتباط برقرار کنید و تعادل عاطفی خود را بازیابید.

شما با چه ترومایی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنید؟ نظرات‌ و تجربیات ارزشمندتان را با ما و همراهان ما در میان بگذارید.

در افسردگی غم به لایه‌های عمیق زندگی نفوذ کرده و اختلالاتی در احساسات و رفتار شما به‌وجود می‌آورد. اگر احساس افسردگی دارید، حتما با کمک یک روانشناس متخصص مشکل را ریشه‌یابی کنید و برای حل آن راهکار بگیرید.برای ارتباط با مشاور متخصص افسردگی روی دکمه زیر کلیک کنید.

به کمک زبان بدن، ناگفته‌ها را بگویید و بشنوید