Category: تکنولوژی

  • یادگیری عمیق؛ همه‌چیز درباره این روش هوشمندسازی

    یادگیری عمیق؛ همه‌چیز درباره این روش هوشمندسازی

    یادگیری عمیق چیست؟

    دیپ لرنینگ (Deep Learning) یا یادگیری عمیق زیرشاخه‌ای از یادگیری ماشینی است. دیپ لرنینگ با شبکه‌های عصبی مصنوعی کار می‌کند که برای تقلید از نحوه تفکر و یادگیری انسان طراحی شده‌اند. در این رشته، تلاش بر این است که با بررسی مقدار زیادی داده ورودی، تجزیه‌وتحلیل و پیش‌بینی نتایج مشابه خودکار انجام شود. هر الگوریتم یادگیری عمیق یک کار را مکرر انجام می‌دهد و هربار کمی اصلاحش می‌کند تا نتیجه نهایی را بهبود بخشد. بسیاری از خدمات و برنامه‌های امروزی از این تکنولوژی استفاده می‌کنند. دیپ لرنینگ در دستیارهای دیجیتال، کنترل از راه دور تلویزیون با قابلیت صوتی و تشخیص تقلب در کارت اعتباری و همچنین فناوری‌های نوظهور (مانند خودروهای خودران) به کار می‌رود.

    تفاوت شبکه عصبی و یادگیری عمیق چیست؟

    تفاوت شبکه های عصبی و یادگیری عمیق این است که شبکه‌های عصبی پایه و اساس دیپ لرنینگ هستند تا نحوه عملکرد سیستم عصبی انسان را شبیه‌سازی کنند. در واقع شبکه‌های عصبی لایه‌هایی از گره‌ها هستند؛ دقیقا مانند مغز انسان که از نورون‌ها تشکیل شده است. هرچه تعداد لایه‌های یک شبکه بیشتر باشد، آن شبکه عمیق‌تر است. در مغز انسان، هر نورون هزاران سیگنال را از نورون‌های دیگر دریافت می‌کند. در شبکه عصبی مصنوعی، سیگنال ها بین گره‌ها حرکت و وزن‌های مربوطه را تعیین می‌کنند. گرهی با وزن بیشتر، تأثیر بیشتری بر لایه بعدی گره‌ها خواهد گذاشت. لایه نهایی، ورودی‌های وزنی را برای تولید خروجی گرد هم می‌آورد.

    ازآنجایی‌که سیستم‌های دیپ لرنینگ دارای حجم زیادی از داده‌های در حال پردازش هستند و شامل محاسبات پیچیده ریاضی می‌شوند، به سخت‌افزار قدرتمندی نیاز دارند. البته حتی با وجود سخت‌افزارهای پیشرفته هم آموزش یک شبکه عصبی ممکن است هفته‌ها طول بکشد.

    الگوریتم های یادگیری عمیق می‌توانند داده‌های بدون ساختار مانند متن و تصاویر را دریافت و پردازش و ویژگی‌های آنها را خودکار استخراج کنند و به این ترتیب تا حدودی وابستگی به متخصصان انسانی را از بین ببرند. مثلا فرض کنید مجموعه‌ای از عکس‌های حیوانات خانگی مختلف داریم و می‌خواهیم آنها را بر اساس «گربه»، «سگ»، «همستر» و غیره دسته‌بندی کنیم. الگوریتم های یادگیری عمیق می‌توانند تعیین کنند که کدام ویژگی‌ها (مثلا گوش) برای تشخیص هر حیوانی از حیوان دیگر مهم‌تر هستند. در یادگیری ماشینی، این کار دستی توسط متخصصان انسانی انجام می‌شود.

    کاربرد یادگیری عمیق در زندگی امروزی

    کاربرد یادگیری عمیق در یوتیوب

    برنامه‌های دیپ لرنینگ تبدیل به بخش مهمی از زندگی روزمره ما شده‌اند. در بیشتر موارد، این برنامه‌ها به‌قدری خوب با محصولات و خدمات ادغام شده‌اند که کاربران از پردازش داده‌های پیچیده‌ای که در پس‌زمینه انجام می‌شوند، بی‌اطلاع‌اند. برخی از کاربردهای دیپ لرنینگ را در ادامه بررسی کرده‌ایم.

    ۱. سرگرمی

    شرکت‌هایی مانند نتفلیکس، آمازون، یوتیوب و اسپاتیفای فیلم‌ها و آهنگ‌ها و ویدئوهای مرتبط با جست‌وجو و سلیقه کاربر را برای بهبود تجربه مشتریان خود پیشنهاد می‌دهند. بر اساس سابقه جست‌وجو، علاقه و رفتار فرد، شرکت‌های پخش مدیا پیشنهادهایی برای کمک به انتخاب محصول و خدمات ارائه می‌دهند. همچنین از تکنیک‌های یادگیری عمیق برای افزودن صدا به فیلم‌های صامت و تولید زیرنویس خودکار استفاده می‌شود.

    ۲. دستیارهای مجازی

    کورتانا، سیری و دستیار گوگل نمونه‌هایی از دستیارهای مجازی هستند که از تکنولوژی دیپ لرنینگ استفاده می‌کنند. هربار دستوری به دستیار مجازی داده می‌شود، تجربه کاربری بهتری را بر اساس تجربیات گذشته با استفاده از الگوریتم های یادگیری عمیق ارائه می‌دهد.

    ۳. چت‌بات‌ها

    چت‌بات نوعی برنامه هوش مصنوعی برای چت آنلاین از طریق متن یا متن به گفتار است. این برنامه توانایی برقراری ارتباط و انجام اعمالی مشابه انسان را دارد و برای تعامل با مشتری، بازاریابی و پیام‌رسانی فوری به مشتری استفاده می‌شود. چت‌بات‌هایی مثل chat GPT پاسخ‌های خودکار را به کاربر ارائه می‌دهند. آنها از یادگیری ماشین و الگوریتم های یادگیری عمیق برای تولید انواع مختلف واکنش‌ها به پیام کاربر استفاده می‌کنند.

    ۴. ترجمه

    ترجمه ماشینی تا حد زیادی توجه کسب‌وکارهای فناوری را به خود جلب کرده است. این سرمایه‌گذاری، همراه با پیشرفت‌های اخیر در دیپ لرنینگ، منجر به افزایش قابلِ‌توجه کیفیت ترجمه شده است. به‌گفته گوگل، انتقال به یادگیری عمیق منجر به افزایش ۶۰درصدی دقت ترجمه در مقایسه با استراتژی مبتنی بر عبارت قبلی در Google Translate شده است. گوگل و مایکروسافت اکنون می‌توانند بیش از ۱۰۰ زبان مختلف را با دقت تقریبا انسانی به زبان‌های دیگر ترجمه کنند.

    آموزش یادگیری عمیق

    ازآنجایی‌که هوش مصنوعی از مهم‌ترین تکنولوژی‌های روز دنیا محسوب می‌شود، زیرشاخه‌های آن طرف‌داران زیادی پیدا کرده‌اند و بسیاری از افراد به فعالیت در این حوزه مشتاق شده‌اند. از طرفی کمبود نیروی متخصص و ماهر در این حوزه، باعث شده است افرادی که بتوانند تخصص و مهارت بالایی به دست آورند، از نظر شغل و درآمد در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری عمیق تأمین باشند. امروز که هوش مصنوعی و دیپ لرنینگ تبدیل به موضوعاتی مهم و محبوب شده‌اند، می‌توان دوره‌های آموزشی فراوانی را در این خصوص پیدا کرد. شما نیز اگر برنامه‌نویس هستید می‌توانید با گذراندن دوره‌های آموزش یادگیری عمیق، دانش و مهارت‌تان را ارتقا دهید و به یکی از متخصصان حرفه‌ای این حوزه تبدیل شوید تا در تغییر و بهبود زندگی میلیون‌ها انسان نقش داشته باشید.

    سؤالات رایج

    ۱. مهم‌ترین مزیت دیپ لرنینگ چیست؟

    اگر مدل‌های یادگیری عمیق به‌خوبی آموزش داده شده باشند، می‌توانند در کمترین زمان، باکیفیت‌ترین و دقیق‌ترین خروجی ممکن را تولید کنند. درحالی‌که یک نیروی انسانی برای انجام کاری مشابه باید زمان و انرژی زیادی صرف کند و ممکن است نتیجه کار به دلایلی مثل تمرکزنداشتن و خستگی کیفیت قابل‌قبولی نداشته باشد.

    ۲. آیا یادگیری عمیق معایبی هم دارد؟

    بله! یکی از بزرگ‌ترین معایب دیپ لرنینگ این است که با جایگزین‌کردن سیستم‌های هوشمند به‌جای نیروهای انسانی، فرصت‌های شغلی بسیاری از دست می‌رود و میزان بیکاری و فقر افزایش می‌یابد.

    ۳. دیپ لرنینگ و یادگیری ماشینی چه تفاوتی با هم دارند؟

    دیپ لرنینگ زیرمجموعه‌ای از یادگیری ماشینی است. الگوریتم‌های یادگیری ماشین خطی هستند اما الگوریتم های یادگیری عمیق در سلسله مراتبی از افزایش پیچیدگی و انتزاع قرار می‌گیرند. یادگیری ماشینی به متخصصی نیاز دارد که ویژگی‌های کاربردی را شناسایی کند. برنامه‌نویس باید به رایانه بگوید دنبال چه چیزهایی باشد تا تصمیم بگیرد که مثلا در یک تصویر سگ هست یا نه. این فرایند پرزحمت استخراج ویژگی نامیده می‌شود. میزان موفقیت کامپیوتر در یادگیری ماشینی کاملا به توانایی برنامه‌نویس برای تعریف دقیق مجموعه ویژگی برای سگ بستگی دارد. درحالی‌که در دیپ لرنینگ، برنامه ویژگی‌های تنظیم‌شده توسط خود را بدون نظارت ایجاد می‌کند. یادگیری عمیق این ویژگی‌ها را تدریجی درک می‌کند، بنابراین نیاز به متخصص و نظارت را از بین می‌برد. یادگیری بدون نظارت نه‌تنها سریع‌تر است، بلکه معمولا دقیق‌تر است.

    ۴. فرق یادگیری عمیق و هوش مصنوعی چیست؟

    دیپ لرنینگ زیرمجموعه‌ای از یادگیری ماشینی است و یادگیری ماشینی هم زیرمجموعه‌ای از هوش مصنوعی است. در واقع یادگیری عمیق نوعی هوش مصنوعی است.

    ۵. زبان‌های برنامه‌نویسی دیپ لرنینگ کدام‌اند؟

    برنامه‌نویسان دیپ لرنینگ بسته به پروژه‌های مختلف، از زبان‌های برنامه‌نویسی متفاوتی استفاده می‌کنند. پایتون، جاوا، زبان برنامه‌نویسی R و زبان برنامه‌نویسی MATLAB از رایج‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی دیپ لرنینگ هستند.

    سخن پایانی

    رویارویی با هوش مصنوعی و یادگیری عمیق برای همه ما بسیار جذاب است. اینکه یوتیوب و اینستاگرام آن دسته از محتواهایی را به ما پیشنهاد می‌دهند که به آنها علاقه‌مندیم، همه ما را هیجان‌زده می‌کند. پیشرفت‌های تکنولوژی روزبه‌روز باعث آسان‌ترشدن و جذابیت بیشتر زندگی می‌شود، اما این موضوع تا جایی جالب و خوب است که تکنولوژی و ربات‌ها جای انسان‌ها را نگیرند. نظر شما چیست؟ در قسمت دیدگاه‌ها بنویسید

  • تکنولوژی آموزشی؛ تاریخچه، مزایا و نمونه‌های کاربردی

    تکنولوژی آموزشی؛ تاریخچه، مزایا و نمونه‌های کاربردی

    تکنولوژی آموزشی چیست؟

    به تلفیق فناوری‌های IT و روش‌های آموزشی، تکنولوژی آموزشی گفته می‌شود. هدف از این کار جذاب‌ترکردن کلاس‌ها و افزایش یادگیری با شخصی‌سازی آن است.

    هرکدام از فناوری‌ها نقش خاصی در بهبود یادگیری دارند. مثلا واقعیت افزوده و واقعیت مجازی علاوه بر بازی‌سازی (گیمیفیکیشن) آموزش، فرایند یادگیری را سرگرم‌کننده می‌کنند. فناوری‌های ارتباطی نیز امکان برگزاری کلاس آنلاین برای دانش‌آموزانی را فراهم می‌کنند که نمی‌توانند در کلاس حاضر باشند. حتی فناوری‌های جدیدتری مانند بلاکچین و یادگیری ماشین برای طراحی آزمون به کمک معلمان آمده‌اند.

    تکنولوژی آموزشی ابزاری است در دست طراحان آموزش تا با خلاقیت خود، آن را در موقعیت‌های مختلف به کار بگیرند. هدف این است که فرایند یادگیری شخصی‌سازی شود تا هرکدام از دانش‌آموزان بتوانند مطابق توانایی‌هایشان آموزش ببیند. هرچند دستیابی به این هدف کاملا ممکن نیست، می‌توان تا حدی احساس شخصی‌سازی آموزش را برای فراگیران ایجاد کرد.

    

    تاریخچه تکنولوژی آموزشی

    استفاده از ابزارهای مختلف برای تسهیل یادگیری به هزاران سال قبل بازمی‌گردد. بااین‌حال ما تکنولوژی آموزشی را بیشتر فناوری‌های مرتبط با حوزه الکترونیک و اینترنت در نظر می‌گیریم.

    تاریخچه تکنولوژی آموزشی را می‌توان به ۵ بخش زیر تقسیم کرد:

    1. اواخر دهه ۷۰ تا اوایل دهه ۸۰ میلادی: رایانه‌های اولیه
    2. اواخر دهه ۸۰ تا اوایل دهه ۹۰ میلادی: آموزش رایانه‌محور به‌کمک مولتی‌مدیا (CBT)
    3. اوایل دهه ۹۰ میلادی: گسترش تدریجی اینترنت و آموزش اینترنت‌محور
    4. اواخر دهه ۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی: آموزش الکترونیک (E-Learning)
    5. اواخر دهه ۲۰۰۰ تا امروز: آموزش در فضای ابری و محتوای رایگان آموزشی در اینترنت

    امروزه دوره جدیدی نیز در حال شکل‌گیری است. دوره‌ای که در آن فناوری‌های واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)، هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی افق‌های جدیدی در حوزه آموزش گشوده‌اند.

    تکنولوژی آموزشی چگونه به دانش‌آموزان کمک می‌کند؟

    ۱. افزایش همکاری

    فناوری‌های فضای ابری به دانش‌آموزان امکان می‌دهند درون و بیرون کلاس درس با یکدیگر در ارتباط باشند. آنها می‌توانند پروژه‌های درسی خود را از طریق فضای مجازی با یکدیگر به اشتراک بگذارند و به هم در فرایند آموزش‌یادگیری کمک کنند. مهارت کار گروهی یکی از اهداف مهم نظام‌های آموزشی است.

    ۲. دسترسی همیشگی به محتوای آموزشی

    مزایای تکنولوژی آموزشی برای دانش آموزانی که در حال استفاده از آن هستند

    فناوری‌های مختلف مانند نرم‌افزارهای ارتباطی، فضای ابری و اینترنت سبب می‌شوند که فراگیران همیشه و در همه‌جا به محتوای آموزشی دسترسی داشته باشند. بنابراین می‌توانند هر زمان که خواستند، مطابق برنامه شخصی خود، محتوای‌ آموزشی را مطالعه کنند و تکالیف را انجام دهند. این‌طوری دیگر به زمان و مکان کلاس‌های درس محدود نخواهند بود.

    امکان ارتباط با معلمان نیز یکی دیگر از فواید این دسترسی همیشگی است. دانش‌آموزان می‌توانند با معلمان خود بیرون از کلاس نیز ارتباط داشته باشند تا اگر مشکل پیش‌بینی‌نشده‌ای پیش آمد، آنها را در جریان قرار دهند یا از ایشان راهنمایی بگیرند.

    ۳. تغییر معنای کلاس درس

    در تعریف سنتی آموزش، کلاس درس جایی است که دانش‌آموزان به معلم گوش فرا می‌دهند و یادداشت‌برداری می‌کنند. سپس در خانه تکالیف خود را انجام می‌‌دهند. اما تکنولوژی آموزشی این امکان را فراهم کرده است که دانش‌آموزان خارج از کلاس درس نیز به محتوای آموزشی دسترسی داشته باشند. این‌طوری می‌توانند هر زمان که خواستند آن را مطالعه کنند. مشارکت دانش‌آموزان در یادگیری، امری است که بسیاری از روش‌های نوین آموزشی بر آن تأکید دارند. این اصل با مراحل رشد شناختی ژان پیاژه نیز منطبق است.

    ۴. یادگیری شخصی‌سازی‌شده

    تکنولوژی آموزشی این فرصت را به طراحان آموزش می‌دهد که برنامه درسی مطابق با توانایی‌های فراگیران خود طراحی کنند. مثلا فراگیر می‌تواند ویدئوهای آموزشی را عقب و جلو کند و یک مبحث را چندین بار مرور کند. یا مثلا نرم‌افزارهای تحلیلی به فراگیر و معلم این امکان را می‌دهند که روند یادگیری را دقیق‌تر بررسی کنند تا بفهمند کدام مبحث به خوبی آموخته شده است و کدام‌یک به مرور و تمرین بیشتری نیاز دارد.

    ۵. افزایش توجه و تمرکز

    این روزها فناوری‌های مختلف حواس دانش‌آموزان را به خود پرت می‌کنند. یکی از مشکلاتی که همواره نظام‌های آموزشی با آن روبه‌رو هستند، بازه تمرکز دانش‌آموزان است. این بازه در نسل جدید که غرق فناوری است، کوتاه‌تر شده است. پس یکی از راهکارهای افزایش تمرکز این است که به‌جای حذف فناوری‌ها که غیرممکن است، از آنها برای آموزش استفاده کنیم.

    استفاده از ابزارهای فناورانه در آموزش علاوه بر افزایش مشارکت فراگیران، تمرکز آنها بر محتوای آموزشی را (به‌دلیل جذابیت این ابزارها) افزایش می‌دهد.

    مزایای تکنولوژی آموزشی برای معلمان

    ۱. خودکارکردن نمره‌دهی

    هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی ۲ ابزاری هستند که معلمان و مراکز آموزشی می‌توانند از آنها برای تسریع نمره‌دهی استفاده کنند. در آزمون‌های چهارگزینه‌ای، صحیح غلط و سایر آزمون‌های غیر تشریحی، این فناوری‌ها با خودکارسازی فرایند نمره‌دهی، بار کاری معلمان را کاهش می‌دهند. به این ترتیب آنها می‌توانند زمان بیشتری را صرف ارزیابی نقاط ضعف دانش‌آموزان خود کنند.

    ۲. ابزارهای مدیریت کلاس

    کنترل تعداد زیادی دانش‌آموز در کلاس درس کار دشواری است. فناوری‌هایی مانند سنجش میزان سروصدا در کلاس و برنامه‌های یادآوری تکالیف و پروژه‌ها به دانش‌آموزان، مدیریت کلاس را کمی آسان‌تر می‌کنند.

    ۳. کلاس درس بدون کاغذ

    هزینه‌های کاغذ، زمان زیاد صرف‌شده برای کپی‌کردن و نگهداری از کوه کاغذها از دشواری‌های کلاس‌های درسی قدیمی‌اند. مراکز آموزشی‌ای که از فناوری بهره می‌گیرند، فعالیت‌های آموزشی را از طریق فضای مجازی پیگیری می‌کنند. دیگر نیازی به خرید حجم زیادی کاغذ نیست. در نتیجه تکنولوژی آموزشی تأثیری مثبت بر بودجه آموزشی و محیط‌زیست دارد.

    ۴. حذف حدس و گمان در فرایند ارزیابی

    معلمان ساعت‌ها وقت صرف ارزیابی و بررسی نقاط ضعف و قوت دانش‌آموزان می‌کنند. آنها اغلب برای این کار به حافظه و شهود خود و نمرات ثبت‌شده متکی‌اند. تکنولوژی آموزشی با نمودارهای تحلیلی از عملکرد دانش‌آموز، به معلمان داده‌های دقیق و دسته‌بندی‌شده می‌دهد تا چیزی را ببینند که پیش‌تر از پیش چشمشان پنهان بود. گاهی اوقات ممکن است ضعف عملکرد از چشم معلم پنهان بماند، اما این فناوری‌ها در ترکیب با هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی امکان ارزیابی بهتر را به معلمان می‌دهند.

    مثال‌هایی از کاربرد تکنولوژی آموزشی در جهان و ایران

    ۱. دوربین جغد کلاس

    نوعی دوربین ۳۶۰ درجه است که از آن برای فیلم‌برداری از سراسر کلاس استفاده می‌شود. این دوربین به معلم امکان می‌دهد که هم‌زمان کلاس درس حضوری و مجازی برای دانش‌آموزان برگزار کند، یعنی دانش‌آموزانی که امکان حضور نداشته‌اند مجازی در کلاس شرکت می‌کنند و دیگر از آن محروم نمی‌شوند.

    ۲. نرم‌افزار سیویتاس

    سیویتاس نام شرکتی است که برنامه‌ای برای بهبود یادگیری دانش‌آموزان کالج و دانشگاه تولید کرده است. این برنامه با جمع‌آوری و تحلیل نمرات فراگیران، به معلمان کمک می‌کند بهتر نقاط ضعف و قوت فراگیران را تشخیص دهند. خود دانش‌آموزان و دانشجویان نیز به این داده‌ها دسترسی دارند و می‌توانند بر اساس آنها برای تحصیل خود برنامه‌ریزی کنند.

    ۳. کلاس درس گوگل

    کلاس گوگل برنامه‌ای جامع است که امکانات گسترده‌ای دارد. شرکت گوگل در برنامه کلاس درس خود به معلمان و استادان این امکان را می‌دهد که محتوای درسی را در فرمت‌های مختلف در اختیار فراگیران قرار دهند، آزمون‌های آنلاین طراحی و برگزار کنند و با فراگیران در تماس باشند.

    ۴. تخته هوشمند

    تخته‌ هوشمند شرکت «اسمارت تکنولوژی‌» یکی از بهترین محصولات موجود در حوزه سخت‌افزارهای آموزشی است. این تخته به کاربر امکان می‌دهد تا هرچیزی را که می‌خواهد روی آن بکشد یا بنویسید. امکان به حافظه سپردن و کپی‌کردن محتوا نیز وجود دارد. همچنین می‌شود از آن مانند پرده نمایش و رایانه نیز استفاده کرد.

    ۵. نرم‌افزار اسکای‌روم

    اسکای‌روم برنامه ویدئوکنفرانس و برگزاری کلاس و رویدادهای آنلاین است. در دوره کرونا، بسیاری از مدارس و دانشگاه‌ها کلاس‌های خود را در این محیط برگزار کردند. بعضی از قابلیت‌های این برنامه اشتراک‌گذاری محتوا با فرمت‌های گوناگون با فراگیران و ارتباط زنده تصویری و صوتی با آنهاست.

    ۶. شبکه شاد

    «شبکه آموزشی دانش‌آموز» یا به‌اختصار «شاد» با شروع کرونا در کشور ما راه‌اندازی شد تا پاسخگوی نیازهای مدارس باشد. در این شبکه معلمان امکان برگزاری کلاس‌های آنلاین، اشتراک محتوای درسی با دانش‌آموزان و ارائه بازخورد دارند. با فروکش‌کردن کرونا، شاد محیطی برای برگزاری رویدادهای مختلف آموزشی مانند کلاس‌های انجمن‌های آموزشی و دوره‌های ضمن خدمت معلمان شده است.

    آینده تکنولوژی آموزشی

    فناوری به‌سرعت در حال تغییردادن جنبه‌های مختلف زندگی ماست. آموزش نیز از این قاعده مستثنا نیست. در آینده نزدیک، فناوری‌هایی مانند واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی در آموزش نقشی پررنگ خواهند داشت. چه بسا روزی کلاس‌های درس در دنیای مجازی مانند متاورس برگزار شوند.

    شما بگویید

    تجربه شما از نقش تکنولوژی آموزشی در فرآیند یادگیری چگونه بوده است؟ راحت با آن کنار می‌دانید؟ چه آینده‌ای برای روش‌های آموزشی متصور هستید؟

  • روانشناسی رسانه؛ نظریه‌ها، کاربرد و مزایای آن

    روانشناسی رسانه؛ نظریه‌ها، کاربرد و مزایای آن

    روانشناسی رسانه چیست؟

    در دنیای امروزی، مردم بیشتر وقت خود را صرف تعامل با رسانه‌ها و ارتباط با فناوری می‌کنند. در نتیجه علوم مربوط به آن مانند روانشناسی رسانه به علومی مهم تبدیل شده‌اند. این علم میان‌رشته‌ای تعامل مردم با رسانه‌ها را بررسی می‌کند، آن هم در تمام جنبه‌های زندگی از جمله آموزش و سرگرمی و مشارکت اجتماعی.

    رشته‌های روانشناسی و ارتباطات بر روانشناسی رسانه تأثیری مستقیم دارند. بااین‌حال، سایر رشته‌ها مانند جامعه‌شناسی و مطالعات رسانه و انسان‌شناسی هم بر این علم بی‌تأثیر نیستند. کارن دیل، نویسنده کتاب «راهنمای روانشناسی رسانه آکسفورد»، این علم را چنین توصیف می‌کند:

    روانشناسی رسانه بررسی علمی رفتار، افکار و احساسات انسان در زمینه استفاده و ایجاد رسانه است.

    تاریخچه روانشناسی رسانه

    اساس چنین علمی اولین بار در کتاب هوگو مانستربرگ، روان‌شناس اجتماعی، مطرح شد. او در سال ۱۹۱۶ در کتاب خود به‌نام «فیلم: مطالعه‌ای روان‌شناختی»، نحوه واکنش مخاطب به فیلم‌های سینمایی را با رویکرد تجربی بررسی کرد.

    در دهه ۱۹۵۰، زمانی که تلویزیون فراگیر شد، روان‌شناسان شروع به بررسی تأثیر رسانه بر کودکان کردند. بااین‌حال روانشناسی رسانه تا سال ۱۹۸۶ که انجمن روان‌شناسی آمریکا این رشته را پایه‌گذاری کرد، به رسمیت شناخته نشد. در سال ۲۰۰۳، برای اولین بار مقطع دکتری این رشته در دانشگاه فیلدینگ راه‌اندازی شد. در همان سال، دیوید گیلز نتایج اولین پژوهش درباره این رشته را در کتاب «روانشناسی رسانه» منتشر کرد.

    از آن زمان تاکنون، در سراسر جهان چندین مجله علمی مختص این رشته چاپ می‌شوند. کتاب‌هایی هم در این زمینه منتشر شده‌اند. این رشته در دانشگاه‌های معتبر جهان مثل دانشگاه استنفورد و کرنل تدریس می‌شود.

    نظریه‌های روانشناسی رسانه

    در نظریه‌های روانشناسی رسانه، ادراک و شناخت انسان در ارتباط با محیط اطرافش و همچنین تجربه‌های او بررسی می‌شوند. این نظریه‌ها که از یافته‌های علوم اعصاب‌شناختی و روانشناسی بهره می‌برند و جنبه‌های مختلف نشانه‌شناسی و معناشناسی را با شناخت اجتماعی و عصب‌شناسی ترکیب می‌کنند، عبارت‌اند از:

    • تمایل عاطفی (ADT): تمرکز این نظریه بر احساسات و واکنش افراد به شخصیت‌های مشهور است و همچنین نقشی که رسانه در مثبت یا منفی کردن این واکنش دارد.
    • شبیه‌سازی (ST): بر اساس این نظریه، مخاطب به‌کمک معلومات و خاطرات خود، اطلاعات رسانه را آن‌طور که می‌فهمد شبیه‌سازی می‌کند.
    • نقش‌آفرینی: این نظریه یکی از اصول مفهوم لذت رسانه‌ای یا لذت از رسانه است. نظریه نقش‌آفرینی درباره چگونگی استفاده فرد از رسانه برای رضایت خود و نحوه تغییر زندگی مردم توسط رسانه بحث می‌کند.

    حوزه‌های روان‌شناسی رسانه

    مفاهیمی که به روانشناسی رسانه مربوطند

    ۱. تأثیر رسانه‌ها

    در این حوزه، به چنین سؤالاتی پاسخ داده می‌شود:

    • آیا نمایش تصاویر خشونت‌آمیز در رسانه‌ها به افزایش پرخاشگری در جامعه منجر می‌شود؟
    • چگونه تصاویر مربوط به نقش‌‌های جنسیتی بر درک کودکان از مفهوم زن یا مرد اثر می‌گذارند؟
    • چطور می‌توان با تولید محتوای رسانه‌ای مخاطبان را به امور خیریه تشویق کرد؟

    ۲. یادگیری آنلاین

    در این حوزه، چنین مواردی بررسی می‌شوند:

    • مؤثرترین روش‌های تغییر آموزش حضوری به منظور انتقال مباحث درسی به فراگیران آنلاین از گروه‌های سنی مختلف؛
    • راه‌های مؤثر ایجاد بسترهای آنلاینی که موجب حفظ تمرکز و یادگیری بهتر فراگیران می‌شوند.

    ۳. تأثیر شبکه‌های اجتماعی

    مسائلی از قبیل تأثیرات شبکه‌های اجتماعی بر افکار مردم و روابط بین‌فردی آنها و راه‌های کاهش بدرفتاری‌های مجازی در این حوزه بررسی می‌شوند.

    ۴. درگیرشدن احساسات مخاطبان

    ۳ سؤالی که در این حوزه به آنها پاسخ داده می‌شود، عبارت‌اند از:

    • چرا افراد با تماشای فیلم و سریال‌ها یا شنیدن پادکست‌ها می‌خندند یا گریه می‌کنند؟
    • داستان‌هایی که در ژانرهای مختلف منتشر می‌شوند، چگونه بر احساسی که افراد به خود دارند اثر می‌گذارند؟
    • طرفداران فرهنگ عامه چرا و چگونه گروه‌های حمایتی خود را شکل می‌دهند؟

    کاربرد روانشناسی رسانه

    روانشناسی رسانه برخلاف دیگر شاخه‌های روان‌شناسی که مسیر حرفه‌ای مشخصی دارند، هنوز در مراحل اولیه شکل‌گیری است. با توجه به رشد سریع فناوری و تأثیر آن بر روابط بین‌فردی، نیاز به وجود کارشناسان روانشناسی رسانه روزبه‌روز افزایش می‌یابد.

    بااین‌حال، انجام تحقیقات علمی تنها راه برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی رسانه‌ نیست. در دنیای گسترده فناوری‌های رسانه‌ای، این شاخه از روان‌شناسی در صنایع مختلف کاربرد دارد. مثلا در طراحی سايت‌ها، روانشناسی رسانه به استفاده اثربخش از سایت‌ و بهبود رابطه کاربری کمک می‌کند. همچنین روان‌شناسان رسانه می‌توانند در طراحی و اجرای برنامه‌های مهم مربوط به افزایش سواد رسانه‌ای دانش‌آموزان پایه‌ ابتدایی به نظام آموزشی کمک شایانی کنند.

    اثرات رسانه از دیدگاه روانشناسی رسانه

    ۱. تأثیرات مثبت رسانه‌ها

    • مردم به‌دلیل تعامل با رسانه‌هایی مانند بازی‌های رایانه‌ای باهوش‌تر شده‌اند؛
    • پیوند میان یادگیری و رسانه در حال گسترش است و هر روز ابزارهای جدیدتری برای یادگیری پیدا می‌کنیم؛
    • رسانه به مردم این امکان را می‌دهد که مسائل مهم را راحت‌تر درک کنند؛
    • رسانه‌ها ارتباطات میان مردمی با فرهنگ‌های مختلف را بهبود می‌بخشند؛
    • با کمک بازی‌های تعاملی و دیگر ابزارها فرصت پیشرفت در زمینه‌های علمی برای دختران فراهم شده است.

    ۲. تأثیرات منفی رسانه‌ها

    • به‌دلیل کثرت مطالب و سرعت بالای انتشار آنها در رسانه‌ها، بازه زمانی توجه مردم به مسائل مختلف کاهش یافته است. مثلا مردم گاهی به اخباری که می‌شنوند واکنش نشان می‌دهند و این واکنش ممکن است تا چند روز ادامه یابد. بااین‌حال، پس از مدتی این اخبار به فراموشی سپرده می‌شوند. بر اساس تحقیقات، تعداد افراد مبتلا به اختلال کم‌توجهی (ADD)، مخصوصا با فزونی تحریکات رسانه‌ای در عصر حاضر، رو به افزایش است.
    • امروزه آمار ارتکاب جرایمی نظیر سرقت هویت که با کمک رسانه‌ها تسهیل می‌شوند، افزایش یافته است.
    • میزان خشونت موجود در رسانه‌ها باعث شده است که مردم به خشونت بی‌تفاوت شوند. همچنین رسانه‌ها می‌توانند ارتکاب جرائم جنسی مختلف را تسهیل کنند. رسانه‌ها موجب می‌شوند خشونت از طریق یادگیری مشاهده‌ای به بیماری واگیرداری تبدیل شود که در اجتماع پذیرفته شده است.
    • به‌دلیل زمان زیادی که صرف فعالیت در رسانه‌هایی مثل شبکه‌های اجتماعی می‌شود، مدت زمان خواب افراد کاهش یافته است.
    • اختلال اعتیاد به اینترنت از دیگر تأثیرات منفی رسانه‌هاست.

    چرا به روانشناسی رسانه نیاز داریم؟

    ۱. سازگاری با فناوری‌های نوین رسانه‌ای

    روانشناسی رسانه: شبکه های اجتماعی؛ بخش مهمی از فناوریهای نوین رسانه ای

    همان‌طور که گفتیم، رسانه‌ها بر زندگی ما تأثیرات منفی و مثبت بسیاری دارند. علم روانشناسی رسانه به ما کمک می‌کند که این اثرات را درک کنیم. اگر خوب دقت کنید، متوجه می‌شوید که ما انسان‌ها به‌سرعت به فناوری واکنش نشان می‌دهیم و با آن سازگار می‌شویم. بااین‌حال، قضیه همیشه این‌طور پیش نمی‌رود. گاهی نمی‌توانیم خود را به‌خوبی با فناوری‌های نوین رسانه‌ای سازگار کنیم. اینجاست که روانشناسی رسانه وارد عمل می‌شود. این علم به ما کمک می‌کند تا خود را با فناوری انطباق دهیم.

    ۲. کمک به اصحاب رسانه

    این علم نوین به صاحبان رسانه کمک می‌کند که تیترهای مختلف را با زیرکی طراحی کنند و مطالب تأثیرگذار بنویسند. همچنین روانشناسی رسانه باعث می‌شود روزنامه‌نگاران و نویسندگان مطبوعات مسئولیت آنچه را گفته‌اند بپذیرند.

    ۳. پاسخ به سؤالات مربوط به رسانه

    روانشناسی رسانه برای درک اینکه رسانه‌ها چگونه بر ما اثر می‌گذارند، مفید است. گزارش‌های خبری چگونه بر مردم اثر می‌گذارند؟ تغییرات جزئی در نقل اخبار از سایتی خبری چگونه طرز فکر ما را تغییر می‌دهد؟ علم روانشناسی رسانه‌ای به این سؤالات پاسخ می‌دهد.

    ۴. درک دلیل واکنش‌های متفاوت مخاطبان

    واقعیت این است که تجربه افراد در برخورد با رسانه با یکدیگر تفاوت دارد. زمانی که یک گزارش خبری منتشر می‌شود، هرکس به آن واکنش متفاوتی نشان می‌دهد. دلیل این مسئله در علم روانشناسی رسانه‌ای بررسی می‌شود.

    ۵. راحت‌ترشدن زندگی

    روانشناسی رسانه در شرایط بد به مردم کمک می‌کند. این علم به آنها می‌فهماند که اوضاع آن‌قدرها هم بد نیست و آسمان به زمین نیامده است. در حقیقت مردم با این علم می‌توانند هیجانات کاذب خبری را درک کنند و به تأثیر رسانه‌ها بر ذهن آگاه شوند. در این صورت، زندگی ساده‌تر می‌شود و می‌توانیم در بدترین شرایط هم همه‌چیز را به نفع خودمان تمام کنیم.

    ۶. مقابله با ترس از تغییر

    بخش مهمی از علم روانشناسی رسانه به مقابله با ترس از تغییر اختصاص دارد. بسیاری از ما در مقابل فناوری پنهان در ابزارهای مدرن رسانه‌ای مقاومت می‌کنیم و گاهی ابزارهای فناورانه رسانه‌ای را به‌عنوان بخش جدیدی از زندگی نمی‌پذیریم و از تغییر سبک زندگی خود می‌ترسیم. علم روانشناسی رسانه‌ای به ما کمک می‌کند تا با این ترس مقابله کنیم.

    آینده روانشناسی رسانه

    با اینکه بیشتر مطالعات اولیه روانشناسی رسانه بر تأثیرات منفی رسانه‌ها متمرکز بودند، نمی‌توان گفت که رسانه‌ها و فناوری کاملا خوب یا کاملا بدند. مهم نحوه استفاده افراد از این ابزار است. به‌دلیل افزایش حضور رسانه در حوزه‌های مختلف در سال‌های آتی، مردم باید بیاموزند به نحوی از آن استفاده کنند که پیامدهای مثبت آن بیشتر و پیامدهای منفی آن کمتر شود. روان‌شناسان رسانه‌ نقش مهمی در این زمینه ایفا می‌کنند و همان‌طور که باید به افزایش پیامدهای مثبت در این زمینه توجه کنند، نباید از آگاه‌کردن مردم به پیامدهای منفی آن غافل شوند.

  • حریم خصوصی در فضای مجازی؛ ۷ راه برای حفاظت از آن

    حریم خصوصی در فضای مجازی؛ ۷ راه برای حفاظت از آن

    حریم خصوصی در فضای مجازی چیست؟

    حریم خصوصی اینترنتی که حریم خصوصی آنلاین یا حریم خصوصی در فضای مجازی نیز نامیده می‌شود، زیرمجموعه‌ حریم خصوصی داده‌ها و یکی از حقوق اساسی بشر است. این حق به حریم خصوصی شخصی اشاره دارد که در زمان نمایش، ذخیره یا ارائه اطلاعات مربوط به خودتان در اینترنت دارید. به بیان ساده‌تر، شما در فضای مجازی نیز مانند دنیای واقعی این حق را دارید که بعضی از اطلاعات‌تان را برای دیگران فاش نکنید و آنها را شخصی و خصوصی نگه‌ دارید.

    حفظ حریم خصوصی در فضای مجازی یکی از موضوعات مهمی است که در تمام کشورها به آن توجه شده است. از کشورهای اروپایی گرفته تا آمریکا، کره‌جنوبی و هند همه قوانین و مقرراتی را وضع کرده‌اند تا از حریم خصوصی افراد و اطلاعات آنها در فضای مجازی محافظت کنند. در کشور ما هنوز برای حمایت از داده‌های افراد در فضای مجازی قانون جامعی تصویب نشده است. با وجود این، حقوق‌دانان با استناد به مواد و اصولی که در قانون‌های اساسی، جرایم رایانه‌ای و تجارت الکترونیک و سایر قوانین وجود دارد، جرم ورود به حریم خصوصی در فضای مجازی را به رسمیت می‌شناسند.

    قوانین حریم خصوصی در فضای مجازی

    در کشور ما قوانین و مقررات مختلف و پراکنده‌ای درباره نقض حریم خصوصی در فضای مجازی وجود دارد که نمونه‌های مهم آن عبارت‌اند از:

    • اصل ۲۲ و ۲۵ قانون اساسی؛
    • مواد ۵۸ تا ۶۱ قانون تجارت الکترونیکی؛
    • ماده ۱۷ قانون جرایم رایانه‌ای؛
    • مواد ۵۸۲ و ۶۰۴ قانون مجازات اسلامی؛
    • ماده ۱۴ و ۱۵ قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات.

    در تمام این قوانین، احترام به حریم خصوصی افراد در فضای مجازی به‌عنوان اصلی کلی پذیرفته و برای متخلفان مجازات‌هایی مقرر شده است. مثلا مجازات ورود به حریم خصوصی در فضای مجازی در ماده ۱۷ قانون جرایم رایانه‌ای، این‌طور تعیین شده است:

    هرکس به‌وسیله سیستم‌های رایانه‌ای یا مخابراتی، صوت یا تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به نحوی که منجر به ضرر یا عرفا موجب هتک حیثیت او شود، به حبس از ۹۱ روز تا ۲ سال یا جزای نقدی از ۵ تا ۴۰میلیون ریال یا هردو مجازات محکوم خواهد شد.

    در حال حاضر، برای شکایت از نقض حریم خصوصی می‌توانید با استناد به مدارک و ادله‌ای که دارید به پلیس فتا یا دادسرای مبارزه با جرایم رایانه‌ای مراجعه کنید.

    در کشور ما هنوز برای حمایت از حریم خصوصی افراد در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی قانون جامعی وضع نشده است، اما در سال ۱۳۹۶ وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، پیش‌نویس لایحه حمایت از داده و حریم خصوصی در فضای مجازی را منتشر کرد. گفتنی است که این لایحه هنوز به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده و به صورت قانون درنیامده است.

    چگونه از حریم خصوصی خود در فضای مجازی محافظت کنیم؟

    کسانی که حریم خصوصی دیگران در فضای مجازی را زیر پا بگذارند مجازات می‌شوند، اما بهتر نیست که خودمان نیز از اطلاعات شخصی‌مان در این فضا محافظت کنیم؟ همه باید برای حفاظت از اطلاعات و ایمن‌سازی سیستم‌ها و دستگاه‌های الکترونیکی خود تلاش کنیم. اقدامات بسیاری برای حفاظت از حریم خصوصی در فضای مجازی و افزایش امنیت سایبری وجود دارند که در ادامه مهم‌ترین آنها را برایتان توضیح می‌دهیم.

    ۱. درباره روش حفاظت از حریم خصوصی‌تان سؤال کنید

    یکی از بهترین کارها برای محافظت از اطلاعات شخصی در اینترنت این است که هنگام انجام هر تراکنش آنلاین از خودتان این ۴ سؤال را بپرسید:

    • چه کسی اطلاعاتم را جمع‌آوری می‌کند؟
    • آیا ارائه این اطلاعات برای انجام معامله و خرید و فروش کالا یا خدمات ضروری است؟
    • برای داده‌هایم چه اتفاقی می‌افتد؟
    • ارائه این اطلاعات چه عواقبی دارد؟

    پاسخ این سؤالات را باید در سیاست‌نامه حریم خصوصی وب‌سایت یا شبکه اجتماعی مدنظرتان پیدا کنید. معمولا در این سیاست‌نامه، مقررات جمع‌آوری، استفاده یا افشای اطلاعات‌تان و روش‌های محافظت از آن نوشته شده است. این سیاست‌نامه اغلب پایین صفحات وب‌سایت‌ها یا کنار بخش معرفی آنها می‌آید. اگر در وب‌سایت یا شبکه اجتماعی این مقررات را پیدا نمی‌کنید، برای اطمینان بیشتر با مسئول حفاظت از حریم خصوصی آن وب‌سایت یا شبکه اجتماعی تماس بگیرید. در صورتی‌ که هریک از مقررات این سیاست‌نامه را نمی‌پسندید، اطلاعات شخصی خود به‌ویژه داده‌های حساس مانند داده‌های پزشکی یا مالی را ارائه نکنید.

    گاهی شرکت‌ها از اطلاعات شخصی شما برای تحلیل بازار یا سایر اهداف بازاریابی استفاده می‌کنند. ممکن است بنا به همین دلایل، اطلاعات‌تان را در اختیار سایر شرکت‌ها نیز بگذارند. بهترین حالت این است که شرکت‌های فعال در حوزه فضای مجازی به شما این فرصت را بدهند که رضایت خود را برای به‌کارگیری اطلاعات‌تان اعلام کنید یا اینکه به‌طور کلی از دریافت خدمات آن شرکت انصراف بدهید.

    ارائه اطلاعات در فضای مجازی

    ۲. میزان به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات شخصی را محدود کنید

    دنبال روشی هوشمندانه برای محافظت از حریم خصوصی آنلاین خود هستید؟ در شبکه‌های اجتماعی بیش از حد درباره خودتان اطلاعات منتشر نکنید. ارائه اطلاعات بیش از اندازه در اینستاگرام، توئیتر و مانند آن می‌تواند دسترسی مجرمان سایبری به اطلاعات شناسایی شما را راحت‌تر کند. در این صورت، ممکن است هویت‌تان دزدیده و جعل شود، قربانی جرایمی مانند کلاهبرداری اینترنتی یا قلدری سایبری شوید یا اینکه مجرمان به اطلاعات مالی شما دست پیدا کنند.

    برای محافظت از حریم خصوصی در فضای مجازی، بهتر است که از واردکردن اطلاعات واقعی در بخش «درباره من» شبکه‌های اجتماعی خودداری کنید. لازم نیست همه بدانند که شما در چه سالی یا در کجا متولد شده‌اید. ارائه چنین اطلاعاتی در فضای مجازی، شما را هدفی آسان برای سرقت هویت می‌کند.

    علاوه‌ بر این، نباید هیچ‌وقت بخش تنظیمات حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی را نادیده بگیرید. با استفاده از این بخش می‌توانید تعداد افرادی را که مطالب شما را می‌بینند محدود کنید.

    ۳. گذرواژه‌ای پیچیده انتخاب کنید

    کار مهم دیگری که باید در شبکه‌های اجتماعی و به‌طور کلی فضای مجازی انجام بدهید، توجه به گذرواژه یا پسوردهایتان است. برای تمام حساب‌های کاربری خود در اینترنت گذرواژه‌های مطمئن و پیچیده انتخاب کنید تا از هک‌شدن اطلاعات‌تان جلوگیری شود. بهترین گذرواژه ترکیبی از اعداد، نویسه‌های خاص و حروف بزرگ و کوچک است.

    همچنین بهتر است از گزینه احراز هویت چندمرحله‌ای که در بیشتر شبکه‌های اجتماعی تعبیه شده استفاده کنید. با فعال‌کردن این گزینه، احتمال هک‌شدن حساب کاربری یا اینکه قربانی حمله سایبری شوید، کاهش چشمگیری می‌یابد.

    ۴. حواستان به مرور‌گرتان باشد

    شرکت‌ها و وب‌سایت‌های اینترنتی هر کاری را که اینترنتی انجام می‌دهید رصد می‌کنند. هر تبلیغ اینترنتی، شبکه اجتماعی و وب‌سایت، اطلاعاتی درباره موقعیت مکانی یا عادات وب‌گردی شما جمع‌آوری می‌کند. اطلاعات جمع‌آوری‌شده بیش از آنچه فکر کنید شخصیت و هویت‌تان را آشکار می‌کنند. مثلا ممکن است خودتان را فردی بسیار باهوش بدانید که هرگز درباره مشکلات پزشکی و بیماری‌هایش در توئیتر چیزی نمی‌نویسد یا تمام اعتقاداتش را در فیس‌بوک به‌ اشتراک نگذاشته‌ است، اما این فکر چندان درست نیست. همیشه این احتمال وجود دارد وب‌سایت‌هایی که روزانه از آنها بازدید می‌کنید، تمام داده‌هایتان را برای اهداف بازاریابی در اختیار شرکت‌های دیگر بگذارند.

    برای حفاظت از اطلاعات در چنین مواقعی، می‌توانید از افزونه‌های مرورگر مانند uBlock Origin استفاده کنید. چنین افزونه‌هایی از اجرای بدافزارها در مرورگر جلوگیری می‌کنند. نصب آنها راهی آسان برای مسدودکردن تبلیغات نیز هست.

    علاوه‌ بر این، بهتر است هنگام خروج از مرورگر کوکی‌هایتان را حذف کنید. این کوکی‌ها باید مرتب حذف شوند تا وب‌سایت‌ها، شرکت‌های تبلیغاتی و اشخاص دیگر نتوانند از آنها برای ردیابی آنلاین شما استفاده کنند.

    راه دیگر برای تأمین امنیت مرورگر این است که سراغ وب‌سایت‌هایی بروید که در آدرس اینترنتی آنها عبارت «https» و تصویر یک قفل سبزرنگ کوچک درج شده است. این عبارت نشان می‌دهد که اطلاعات شما رمزگذاری شده و ایمن است.

    امنیت در مرور‌گر اینترنت‌

    ۵. آنتی‌ویروسی قدرتمند نصب کنید

    امروزه ویروس‌های اینترنتی و بدافزارها مانند یک دهه پیش رواج ندارند، اما هنوز تمام نشده‌اند! بدافزارها ممکن است یکی از این خطرات را به همراه داشته باشند:

    • دسترسی غیرمجاز به اطلاعات شخصی و مالی؛
    • کنترل رایانه از راه دور توسط هکرها؛
    • ردیابی موقعیت مکانی افراد.

    می‌توانید با چند کار ساده از اطلاعات شخصی خود محافظت کنید. نصب برنامه آنتی‌ویروس قدرتمند یکی از این کارهاست. این برنامه‌ها باید مرتب به‌روز شوند، چراکه سازندگان چنین برنامه‌هایی هر روز روشی جدید برای حفاظت از اطلاعات‌تان کشف می‌کنند. پس باید به‌روزرسانی خودکار این برنامه‌ها را فعال کنید یا اینکه به‌محض انتشار نسخه جدید، آنها را به‌روز کنید. همچنین بهتر است سیستم فایروال رایانه خود را فعال کنید. این سیستم از دسترسی غیرمجاز دیگران به اطلاعات شما جلوگیری خواهد کرد.

    علاوه‌ بر این، باید به امنیت سایر دستگاه‌های الکترونیکی‌تان مانند تلفن همراه نیز توجه کنید و تمام اقدامات گفته‌شده را برای آنها نیز انجام بدهید.

    ۶. فیشینگ را گزارش کنید

    اگر در محل کارتان ایمیلی مشکوک دریافت کرده‌اید، حتما در اسرع وقت موضوع را به مدیر فناوری اطلاعات شرکت گزارش بدهید. اگر هم در خانه هستید و ایمیل یا پیامک مشکوکی دریافت کرده‌اید، روی لینک‌های داخل آن کلیک نکنید یا به آن پاسخ ندهید زیرا احتمال فیشینگ وجود دارد. در این شرایط، می‌توانید ارسال‌کننده ایمیل یا پیامک را بلاک کنید و موضوع را به پلیس فتا اطلاع بدهید.

    ۷. از اینترنت وای‌فای ایمن استفاده کنید

    شبکه‌های اینترنت بی‌سیم یا هات‌اسپات همیشه امن نیستند. اتصال به اینترنت وای‌فای ناشناس به صاحبان آن اجازه می‌دهد تا تمام کارهای اینترنتی یا رایانه‌ای شما را زیرنظر بگیرند. پس بهتر است از اتصال به وای‌فای ناشناس خودداری کنید. در صورت استفاده از وای‌فای عمومی نیز بهتر است وارد حساب‌های کاربری مهم مانند ایمیل یا حساب‌های مالی نشوید.

    سخن پایانی

    حافظت از حریم خصوصی در فضای مجازی یکی از حقوق اساسی شماست و باید برای آن تلاش کنید. درست است که در قوانین مختلف نقض حریم خصوصی جرم شناخته شده است، اما با استفاده از روش‌هایی که گفتیم می‌توانید حفظ حریم خصوصی‌تان را در فضای اینترنت تضمین کنید. از قدیم گفته‌اند که پیشگیری بهتر از درمان است، این‌طور نیست؟

  • چه زمانی تلفن همراه برای کودکان مناسب است؟

    چه زمانی تلفن همراه برای کودکان مناسب است؟

    تلفن همراه برای کودکان چه زمانی مناسب است؟

    جری بابریک (Jerry Bubrick)، روان‌شناس بالینی می‌گوید: «به‌عقیده من، در موضوع تلفن همراه برای کودکان، سن به‌تنهایی ملاک نیست. علاوه بر سن، آگاهی اجتماعی و درک کودک از معنای فناوری هم مهم است. ممکن است نوجوان ۱۵ساله شما هنوز واقعا بالغ نباشد، اما چون او ۱۵ سال دارد، شما برایش موبایل می‌خرید درحالی‌که ممکن است نوجوان ۱۲ساله‌تان واقعا از نظر اجتماعی بالغ‌تر باشد و بهتر بتواند از عهده آن برآید.»

    دکتر بابریک می‌گوید زمانی که می‌خواهید برای خرید تلفن همراه برای کودک تصمیم بگیرید، این مسائل را هم در نظر بگیرید:

    • کودک شما هر چند وقت یک بار چیزی (به‌ویژه چیزهای گران‌قیمت) را گم می‌کند؟ اگر به او بگویید این وسیلهٔ بسیار مهمی است، مراقبت خاصی از آن می‌کند؟
    • چقدر توانایی مدیریت پول را دارد؟ آیا او ناگهان وسط بازی، بدون توجه به هزینه‌های دیگر و بدون درنظرگرفتن هزینه آن بازی، پولش را پرداخت می‌کند؟
    • از تکنولوژی چقدر سر در می‌آورد؟ آیا او واقعا درک می‌کند که کارفرمایان و همکارانش در آینده می‌توانند هر چیزی را که اکنون پست می‌کند، ببینند؟
    • چقدر به محدودیت‌هایی که برایش تعیین می‌کنید، پایبند است؟ اگر او کودکی است که دائما به رایانه یا کنسول بازی چسبیده، احتمالا در استفاده از تلفن همراه هم زیاده‌روی خواهد کرد.

    

    تلفن همراه برای کودکان با چه نگرانی‌هایی همراه است؟

    دادن تلفن همراه به کودک، والدین را از چند جهت نگران می‌کند:

    • هزینه خرید تلفن همراه: در وهله اول ممکن است به‌عنوان پدر یا مادر، نگران هزینه خرید تلفن همراه باشید و به این فکر کنید که با این کار، برای خرید وسیله‌ای هزینه می‌کنید که کودک می‌تواند به‌راحتی آن را گم کند یا بشکند.
    • هزینه‌های داده‌های فرار: ممکن است بدون اینکه فرزندتان حتی متوجه شود، مبالغ سرسام‌آوری را خرج کند. همه ما شنیده‌ایم که گاهی بچه‌ها از کارت‌های اعتباری والدین‌شان بازی‌ها و برنامه‌های دیگر را می‌خرند.
    • عبور از حدومرزها: آیا می‌دانید اگر فرزندتان پیام یا مطالب نامناسبی را برای دیگران ارسال کند و از حدومرزهایش فراتر برود، چه اتفاقی می‌افتد؟ این گونه اشتباهات می‌توانند مخرب و دائمی باشند.
    • آسیب‌دیدگی: هرچه کودک بیشتر از تلفن همراه استفاده کند، خطر آزار و اذیت و قلدری سایبری هم بیشتر می‌شود.
    • اعتیاد به تلفن همراه: بچه‌ها خیلی زود به موبایل وابسته می‌شوند. تصور کنید فرزندتان درحالی‌که تلفن همراهش را در دست دارد، سر میز شام می‌آید و در طول غذاخوردن هم مدام حواسش به گوشی است. برای بسیاری از والدین، تهدیدآمیزترین جنبه موبایل داشتن فرزندشان، وابستگی زیاد به آن است.

    فواید تلفن همراه برای کودکان

    ۱. کودکان را با دنیای مدرن آشنا می‌کند

    گوشی‌های هوشمند دنیای کاملا جدیدی از امکانات بی‌پایان را برای کودکان باز می‌کند تا آنها بتوانند حس کنجکاوی‌شان را ارضا کنند. ارتباط‌داشتن با دیگران، آنها را آگاه می‌کند، سرگرم می‌کند و مهم‌تر از همه، به آنها کمک می‌کند تا با دنیای پرسرعت مدرن هماهنگ شوند.

    ۲. کودکان را متکی‌به‌خود بار می‌آورد

    متکی‌به‌خودبودن مهارت مهمی است که فرد فقط از طریق تجربه‌کردن می‌تواند یادش بگیرد. طبق تحقیقات، میزان مستقل‌شدن فرد در بزرگ‌سالی، عمدتا به نحوه تربیت او در کودکی بستگی دارد.

    دادن تلفن هوشمند به فرزندتان می‌تواند فرصتی برای شما باشد تا به او بیاموزید که کارهای خاصی را خودش انجام بدهد؛ مثلا می‌توانید به او یاد بدهید جواب سؤالاتش را در اینترنت جست‌وجو کند. اینترنت به بیشتر سؤالات او پاسخ می‌دهد و مهم‌تر از همه، او را به‌سمت یافتن راه‌حل برای مشکلات جزئی‌اش هدایت می‌کند.

    ۳. سواد دیجیتالی کودکان را افزایش می‌دهد

    فناوری همیشه در حال تغییر است و درک اصول اولیه آن بسیار مهم است. اگر فردی در سنین کودکی از ابزاری مانند گوشی هوشمند استفاده کند، دانش اولیه‌ای که به دست می‌آورد در طول بزرگ‌شدن برایش بسیار مفید خواهد بود.

    هوش فنی مهارتی باارزش است و در آینده باارزش‌تر هم خواهد شد. اگر فرزند شما سواد دیجیتالی نداشته باشد، رسیدن به دنیای مدرن برای او چالش‌برانگیز است.

    ۴. در مواقع ضروری به کودکان کمک می‌کند

    در مواقع اضطراری، فرزندتان می‌تواند به‌سرعت با شما یا افراد دیگر تماس بگیرد. علاوه بر این، در صورت نیاز، ارتباط سریع با فرزندتان برای شما آسان‌تر خواهد بود.

    مضرات تلفن همراه برای کودکان

    ۱. بر سلامت جسمانی کودکان تأثیر منفی می‌گذارد

    بازه زمانی جهش رشد در کودکان، حدود ۱۸ تا ۲۰ سال است، یعنی بدن آنها تا آن زمان به رشد خود ادامه می‌دهد. در این بازه زمانی، بدن چندین مرحله رشد را طی می‌کند. این مراحل بسیار حیاتی هستند زیرا در این مراحل است که ویژگی‌های موردنیاز برای زنده‌ماندن در سال‌های بعد در کودک پرورش می‌یابد.

    سال‌های پیش از نوجوانی و نوجوانی نیز زمانی است که بدن آنها سازگاری بیشتری دارد و مهم است که آنها را از نظر جسمی فعال نگه داریم. کارشناسان سلامت انجام فعالیت‌های هوازی مانند دویدن، پریدن و ورزش به‌‌مدت حداقل ۶۰ دقیقه در روز را توصیه می‌کنند.

    گوشی‌های هوشمند می‌توانند تمایل کودک به انجام فعالیت‌های بدنی را سرکوب کنند که این از رشد فیزیکی کامل آنها جلوگیری می‌کند.

    ۲. فعالیت بدنی کودک را کاهش می‌دهد

    کاهش فعالیت بدنی از مضرات تلفن همراه برای کودکان

    سازمان جهانی بهداشت (WHO) در گزارشی که در سال ۲۰۱۶ منتشر کرده است، می‌گوید بیش از ۳۴۰میلیون کودک و نوجوان ۵ تا ۱۹ساله اضافه وزن یا چاقی داشته‌اند. گزارش دیگری از همین سازمان در سال ۲۰۱۹ گویای این است که ۳۸میلیون کودک زیر ۵سال اضافه‌وزن داشته‌اند.

    چاقی کودکان به مشکلی جدی در سراسر جهان تبدیل شده است و دلیل اصلی آن فعالیت بدنی کم و انتخاب غذای ناسالم است. به‌عقیده برخی از متخصصان سلامت، این مشکل با استفاده زیاد کودکان از تلفن همراه ارتباط دارد.

    امروزه فناوری به گونه‌ای طراحی شده است که بدون درنظرگرفتن سلامت کاربر، او را تا حد ممکن درگیر کند. چه بازی‌های ویدئویی باشد و چه رسانه‌های اجتماعی، همه‌چیز طوری طراحی شده که همه توجه و تمرکز کاربر را به خود جلب کند. رسانه‌های اجتماعی و شرکت‌های بازی‌های ویدیویی با تحریک دوپامین در مغز کاربر به این هدف دست پیدا می‌کنند. دوپامین هورمون لذت است. این هورمون مسئول عملکردهای رفتاری و فیزیکی ما است، مانند:

    فرض کنید کودک شما مشغول بازی ویدئویی جدید است. یک فعالیت دوپامینی کوچک در مغزش رخ می‌دهد که به او احساس خوشایندی از موفقیت می‌دهد. هنگامی که کودک به بازی ادامه می‌دهد، مغزش بازی ویدئویی را به‌عنوان منبع آزاد دوپامین می‌پذیرد. پس از مدتی، مغز به ترشح آسان دوپامین یا لذت آنی معتاد می‌شود و کودک را تشویق می‌کند تا برای مدت طولانی‌تری بازی کند. از آنجا که دوپامین منبع اصلی انگیزش انسان است، کودک ممکن است علاقه خود را به چیزهای دیگر مانند فعالیت‌های فیزیکی، تعامل با افراد و ایجاد روابط، از دست بدهد و به‌جای آن ترجیح دهد با گوشی موبایلش سرگرم باشد.

    ۳. مشکلات بینایی را افزایش می‌دهد

    استفاده طولانی‌مدت از تلفن همراه برای کودکان خطر نزدیک‌بینی را افزایش می‌دهد. معمولا کودکان کمتر از ۳ سال را می‌بینیم که بدون کمک، قفل گوشی‌های هوشمند را باز می‌کنند و شروع به بازی‌کردن می‌کنند. از سوی دیگر، قرارگرفتن در معرض نور شدید صفحه نمایش در این سن برای آنها مناسب نیست و می‌تواند مشکلات سلامتی متعددی ایجاد کند.

    ۴. باعث درد و ناراحتی عضلانی ـ اسکلتی می‌شود

    مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۳ نشان داد کودکانی که روزانه بیشتر از ۲ ساعت از تلفن همراه استفاده می‌کنند، دچار کمردرد و گردن‌درد می‌شوند. این مطالعه نشان می‌دهد استفاده مداوم از تلفن همراه با اختلال در رشد مناسب بدنی همراه است.

    ۵. کودک را در معرض میدان‌های الکترومغناطیسی (EMF) قرار می‌دهد

    گوشی‌های هوشمند از میدان‌های الکترومغناطیسی برای اتصال به شبکه‌های سلولی و WiFi استفاده می‌کنند. این میدان‌ها برای هر موجود زنده مضر است و هیچ انسان، گیاه یا جانوری از اثرات مضر آن در امان نیست. قرارگرفتن در معرض این میدان‌ها به مجموعه‌ای از مشکلات از اختلالات خواب گرفته تا بیماری‌های مزمن مانند سرطان منجر می‌شود.

    در طول مراحل رشد کودکان، سلول‌ها با سرعت بسیار بالایی تقسیم و تکثیر می‌شوند. این فرایند «میتوز سلولی» نام دارد. میدان‌های الکترومغناطیسی دستگاه‌های بی‌سیم مانند تلفن همراه و تبلت باعث جهش ژنتیکی در DNA در طول میتوز سلولی می‌شوند.

    بهترین کاری که می‌توانید برای محافظت از کودکتان انجام دهید این است که استفاده او از تکنولوژی را به حداقل برسانید و فاصله‌اش با دستگاه‌های حاوی میدان الکترومغناطیسی را به حداکثر برسانید.

    ۶. بر روی سلامت روان تأثیر می‌گذارد

    سلامت روان نقش مهمی در نحوه تفکر، احساس و عمل دارد. اگر سلامت روان ما ضعیف باشد، به‌طور چشمگیری بر شرایط جسمی و زندگی اجتماعی‌مان تأثیر می‌گذارد. هر کاری که انجام می‌دهیم یا شاهد آن هستیم، تأثیر شگرفی بر ذهن ما دارد. ممکن است ما نحوه تأثیرگذاری محیط اطرافمان را درک نکنیم، اما ذهن ناخودآگاه‌مان هر کاری را که انجام می‌دهیم و می‌بینیم ذخیره و تفسیر می‌کند.

    بسیاری از کارشناسان سلامت، تلفن همراه را عامل مشکلاتی مانند اضطراب اجتماعی و افسردگی در کودکان می‌دانند زیرا معتقدند گوشی‌های هوشمند با الگوی رشد طبیعی تداخل دارند.

    ۷. هوش هیجانی کودک را کاهش می‌دهد

    ما برای زندگی گروهی و حمایت فیزیکی و عاطفی از یکدیگر، در زمان صلح و زمان بحران تکامل یافته‌ایم. همچنین موجودات عاطفی پیچیده‌ای هستیم. هوش زبانی و کلامی برای برقراری ارتباط عمیق‌تر با یکدیگر کافی نیست؛ کودکان با رشد و تعامل با دیگران، هوش هیجانی‌شان را افزایش می‌دهند.

    هیچ برنامه یا کتابی وجود ندارد که بتواند به کودک بیاموزد چگونه نشانه‌های عاطفی را بخواند و به موقعیت‌های عاطفی واکنش نشان دهد. هوش هیجانی آنها تنها با حضور در اجتماع می‌تواند رشد کند.

    گوشی‌های هوشمند تعامل نزدیک را با پیامک، پیام‌های رسانه‌های اجتماعی و تماس تلفنی جایگزین می‌کنند. بنابراین، هنگامی که کودکان فاقد این رشد عاطفی هستند، سازگاری و تناسب اجتماعی‌شان در بزرگ‌سالی با مشکل مواجه می‌شود.

    ۸. اضطراب اجتماعی را افزایش می‌دهد

    امروزه اضطراب اجتماعی مشکل رایجی است. انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا (ADAA) می‌گوید ۲۵٫۱ درصد از کودکان بین ۱۳ تا ۱۸ سال در آمریکا مبتلا به نوعی اختلال اضطراب هستند. وقتی فرد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است، از موقعیت‌هایی مانند موارد زیر می‌ترسد:

    • غذاخوردن در جمع؛
    • صحبت‌کردن در جمع؛
    • مرکزتوجه‌بودن؛
    • صحبت‌کردن با افراد جدید؛
    • رفتن به مدرسه؛
    • قضاوت‌شدن و تحقیرشدن.

    برای بسیاری از ما، کاری مانند معرفی خودمان به دیگران، کار سختی به نظر نمی‌رسد اما برای فردی که اضطراب اجتماعی دارد، سخت است. ذهن این افراد سناریوهای خیالی زیادی از شرمنده‌شدن، تحقیرشدن و مسخره‌شدن را شکل می‌دهد و فکر می‌کنند بهتر است عقب بمانند و کاری نکنند.

    در سال‌های اخیر، تعداد افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. برخی کارشناسان معتقدند که بین استفاده از گوشی‌های هوشمند از سنین پایین و اضطراب اجتماعی ارتباط زیادی وجود دارد.

    قوانین استفاده از تلفن همراه برای کودکان

    در اینجا چند نمونه از قوانینی را می‌گوییم که والدین می‌توانند برای استفاده فرزندشان از تلفن همراه، اعمال کنند:

    • از همان اول مشخص کنید که باید رمز عبور موبایلش را در اختیار شما بگذارد و به او گوشزد کنید که اگر مشکلی در استفاده او از تلفن همراه ببینید، موبایل را از او می‌گیرید.
    • محدودیت‌هایی را هم برای زمان کلی استفاده از تلفن همراه و هم برای زمان تلفن کردن تعیین کنید.
    • محدودیت‌هایی برای هزینه شارژ تلفن همراه، هزینه اینترنت و خرید بازی‌ها تعیین کنید.
    • به او بگویید که ساعاتی از شبانه‌روز مانند اواخر شب یا در حین فعالیت‌های خانوادگی، استفاده از تلفن مجاز نیست.
    • عواقب گم‌شدن، خراب‌شدن یا شکستن تلفن همراه را به او گوشزد کنید.
    • به او بگویید حق ندارد موبایلش را به رختخواب ببرد و هنگام انجام تکالیف و غذاخوردن هم باید آن را خاموش کند یا کنار بگذارد.
    • به فرزندتان بگویید که نباید از تلفن برای مخفی‌شدن یا فرار از موقعیت‌های ناراحت‌کننده استفاده کند. مکالمات مهم نباید با پیامک یا تلفن مطرح شوند و باید رودررو صحبت کند.
    • رسانه‌های اجتماعی مورداستفاده فرزندانتان را کنترل کنید. دکتر دیوید اندرسون (David Anderson)، روان‌شناس بالینی، توضیح می‌دهد: «کودکان باید طوری رفتار کنند که انگار هر چیزی را که پست می‌کنند، والدین‌شان می‌خوانند.»

    از همان اول، قوانین و عواقب نقض آن را برای کودک تعیین کنید و رفتار واضح و صریحی داشته باشید. با این کار به فرزندانتان یاد می‌دهید که در طول زمان، تصمیم‌های خوب بگیرند، به‌طوری‌که در نهایت، وقتی شما را ترک کردند، بتوانند به‌خوبی از عهده تصمیماتشان بربیایند.

    پرفروش‌ترین موبایل‌های دانش‌آموزی

    سخن پایانی

    در این مقاله با فواید و مضرات تلفن همراه برای کودکان آشنا شدید. حالا که عوارض موبایل برای کودکان را می‌‌دانید، اگر مجبورید گوشی هوشمند به کودکتان بدهید، حداقل می‌توانید تصمیم آگاهانه‌ای بگیرید و اقدام‌های لازم را برای به حداقل رساندن این اثرات انجام دهید.