کدام کشورها کمترین وابستگی غذایی را دارند؟_ستاره شو

نکات کلیدی:

• از ۱۸۶ سرزمین در این مطالعه و در بین ۵۰ سرزمین اول، تنها گویان به ۱۰۰ درصد خودکفایی غذایی در همه هفت گروه غذایی دست یافته است.
• کشورهای اروپایی در عرصه خودکفایی میوه‌ها و سبزیجات مشکل دارند، در حالی که کشورهای آسیایی در عرصه لبنیات با چالش مواجه می باشند.

سرزمین شما چه مقدار آماده است تا سه وعده غذایی متعادل را تنها با منفعت گیری از مزارع، باغ‌ها و شیلات خود بر سر سفره‌تان بیاورد؟

این اینفوگرافیک ۵۰ کشوری که به نزدیک‌ترین حد خودکفایی غذایی رسیده‌اند را رتبه‌بندی می‌کند و مشخص می کند که هر سرزمین برای کدام گروه‌های غذایی تا این مدت نیاز به واردات دارد.

داده‌های زیر از مطالعه‌ای که در مه ۲۰۲۵ در مجله Nature Food به نام “شکاف بین تشکیل ملی غذا و دستورالعمل‌های غذایی مبتنی بر غذا، که عدم خودکفایی ملی را مشخص می کند” انتشار شد گرفته شده است.

محققان رقم های تشکیل ملی را با دستورالعمل‌های غذایی Livewell در هفت گروه غذایی مهم قیاس کردند: میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات، مواد غذایی نشاسته‌ای، گوشت، ماهی و لبنیات.

خودکفایی با نمره ۱۰۰ درصد در هر دسته به دست می‌آید. نمره بالاتر نشان‌دهنده ظرفیت صادرات و نمره پایین‌تر نشان‌دهنده نیاز به واردات است.

گویان: تنها کشوری که می‌تواند کاملاً خود را تغذیه کند

اکنون، گویان در عمل تنها کشوری است که نمره کامل در همه هفت گروه غذایی دارد.

گزارش‌ها مشخص می کند که اراضی کشاورزی گویان، به‌اختصاصی دشت‌های آبی آن، محصولات بسیاری از برنج و ریشه‌های نشاسته‌ای دارند. شیلات و زمین‌های چراگاهی گویان، تشکیل گوشت و ماهی را فراتر از نیاز ۹۰۰,۰۰۰ سکنه این سرزمین امکانپذیر می‌کند.

تعداد معدودی از کشورهای دیگر به باشگاه “ستاره‌ها” مدام‌اند: ویتنام و چین، هر کدام شش گروه غذایی را فراهم می‌کنند و ۲۳ سرزمین دیگر پنج گروه غذایی را پوشش خواهند داد.

نتیجه‌گیری کلی آشکار است: خودکفایی غذایی کامل هم چنان یک استثناست، نه یک قاعده کلی.

شکاف میوه و سبزیجات در اروپا

امکان پذیر میوه‌ها در سوپرمارکت‌های اروپا به وفور دیده شوند، اما آمار داستان متغیری را گفتن می‌کند.

در بین کشورهای رده‌بالا، روسیه تنها ۳۳ درصد از نیاز داخلی خود به میوه‌ها را فراهم می‌کند، در حالی که این عدد برای لتونی ۱۳درصد و استونی تنها ۳ درصد است. تشکیل سبزیجات برای این سه سرزمین وضعیتی شبیه دارد.

با این حال، اروپای جنوبی در این عرصه کارکرد مساعد دارد. برای مثال، اسپانیا چهار برابر مقدار نیاز ساکنانش میوه و سبزی تشکیل کرده و باقی‌مانده را به شمال قاره صادر می‌کند.

افتمداوم لبنیات در آسیا

برای تعداد بسیاری از کشورهای آسیایی، شیر و پنیر کالاهای وارداتی لوکس به حساب می‌آیند.

ویتنام و چین در پنج گروه غذایی دیگر امتیاز خوبی کسب کرده‌اند، اما خودکفایی در لبنیات برای این دو سرزمین، تنها به ترتیب ۱۴ درصد و ۲۹ درصد است.

این منطقه به علت اقلیم استوایی، زمین‌های چراگاهی کوچک‌تر و الگوهای غذایی فرهنگی، قادر به پرورش گسترده دام به منظور تشکیل مواد لبنی نیست.

قرقیزستان و ازبکستان از استثناهای آسیا در این عرصه می باشند، کشورهایی که با منفعت‌گیری از چراگاه‌هایی در ارتفاعات بالا، تولیدی فراتر از فراهم نیازهای داخلی دارند.

آیا ایالات متحده می‌تواند خود را تغذیه کند؟

ایالات متحده از نظر تامین نیازهای داخلی غذایی در میانه جدول قرار دارد و در چهار گروه غذایی از هفت گروه خودکفایی غذایی را پیدا کرده است. کانادا نیز حالت شبیهی داشته و دو برابر بریتانیا (دو گروه) مواد غذایی تشکیل می‌کند.

در اینجا نمرات ایالات متحده مطابق گروه‌های غذایی آورده شده است:
• میوه: ۷۰ درصد
• سبزیجات: ۶۱ درصد
• حبوبات: ۱,۲۵۹ درصد
• مواد غذایی نشاسته‌ای: ۱۸۸ درصد
• گوشت: ۷۱۷ درصد
• ماهی: ۴۳ درصد
• لبنیات: ۴۰۹ درصد

از آنجایی که این سرزمین در عرصه تشکیل محصولات کشاورزی نیز قوی است، به‌راحتی می‌توان گفت که چرا ایالات متحده در عرصه تشکیل حبوبات، مواد غذایی نشاسته‌ای، گوشت و لبنیات کارکرد بهتری دارد.

علاوه بر این، برخی کشورها امکان پذیر به راحتی ظرفیت تشکیل مورد نیاز فراهم نیازهای غذایی خود را داشته باشند، اما واردات مواد غذایی امکان پذیر در دراز زمان ارزان‌تر باشد.

جایگاه ایران

ایران در زمره کشورهایی است که در تکه پایانی این جدول خودکفایی قرار داشته و تنها ۴ گروه غذایی مورد نیاز جمعیت ۹۰ میلیونی خود را در داخل تشکیل می‌کند. ایران در عرصه تشکیل میوه کارکرد زیاد خوبی داشته و بیشتر از دو برابر نیاز خود این گروه غذایی را تشکیل می‌کند. در عرصه سبزیجات نیز ایران نیاز مردم خود را در داخل تامین کرده است اما در عرصه حبوبات و دانه‌های خوراکی تنها ۸۰ درصد خودکفاست. در عرصه گوشت و لبنیات نیز ایران زیاد زیاد تر از نیاز داخلی، تشکیل داشته و به خودکفایی رسیده اما در عرصه تشکیل نشاسته‌ها و ماهی کمتر از نیاز خود تشکیل دارد.