جمعسپاری بهعنوان روشی برای برونسپاری کارها به جمعیتی وسیع و اغلب ناشناس از افراد تعریف میشود که از طریق اینترنت، شبکههای اجتماعی و اپلیکیشنهای موبایل امکانپذیر شده است. این مدل به شرکتها اجازه میدهد تا بدون تحمل هزینههای استخدام پرسنل ثابت، از طیف وسیعی از مهارتها و تخصصها در سراسر جغرافیای جهان بهرهمند گردند.
ریشههای نظری این پدیده به مفهوم خرد جمعی یا برمیگردد که نشان میدهد گروههای بزرگ میتوانند بینشهایی دقیقتر از متخصصان منفرد ایجاد کنند. نمونه کلاسیک آن پژوهش سر فرانسیس گالتون در سال ۱۹۰۶ است که در آن میانگین حدس هشتصد نفر درباره وزن یک گاو، با دقت شگفتانگیزی به وزن واقعی نزدیک بود.

برخلاف برونسپاری سنتی که با یک پیمانکار یا فریلنسر مشخص انجام میشود، در جمعسپاری وظایف بین جمعیت نامشخصی توزیع میگردند که هیچ ارتباط سازمانیافتهای با یکدیگر یا با شرکت نداشتهاند. این مکانیزم نه تنها برای انجام پروژههای فنی و خلاقه، بلکه برای جمعآوری دادههای رفتاری کاربران، نظارت بر ترافیک جادهای در اپلیکیشنهایی مانند ویز و حتی توسعه دانشنامههای مشارکتی چون ویکیپدیا به کار میرود.
نحوه پرداخت در این مدل طیف وسیعی را در بر میگیرد؛ از مشارکتهای داوطلبانه و بیدستمزد در مسابقات طراحی لوگو تا کارهای خرد با پرداختیهای اندک در پلتفرمهایی همچون ترک مکانیکی آمازون. در ایران نیز سرویسهای اینترنتی حملونقل مسافر از نمونههای بارز جمعسپاری محسوب میشوند که با استفاده از ناوگان رانندگان مستقل، هزینههای ثابت نیروی کار را به شدت کاهش دادهاند.

متخصصان جمعسپاری را به چهار دسته اصلی تقسیم میکنند خرد جمعی برای برآورد و تصمیمگیری، آفرینش جمعی برای تولید محتوای مشترک نظیر نرمافزارهای متنباز، رأیگیری برای سنجش نظر عمومی و جمعسپاری مالی که شامل کراودفاندینگ در پلتفرمهای ایندیگوگو و کیکاستارتر و همچنین سرمایهگذاری جمعی در املاک تجاری میشود.
مزایای این رویکرد شامل صرفهجویی در زمان و هزینه، دسترسی به تنوع فرهنگی و مهارتی، کاهش ریسک پروژه با بیرونیسازی آن و تقویت وفاداری مشتریان از طریق مشارکت مستقیم است. ها میتوانند به جای تکیه بر گروههای تمرکز محدود، از میلیونها کاربر در شبکههای اجتماعی بازخورد بگیرند.
با این حال، چالشهایی نظیر انحراف نتایج از هدف اصلی، فقدان مالکیت فکری ایدهها، نظارت محدود بر فرآیند، ریسک دریافت خروجیهای بیکیفیت و نیاز به غربالگری گسترده نتایج، مانع تبدیل شدن جمعسپاری به راهحل جادویی برای تمامی نیازهای سازمانی است. با رو به رشد شدن فعالیتهای آنلاین، انتظار میرود نقش این مدل در نوآوری محصولی و خدماتمحور بیشتر شود، هرچند مدیریت کیفیت همچنان دغدغه اصلی قرار دارد.