به گزارش سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، گروهی از ستارهشناسان با نام گروه ارزیابی اجرام کوچک از ناسا درخواست کردهاند که یک فضاپیما را به سمت سیارک آپوفیس اعزام کنند تا پیش از نزدیک شدن این سیارک به زمین، از آن بازدید و بررسیهای جامع انجام دهند.
درخواست جدیدستارهشناسان به ناسا برای ماموریت آپوفیس
گروه ارزیابی اجرام کوچک که متشکل از کارشناسان و محققان متخصص در زمینه سیارکها و شهابسنگهاست، به طور رسمی از سازمان فضایی ناسا تقاضا کرده تا ماموریت فضایی را برای بازدید از سیارک آپوفیس برنامهریزی و اجرا نماید. این درخواست با هدف شناسایی دقیقتر ویژگیهای فیزیکی، ترکیبات معدنی و پتانسیلهای موجود در این سیارک قبل از روی داد نزدیک شدن تاریخی آن به زمین در سال ۲۰۲۹ ارائه شده است.
ویژگیهای سیارک آپوفیس و اهمیت علمی آن
سیارک آپوفیس با قطر تقریبی ۳۴۰ متری یکی از معروفترین اجرام نزدیک به زمین است که مربوط به دوره اولیه شکلگیری منظومه شمسی میباشد. پیش از این محاسبات احتمالی احتمال برخورد این سیارک با زمین را در آینده نزدیک نشان میداد، اما با پیشرفتهای ردیابی و محاسبات مداری جدید، این احتمال به شدت کاهش یافته و اکنون بسیار اندک ارزیابی میشود. با این حال، فرصت نزدیک شدن بیسابقه این سیارک به زمین، پنجرهای منحصر به فرد برای مطالعه مستقیم و دقیق فراهم آورده است.
نزدیک شدن تاریخی در سال ۲۰۲۹ و فرصتهای رصد
بر اساس تخمینهای محاسبه شده، سیارک آپوفیس در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۲۹ در فاصله حدود ۳۲ هزار کیلومتری از سطح زمین عبور خواهد کرد. این فاصله به مراتب نزدیکتر از فاصله ماه تا زمین است و حتی در محدوده مدار ماهوارههای ژئاستاتیکاری قرار دارد که در ارتفاع ۳۵ هزار و ۷۸۶ کیلومتر از سطح زمین میچرخند. کارشناسان تأکید کردهاند که در زمان این روی داد، سیارک آپوفیس از تمام نقاط جهان با چشم غیرمسلح قابل مشاهده خواهد بود و یک نمایش آسمانی شگفتانگیز را به مخاطبان جهانی ارائه میدهد.
اهداف علمی ماموریت پیشنهادی و درک تکامل سیارکها
دادههای موجود از مشاهدات قبلی و کنونی حاکی از آن است که بررسی نزدیک سیارک آپوفیس میتواند فرصت قابل توجهی برای درک بهتر فرآیندهای تکامل سیارکی و چگونگی توزیع مواد اولیه در منظومه شمسی اولیه فراهم آورد. محققان معتقدند که ماموریت فضایی به این سیارک امکان شناسایی منابع معدنی، بررسی ساختار داخلی و درک مکانیزمهای تغییر سطح تحت تاثیر نیروهای گرانشی زمین را در حین یژئه (نزدیکترین نقطه به زمین) فراهم میکند.
آمادگی ناسا و چالشهای اجرایی ماموریت
ناسا تاکنون پاسخ رسمی نهایی به این درخواست را اعلام نکرده است، اما آژانس فضایی آمریکا سابقه ماموریتهای موفق به سیارکها را دارد که شامل ماموریت آپولو، و دارت میباشد. چالشهای اصلی برای اجرای چنین ماموریتی شامل زمانبندی تنگ برای پرتاب قبل از آوریل ۲۰۲۹، طراحی فضاپیما مناسب برای پرواز به مجاورت سیارک متحرک و تضمین ارتباطات مطمئن در فاصله نزدیک به زمین میباشد.
استفاده از این فرصت منحصر به فرد میتواند دانش بشریت را در مورد خطرات احتمالی اجرام آسمانی، منابع معدنی در فضا و تاریخچه شکلگیری سیارات گسترش دهد. ستارهشناسان تأکید میکنند که عدم بهرهگیری از این پنجره زمانی، از دست دادن فرصتی است که ممکن است قرنها دیگر تکرار نشود.